Nicole,

Het klinkt allicht als vijgen na Pasen, maar geloof het of niet, ik heb de afgelopen twee weken heel vaak aan jou gedacht. Het zat zelfs in mijn hoofd dat het vandaag "dag 12" was en was tegelijk nieuwsgierig en een beetje bang voor het resultaat toen ik zonet inlogde. Het spijt me nu dat ik dat niet eerder geuit heb, waardoor je je misschien wat minder "vergeten" zou voelen. Mea culpa.

Ik vind het heel erg voor jou (dat je verwacht) dat het resultaat negatief is. En dat je dan weer helemaal van vooraf aan zou moeten beginnen. Eigenlijk is het raar, nu ik er over nadenk, dat er bij elke poging precies minder wordt meegeleefd, precies meer gewenning optreedt. Want voor de wensmama zelf wordt het vaak zwaarder, zeker mentaal ook.
Ik ben er wel zeker van dat we hier allemaal achter jou staan, hoor! Alleen zullen we het volgende keer wat meer laten merken. Want gedachten en goede wensen die in je eigen kopke blijven zitten hebben niet echt de neiging om zich spontaan in het hoofd te nestelen van degene voor wie ze zijn bedoeld.

Sorry, en ik *blijf* duimen, echtentechtig!

Hug,

Belle

Ik had aan de juf wel degelijk gezegd dat Ina slaapwandelde.. en ook een flesje etherische olie meegegeven om op haar kussen te doen.
Maar blijkbaar had de juf een stoel voor de deur gezet, niet om de deur dicht te houden, maar als ze de deur opendeed, ging die stoel vallen, hoorde de juf het , en kon ze komen kijken. Eigenlijk nog niet zo een slecht idee
Maar ja, zoals Ina het uitlegde was het precies of haar deur werd gebarricadeerd.

Verder hebben die twee elkaar al goe gevonden. Ze maken al terug ruzie.

Arne had trouwens deze nacht een ENORME bloedneus. Zoveel bloed samen had in nog nooit gezien. Echt waar. Zijn bed, matras, kussens, knuffel, .. zijn handen, zijn gezicht, zijn haar.. alle, je kan het niet opnoemen of het zag BLOEDROOD. Amai, paniek bij hem en bij Alain.. niet te doen. Heb hem dan gewassen.. alles de wasmachine is.. en Arne is gelukkig terug in slaap gevallen. Maar .. goh, dat was een rare bedoening. Beide neusgaten spoten bloed. Heel raar..

Nicole.. ik heb echt ook wel aan jou gedacht hoor.. echt waar. Maar het is misschien wel zoals je zegt. Een cryopoging is zo moeilijk om volgen. Mensen weten niet waar je juist bezig bent.. waar je juist zit.. en ik beken een beetje schuld… het is inderdaad minder makkelijk om volgen. Ik was misschien ook beetje meer met mezelf en de kinderen bezig, en dan gaat een week vlug voorbij .. en natuurlijk ook de terugplaatsing en het wachten op de uitslag. Sorry, sorry.. maar dat doet natuurlijk nu niet veel meer uit.

Ik hoop echt dat je het een beetje een plaats kan geven.. en dat je het ons vergeeft.. nog eens sorry..

Groetjes
Sandra

hallo,

Na het verwerken van de eerste emoties, heb ik mezelf terug wat bijeengeraapt en kan het terug allemaal een beetje in zijn perspectief zien!
Sofie, jouw berichtjes deden me echt! deugd, je voelt je wat minder eenzaam en elke positieve stimulans doet goed als je in een negatieve spiraal zit.Bedankt daarvoor.

Belle , ik weet ook dat je aan me gedacht hebt, je hebt het ook gestuurd.
De anderen, geen verwijt, ik ben zelf heel vaak met mijn gezin bezig en vergeet soms de wereld om me heen,de tijd gaat ook zo snel behalve voor diegene die een ivf poging doen

Mijn "alleen" voelen was niet tegen jullie, ik was en ben ontgoocheld in mijn eigen vriendenkring. Het weinig aantal mensen dat weet waar we mee bezig zijn, die zelf hun kinderwens spontaan in vervulling hebben zien gaan, daar heb ik deze keer niets van gehoord. Mijn beste vriendin weet zelfs nog niet dat het resultaat negatief is en misschien voel ik dat aan als een stil afkeuren van mijn wens. Sinds dat gesprek met de dokter de laatste keer ben ik extra gevoelig geworden aan wel of geen reacties, terwijl ik weet dat ik me daar eigenlijk niets van zou moeten aantrekken, maar toch, je eigen twijfels worden soms uitvergroot door anderen hun reacties.

Ik ben iemand die graag de waarheid hoort maar in dit geval kan ik het niet aan, ik zou willen horen:" ga door, het lukt wel, je bent juist bezig, je maakt de juiste keuze", ipv "tja, als jij dat een goede keuze vindt, dan doe moet jij het maar doen".
Ik denk dat ik nu vooral ook mijn moeder mis, die me duidelijk zou leiden, steunen en weten wat ik voel, hoe ik ben.
Ik weet trouwens niet wat zij hiervan zou vinden, ze zou het misschien in haar binnenste afkeuren....ik weet het niet....ze zou willen dat ik geen ontgoochelingen meer kende, we zouden uren praten, beredeneren enz...zoals je alleen met je "mama" kan!

Dus ik vind dat dit zo een beetje iets is, waar ik zelf moet uitkomen op het moment, mijn man steunt me maar ik heb zo het idee dat het voor hem geen "must" is en dat merk je in kleine dingen.
Zo komt het dan dat je om zes uur s'morgens in het Middelheim aankomt, de lichten van de wachtzaal aansteekt, de regen tegen de vensters ziet tikken en je jezelf afvraagt, zou ik nu niet keisnel omdraaien , Silke gaan aankleden, naar de kleuterschool brengen, mijn man en kind knuffelen en doorrijden naar mijn werk ipv hier te zitten "stressen" om op tijd op mijn werk te geraken!

Bon, ik heb gisteren gebeld en ondertussen puf ik terug, moet 24 november teruf op controle voor terug te beginnen spuiten. Poging nummer vijf, verstand op nul, labiel als de pest en twijfelachtig. Vraag me nu niet of mijn hart of mijn verstand erachter staan, ik weet het niet, ik doe het gewoon!

Ik heb me altijd laten wijsmaken dat je geen zware keuze's mag maken als je labiel bent, dus ik maak geen keuze van te stoppenlogisch hé!!!!


Silke is het op het moment an zee met haar nono en nona, surrogaat grootouders, die de rol goed overgenomen hebben. Ze amuseert zich goed, ze is in de ban van zandkastelen en ze te vernielen (zou ze iets van mij frustatie aanvoelen?)
Ze is juist genezen, had een zware bronchitis en keelontsteking, koorts 40,5, ze stond te bibberen op haar beentjes.Maar hoe snel kinderen een hoopje ellende kunnen zijn, zo snel genezen ze ook!


Sandra, dat moet schrikken zijn van die bloedneus, amaai! Een kindje dat ik ken had dat ook dikwijls en dat kwam omdat die geweldig in zijn neus peuterde en de adertjes gevoelig waren geworden. Geen commentaar hoor, Silke peutert ook, meer nog ,ze eet ze op! Genant, want ze zei tegen een vriendje:" dat moet van mijn mama, ze geeft me geen zakdoek!"

Belle, ik blijf toch aan jullie wondertje denken,ik ben echt blij voor jullie. Voel je dus niet ongemakkelijk om over je zwangerschap te praten, ik vind het niet erg, geniet ervan je hebt het verdiend!!!

Goed, ik verstuur dit nu al, want als ik dit epistel kwijtraak dan vloek ik weer en dat heb ik de afgelopen dagen al genoeg gedaan!!!
kus, Nicole

Hallo,

Sofie, even samen on line zie ik. Een navelbreuk??? ik dacht dat dat alleen bij baby's voorkwam?

Ik hoop dat je snel beter bent, want een "mama" kan zich helaas geen ziek zijn permitteren en ook geen "niet heffen"!

Je vraagt me hoever ik wil gaan, ik zou zeggen, tot zover dat het lukt, voor mijn gevoel zelfs over de zes pogingen, ik woon in het huis van mijn ouders dat ik voor de helft heb geêrfd, dus dat stuk dat we daarmee hebben uitgespaard zou ik zeer zeker zonder verpinken in ivf pogingen willen steken. Weet alleen niet hoe mijn man daarover denkt, maar ergens vind ik dat mijn beslissing,we hebben veel verdiet gekend door dit overlijden, in de eerste plaats mijn zus en mijn verdiet en daardoor hebben we het financieel iets makkelijker. begrijp me niet verkeerd, ik ben absoluut niet rijk, maar de helft van een huis , blijft de helft van een huis!!!!!
één ding weet ik wel; mijn ouders zouden zeggen, laat geld geen obstakel zijn en in dat opzicht hebben ze daarvoor gezorgd, spijtig genoeg!!

Ik wil de eindigheid van de pogingen niet zien, dat benauwt me!!Ik wil me niet laten leiden door regeltjes van hogerhand!

Dus vandaag zeg ik, ik wil ver gaan, maar gisteren dacht ik, ik stop ermee!!!!

aaaiiiii,aaaaaiiiii, aaaaaii, ik ben zot!

Kus, Nicole

yep Nicole,

nog maar eens samen online zie ik!

Mijn navelbreuk ziet er goed genezen uit; Vandaag bij de dokter geweest, plakkers en toestanden weg. Jaja, kan voorkomen, vooral bij ex-zwangeren, wanneer de buik te snel en te veel uitzet kan de navel het begeven. Gelukkig ben ik nu weer opgelapt (eerst spataders, nu dit) - enkel nog een borstlifting en ik ben compleet (grapje)

liefs
sofie

Hoi allemaal!

Even snel, want ik ben ontzettend moe en verlang hevig naar mijn bed (eerste trimester-vermoeidheid begint zwaar de kop op te steken...)

Hier ben ik met nieuws; tijdens de herfstvakantie was het zo hektisch dat ik er niet toe kwam om hier te schrijven!

Vanochtend de eerste echo gehad. Alles prima in orde! De dokter zei dat "ik bleef verbazen" en ze zei al lachend: "We gaan eens kijken, stel je voor dat het er twee zijn, zo zou je ons blijven verrassen."

Maar het is er wel degelijk eentje, het hartje klopte duidelijk, je zag al zo wat de gebogen vorm en ook het dooierzakje was goed zichtbaar. De lengte was 1,3cm, al een "boontje" dus, wat perfect overeenkomt met 7w5d (precies wat ik dacht), waardoor de uitgerekende datum dus is bevestigd op 19 juni, mijn verjaardag, en het officiele begin van de 40-weken-zwangerschap op 12 september ll, mijn echtgenoot zijn verjaardag Ik had vooraf al aangekondigd dat ik dat zo mooi toeval vond, dat ik die data ging aanhouden, ook al zei de echo iets anders maar kijk, het kwam dus perfect overeen met wat ik dacht!

We kregen twee grotere fotootjes mee en een kleintje voor Jonathan (hij was erbij), die dat niet meer heeft willen lossen ook al snapte hij niet wat het was
Ik voel me goed, al ben ik al bijna twee kilogram bijgekomen, het is alsof mijn eten er al "uit voorzorg" blijft aanplakken en mijn lichaam nu al reserve opbouwt. Ook het hongergevoel neemt toe. Dus daarstraks is de knoop van de broek voor het eerst losgegaan...
Sinds afgelopen weekend voel ik me ook regelmatig licht misselijk, wat nieuw voor me is - daar ben ik de vorige beide keren van gespaard gebleven. En de paprika's die in de ijskast liggen... ik kom er niet toe om die in stukken te snijden en er een maaltijd van te bereiden wat de geur is zo enorm indringend en wee, beurgh... ook dat is nieuw.

Maar kom, alles is dus prima in orde, en nu we Bollleke 3 "gezien" hebben is het toch weer wat echter geworden. Voordien was het een roze streepke en een getal (hcg 142), nu is het een kindje-in-wording. En dat is behoorlijk fantastisch

Groetjes,

Belle

Hoi allemaal!

Tja, intussen is het al 3kg...! Ben een beetje bang dat dit een zware zwangerschap gaat worden, letterlijk dan. Van Alexander 13kg erbij (en er ook weer allemaal af!), van Jonathan maar 10 erbij (en nog meer er af...!), maar nu? Enfin, ik kan maar hopen dat ik een jaar na datum weer mijn gewicht van voordien heb

Borsten ook al iets ronder, maar - eerlijk is eerlijk - voor een lifting komen ze ook wel in aanmerking! Is dus toch geen fabeltje dat ze door borstvoeding "leeggezogen" geraken Dus: Sofie en Nicole, ik schrijf me mee in! Misschien krijgen we wel groepskorting?

Volgende week bloed laten nemen voor eerste deel van de test op risico Down... En dan op 5/12 nekplooimeting... Als die tests goed zijn, dan doen we geen punctie. Zijn ze wel verontrustend, dan wel... Pfff. Dat vind ik zo'n moeilijke stap, hee...

En hoe is het ginder allemaal? Want het is hier inderdaad erg rustig, op ons forum Hopelijk wil dat zeggen dat alles gewoon fijn zijn gangetje gaat?

Sandra, da's wel leuk, dat jullie de Sint aan huis laten komen! Heb je daar goeie ervaringen mee?
Mijn man heeft Alexander beloofd dat we zaterdag naar de aankomst van Sinterklaas in Antwerpen gaan kijken... Ik hoop maar dat de kindjes er iets van zien, want er zal wel enorm veel volk op de been zijn! Op tv zie je het allicht veel beter, maar man heeft wel gelijk (denk ik) dat de "algemene sfeer van spanning en verwachting" dan wel weer beter voelbaar is in het echt. Ben eens benieuwd!
Wij gingen als kind altijd naar die grote Sinterklaasshows in het Sportpaleis, dat waren echt fantastische spektakels. Spijtig dat ze dat niet meer doen.

ALlez, ik ga snel nog even profiteren van het zonnetje om nog wat bloembollen in de grond te steken!

Groetjes,

Belle

Hoi,

Ik ben er nog, alles gaat hier zijn gewone gangetje.
Dus niet veel nieuws te vertellen. En weet dat ik geregeld jullie verhalen volg maar niet altijd de tijd heb om terug te schrijven.

Hier is ook Sint Maarten langsgeweest bij ons thuis, de tweeling die snapten het niet echt, Tibo daarentegen wel hoor.
Tibo had hem ook op school gezien op vrijdag, vrijdagnamiddag op de opvang en dan zaterdag bij ons thuis.
Zaterdag was het dan ook juist het verjaardagsfeest van Noah en Beau die 2 jaar zijn geworden. Opa en oma waren ook aanwezig.
Zelf heb ik niet van het feestje kunnen genieten, de buikgriep had me in zijn greep.
Ik was volledig uitgeteld, ik heb niet eens de taarten gezien toen lag ik al strike in de zetel.
Zelfs geen foto's met taart en kaarsjes en kroontjes. Misschien heeft opa er getrokken, wie weet ????? (moet ik eens vragen)

En inderdaad Sandra, de grote Sinterklaasshow bestaat nog steeds.
Wij zijn vorig jaar met onze Tibo gaan kijken en nu nog vraagt hij regelmatig naar de beelden die ik toen genomen heb, optredens van Piet Pieraat, Bumba, Plop, Samson en Gert, Jelle van Spring, Mega Mindy, K3, Sinterklaas en vele zwarte Pieten die liepen tussen het volk door de trappen op en af.
Het was best te moeite en bij het naar buiten gaan kreeg je een zak met snoepgoed en kleine verrassingkjes. Dit jaar zijn we niet van plan om te gaan.

Belle, wij duimen voor je mee en hopen ook voor een zorgeloze zwangerschap.

Nicole, voor jou hopelijk ook nog een zwangerschap dit jaar.

Slaapwel iedereen en tot later,
Inge.

@Nicole/Joni:
Ik lees al even mee onder dit topic maar heb nog nooit gereageerd.
Ik ben zelf (nog) niet bezig ben met IVF (wel doorverwezen na zeven kuren clomid + pregnyl + progynova: zonder resultaat)...
Wou je gewoon even laten weten dat je berichtjes me raken en ik enorm hard mee leef met je. Ik herken je gevoel van "er alleen voor te staan", ook al heb ik vergeleken met jou geen recht van spreken...
Ik vind het enorm erg dat je een zoveelste negatief resultaat te verwerken hebt gekregen, ik besef maar al te goed hoe hard dat is. Weet dat ik enorme bewondering heb voor wat je doet. Je mag er zeker van zijn dat je het "goed" doet en dat je mama alleen maar achter je keuze zou staan.
Ik hoop zo hard dat je gauw goed nieuws te horen krijgt.
Ik brand in ieder geval een kaarsje...
Veel sterkte, lieve meid.

Hallo,


Oei Sandra, dat is een vervelend telefoontje!!!Weet je al iets meer?

Silke ook net ziek geweest, een bronchitis en een keelontsteking met over de 40 graden koorts en daarna een oorontsteking als gevolg. De nachten konden weer tellen!

Ik ben volop aan het puffen, weeral het lange schema (zou het korte eigenlijk wel bestaan????)
Eerste controle op 26 november en dan spuiten, volgens mijn berekeningen dan ongeveer pickup rond de Sint-periode en uitslag rond kerst. Dus oftewel "goe gelukkig" met Nieuwjaar oftewel "goe zat"

Joke, leuk om dat berichtje van je te lezen, toch wel vreemd dat volslagen onbekenden je volgen en mee leven, je een hart onder de riem steken terwijl bekenden....tja.....het leven is soms raar!

Mijn beste vriendin is inmiddels op de hoogte en dat werd tijd, ik zou al bijna bevallen zijn moest het gelukt zijn
Ze had het druk gehad en ik heb er niet op gereageerd, dat doe ik wel eens op een ander moment, denkelijk een ongepast, wanneer het supergezellig is en ik het in "mijn botten" heb.
Dus je ziet, ik kan er nog steeds niet van over!

Wij gaan ook naar de Sinterklaasshow, Silke is er helemaal klaar voor; ze gaat de Sint zijn paard bijhouden, ze zal er op gaan zitten. Als ze Kwebbel ziet, gaat ze plakband op haar mond kleven, en ze gaat meedansen met Mega MindyHet zal wel "schoot zitten" en tutje zuigen zijn wanneer het zover is, want ze is niet bepaald een held op dat gebied!!!

Ik schrijf morgen verder want ik moet nog lessen maken en het is al laat!

kus, Nicole