Petra, het kinderdagverblijf is in de vakanties gewoon open. Wel logisch, want bijna geen enkele ouder heeft natuurlijk zo vaak vakantie. En de leidsters hebben ook niet zoveel vakantiedagen. Meestal zijn ze met 4 leidsters en 2 groepen. Maar in de vakantie draaien ze geregeld met 2 of 3 leidsters en 1 groep.
Hier (regio midden) hebben de kinderen deze en volgende week nog vakantie. Op 1 september moeten ze weer naar school. In regio noord zijn de scholen vorige week alweer begonnen. Volgens mij zit jij in de regio noord. Toen we vorige week bij m’n oma in Emmen waren, hoorde we de schoolbel van het schooltje er tegenover en het gejoel van de kindertjes op het schoolplein.
CV-onderhoudscontract was dus wel handig geweest voor jullie. Hebben wij wel, in het vorige huis ook. Geen zorgen over dat ding dus.
Wat voor een nieuwe auto hebben jullie gekocht?
Ik heb maar een klein Corsaatje, maar als ik boodschappen ga doen, neem ik geen kinderwagen mee. Dan passen er 2 kratten achterin de auto en op de achterbank nog een tas en bij de passagiersstoel ook nog wel een tas. Maar ik koop geen winkels leeg hoor. Hahaha.
Misselijk, vervelend… Maar wel een leuke reden!
Marjan, wij hebben ook een Lidl in de buurt, maar ik vind het een onplezierige winkel. Kan er ook niet alles krijgen, moet ik alsnog naar een andere winkel. Als ik nou dagelijks boodschappen zou doen, is dat niet zo lastig, maar dat is niet zo. Wil er wel vaker heen voor de ‘voorraad-spullen’, maar het is er nog niet van gekomen.
Merk je dat je door de Ritalin wat meer rust in je lijf krijgt? Of merk je iets anders?
Ik vind je weblog leuk! Lache zeg dat Anna zo dol is op het liedje van dat konijntje.
Handig hoor zo’n medicijn-alarm.
A3, leuk he, moeder zijn…? Hihi. Meestal wel hè meid, maar soms is het best lastig om je kids en jezelf tevreden te hebben.
Linsy, zo zie je maar. Als wij God zoeken, staat Hij altijd klaar met antwoord.
Lekker dat je kleine meid zo lang slaapt.
Anne, misselijk? Tja, wat je zegt: je weet waar je het voor doet!
Dacht ik gisteren ‘zo gaat de ongi lekker makkelijk’, begint vanochtend vroeg de ongi-pijn in alle hevigheid. Liggen (en inmiddels zitten) gaat wel, maar staan en lopen is een drama. Inmiddels voel ik me wel iets beter, maar de ochtend heb ik grotendeels liggend doorgebracht. Gelukkig is Luca op het kdv, dat scheelt nu wel.
Vannacht kwam Luca om 2.00 uur en om 4.00 uur. Beide keren moest hij erg hoesten, daar werd hij wakker van. En vanochtend om 5.30 uur was hij weer present. Met die buikpijn erbij voelde ik me niet echt happy.
Ik ben God dankbaar dat m’n sollicitatie nu goed loopt. Het moet wel raar lopen als ik die baan niet krijg. Als ik dan denk over alle zegeningen die we de afgelopen jaren hebben gehad, voel ik me echt bevoorrecht. Onze lieve kleine zonnestraal Luca, onsnieuwe huis, mijn vader die er nog is en nagenoeg een jaar klachtenvrij is, manlief promotie, ik misschien een nieuwe baan. Dat relativeert een hoop. Ook dat een 2e zwangerschap misschien lang(er) op zich laat wachten of misschien nooit komt. “Tel je zegeningen” zegt dat oude lied. En ik heb er genoeg om te tellen.
Heb inmiddels voor ons familie-weekendje in november een leuke accommodatie geboekt. M’n ouders krijgen eind september de uitnodiging en voor de rest is het voor hun een verrassing wat we gaan doen. Dat gaan ze erg leuk vinden! Alleen de voorpret al... En het gissen naar wat er gaat gebeuren...
