Hallo,

Ik heb een dochtertje van 18 maanden. Ze is altijd heel lief en braaf maar heeft ook een ijzersterke wil en karakter. Ze is heel verbaal, zegt dus alles na en zegt dus ook wat ze wil (en vooral wat ze niet wil ). Ze slaapt ook goed en slapen gaan is ook geen probleem. Sinds enkele dagen wordt ze zo na 1.5 uur slapen wakker en dan begint ze te wenen, ik ga dan bij haar maar ze stopt niet, heeft haar oogjes meestal dicht.... Na eventjes neem ik haar uit bedje om haar te troosten maar dat wil ze ook niet (terwijl dat eerder wel de oplossing was). als ik ze na 1 minuut terug in bedje leg, met beertje en tutje, is het opeens gedaan en vast terug in slaap... is dit dromen dan? of ook opstandig zijn in de slaap? dingen verwerken die overdag gebeurd/gezegd zijn?
Vandaag ging ik ze halen bij de OM, normaal een feest, komt nr me toe, lachen, vertellen.... nu begon ze te wenen, nix was goed. OM vertelde net ervoor dat ze heel prikkelbaar was geweest (normaal het vrolijkste kind daar!). Ze dan een half uur aan een stuk gekrijst, nix hielp... Altijd riep ze "NEE" en dan wou ze haar eigen precies ook slaan, ging op de grond liggen en weende gewoon verder, als ik ze wou troosten, wou ze van me weg (mn hart brak). Toen de papa thuiskwam (ze had toen ook wel haar tut en beer gekregen omdat ik echt geen raad meer wist), werd ze rustig in zijn armen. Even later (nix gebeurd) begon ze opnieuw... en terwijl ik ze meestal moet troosten, moet ze nu nix van mij hebben (voelde me echt slecht hierdoor). Daarna heeft ze nog leuk gespeeld maar was natuurlijk doodop door al dat krijsen...
Herkent iemand dit?

Sorry voor deze lange epistel maar moest dit even kwijt! Onze meid is echt een superkind met een sterk karakter (dat vind ik heel goed) maar dat ze mij afstoot doet me echt pijn... is mss wat overdreven maar ik kan het hier toch kwijt eh....

Groetjes

Ik dacht ook meteen aan oorpijn, of toch dat er iets broeit. En oorpijn wordt normaal wat minder, als ze rechtzitten. Liggen kan dan écht wel een kleine ramp zijn. En je hebt écht niet altijd een koortsbeeld bij een oorontsteking.
Typisch is ook dat jij het oortje dan niet teveel mag aanraken. Nu ja, aanraken wel, maar bijvoorbeeld een vuiltje eraf halen ofzo, dat zal niet mogen.
Ik zou ook gewoon eens naar de dokter gaan. Mijn dochtertje had onlangs een goede verkoudheid, en daardoor waren haar oortjes geïrriteerd. Het enige wat we moesten doen, was zorgen dat haar neusje vrij bleef. En inderdaad, het was zeer snel beter.

Hopelijk vind je snel een oplossing!

Dat zou ook kunnen natuurlijk. Ze begrijpen veel, en ook al kunnen ze een beetje praten, ze willen zoveel meer duidelijk maken dan wat ze kunnen. En dat is frustrerend, natuurlijk.
En hou je maar vast aan de takken van de bomen: als het de peuterpuberteit is, dan gaat het niet over na een weekje, hé. Bij ons duurt het al verschillende maanden. Ik heb meer dan één keer een fles naar m'n hoofd gekregen omdat mevrouw haar zin niet dadelijk kreeg. Maar ja, als je altijd toegeeft, leren ze niet luisteren, natuurlijk. Een bijkomend probleem hier is wel dat ik een zeer moeilijke zwangerschap doormaak momenteel, en dus heel weinig met ons dochtertje kan doen. En daar wordt ze dan ook kwaad voor, natuurlijk. Soms heb ik écht medelijden met haar.

Hey Sipje,

M'n dochtertje is net 2 geworden. M'n eerste zwangerschap was niet zo super, maar achteraf bekeken, viel het nog wel mee. Alleen was ik van begin tot eind constant misselijk.
M'n tweede zwangerschap is totaal anders. Toen ik 8weken ver was, was ik al 8kg afgevallen (en ik weeg al niks!) en heb dus een week in het ziekenhuis gelegen. Toen ik 20weken ver was, ben ik eindelijk weer kunnen gaan werken. Daarvoor kon ik amper op m'n benen staan omdat ik bijna niks binnenhield.
Op 24weken op controle bij gyn: baarmoederhals verweekt.
Een weekje later begonnen de weeën. Sindsdien zit ik thuis met wee-remmers (ondertussen ook weer enkele dagen in het ziekenhuis gelegen).
Nu ben ik bijna 34 weken ver. Neem nog steeds die wee-remmers, maar ze helpen niet meer zoals het hoort. Het is dus eigenlijk gewoon afwachten wanneer de baby komt. Overmorgen moet ik weer op controle bij de gyn. We zullen wel zien wat ze dan zegt, hé. Nu is het rusten-rusten-rusten.

Het geslacht weten we niet, nee. Daar hebben we wel echt voor gekozen. Vrienden van ons wilden het wel weten, maar hun kleine meid wou niet meewerken. Lag steeds verkeerd. Bij ons kon de gyn het blijkbaar al wel een aantal keer duidelijk zien, maar het is tijdens de bevalling zo leuk als je het juist niet weet, dat we ook deze keer gezegd hebben dat ze mag zwijgen.

M'n dochtertje is ook geboren op 34weken(vliezen plots gebroken) en ze is kerngezond. Och ja, we zien wel, hé. Morgen moet ik op controle bij de gyn en dan ben ik nét 34weken. Best mogelijk dat ze zegt dat ik moet stoppen met die wee-remmers. En dan kan alles natuurlijk...