Vorige reacties:
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
| 11/04/2007 @ 20:05 Emi | Sunshine, ik heb een paar dagen later dan jij een curretage gehad (zou toen 10 weken zijn geweest), dus wat dat betreft gaan we redelijk gelijk op. Het valt mij ook heel erg tegen hoe "lang" mijn lichaam er over doet om weer op orde te komen. Voel me sinds een paar dagen weer ok, maar ik merk wel dat ik van hoog naar laag schommel met de hormonen. Wat betreft het bloed en bruinverlies, daar word ik lichamelijk nog het meeste gestoord van. Als ik ongesteld ben, dan ben ik dat een dag, dan nog een dag wat bruinverlies en klaar.... nou zo was het verloop na de curretage dus niet. De eerste dagen wat bloedverlies, werd steeds minder werd. Dacht dat ik het gehad had, niet dus, een week na de curretage weer een goeie bloeding gehad, we zijn nu alweer een week verder, het is geen bloed meer, maar zonder inlegkruisje kan ik ook niet. Wat mij betreft mag dat dus ook ophouden. Emotioneel ben ik denk ik minder "onder de indruk" dan jij, als ik je verhaal zo lees. Dat ik al een knul rond heb lopen van ruim 2 helpt waarschijnlijk ook wel mee. Toch ben ik er nog regelmatig mee bezig, zeker als ik iets hoor dat in oktober plaats vindt, of gaat gebeuren, dan denk ik gelijk "Oh ja.... oktober.... dan zou ik eigenlijk moeten bevallen". Het was niet mijn eerste miskraam, oktober 2006 heb ik er ook 1 gehad, wel een andere oorzaak. Toen ging de innesteling niet goed, nu was het een missed abortion. Doe wat jezelf het beste lijkt, mij werkt het goed door mezelf te confronteren met de dingen die ik moeilijk vindt om mee om te gaan te zien. Babietjes blijf ik gewoon lief en leuk vinden, zie dat los van mezelf, maar ze maken in mij wel heel even dat "waarom zij wel en ik niet" gevoel naar de ouders in me los. Gelukkig is dat ook zo weer weg. Dikke buiken vind ik ook erg confronterend, wil het ook zo graag weer. Maar ja, ze lopen overal, dus moet van mezelf geduld hebben, mijn tijd komt wel. Het moet allemaal een plaatsje krijgen, en bij de 1 gaat dat sneller dan bij de ander. Trek je niet aan wat een ander van je denkt of vindt, leg dat naast je neer, je kunt beter je energie in jezelf steken, dan voel je je sneller weer beter. Die hormonen hebben echt een groot aandeel in hoe je nu voelt, zijn lastige dingen.... En ik denk dat we ook een bepaalde periode meer en beter kunnen afsluiten wanneer onze cyclus weer op gang gekomen is. Voor ons zelf hebben we dan besloten er deze maand niet voor te gaan (zou ook echt niet weten wanneer ik mijn eisprong ga hebben/heb gehad, ik voel zoveel gekke dingen), anders blijf ik er maar mee bezig of ik nu gewoon nog geen cyclus heb of toch zwanger ben. Het komt wanneer het komt, het maakt het verdriet er niet minder om, maar wel wat draagelijker.... Heel veel sterkte en niet te veel piekeren! |
| 15/04/2007 @ 15:57 Fropsel vanop andere PC | Hoi Heel kort. Met mij alles goed (fysiek dan), vrijdag afspraak gehad met gynae en eindelijk een mooie propere baarmoeder. Dat werd dus tijd (na 3 maanden). Maar cyclus is nog niet op gang en het duurt me eigenlijk te lang. Ik heb vandaag enkel nog maar geweend en ik voel me echt niet goed. Maar ik kan/mag het niet opjagen, want dat verslecht het alleen maar he. groetjes F. |
18/04/2007 @ 13:18 ![]() | Sunshine, Sterke vrouw ben je meid!!!! Hoop dat dat snel beloond word ![]() |
| 18/04/2007 @ 16:08 esther | Ik was niet zo uitgeput, ik had dit in september, maar ik had de beslissing zelf gemaakt.. Ik was er uiteindelijk heel blij mee, wilde nog lang geen moeder worden (ben nu 21, toen 20) Maar nu wordt het soms moeilijker, omdat ik waarschijnlijk ongeveer nu had moeten bevallen, ik ben klein dus waarschijnlijk was die baby te vroeg geboren. Maar gelukkig kan ik alles doen wat ik wil en heb ik niets dat mij mist als ik opeens besluit om te gaan reizen. Ik ging zelfs 3 dagen later gewoon weer naar school.. |
19/04/2007 @ 13:11 ![]() | Hey Sunshine, Ja, ook leuk topicje, maar daar voldoe ik niet meer aan he? LOL. Dus. Blijf ik hier maar kletsen. ![]() |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]











emotioneel uitgeput na curretage


erdoor gekomen zijn ik misschien alles wat beter kan verwerken. Dan mag je er opnieuw voor gaan en heb je weer een doel voor ogen hé.
. Hij wil best wel een inspanning doen.
Wel heel fijn dat het met je dochtertje goed gaat nu! Durven jullie nog een zwangerschap aan, of zijn jullie 'klaar' nu??

Grrrr.
te gaan. Inderdaad een moeilijk dilemma. Ook ik wens jullie heel veel sterkte met het nemen van jullie beslissing. En hopelijk hebben jullie veel steun aan elkaar. Hou ons op de hoogte.