[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
vinden jullie het ook zwaar?| 11/04/2007 @ 11:27 inge | Hallo allemaal, ik heb een zoontje van 15 maanden (mijn eerste), en ik vind het een heerlijk ventje, maar vinden jullie het soms ook zo zwaar?! Dat huilen en dwars zijn soms vind ik echt moeilijk om mee om te gaan... Soms voel ik me schuldig dat ik me zo voel, maar ik vind het niet echt altijd leuk en gezellig. iK hoop dat het weer een rustig kindje wordt met minder woede aanvallen.... Heeft iemand van jullie soms ook zo'n gevoel? veel groetjes, Inge  |
| 11/04/2007 @ 12:03 Wen370  | hallo, ja hoor, heb dat gevoel ook wel eens, vooral wanneer mijn zoontje ook weer eens zijn karakter laat zien. als hij eits niet mag hbe je het wel geweten hoor, maar als ik hem dan weer lief bezig zie smelt ik weer helemaal, en ben ik dat gevoel alweer volledig kwijt. je moet je eraan vast houden dat dit maar tijdelijk is. dat denk ik vaak als hij weer eens zo doet, het gaat wel weer over, en zo veel mogelijk negeren als hij een woede aanval heeft. is niet altijd makkelijk. ik denk dat dat gevoel wel normaal is hoor, als je kindje zo doet. wen    |
| 11/04/2007 @ 16:30 Vosje   | Ja hoor, ook hier wordt het wel eens als zwaar ervaren. Soms probeert mijn zoontje mij echt uit: steeds iets doen wat niet mag en kijken hoe ik reageer. Ik vind het soms wel lachwekkend (moet mijn lachen natuurlijk wel inhouden) maar als ik eventjes niet zo lekker in mijn vel zit, vind ik het echt niet leuk. Soms heeft mijn zoontje ook van dat jengelgedrag: huilen (zonder tranen, meer zeuren) zonder dat er wat is, of als hij zijn zin niet krijgt. Ik negeer dat gedrag met het idee dat als ik hem er aandacht mee geef, ik het gedrag in stand houd. Maar dat lukt niet altijd even goed. Maar ik vind inderdaad ook dat als hij dan 5 minuten daarna weer lief aan het spelen, zingen of knuffelen is, dan smelt ik weer en vind ik hem om op te vreten. Ik denk dat dat er allemaal bij hoort!   |
| 11/04/2007 @ 17:10 Mich  | Hallo! Misschien even opfleuren: het wordt beter! Ik weet niet of de kindjes tegenwoordig vroeger in de peuterpubertijd komen, maar ik vond die periode ook heel zwaar, en in ons geval (voor ieder kindje anders natuurlijk) was het zo dat het met vlagen ging en erger werd richting zijn tweede verjaardag (dwars!!, hangen, huilen, en daarna driftig), maar nu is Thay 26 maanden en het is grotendeels voorbij (voor zo lang als het duurt),het grote verschil is als ze beginnen me praten en begrijpen, dan kun je dingen uit leggen (heel simpel) en we hebben de grootste lol! Ook grenzen trekken (lees: straffen, in ons geval even op de kamer) doe ik nu makkelijker, want hij begrijpt het, en het werkt, maar dat is als ze zo klein zijn nog veel moeilijker. Dus voel je vooral niet schuldig! Zorg ervoor dat je tijd voor jezelf hebt om op te tanken, te missen en weer vol nieuwe zin naar je kleine man toe te gaan, dat heeft mij in elk geval erg geholpen (even sporten, wat drinken en uitrazen met een vriendin) Sterkte!!!!!!!  Mich  |
| 11/04/2007 @ 21:24 Astrid | Ik kon het ook niet geloven, maar het wordt echt beter.Mijn zoontje had ook driftaanvallen die duurde soms uren als hij iets niet mocht of kon. Nou ja je kent het wel. Hij is nu twee en een half, en echt sinds een paar maanden is het zooooooooo gezellig. Hij snapt ook alles, weet dat ie moet eten, vraagt iedere ochtend, wat zullen we doen vandaag? Bij een tweede weet ik nu dat het een periode is, maar ik weet precies hoeje je voelt hoor.   |
| 12/04/2007 @ 08:24 inge | Dankje wel Mich, Vosje, Astrid en Wen voor jullie adviezen en lieve berichtjes. Ik ben blij dat ik niet de enige ben, ik denk inderdaad dat als je kindje wat groter wordt, het ook wat makkelijke wordt. Soms moet je engelengeduld hebben... Ik ga wat meer rusten en dan weer met volle moed ertegen aan! groetjes, Inge  |
| 12/04/2007 @ 18:13 Jenny  | Hey, hier nog zo'n driftkikkertje. Maar idd, het betert! Teaghan begon zo'n woede-aanvallen te krijgen rond haar 14 maand al!! Nu wordt ze bijna 21 maand en ik moet zeggen, ons meisje is een goede prater. ze kan al heel veel zeggen en wordt met de dag mondiger. En hoe meer ze kan praten, hoe minder vaak ze haar zo kwaad maakt. Maar je mag je daar gerust slecht over voelen hoor. Ik ben meer dan één keer door de grond gezakt van schaamte toen ze weer eens begon te krijsen en te stampen in de supermarkt of op restaurant,... 't is echt wel verschrikkelijk. en iedereen die dan naar je kijkt alsof je een slechte moeder bent die haar kind niet de baas kan. maar doe er maar iets aan hé,... Hou er de moed in hé, het betert heus wel   |
| 13/04/2007 @ 20:46 Astrid | Hier net zo. Mijn ventje praat echt extreem goed,en sinds hij alles gewoon duidelijk kan maken is ie echt tevreden. |
| 16/04/2007 @ 19:17 pluk  | mijn dochter wordt ook 15 maanden binnen 5 dagen. en ze doet niets anders dan wenen wenen wenen s nachts terug wakker terug papje snachts niks is goed ze wil alleen haar zin doen wat natuurlijk niet kan. ik ben op deze moment terug zwanger en kan het allemaal dus echt ni hebben. ben ze vandaag gaan halen bij de oth moeder ze is beginnen wenen half de straat en is enkel opgehouden tijden het papje drinken. en het kleuren op de zetel (aaaarggggh) voor de rest heeft ze heel de tijd geweend. ik kan ook wel wat bemoedigende woorden gebruiken hihi   |
| 17/04/2007 @ 08:34 inge | he pluk! Nou, ik denk dat we niet de enige zijn... Ik denk dat het over een paar maanden beter wordt. Die van mij is ook 15 maanden en alles is nee, en hij heeft echt een temperament! Ik probeer het soms te negeren, al is dat wel moeilijk he, wanneer je op straat loopt... Veel succes en houdt de moed erin!  INge |
| 17/04/2007 @ 16:33 | Hey, Vermoeiend, niet leuk. Dat is het allemaal zeker. Maar gelukkig zijn er ook heel veel leuke momenten. En die tellen het zwaarst want die onthoud je. En bij iedere leeftijd, ieder jaar hoort weer zo'n fase hoor. De oudste is bij ons 6 en ook die heeft nog periodes dat ik hem wel achter het behang zou willen plakken als we dat hadden. En dat ze dan groter zijn en dingen beter begrijpen en je er uitleg aan kan geven........vergeet het maar. Op die momenten zijn ook de grotere kids niet voor rede vatbaar. Maar ach ook dat gaat weer voorbij. We genieten maar van de mooie momenten en proberen de rottige maar gauw te vergeten. gr kaat   |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]