Hey Natas,
Mijn persoonlijke ervaring met de keizersnee is heel positief. Zoals ik al had gezegd, ik ben zelfs fier op mijn litteken (kleintje hoor), daar is toch mijn zoontje uit geboren hè!

's Morgens rond 7u werden we in het ziekenhuis verwacht, waar we dan de nodige administratie moesten in orde brengen (kamer, ziekenfonds, enz)
Dan mochten we naar de kamer gaan om ons te installeren, de kleertjes klaar te leggen voor de baby, bloed afnemen, infuus leggen...
Rond 10u zijn we dan naar de operatiekamer gegaan, mijn man moest wel even wachten tot alles klaar was (verdoving,...)
Voor de verdoving en de blaassonde had ik echt bang. De verdoving viel goed mee, doet veel minder pijn dan ik dacht en de blaassonde wordt gedaan na de verdoving, dus daar heb ik helemaal niets van gevoeld (erna trouwens ook niet)...
Het personeel was heel vriendelijk en probeerde me op mijn gemak te stellen... Ze hebben constant gevraagd of ik me nog goed voelde, of het nog ging...
Mijn armen werden wel vastgemaakt en dat was wel een beetje eng, maar mijn man heeft wel de hele tijd mijn hand vastgehouden en toen Levin geboren was, hebben ze me wel even losgemaakt zodat ik hem kon aanraken... Ik lag daar dan wel in een steriele kamer, zoals je zegt, maar het enige waar ik aan gedacht heb, was dat baby'tje!
Nadat Levin geboren is en ik hem even heb mogen zien en aanraken, is mijn man met hem meegegaan om hem te verzorgen en zijn kleertjes aandoen... Levin is daarna bij mijn man op de arm gebleven tot ik weer terug was, dat is voor hem ook wel fijn om een band te hebben...
Daarna lijkt het wel even heel lang te duren, maar zodra ik dan terug bij Levin en mijn man was, was dat wachten vergeten...
Ik had een heel erge bibber over mijn hele lichaam totdat ik Levin kon vasthouden. De verpleging zei dat dat heel normaal was, het is een reactie van je lichaam, een emotionele ontlading, die ook wel voorkomt met natuurlijke bevallingen en niet iedereen ervaart het, maar ik dus wel...
Ik heb geen problemen gehad met een hechting tussen mij en mijn zoontje. Ik heb hem dadelijk aangelegd voor borstvoeding en met een paar beginners/ervaringsprobleempjes lukte dat vrijwel meteen!!!
Ik heb niet het gevoel dat ik iets heb gemist door niet natuurlijk te kunnen bevallen. Ik heb een heel positief bevallingsverhaal, ook al was het een keizersnee...
De periode van genezing van de keizersnee is wel wat langer dan een natuurlijke bevalling, maar ik vond dat het al bij al nog wel meeviel. Je moet het iets voorzichtiger aan doen, maar je voelt zelf wel aan wat je lichaam kan of niet...
Ik zou zeggen, maak je niet te veel zorgen, geniet van je zwangerschap. Er zullen natuurlijk mensen zijn met een negatief verhaal over hun keizersnee, net zoals er mensen zullen zijn met een negatief verhaal over een natuurlijke bevalling. Het zal allemaal wel meevallen, je zal wel zien...
Dikke kus