< 9Maand-Sponsor >

Nestlé Baby



< Publiciteit >

Baby Junior

BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Rainbowbabies

BabyGoodies.eu

Popje.com





Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Forumoverzicht » Peuters » werken & peuter.... 80 % teveel??

Vorige reacties:
< vorige pagina
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]

[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
9Maand-Forum » Peuters
werken & peuter.... 80 % teveel??
14/06/2007 @ 18:58

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Ik ben nu 31 weken zwanger, Lowie is 2,5 jaar en ik werk nu nog voltijds. En dat lukt heel aardig mits wat organisatie. Poetsen doe ik na 19u als Lowie in z'n bed zit. Grote bodschappen doe ik ofwel op zaterdagmorgen met Lowie mee of in de namiddag als hij slaapt en de papa thuis is. De papa werkt parttime en heeft een zelfstandig bijberoep dat hij thuis uitoefent, hij is dus wel thuis maar voor het huishouden sta ik hoofdzakelijk alleen. Ik probeer te organiseren, een vaste dag voor alles. En ik durf het al eens uit te stellen als ik een lastige dag op het werk heb gehad. Ik werk als consulente in een opleidingscentrum, een heel gevarieerd job met heel drukke dagen en dan ook weer rustige.

Vanaf 01 december ga ik 4/5den werken, de woensdagmiddag thuis voor Lowie en de vrijdagmiddag om boodschappen te doen, eens naar de kapper te gaan, te shoppen,...

Wij hebben een eigen woning waarvoor we bijna 800€ in de maand betalen, 1 wagen, een aantal vespa's. We hebben een inkomen van +/- 2600 want het bijberoep zit nog maar in de beginfase en echte winst wordt er nog niet gedraaid. Lowie gaat fulltime naar een creche. Zowel ik als m'n vriend werken op 5km van ons huis en gaan dus uiteraard met de fiets. Ik vertrek 's morgens om 8u en ben om 17u thuis m'n ventje kan Lowie oppikken aan de creche om 16u30 dus ik denk dat wij een redelijk ideale situatie hebben.



Link naar deze reactie
14/06/2007 @ 21:33
Mich


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Ja klinkt goed, behalve het feit dat jij voor het huishouden opdraait. Bij ons loopt het ongeveer gelijk, maar mijn man kookt elke dag, ik kom thuis tussen de middag warm eten en hij doet het dagelijks huishoudelijk werk. Verder hebben we 1x per week schoonmaakster en ik werk fulltime, want mijn inkomen is het hoofdinkomen, net als jou partner staat het eigen bedrijf van mijn partner in de stijgers. Thay gaat slechts drie ochtenden per week naar de peuterschool en twee middagen naar de creche. Is dus ook vaak bij Papa en omdat hij s middags drie uur slaapt, ook vast van 5.30 tot 8 bij mij. Dan hoef ik dus niet te koken of te huishouden en kunnen we lekker samen spelen!

Ook wij voelen ons er prima bij
Mich



[Laatst gewijzigd door Mich - 14/06/2007 @ 21:34] - Link naar deze reactie
15/06/2007 @ 10:12
dieke 9Maand Moderator

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Hey vespagirl

Ik had eigenlijk meteen dezelfde bedenking als mich. Ieder moet doen waar ie zichzelf goed bij voelt, natuurlijk. Maar persoonlijk zou ik het toch ook niet kunnen appreciëren als ikzelf fulltime zou werken en mijn man parttime, dat dan ikzelf nog voor het huishouden zou opdraaien. Dat vind ik de omgekeerde wereld.

Hier is het ongeveer fifty-fifty. Wij werken beiden fulltime (hij is zelfstandige). Omdat ik voor die fulltime slechts een 25-tal uren per week van huis ben, haal ik wel de kinderen op en zorg ik voor het eten. Maar als die kindje dan in hun bedje zitten, heb ik wel nog werk (lesvoorbereidingen, ...) en dan is de opruim voor mijn man. Hij is zelf thuis nooit opgevoed om iets te leren ivm huishouden (ik heb zo'n exemplaar geërfd dat als man nooit een vinger mocht uisteken in het huishouden) maar hij zou het niet over zijn hart krijgen om mij voor alles te laten opdraaien.




Link naar deze reactie
15/06/2007 @ 11:50
Marieke

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Sorry Dieke voor je mk... Veel succes voor de toekomst !

Onze situatie: wij werken allebei full-time, beiden in dienstverband. We hebben 1 dochter van 2 jaar en verwachten een broer of zus in september. Paps vertrekt 's ochtends om 7 uur en komt 's avonds pas rond 19u30 thuis. Ikzelf sta er 's ochtends alleen voor met onze dochter: aankleden, eten en naar crèche brengen. We vertrekken 's ochtends om 8u. 's Avonds haal ik haar op aan de crèche ; tegen 18u30 zijn we thuis. Dan begin ik aan het eten en speel ik wat met onze dochter. Als de paps thuiskomt eten we samen en daarna steekt mijn man ons dochtertje in bad. Ondertussen ruim ik op, doe wat was, homebanking, etc... Man doet meestal de afwas. TV kijken of lezen komt er bij ons in de week nauwelijks aan te pas, laat staan dat we tijd hebben voor sport of andere hobby...

Aangezien we allebei fulltime werken wordt er bij ons op zaterdag gepoetst en de boodschappen gedaan. Boodschappen doe ik meestal alleen op zaterdagmorgen ; mijn man stofzuigt ondertussen het huis (met hulp van onze dochter, nou ja...) . De rest van het poetsen doen we ook samen. Ik besef dat ik veel geluk heb dat mijn man zoveel helpt, maar we hebben nu eenmaal geen keuze omdat we beiden fulltime werken. Trouwens dit zal in de toekomst ook wat veranderen ; onze tuin is nog niet aangelegd momenteel, dus eens er wat werk in de tuin is zal ik minder op mijn man kunnen rekenen voor het huishouden. Maar dan ben ik wel van plan om een poetsvrouw te nemen.

Ik moet zeggen: 't is druk, en inderdaad: je moet goed plannen. Als ik rond me kijk merk ik dat ik de enige ben die én full-time werkt én die geen poetsvrouw heeft... Maar misschien ben ik ook de enige waar de man zoveel doet hé. We zien wel wat de toekomst brengt.

Prettige dag !



Link naar deze reactie
16/06/2007 @ 15:57
Lies

Online Status Stuur bericht
Hey,

Ik werkte ook fulltime toen onze zoon geboren is, en ik was in het begin er ook van overtuigd dat het wel ging gaan. En het ging zo: na een aantal maanden kwam er 1 keer per week een kuisvrouw. Twee maanden later kookte ik niet meer 's avonds. En nog eens twee maanden later heb ik mijn fulltime eraan gegeven en ben 4/5de beginnen werken. En dit alles doen we nu, en het loopt vlotjes. Ik ben ook content dat ik mijn dagje in de week heb met mijn zoontje, want ik kan me dan ook met hem bezig houden. In het weekend lopen we van hot naar her, zien we nog eens vrienden enzovoort ...

Wat financieel betreft, we komen rond, kunnen op reis gaan, betalen onze lening af, maar sparen niet meer. Daar kiezen we dan nu voor. Ik moet wel zeggen, we verdienen allebei wel redelijk omdat we in een leidinggevende positie zitten. Dat laatste zorgt er natuurlijk ook voor dat ik nooit minder kan gaan werken, maar tot nu toe denk ik ook dat ik dat nooit ga willen ...

Wat de hulp van de man betreft, dat valt hier mee. Het zou beter kunnen en hij doet zijn best, maar vaak is alles maar half afgewerkt!

groetjes
Lies




Link naar deze reactie
16/06/2007 @ 17:28
*LONE*

Online Status Stuur bericht
Ook hier voorlopig nog 2 fulltimers en dit is ook best te doen omdat we het huishouden verdelen qua werk!
Mijn man doet de was en de boodschappen op zaterdag, kookt alle dagen behalve op woensdag en doet de tuin en het containerpark.
Ik poets op woensdag, doe de strijk, voornamelijk het opruimwerk, en de verzorging van Yorrit is ook practisch altijd voor mij (bedje, badje), ook de verzorging van de hond en het uitlaten is voor mij.
Op maandag en vrijdag haal en breng ik Yorrit op, mijn man doet dit dinsdag en donderdag.
Met dat mijn man nog vaak avondwerk heeft op PC laat ik hem meestal zondag voormiddag uitslapen wanneer ik nog eens vluchtig de onder inorde maak zoals stofzuigen...
De rest van de zondag is dan steevast om te genieten van ons drietjes.

We willen graag een tweede, dus vanaf augustus schakel ik over op 4/5de. Dan ben ik maandag en woendag thuis.
De bedoeling is dan dat de woensdagnamiddag helemaal in teken van onze Yorrit komt (of nadien voor de 2 kindjes)

Groetjes!!



Link naar deze reactie
16/06/2007 @ 23:23
deesje


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Wij werken ook beiden full-time.
We wonen aan de rand van Antwerpen om dat het stad zelf onbetaalbaar is, maar om op mijn werk op LO te geraken met het openbaar vervoer (wat ik deed voordat Lara er was) was ik anderhalf uur onderweg. Met de auto een half uurtje.. als ik een uur vroeger mijn dochter kan gaan afhalen bij de OM, dan is dat mij de prijs van een extra auto waard (klein tweedehandsje).

We komen net terug van een reisje Mallorca, we reizen allebij heel graag, en ik vind dat we dat ook verdienen na een jaar werken. Het was zalig, 2 weken superveel tijd om met mijn dochtertje bezig te zijn, het zal moeilijk zijn om ze maandag weer te moeten missen. Maar bij ons op het werk word parttime nu eenmaal niet toegestaan, en ik doe mijn job heel graag en heb het ook nodig om te gaan werken, zowel financieel als voor het sociaal contact, de uitdaging,.. om zelf gelukkig te zijn.

Ik zeg niet dat het niet mogelijk zou zijn om met 1 inkomen rond te komen, maar het zou toch wel heel krap zijn hoor, we zijn nu ook aan het sparen om te kunnen bouwen en verwachten dit binnen een jaar of 3 aan te kunnen. Met 1 loon kunnen we die droom wel vergeten.

De huishoudelijke taken worden hier ook wel verdeeld, al doe ik wel het grootste deel. Meestal na 20u wanneer mijn dochtertje in bed zit. Als ik thuiskom van het werk (17u) is koken en spelen met haar het enige dat ik doe. Het enige wat ik eigenlijk opgegeven heb is TV kijken, de uren die je daarmee wint dat ik vroeger naar die lichtbak zat te staren! In die tijd kun je heel wat poetsen hoor

Groetjes


Link naar deze reactie
17/06/2007 @ 14:46
Isabelle


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Dit is iets waar je eindeloos over kan discussiëren. Mijn conclusie is: iedereen moet doen waar hij hij zich goed bij voelt en wat haalbaar is voor het gezin.
Hoe je het ook draait of keert, iedereen wil wel wat "comfortabel" zitten. Ik vind het vreselijk om aan het eind van de maand te moeten krabben om rond te komen of om me elke keer af te vragen of ik dat bloesje, of dat mooie tafeltje wel kan kopen...
Ik geef voor mezelf toe dat ik wel hou van een beetje luxe...nee, geen grote, belachelijke uitgaven, maar af en toe eens uit gaan eten, een reisje of citytrip,...
Ik heb dat nodig, anderen hebben dat minder nodig. Ieder zijn ding!
Hier hebben we net verbouwd en zijn er nog steeds werken (en dus kosten) aan de gang, dus deze zomer is de 2e zomer op rij dat we niet op vakantie gaan. De komende jaren zal er trouwens ook niet veel in zitten.

Mijn man heeft een drukke job, ik werk 4/5 en heb een firmawagen. Dat maakt een verschil in uitgaven. Om de twee weken komt er wel iemand schoonmaken, puur en alleen omdat ik af en toe wat quality time wil met het gezin. maar dat betekent niet dat ik zelf helemaal niets meer moet doen.
Persoonlijk vind ik 4/5 ideaal, heb mijn werk nodig voor mezelf, maar de andere dagen werk ik van 8u30 tot min. 17u30 en dat vind ik soms wel laat. Zeker als Mathias in november naar school gaat en binnen de kortste keren ook erg vroeg in zijn bed zal liggen. (ca 19u) Dan zie ik hem nauwelijks.
Ik zou dan best wel wat vroeger thuis willen zijn, maar helaas is dat op mijn werk geen optie.

Voorlopig doen we het dus zo en als de 2e erbij komt, zullen we wel zien!
Maar als ik voel dat ikzelf, of mijn gezin lijdt onder het aantal uren dat ik werk, dan zal ik meteen naar een andere oplossing zoeken.

Veel succes aan iedereen!



Link naar deze reactie
27/06/2007 @ 11:06

Als ik dit allemaal lees, dan ben ik zo jaloers op al die mooie verhalen. Jullie partners helpen in het huishouden... WAW! Hoe hebben jullie dit geklaard? Bij mij loopt het totaal anders... helaas. Ik ben nu 35 weken zwanger van ons tweede kindje en mijn man doet amper iets in het huishouden. Hij wil altijd op stap gaan met vrienden en verwijt me van "lui" te zijn als ik eens een uurtje op de sofa wil rusten. Ik werk ook nog en sta grotendeels in voor de opvoeding van ons eerste kindje. Het wordt echt heel zwaar voor mij en praten helpt niet meer. We maken er alleen nog maar ruzie om en dat maakt me heel ongelukkig. Poetsen, boodschappen, wassen, strijken, sleuren met vuilzakken... het ligt allemaal op mij te wachten als ik thuiskom. Verder klaagt hij dat ik niet voldoende of grondig poets en emotioneel zit ik aan de grond. Ik ben bang dat het nog erger zal worden als het tweede kindje er is. Wat als hij me dan ook nog weigert te helpen? Hoe kan ik dat allemaal bolwerken? Ik ben bang dat ik nu al in een depressie zit, terwijl ik zo graag wil genieten van de laatste weekjes zwangerschap. Hoe maak ik het hem duidelijk dat ik dit alles écht niet meer aankan?
Link naar deze reactie
27/06/2007 @ 11:38
deesje


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Ik heb wel makkelijk spreken natuurlijk, mijn man heeft het thuis geleerd en moest evenveel poetsen en afwassen als zijn zussen, ik dank mijn schoonmoeder! Veel mannen hebben thuis ook niks moeten doen, maar dat vind ik ook altijd maar een flauw excuus. Een beetje opruimen of stof afdoen is kan het kleinste kind.

Ik had zelf ook zo'n papa. Hij werkte heel hard, en daardoor vond hij dat hij dan thuis dan niks meer moest doen. Toen mijn mama 4 jaar geleden is gestorven en hij er ineens alleen voor stond met mijn jonger zusje van 12 heeft hij ook eens tegen mij gezegd "amai, eigenlijk deed mama toch wel veel he". Spijtig dat hij het toen pas besefte, ondertussen heeft hij een poetsvrouw omdat hij het niet aankan .

Maar heb je daar al ooit eens over gesproken met je man? Dat je hoogzwanger bent en dat niet alleen aankan? Terwijl je kuist en strijkt misschien eens vragen aan je man of hij daar goed ligt in de zetel? Ik zou het in ieder geval niet kunnen verdragen. Laat je niet doen meid! Stel hem voor de keuze dat hij ofwel moet helpen of je neemt een poetsvrouw in dienst.
Heb je voor het laatste van je zwangerschap geen familie of vriendin ofzo die eens een handje kan toesteken? Zorg maar vooral voor jezelf en je kindjes en laat de rommel desnoods maar wat liggen he.


Groetjes


Link naar deze reactie
27/06/2007 @ 13:26
Sam (vr)

Hey,

ook ik durf dit klaagmuurtje wel eens gebruiken. We zijn bezig voor een 2de. De eerste is met IUI gekomen en de 2de is zeker zo. We zijn bezig aan de testen voor beiden enzo. Dus da's nog wat stress bij. En soms erachter zitten. Hij zegt, zo stressy is het nu toch niet, we hebben er al1, dus da's al goed. ook al wil hij een 2de, 't is precies minder van moeten...

Ik doe de was, de plas en de kuis, maar af en toe krijg ik een helpende hand. Als we een druk WE hebben, dan geraak ik soms niet aan de kuis toe en geloof me of niet, ik vind dat erg . Ik werk nu 5/5 en mijn echtgenoot ook. Ik draai iedere ochtend en avond op voor de kleine + eten maken, tafel afruimen, vaatwas vullen. Toch spreek ik er al lang van om bij de 2d 4/5 te gaan werken en dan zal het woensdag thuisblijven zijn. De kleinste niet naar de kribbe, en de oudste 's middags al afhalen van school, dus vrije tijd, njet, maar wel quality time met de kids (hoop ik toch).

Mijn man poetst af en toe (lees 3 x / jaar), behalve als ik zwanger was, amai toen verschoot ik hoor . Hij doet wel alle klusjes in huis, schilderen, loodgieterij, dinges maken, de tuin, de oprit en het terras onderhouden. Ramen poetsen is voor mij . Ik geef 6 x per week een bad aan de kleine en mijn man op zondag. Dan lig ik niet lekker lui in de zetel zoals hij 6x per week kan doen, maar dan sta ik achter mijn strijkplank voor de komende 4 uren... (soms wat minder hoor ). Hij doet wel de afwas soms in de week, maar ruimt haast nooit op.

Echt klagen kan ik niet, maar een superman is hij ook niet. Hij helpt wel een handje als ik begin te zagen dus 't valt tijdig op .

Dames we moeten ze misschien toch eens wat meer aan 't werk zetten?

greetz

Sam (vr)
Link naar deze reactie

[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]

< vorige pagina

[Reageer]