[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Zwangerschap zonder een moeder.....| 14/06/2007 @ 15:23 Astrid   | Zwangerschap zonder mijn moeder Hallo allemaal, Eindelijk mag ik ook schrijven dat ook ik zwanger ben. Nog wel heel vreemd hoor om dit te schrijven maar ben hartstikke trots en gelukkig. Normaal kan ik dit soort berichten alleen maar lezen zonder er over mee te praten maar nu, YES!!!!Ik moet nog wel wachten dit te vertellen aan de familie en vrienden. Ik heb morgenochtend om 8.10 uur een afspraak bij de huisarts. Ik heb 3 testen gedaan omdat ik het echt niet kon geloven. En nu eigenlijk nog niet. Ik voel echt helemaal niets ik heb wel al een buik. Ik ben 2 maanden al bezig met een niet duidelijke ongesteldheid, weet je heel licht en niet echt doorkomen. Ik dacht eigenlijk dat het door de stress zou zijn. Ben namelijk erg druk met mijn werk... Ook werd ik wat dikker tja dat kan weer komen door het niet normale en regelmatige eten. Ik heb mijn buik ook regelmatig in moeten houden als ik een lage broek aan had }}  Nu dat mijn ongesteldheid helemaal niet kwam had ik zoiets van goh laat ik eens testen.. EN ja hoor positief!!! Erg leuk en een goed gevoel geeft dit. Alleen mijn buik kan ik niet meer inhouden, ik krijg steken als ik dit doe en dat voelt niet goed. Ben beniewd hoe ver ik ben. Ik laat het jullie weten. Fijn dat dit er is kan ik er heerlijk over praten. Ik vind het erg jammer dat mijn moeder dit niet meer kan meemaken. Zij is 8 jaar geleden gestorven... Mis haar echt, vooral nu  Ik laat jullie weten hoe ver ik ben en leuk jullie te leren kennen. Liefs van mij en voor iedereen die zwanger is natuurlijk ook gefeliciteerd!!!!   [Laatst gewijzigd door Astrid - 14/06/2007 @ 15:25] -  |
| 14/06/2007 @ 19:22 Jen  | Heel erg gefeliciteerd met je zwangerschap. Ondanks dat je moeder er niet meer bij mag zijn hoop ik toch dat je onwijs gaat genieten van deze bijzondere tijd. Liefs van Jen   |
| 14/06/2007 @ 19:34 Lisa  | Hoi Astrid, ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk voor je moet zijn zo zonder je moeder. Mijn moeder is gelukkig niet overleden, maar woont 800 km verderop in Nederland en ik in Denemarken. Ik mis het om zo even bij haar op de koffie te gaan, haar vragen te stellen, samen te gaan winkelen voor positiekleding en de baby-uitzet. Tuurlik mailen, bellen en msn-en we veel, maar dat is toch niet hetzelfde. Ik heb het daarmee al best moeilijk en hoe moeilijk moet het voor jou wel niet zijn. Ik wens je een hele fijne zwangerschap toe en geniet er lekker van!!   |
| 14/06/2007 @ 19:37 Tata  | Hey Astrid, Ik weet hoe je je voelt. Mijn mama was mijn alles. Toen ik 13 was is ze gestorven. Toen ik de eerste keer zwanger was, dacht ik alleen maar haar. Aan hoe trots ze zou geweest zijn. Ik heb nu 2 flinke zonen van 11 en 12 jaar. Ik ben aan mijn moeder haar graf gaan vertellen dat ik zwanger van hen was en toen ze geboren zijn ben ik ze meteen gaan laten zien. Ik weet zeker dat ze over mijn schouder meekijkt en mijn jongens beschermd. Nu ik terug zwanger ben ga ik het weer aan haar graf vertellen en ik zal het kindje ook gaan laten zien. Dat is haar recht als grootmoeder. Mijn jongens hebben mijn moeder nooit gekend maar hebben wel het gevoel haar te kennen van verhalen en foto's. Mijn mama leeft voort in mijn hart maar ook in het hart van haar kleinkinderen. Daar heb ik voor gezorgd. Ze zal nooit vergeten worden. liefs, Tata  |
| 15/06/2007 @ 07:37 monka  | Hoi Astrid, Ontzettend van harte proficiat meid, hardstikke leuk dat je zwanger bent. Ook ik weet hoe #$%*&@#*& het af en toe kan zijn zonder je moeder, mijn moeder is ook 8 jaar terug overleden, en in die 8 jaar is er best veel gebeurd waar ik haar bij had willen hebben. Nu met mn 3e zwangerschap is het wel wat minder, maar het is er nog dat gemis, en door de hormonen wordt het gemis soms wat aangescherpt waardoor ik dan wel weer even verdrietig bent,maar dat gaat zo weer over. Meid, lucht je hart als het nodig is, er zijn hier een heleboel schouders waar je op terecht kan. Liefs, Monica    |
| 15/06/2007 @ 12:45 IllyTje  | Van harte proficiat. En wat betreft je moeder, ergens is ze er nog wel en zal ze er altijd zijn. In je hart en je herinneringen blijft ze bestaan. *Kus*  |
| 15/06/2007 @ 18:45 mienemien | Helaba Astrid, Ik weet hoe je je voelt... Ik ben 26 en heb mijn moeder 15 jaar geleden verloren. Morgen ben ik trouwens 12 weken zwanger van een 1e. Met mijn vader heb ik ook een slechte band, en daardoor met de rest van mijn familie ook niet echt. Daarbij komt nog dat ik vorige week te horen heb gekregen dat baby'tje een te dikke nekplooi heeft van 5 à 6 mm (mag max 3 mm zijn)met vochtophoping, en mijn bloedtest was ook niet goed, waardoor er dus een verhoogde kans is op een kindje met downsyndroom (kans > 1/250) en verhoogde kans op chromosomenafwijking (kans > 1/100). Dezelfde dag kreeg ik te horen dat ik kans heb om het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) te hebben, dus de dag erna: opnieuw bloed laten nemen om te zien of het dat is, en in welk stadium ik zit. Resultaat pas volgende week... Maandag moet ik dus naar het UZA om de vlokkentest te laten doen... Op hoop van zegen, en een goed resultaat... Ik hoop dat we het snel weten, want volgende week zaterdag vertrekken we op vakantie... Groetjes iedereen!   |
| 15/06/2007 @ 19:06 Tata | Hey Mienemien, wat krijg jij ineens een hoop slecht nieuws in één keer. Laat je hoofd niet hangen hoor. Hoe slecht het ook allemaal lijkt, je kan het wel aan. Alles kan nog goed komen hé. Ik duim voor je kindje en ook voor jou. Misschien waakt je moeder wel over je en komt alles nog goed. Zo denk ik toch altijd. Mijn mama is mijn engelbewaarder en die van mijn kindjes. Hou je sterk en hou ons op de hoogte. Greetz, Tata |
| 16/06/2007 @ 12:48 Astrid | Tjone Mienanien, Wat vervelend allemaal zeg getver ik hoop echt voor je dat je goed nieuws zal krijgen. Wel lekker dat jullie op vakantie gaan kun je even tot rust komen... Ik lees graag hoe het is gegaan en wat de uitslag is. Ik duim voor je dat alles toch goed is. Dikke sterkte kus |
| 19/06/2007 @ 09:04 mienemien | Dag iedereen, Gisteren vlokkentest laten doen. Op de echo was te zien dat de nekplooi nog vergroot is tot 9mm. Dit ziet er dus echt niet goed uit... De kans is groot dat ons kindje het syndroom van Turner zal hebben, aangezien het wel een neusbeentje heeft. Er was ook water te zien bij de longen en de niertjes leken ook niet helemaal in orde... Woensdagmiddag of vrijdag wetek het resultaat. We hebben voor onszelf al uitgemaakt: als het dit is, dan gaan we voor abortus. Het klinkt mss hard, maar als de longen niet kunnen volgroeien en de nieren zijn niet ok, zal dit kind nogal wat miserie moeten doorstaan. En dit zijn dan nog enkel de dingen die we nu al weten, want het kan veel erger zijn of worden... Dit is nog maar op het eerste zicht... Het doet wel pijn, en het is een beslissing die we zelf moeten nemen en die de natuur niet voor ons neemt... Ik zei gisteren tegen de dokter: 'het positieve dat we eruit moeten nemen is dan dit: als wij zo een baby hebben, dan zijn er toch weer 2499 die het niet hebben... (Ik geloof dat de kans 1/2500 is...)'... Ik hou jullie op de hoogte! Bedankt voor het 'luisterend' (lees: lezend) oor... |
| 19/06/2007 @ 11:54 mienemien | update... Ondertussen heb ik de gynea al 3X aan de tel gehad... Héél waarschijnlijk syndroom van Turner met verschillende afwijkingen en waarschijnlijk niet levensvatbaar... Eerst sprake van een curetage, dan 2e tel: toch gn curetage, maar het vruchtje laten afkomen, in ander ziekenhuis, dan 3e tel: ah nee, we wachten op de exacte resultaten, dat je zeker weet wat er allemaal mis is, dus: a) niet op verlof en het vruchtje dan laten afkomen of b) wel op verlof en na het verlof laten afkomen... -> toch maar eerst op verlof, dat kunnen we best gebruiken... en wachtend op een 4e tel van de gynea vr de afspraak te kunnen vastleggen... Eigelijk had ik mij er al op gesteld om zonder baby in mijn buik op verlof te kunnen gaan... Als een soort van nieuwe lei... Maar dit zal dus niet lukken... |
| 19/06/2007 @ 12:02 | hoi mienemien, ik lees al een tijdje mee, wat een tegenslagen krijg jij te verwerken seg! Ik hoop voor jullie dat je het op vakantie een beetje van je kan 'afzetten', want dit moet niet makkelijk zijn... Heel veel sterkte toegewenst...   |
| 19/06/2007 @ 12:08 BABYLOLL2810 |  hello ik ben in 2005 bevallen van een zoon en had 18 en had mijn mama gebeld om te vertellen dat ze oma is geworden en dat ik zoude langs komen om mijn zoon te tonen ( ze had in 2003 OPERATIES GEHAD van de keelkanker  aller was weer in orde )dan had ze gezegd dat ze erg ziek was niemand wist ervan niks en 3 maand later is zij overleden aan keel kanker terug in 2005 nu ben ik terug zwanger van mijn 2 de en heb ook veel verdriet ik ben blij dat ik met jou erover mocht praten groetjes   |
| 10/08/2007 @ 10:21 Astrid | Ik ben ook erg blij er over te kunnen praten, maar kijk naar onze banner we zijn tegelijk uitgerekend!!!! Dit hebben ze van boven geregeld  |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]