Hallo allemaal,

Ik ben een mama met een zoontje van 22 maand. Een rakkertje van jewelste. Zit geen 5 seconden stil, vraagt veel aandacht, is constant bezig, kan zelfs geen 2 x Bumba na elkaar zien of hij loopt al rond. Zou hij ADHD hebben, ontwikkelen…

Wetende dat ik vroeger zelf ook een hyperkinetisch kind was en altijd zenuwachtig ben, snel afgeleid, alles hoor en zie (hij ook). Ook tijdens mijn zwangerschap was ik alles behalve rustig. Aard van het beestje… In mijn buik was hij steeds aan ’t wriemelen, maar niet stampen ofzo…

Nu heb ik gelezen/gehoord dat het zich door een nerveuze zwangerschap ook kan ontwikkelen, maar ook erfelijk is. Ben eens gaan zoeken op internet. Ik weet ook dat ze het nu normaal nog niet kunnen definiëren, pas rond de leeftijd van 3 à 4 jaar. Hij kan wel zeker 10 min met autootjes en zijn garage spelen. Hij slaapt goed, eet goed, is wel vroeg wakker, maar welk kind niet… en meteen actief vanaf de eerste minuut (zoals ik).

Zijn er nog mama’s (of papa’s of grootouders) met zo een dilemma/vraag/kleine vrees. Of is hij gewoon zeer beweeglijk.

Alvast bedankt

Sam (vr)

Alvast bedankt voor de info. Heb het toch maar ondertussen ook eens aan mijn collega’s verteld en zij vermoeden ook hyperactief en niet meer. Eigenlijk denk ik oef, anderzijds vrees ik toch een beetje. Toch vond ik jouw info zeer nuttig.

Net zoals alle mama’s probeer ik het beste te geven aan onze uk. Maar het lukt niet altijd en is het dan goed wat ik geef.
Is dit gezond?
In de week is het ’s morgens melk met een boterham met confituur of choco om 10 uur ook, ’s middags soep in de kribbe, patatjes, vlees en groenten, MAAR om 16u gaat er GEEN brok fruit door. Wel een boterham met konfituur of choco (toch ook weer suiker), Lu-koek (die vierkantjes met gekartelde zijkantjes) of niknakjes. We mogen zelfs uren aan tafel zitten met gehuil en gebrul tot gevolg. Ferm tegen mijn zin, maar op aanraden van een tante die onthaalouder is, zijn we gestopt met aandringen. Ze zegt van het gewoon even te laten (ondertussen al 6 mndn) en het af en toe te proberen (doen we ook natuurlijk). Af en toe (lees 1 x per 3 maanden) eet hij eens een banaan. In de kribbe eet hij wel een beetje fruit onder lichte dwang en groepsdruk. Zien van andere kindjes doet eten natuurlijk. ’s Avonds eet hij warm of boterhammetjes met kaas, konfituur met ons en zijn melk voor hij gaat slapen. Hij eet om de 2 weken een ijsje, soms minder en met een verjaardagsfeestje een stukje taart. Hij drinkt enkel op zondag een halve beker chocolademelk en krijgt dan ook een boterkoek zonder rozijnen. In de namiddag een dannetje (soms) of een Lu-koek of een stukje van een gebakje. Dus dat is toch ook allemaal suiker hè! Niet dat ik panikeer, maar toch niet zo gezond als ik het nalees....

Eet mijn kind dan ongezond? Ik weet dat fruit hyperbelangrijk is, maar een “trauma” heeft ook geen nut. Hij heeft ook nooit graag fruitpap gegeten. Hij drinkt totaal geen frisdrank, ook geen fruitsap of ligacé (soort grenadine voor baby’s, peuters en kleuters). Hij drinkt enkel water en melk. Lust eens een chippeke (chips). Maar ook daar ben ik streng op. Als hij er 10 binnenheeft dan is het al veel. En eerder gepikt als het op de salontafel staat bij bezoek dan wat anders. Normaal krijgt hij grissini (broodstokjes, maar een uitzondering kan wel vind ik op dat moment, weliswaar de leeftijd niet, amper 22 mnd en toen jonger dacht ik, rond 19 mndn).

Ook bedankt voor reacties hierop. Ben wel blij dat ik hier even mijn ding kwijt kan.

Groetjes

Sam (vr)

Hey Snuffie,

Toch een beetje bevestiging dan. We geven eigenlijk ’s avonds kaas, dus begrijp ik goed dat we dat beter andersom doen. Ook al eet hij dan minder brood? Hij eet meestal een kaasje in de hand (kirikaasjes) en de andere helft of een nieuw kaasje op zijn boterham. Dat van die trage suikers, da’s wel waar hoor. Ik heb veel allergieën en moet erg opletten. Ik word neurologisch behandeld en het gaat beter nu, maar sinds kort heb ik idd geen zin meer in echte zoetigheden sinds ik echt oplet wat ik eet. Cola ofzo smaakt me niet meer, zelfs geen mars of Lion. Zijn ontbijtgranen dan goed?

Dat van samen een appel te eten, doen we ook. Zelfs als hij een koek eet, eet ik fruit, maar hij wil gewoon niet proeven. Nu dwing ik hem niet, maar er komt een tijd dat hij gaat MOETEN proeven. Nu vind ik hem nog wat te jong om het te begrijpen. Vers geperst fruitsap gaat er ook niet in hoor. De oma’s zijn zo lief om het steeds te proberen, zonder resultaat. Nu ja water is ook het beste dan nog denk ik. Op zijn halve beker chocolademelk na.

Wanneer hebben jullie besloten voor een 2de? Wij denken er ook aan, maar vanwege ons hyperactief zoontje, denken we nog aan uitstel. Gisteren was ik er een dagje mee thuis en echt waar het was een dag om tranen in je ogen te krijgen, maar dan wel van geluk. Volle aandacht natuurlijk, heen en weer rijden, winkels in en uit. En dan in de namiddag heeft hij 2 uurtjes speeltuin verdiend. Hij zat op een soort ronddraaiende wip (moeilijk uit te leggen) en je zag het kind zo lachen en glunderen. Dan dacht ik daarvoor doe je het. Heb het ’s avonds meteen aan mijn man verteld. Ik zit hier nog te glunderen achter mijn bureau. Zo blij was ik voor hem. Samen van de glijbaan, samen op de schommel, samen op de wiebelende atracties bv moto of paard dat als je erop gaat zitten voor en achteruit gaan. Met een ressort eronder… Allez op en top. Papa kwam thuis en de deugenieterij kwam naar boven. We merken dat hij anders is als we er alleen mee zijn, i.p.v. als we met 2 samen zijn. Ik ben wel redelijk streng, maar zie toch ook af en toe eens iets door de vingers.

Je bent bijna aan het einde van je 2de zwangerschap en ik lees dat je het prima stelt. Ik heb ook een pracht van een zwangerschap gehad… Ik at veel, wel redelijk gezond en was steeds actief. Nooit (praktisch nooit hè!) moeheidsaanvallen. Wel moest mijn gyn me regelmatig op de vingers tikken dat ik het kalmeraan moest doen.

Succes.

PS, ik kan nog een weekje komen meelezen en babbelen. Nadien gaan wij 3 weken op vakantie. Dat zal jij wel niet in het vooruitzicht hebben zeker? Gewoon lekker thuis met de kids. Van waar ben je? Ik ben van Vlaams-Brabant tegen Brussel in België.

Sam (vr)

Hey Snuffie,

Ja ons woelwatertje heeft zich gisteren laten voelen en vannacht laten horen. Hij heeft een zware verkoudheid en kon dus niet door zijn neusje ademen. Alle gevolgen van dien, veel wenen (van miserie hoor, ocharme) vannacht, neusje toe, hoesten… Dat weer hè! We denken aan een 2de. Wetende dat het 1,5 jaar geduurd heeft eer ons ukje er was, kan het dus nog even duren hè!. Hij is er uiteindelijk gekomen met IUI. Dit weet niemand in de familie buiten mijn ouders waar ik me versproken heb. mijn gyn is mannelijk en ik zei steeds zij en dan kwam de vraag. I.p.v. te zeggen dat het een vervangster was, heb ik me versproken. Ze vertellen het niet voort en dat hij gezond en wel is, is het beste van al. Ook de 2de gaat met IUI moeten gemaakt worden (grappig om zo te zeggen). Mijn man heeft zijn eerste test hiervoor begin oogst, ik heb al gewoon bloed moeten afnemen en dan 22/08 naar de gyn voor de eerste gesprekken… Om terug van start te gaan. Probleem is dat ik van werk veranderd ben ondertussen, verder weg van ’t ziekenhuis en dus te laat zal komen. ‘k Weet nog niet goed welke uitleg ik eraan zal geven, maar bon, da’s een zorg voor die dagen. Soms moet ik op controle ’s morgens of vroeg in de namiddag. Verlof nemen… ik zet zelf de spuitjes enzo, helemaal geen bang van.

We gaan op vakantie in Frankrijk, op camping. Met zo een actief kind is het niet te doen in een hotel en zelf willen we dat ook niet. Opstaan, gaan en staan en eten en drinken wanneer wij dat willen… Laat hem maar lopen in zijn pampertje en T-shirtje als hij dat wil, zwemmen zoveel als we willen, in de zandbak spelen in de speeltuin. We kijken er echt naar uit. Gisteren zeiden we nog, nog 1,5 week jongen en we hebben een zee van tijd voor jou. ’t Gaat wennen zijn voor hem nadien als we terug zijn. Plots weer in dat werkritme en meteen minder tijd…

We hebben net gedaan met onze living te schilderen. Nog kleine defautkes en het plafond nog 1 maal. De gang is voor volgende week, de dagen voor we naar het buitenland vertrekken. En dan is het beetje bij beetje. ’t Is heel mooi, in 3 verschillende kleuren en met een volledige schuine streep aan een raam om onderscheid te maken tussen 2 kleuren. Voor de rest zijn de grote werken dan gedaan. Ik wil wel dat het huis volledig herschilderd is tegen dat het 2de er is (nog wat tijd dus). Anders met 2 woelwatertjes zullen we geen 5’ rust meer hebben.

Moest je bevallen, laat iets weten hè. Weet je al wat het is? En wist je dat bij het eerste ook? Ik wist het niet, ben dan nog eens bevallen met keizersnede onder volledige narcose (dus mijn echtgenoot was ook niet bij de bevalling) en dus maar een paar uur nadat hij geboren is wakker geworden… Meteen een hele nacht wakker en dan is ons super actief ukje het grootste doel in ons leven!

Zo ga wat verder werken.

Groetjes
Sam (vr)

Hey Snuffie,

De verkouheid begint te minderen. Neusje loopt nog, en de hoest duikt ook nog af en toe op, maar al vele minder. Vandaag zelfs helemaal geen hoestsiroop. Even rust voor ons ventje. Hij slaapt gelukkig alweer 2 nachten door. Normaal slaapt hij altijd goed hoor en als ie eens slecht slaapt, dan is het brommen… Niet op hem hoor, dan wordt ie alleen nerveuzer. Ook zijn humeur is weer beter… Gisteren zaten we te gieren van ’t lachen in bad. Hij vraagt altijd om mee te gaan in bad en soms geef ik eens toe. Samen soep maken, elkaar namaken, gieren van ’t lachen. En dat zijn de momenten waarvoor je het doet. Hij is dan ook zo fier dat ie zelf zijn fles siroop mag nemen, zelf op het lepeltje doen (ik houd natuurlijk zijn handje en fles mee vast) en dan flesje melk, tandjes poetsen, dikke kus en knuffel en hop in bed. Daar is ie echt niet moeilijk.

We kijken ècht uit naar onze vakantie. Ik moet ma en di nog werken. Mijn man gaat dan de rest van de gang beneden verven, hij is al thuis. De kinderkamers en de gang boven, dat zal niet afgeraken en is te doen vóór nr 2 komt.

Voor ons zoontje hebben 18 maanden geduld moeten hebben. Was er wel erg mee bezig, maar uiteindelijk bleek dat niet de oorzaak te zijn. Ik had geen deftige eisprong en mijn man geen genoeg bewegende zaadcellen. Het aantal wel, maar niet genoeg “krachtig, beweeglijk” om tot in de baarmoeder te geraken. We zijn zwanger geraakt na de 2de inseminatie. Eigenlijk ben ik wel blij dat de oorzaak bij beiden ligt en dus er geen verwijten kunnen komen. We hebben samen beslist om voor nr 2 te gaan. Bij nr 1 zat ik er iets meer achter. Hij moest trouwens voor nr 2 bewust een nieuwe afspraak maken bij de androloog (mannendokter) en dus als hij dat doet, dan zitten we goed. Ik heb zelfs begin dit jaar nog getwijfeld. Ik wil doodgraag een 2de, maar nu het iets makkelijker wordt, storten we ons terug in minder makkelijke situaties. Erop en erover zeg ik altijd. En ik twijfel vaak als ik veel uit mijn bed moet zoals in het begin van de week. Ik moet eind oogst op controle gaan bij de gyn en dan moeten we terug op gesprek bij de androloog en dan wordt het weer meten van eicelletjes, spuiten zetten, insemineren. Ze doet 3 pogingen en dan is het IVF. We hopen dus om opnieuw op deze manier zwanger te worden. Maar zijn kwaliteit kan gedaald zijn in die 3 jaar (alles samen). Voor de eerste zou ik tot IVF gegaan zijn, voor de 2de, dat moet ik nog bespreken met mijn man. ‘k Weet het niet goed. We zijn er niet over beschaamd dat ons zoontje zo verwekt is, maar we willen niet met de problemen naar buiten komen. Ik denk dat vooral mijn man het er iets moeilijker mee heeft en ja uit respect voor zijn mening denk ik zeg ik het ook niet. Daarom dat ik het tegen mijn baas ook niet zal zeggen. Hij is ook man, een egotripper van hier tot ginder en als hij daar dan negatieve commentaar opgeeft en het doorzegt. Op dat gebied vertrouw ik hem niet. Wel op professioneel vlak, maar met dat hij zo een egotripper is en waarschijnlijk zijn dochter zonder enig probleem gekomen is… Ik gun het hem niet. Ik ga als uitvlucht gebruiken dat mijn man in het buitenland zit (is soms ook waar, dus beetje leugen) en dus dat ik soms later ga zijn. Ik moet een uur rijden naar dat ziekenhuis (files inbegrepen en dus meer stilstaan dan wat anders).

Ik ben bevallen onder volledige narcose omdat ik allergisch ben aan de ingrediënten van een epidurale spuit. Ik heb 17u weeën gehad, waarvan 14u felle. Had om 20u30 nog steeds maar 2,5 cm opening na 17u arbeid. Ze wilden mijn vliezen breken om het sneller te laten gaan, ik was ondertussen al wat uitgeput van alles op te vangen en mijn zoontje begon achteruit te gaan (dat hebben ze nadien gezegd). Ik wist dat het dan vooruit kon gaan, maar dat het nóg meer pijn zou doen. Als ze mijn vliezen zouden gebroken hebben, hebben ze gevoeld dat de navelstreng voor de baarmoederhals en dus op het hoofdje lag en dan zou bij het breken die rond het hoofdje en de nek van ons zoontje gekomen zijn met het risico dat hij zou gestikt zijn. En dat risico wilden ze niet nemen. Vandaar keizersnede onder volledige narcose omdat er maar 1 product is waar ik niet allergisch aan ben. Mijn man was niet bij de bevalling. Er was een risico voor mij en mijn kind. Moest er iets gebeuren… Hij mocht daarom niet in de bevallingskamer. Er waren 3 gyns, 4 kinderartsen, 2 anesthesisten en een hoop verpleegsters. En dat voor 1 keizersnede die avond. ’t Was niet fijn om mensen na mij te horen binnenkomen om te bevallen op het verloskwartier en ze voor mij te horen weggaan naar hun kamer. Maar kijk, we zijn blij met ons wondertje! De eerste nacht meteen wakker gehouden, maar we waren blij!

Je zal wel bang geweest zijn met de tripple test. Ik denk dat elke ouder dat heeft en elke controle is het toch maar weer OEF als alles goed gaat. Nam jij tijdig foliumzuur. Ik ga dit WE het weer halen. Had het vorige keer dus 18mndn genomen en dat was te lang. Als ik nu start en zou zwanger zijn in okt/nov of dec is het nog tijdig en heb ik voldoende binnen. Hoop ik toch. Misschien lag het zelfs daar niet aan bij jou. Zou je het gehouden hebben bij een handicap. Heb overlaatst op internet zitten zoeken achter info en had een paar foto’s gezien van spina bifida. Da’s niet niks hè. Maar ook een gezonde baby uiteindelijk.

Ok dan wacht ik geduldig af wat het wordt jouw 2de ukje. Je zal wel alles al klaar hebben zeker? Geniet nog van die laaste weken. Een vriendin van mij zei dat ze er minder kon van genieten van haar 2de zwangerschap vanwege haar eerste natuurlijk. Is dat ook zo bij jou?

Groetjes

Sam

Hey Snuffie,

Potvolkoffie, ik had gisteren geantwoord en toen ik vandaag ging kijken of er van jou een antwoordje was, zag ik dat het mijn niet gesaved was. Dus alles hertikken. Gelukkig tik ik snel en zal het in een mum van tijd weer verteld zijn.

De verkoudheid gaat goed, maar als ik dan aan de oma vraag om zeker om de 2uur zijn neusje te spoelen dan hoor ik ’s avonds dat ze het vergeten is. En dan hoor ik ook nog eens dat ze een caramellenpudding gegeven had, 2 x mijn humeur omzeep. Bij zijn neusje is het belangrijk vaak te spoelen omdat dat op zijn leeftijd de enige remedie is tegen fel lopen, veel niezen en blijven snotteren. Allez dat vind ik toch en mijn pediater zei dat het niet schadelijk was, dus gieten maar.

Afwachten. Voor ’t zelfde geld is het van de 1ste keer raak, of zelfs gewoon niet en moeten we op IVF overstappen. Maar zoals gezegd, eerst proberen hè. Ik zeg altijd moeilijk gaat ook, maar is gewoon minder makkelijk… Ik hoop natuurlijk snel en als de planning in mijn hoofd klopt in ik na 2 o 3 x zou zwanger zijn zou het voor volgend najaar zijn. Tussen aug – nov. Da’s al leuk, maar ja dan moet het binnen de 1ste 3 x lukken en da’s hopen en duimen en ontgoochelingen tegemoet gaan…

O dat van dat foliumzuur, sorry dat wist ik niet. En dat je een schildklierziekte kan hebben, dat dan misschien schadelijk is voor de baby, is ook niet prettig hè. Je hebt misschien een fijne zwangerschap gehad, maar minder fijn in je gedachten. Je baby’tje wordt dus meteen getest en indien nodig medicatie. Ze zullen wel weten wat ze doen en als het nodig is, dan is het nodig hè. Wat zijn de nadelen van deze ziekte, mag je iets wel of moet je iets wel. Heb je pijn of last ergens van?

Ik denk dat wij een gehandicapt kindje niet zouden gehouden hebben. Onze opvatting is dan ook dat het minder kansen heeft in ’t leven en dat inderdaad iedereen verwacht perfect te zijn. Heb zelf een mentaal gehandicapte broer en eigenlijk trekt die iets of wat zijn plan, maar helemaal niet voldoende. Als ik dat dan zie, dan denk ik, och waarom nog een kind op de wereld zetten, een gewoon kind heeft het al zo moeilijk. Maar ik respecteer ieders keuze. Ik heb een collega gehad met een kindje met syndroom van Down en als haar hoort babbelen over haar dochter, dan is het ook een en al pret hoor!. Alle respect.

Hoe was jou bevalling? Snel en gedaan of toch wat ditjes en datjes.
Inderdaad, je vergeet de zorgen en de pijn, maar als je een keizersnede gehad hebt, kan je de 1ste dag niet uit je bed al moet je. Ik was zaterdagavond om 23u30 wakker en zondagnamiddag om 14u30 moest ik al zelf naar ’t toilet en ik moest gaan. Geen bedpan (wilde dat niet) en reservoirke () was ook weg. PIJN, maar doorbijten. 4d nadien stond ik zelf mijn baby’tje te wassen en gelukkig was mijn er om eens te kijken ’s morgens. Was een uitzondering, wilde dat eens zien voor thuis. Toen ben ik zelfs in elkaar gezakt van de pijn in mijn buik aan de snede. Maar ja dat was omdat ik niet teveel medicatie mocht nemen voor mijn allergieën en dus niet voldoende nam. Allemaal voorbij nu. Wat ik me wel herinner is dat ik véél pijn heb gehad, maar tot voor een paar maanden wist ik nog hoe fel, dat begin ik nu wel wat te vergeten. Ik zie mijn bevalling in mijn hoofd, precies of er hing een camera in de kamer en ik kijk daardoor. Raar om het zo te onthouden..

Zo, nog 2 uur en dan klaar voor het WE! Ik kijk er naar uit. 2d met onze pruts. Inkopen doen, shoppen, en zondag bezoek, dus nog werk genoeg. In mijn hoofd ben ik al aan ’t inpakken voor op vakantie! ’t Wordt tijd dat we weg zijn, ben moe, kan me bijna niet meer concentreren. Zit met mijn gedachten al op een terras met du vin, du pain en du boursin!

Groetjes en prettig WE!

Sam

Hey,

Net voor het verlof kan ik nog snel antwoorden, dan moet je een 3 weekjes geduld hebben. De PC thuis is nog niet aangesloten vanwege de schilderwerken en met dat we vrijdag al vertrekken zal dat ook niet gebeuren.

Ons zoontje heeft zondagavond beginnen koorts maken en zondagnacht om 2 u had ie 39,7 gr koorts. Hij heeft heel de nacht bij ons gelegen (weer) en dat was dus weer geen nachtrust voor ons. Ben gisteren om 21u in mijn bed gekropen, ook omdat ik bang was dat het weer een slechte nacht zou worden. Hij begon zijn stemmetje gisteren te verliezen en dus zijn we vandaag toch maar naar de dokter geweest omdat het toch verergerde. Hij had wel geen koorts en heeft tot 9u15 geslapen. Een geluk dat mijn man al thuis is. De dokter (niet eens onze eigen huisdokter) heeft aerosol voorgeschreven en 3 x ½ koffielepel junifen. Dat werkt ook ontstekingswerend en is dus beter dan antibiotica. ’t Zal mss iets langer duren vermoed ik. Normaal is aerosollen voor mijn zoontje de hel, maar mijn man belde dat hij flink geweest was, en ik liep weer zo fier als een pauw rond. Allez dat het maar over is tegen vrijdag. ‘k Neem wel een halve apotheker mee hoor. Nu snap ik tenminste waarom ik dat fysiologisch serum zo vaak moet gebruiken. Idd ik spoel ze weg, maar ik dacht dat het om het neusje te openen was, maar dus blijkbaar om de bacteriën niet te laten vastzetten. Voilà sè, weer iets geleerd.

My fingers are also crossed dat de eerste week perfect verloopt voor jouw kindje en dat hij het ook niet heeft of zij hè… Ook dat jouw bevalling voorspoedig verloopt enne 24 weeën is ook niet niks hoor. Da’s ook al om tegenop te zien en dat zonder epidurale. Chapeau zeggen ze dan bij ons. Was ook niet niets voor niets hè.

Nu gaan we eerst op vakantie en dan zien we wel met IUI. Start in augustus, dus de hoop is groot dat het dit jaar nog lukt hè, zoals al gezegd. Neem wel al geen pil meer, en dan komen de herinneringen aan gevoelens terug. O ja het was zo of zo bij een eisprong. Normaal was het rond dag 17 à 21 tussn die periode en nu heb ik het rond dag 13 gehad, mss ben ik er naast (slijmvlies was zoals het wit van een ei) maar ja we zien wel. We kunnen toch oefenen zonder resultaat hè, maar dat blijft ook plezant natuurlijk. We weten toch als we het nu doen, er toch gene kleine van komt. Soms hoop ik toch stilletjes hoor. Valse hoop blijkt dan iedere keer.

Zo nog even hard doorwerken en dan ben ik er klaar voor. Thuis inpakken, boodschappen nog doen, bij de apotheker gaan, wat poetsen en vrijdag zonder zorgen hopelijk weg. We moeten zelfs nog een fietsstoeltje gaan halen.

Tot binnen 3 weken, met een ukje bij misschien al. Veel succes, en hopelijk zie ik je dan terug op 9maand.

Bedankt voor het mailen als, ‘k vind het leuk een maatje gevonden te hebben.

Sam

Snuffie,

Nog geen ukje bij.

Wij hebben een heerlijke vakantie gehad in Frankrijk om nooit meer te vergeten om te blijven koesten. Beetje (veel) spelen met de kleine, beetje fietsen, beetje wandelen, beetje in zwembad, beetje in speeltuin, beetje stadje bezoeken, beetje ijsje en genieten van 14d samenzijn. 'k wordt er stilletjes van al ik eraan terugdenk met tranen in de ogen maar zooooo een heerlijk gevoel.

En bij jullie, wanneer is nr 2 geboren. Ons ventje is deze week 2 jaar geworden. Groot feest, en wij fier als een gieter!

Succes en tot hoors

Sam