Hey Line,

't Gaat hoor. 't Was gewoon zo een teleurstelling... 'k vond / vind het zo spijtig en onrechtvaardig, te meer omdat mijn lichaam picobello deed wat het moest doen : niks, geen hormonen (zalig!!) : regelmatige follikelgroei, spontane eisprong, superdeluxe baarmoederslijmvliesdikte, alleen niets om terug te zetten.

'k Weet niet wat er juist gebeurd is, maar ze hebben me gezegd dat ze na het ontdooien gezien hebben dat het al mis was gelopen bij het invriezen. Was een serieuze opdoffer... temeer omdat het slaagpercentage van succesvol invriezen en ontdooien 25 à 50 % bedraagt, dus met onze 6 supercryootjes (want nog voor ze ze invriezen waren ze van 'klasse 1 en 2' (op een schaal van 4) was ik er toch echt wel van uitgegaan dat er een TP zou van gekomen zijn.

Enfin, we zijn dus weer af bij 0... mentaal is dat wreed zwaar, zeker gezien de timing. Onze tweeling had in theorie nu ongeveer moeten geboren worden, in praktijk had dat zowiezo vroeger geweest natuurlijk, en nu ook cryo-poging geannuleerd. 't Komt er toch maar weer bij.

Had me ook helemaal nog ni direct ingesteld op een nieuwe verse poging waarbij alle hormonen weer aan bod komen... en da's dus nu wel het vooruitzicht.

't Is dus niet alleen een maandje opschuiven : ik moet volgende cyclus (die er wel staat aan te komen) weer een cyclus aan de pil, enfin, da's nog 't minste, 1 keer per dag da pilleke, maar dan : 3 weken 4 keer per dag perfect getimed hormonen opsnuiven om mijn eigen cyclus weer helemaal plat te leggen (met de nodige nevenwerken zoals o.a. vapeurs, nachtmerries en concentratieonvermogen tot gevolg, zo was het toch de vorige keer), daarna 2 weken daarbovenop ook nog hormooninjecties die van mij een broedkip maken en véél meer dan één eitje laten rijpen (vorige keer had ik er 11 rijpe). Daartegen zijn we waarschijnlijk ergens eind oktober... dan weer een inspuiting, daarna 1 dag niets, dan eitjes weghalen (daar kijk ik tegenop, deed de vorige keer geen deugd) = dag 1 in ziekenhuis en dan duimen voor bevruchting in het labo, 3 dagen erna TP (dag 3 in ziekenhuis), en dan weer 14 lange dagen wachten op het verdict...daartegen zijn we dan waarschijnlijk wel 2° of 3° week november... zo zie je maar hoeveel kansen ik dit jaar nog heb, en we zijn nog maar in de 8° maand...

Ach ja, 't gaat niet anders, we moeten er door hé... maar ge ziet, niet echt iets om naar uit te kijken... al heiligt het doel de middelen, en eens we bezig zijn, gaan we er natuurlijk weer helemaal voor !

Hoe zit het met u en de Clomid ? Heeft het zijn effect ?

groetjes,
LeeN

Dit was gepost op een ander topic waar ik meeschrijf...
Ik hoop dat je er wat steun in vindt...
http://www.tearsandhope.com