[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
zo vader... zo zoon...| 26/07/2007 @ 09:52 Halflingske    | hey mama's, ik ben de trotse mama van Enzo. Enzo is nu 2.5 jaar en zit uiteraard in de koppigheidsfase. Hij is over het algemeen erg flink en praat heel erg goed. Helaas denk ik dat hij ook een beetje erfelijk belast is. Papa is namelijk oooook erg koppig... (mama trouwens ook geef ik toe  ) De laatste tijd is het tussen die twee dus ook echt vaak complete oorlog. Papa vraagt iets, Enzo weigert, papa wordt boos en zet Enzo in de hoek. Als het tijd is om uit de hoek te komen weigert Enzo, dus papa wordt boos,... het is echt een straatje zonder einde.  Enzo doet er echt alles aan om papa te treiteren de laatste tijd : niet luisteren, slaan, tegenspreken,... en papa trapt er met 2 voeten in. Hij heeft een serieus temperament en kan een aardig stukje roepen, wat volgens mij dan weer erg imponeert en Enzo schik aanjaagt. Enfin, er zijn ook momenten van knuffels en kusjes, maar die lijken steeds schaarser te worden. Ik heb soms het gevoel dat mijn man Enzo 'dwingt' om hem een kus te komen geven. (geef me een kus!). Dat werkt dus ook averechts... ik vraag gewoon : mag ik nog een kusje, als hij weigert zeg ik meteen : dan niet, waarop hij 9/10 zelf ineens toch wil knuffelen... (dit is bv bij het vertrekken 's morgens of bij naar bed gaan he) Ik pak alles veel rustiger aan en krijg veel meer gedaan van Enzo. Ik geef hem ook vaak een keuze als hij het echt begint uit te hangen of niet luistert ofzo : je kan OF opruimen OF eerst in de hoek en dan opruimen. Meestal kiest hij dan wel eieren voor zijn geld en begint aan de opgelegde taak zonder al te veel morren. Ik roep ook zelden, verhef mijn stem net genoeg om boven een mogelijke krijsbui uit te komen, maar meer niet. Enfin, ik wil graag dat mijn man inziet dat hij degene is die dit patroon moet doorbreken, maar als ik er met hem over praat denkt hij dat ik hem niet steun, of dat ik vind dat hij Enzo ten onrechte straft. En dat is niet echt zo, meestal is er een goeie reden, alleen de uitwerking van het hele gedoe kan volgens mij beter en kalmer. Ik wil graag dat Enzo respect heeft voor zijn papa, maar niet uit angst... Heeft er hier nog iemand ervaring met zo'n probleem? Hoe pak ik mijn man aan? En ons klein ventje? bedankt! Lin   |
| 26/07/2007 @ 10:17 Marleen | Wij hebben op het kdv een cursus omgaan met kinderen gedaan geinspireert op Gordon. Mijn man heeft hiervan heel veel geleerd. In de bibliotheek schijnt er ook een boek van te zijn |
| 26/07/2007 @ 13:53 Sandyke | Hier exact hetzelfde scenario. Mijn man wil een strenge opvoeding voor de kinderen, met als gevolg roepen, eens in de hoek vliegen, ... Ik pak het ook veel zachter aan, geef regelmatig knuffels, moedig hem aan als hij flink aan het spelen is,... Als hij iets mispeuterd, krijgt hij eerst een verwittiging luistert hij nog niet vliegt hij 2 minuten in de gang (is nu 20 maand), en het helpt ook wel. Ben nu 14 dagen thuis met de kindjes en ik kan echt alles van onze Milo gedaan krijgen. Ben deze morgen met alletwee gaan winkelen, Milo liep gewoon flink naast mij in de winkel, zonder mijn hand vast te houden, ging nergens aan, volgde mooi waar ik ging, echt een droom. Was er zo trots op, heb hem dan ook uitvoerig bejubbeld. Als hij bij mijn man niet luistert is het direcht kort en krachtig, wil mijn man een kus, is het idd ook "geef mij een kus", ... We zullen ons mannen eens samenzetten en ze een paar afleveringen van de supernanny laten zien, wat denk je? Vermoedelijke bevalling op 02/02/2007. Al 136 weken zwanger (340.26% ver), nog 96 weken te gaan. Toegevoegd via deze pagina.   |
| 26/07/2007 @ 16:41 Bieke | Zal ik de mijne dan ook ineens meesturen?  Hier dus ook hetzelfde (maar dan met de dochter). Ze hangt op dit moment soms ook serieus de koppigaard uit, ze heeft een héél sterk karakterke en als ze iets niet mag begint ze direct te brullen (alleen het woordje 'nee' is al genoeg om in gang te schieten). Ik reageer daar kalm op, leg uit waarom ze iets niet mag, houd haar ondertussen vast indien nodig (ze wil bv. niet altijd op haar verzorgingskussen gaan liggen voor een propere luier en probeert dan weg te kruipen) en als ze niet wil luisteren, negeer ik haar even. Ik moet zeggen, ze kent dat al heel goed en dat werkt eigenlijk direct. En ik geef ook complimentjes als ze iets goed doet (flink aan 't spelen of eten of zo). Papa heeft iets minder geduld dan ik, hij wijst haar meestal direct op héél strenge toon terecht, met alleen maar meer serenades tot gevolg... Ik heb ook al een paar keer gezegd dat dat niet helpt (ik krijg het trouwens zelf ook op mijn zenuwen van zijn strenge toon) en dat hij rustig moet zeggen waarom ze iets niet mag. Ze begrijpt trouwens véél meer dan dat hij denkt, maar elke keer opnieuw is hij toch weer zo streng. Dus kort gezegd, de mijne mag ook eens meedoen met die cursus! Groetjes   |
| 26/07/2007 @ 21:37 ik  | Hahahaha, Ik had hier net hetzelfde voor eigenlijk! Wat kon ik me daar druk in maken! Maar nu begint het véééél te beteren; Mijn man moet 1,5 maand met zoontje thuisblijven wegens geen opvang. Hij is nu al 1,5 week thuis en het verschil in aanpak is echt wel al duidelijk. Nu er zijn nog wel een heleboel dingen waar ik het anders zou anpakken. Maar nu luistert hij(mijn man) toch echt wel beter als ik hem iets uitleg Ik denk dat een week of twwe helemmal alleen voor de kindjes zorgen , dé oplossing is! Groetjes en veel succes allemaal!   |
| 31/07/2007 @ 11:04 Halflingske | hihihi, blij dat ik niet alleen ben! Maar eventjes er 2 weken alleen op uit lijkt me nu ook niet echt de ideale oplossing.  Moeilijk hoor, hoe boos hij soms kan worden. Zo vannacht werd Enzo wakker en riep me, ik stuurde mijn vriend omdat ik teveel tandpijn (en hoofdpijn) had. Enzo wilde drinken dus G gaat drinken halen, maar is niet aan het opletten. Het resultaat, halfslapende Enzo geeft zijn beker terug nadat hij genoeg heeft gedronken en papa pakt hem niet aan...  het bed kletsnat en papa woedend. Dat vind ik zoooo erg, die denkt echt dat Enzo hem express pest he. En ik ben bijna 100% zeker dat G gewoon niet keek toen Enzo zijn beker wilde afgeven... dat vind ik dan zijn schuld en niet die van Enzo. zucht... hopelijk betert het op vakantie... x Lin |
| 02/08/2007 @ 23:37 loes | Jep hier hetzelfde, ik zeg hem vaak dat hij wat meer geduld moet hebben. Hij begint direkt te roepen, terwijl een rustige aanpak met uitleg waarom iets niet mag veel beter helpt. Ik ben nu al 6 maanden thuis (ouderschapsverlof) maar moet volgende maand terug gaan werken, ik vraag me echt af hoe hij het zal redden op de dagen dat hij alleen voor de kindjes moet zorgen. Als ik hem nu iets vraag om te doen (bv oudste in bad steken, eten geven enz) draait het steevast op ruzie uit. Hij begrijpt niet dat je als je een driftbui ziet aankomen, veel meer bereikt met de aandacht op iets anders te vestigen. Hij zegt als ik zo zeg dan moet het zo! Ik word er soms echt zot van. Ik hoop echt dat hij meer geduld leert opbrengen, anders zal ik nooit met een gerust hart gaan werken. IK vind roepen en tieren echt niet nodig in de buurt van kinderen. Ik vind dat zelf stresserend en vraag me af welke invloed dat heeft op hen. Ik verlies soms ook mijn geduld en verhef dan ook eens mijn stem, maar hij roept direkt als iets niet gaat zoals hij wil of gevraagd heeft   |
| 03/08/2007 @ 08:03 wiezewase  | ik denk echt dat het typisch mannelijk is, om zo te reageren. de mijne kreeg het ook op zijn zenuwen van ons dochterke haar driftbuien. hij bleef reageren om haar te laten stoppen, maar ja een averechts effect. Tot hij zag dat ik die buien gewoon negeer en ze vanzelf na 2 min stopt en komt nasnikken bij mij. nu gebruikt hij dezelfde methode en het gaat al veel beter. hij is binnenkort een hele week alleen met die kleine spruit en ik ben eens benieuwd hoe dat gaat gaan. ik moet zeggen hij is toch al goed aan het oefenen is,want hij heeft verlof. ons mannen gewoon wat meer geduld aankweken. ze zijn ook meestal minder thuis met hun kindjes en willen dan dat alles perfect loopt.   |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]