wat ik met mijn vraag bedoel is, vanaf wanner mag je eigenlijk samenwonen als een van de twee nog in een scheiding zit. ivm met overspel en zo

hallo,

bedankt voor de reacties
ja, vrees dat het langer dan 6maand zal duren, ze wringt ongelooflijk tegen

Hey Even Ano,

Klinkt me vrij bekend in de oren allemaal. Mijn huidige partner was ook nog bij zijn ex vrouw enkel voor de kinderen. Hij is toen uit eindelijk toch weg gegaan, zijn ex vrouw deed ook moeilijk. Wij zijn niet gaan samen wonen voor dat de scheiding officieel was dwz overgeschreven in de boeken van de burgelijke stand. Omdat als ze je laten betrappen op overspel, kan het altijd wel ergens tegen je gebruikt worden en niet alleen dat, we wilden ook voor ons eigen gevoel dat alles achter de rug was (ook voor de kinderen). Wanneer alles achter de rug is, heb je ook nog een hééééééééééééééle periode nodig om alles te verwerken en een plaatsje te geven zeker voor je partner in dit geval. Je mag een echtscheiding niet onder schatten hoor. In mijn geval heeft mijn partner er nog af en toe problemen mee en het is nu bijna 3 jaar geleden, het is niet niks om je kinderen iedere keer weer terug te brengen en te halen (co-ouderschap) en in contact te komen met je ex.
Als "stief"mama van de kinderen van je partner is het ook niet gemakkelijk om onmiddellijk alle puntjes op de i te krijgen. Ik had het in het begin ook moeilijk net zoals de kinderen. De kinderen konden het bijvoorbeeld niet leiden dat ik aan hun papa kwam en ik wou graag ook eens wat tijd voor ons 2 want ten slotte word je als vrouw "gedropt" in een gezin en als je daar geen ervaring mee hebt is het aanpassen hoor.
Wanneer we een uitstap doen of op vakantie willen gaan enzo... moet je er ook altijd rekening mee houden dat er nog een partij is hun echte mama. Ik geef je nu een stom voorbeeld, op vakantie als ze in de zee gaan zwemmen, zijn wij altijd super attent. Stel je eens voor dat een kindje in moeilijk heden komt en in het ergste geval verdrinkt, dat is een ramp voor iedere gezin. Maar je moet ook nog eens verantwoording gaan afleggen aan de "echte" mama hé.
Zo kan ik nog uren blijven verder schrijven.

Als ik mijn mening mag geven wacht nog even met kinderen, ik denk dat je er een beetje te licht over heeen gaat (is mijn mening hé)
Uiteindelijk doe je wat je zelf wil.

Hey nijtje,

bedankt voor je reactie.

ik besef maar heel goed dat er nog zwaardere tijden kunnen komen.
de kids kennen mij en zijn zelf tegen mij komen zeggen dat ze mij als moeder wilde en zeggen heel spontaan mama tegen mij (ik verplicht ze zeker niet!)

in de eerste plaats zou ik al gewoon bij hem willen wonen om hem ook te kunnen steunen, want makkelijk is het zeker niet voor hem.
tja mijn kinderwens is groot, maar besef ook wel dat dat er nog niet direct inzit. Maar doordat ik mee voor zijn kids kan zorgen, wordt dat gevoel op dat moment wat 'onderdrukt'.

zal nog even moeten doorbijten, vrees ik.

mercikes!

hallo ano
men ondertussen ex was ook nog aan t scheiden van zn 1ste vrouw toen ik zwanger van hem werd en tja natuurlijk zijn we betrapt op overspel maar toen was zijn scheiding direkt rond nu ben ik van hem 4j gescheiden van hem en ben nu gelukkig met men nieuwe parner waar we samen zwanger zijn en die heeft al de erkenning gedaan van ons ongeboren kindje zelfs men kinderen die ik samen heb met men ex die zeggen zelf van pake en willen zelfs zijn naam dragen omwillen dat men huidige parner echt hun het vadergevoel geeft en dat krijgen ze niet van hun biopapa
groetjes
winnie