Vorige reacties:
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
opnieuw zwanger: ben ongeloofelijk bang geworden| 17/11/2008 @ 11:43 NDH | He LIanne, ook van mijn kant nog veel sterkte. Natuurlijk zullen julile Samuel* niet vervangen, dat kan ook niet hé. Hij heeft een eigen plekje in jullie hart. Wij zijn redelijk vlug beginnen denken aan een derde kindje, omdat we Laure een broertje/zusje willen geven om mee te spelen. Jasper* is daarom niet minder haar broertje, maar is wel geen speelkameraadje natuurlijk... Wij hebben er wel niet echt 'voor gegaan', of hoe moet ik het uitdrukken, we hebben gewoon heel bewust de natuur zijn gang laten gaan, met het gedacht dat we dan wel zwanger zouden worden als we daar mentaal klaar voor waren, wat niet wil zeggen dat we Jasper* vergeten of in een hoekje duwen... Missy, leuk !! Een dochtertje ! Laat het roze maar binnen zou ik zeggen. Wat betreft de reacties, was iedereen naturlijk positief, maar wel voorzichtig positief. Misschien ook wel omdat wij het bewust zo meedelen, heel voorzichtig en afgewogen. Heb zelfs het echotje dat ik de laatste keer kreeg alleen nog maar aan mijn ouders laten zien. Je weet maar nooit... Vanavond terug voor de nekplooimeting. Het zzal/moet wel goed zijn, maar toch loop ik al drie dagen op de toppen van mijn tenen. 't Zullen de hormonen zijn zeker?     |
| 17/11/2008 @ 12:04 Missy    | NDH heel veel succes voor straks is toch ook wel een belangrijke echo he! en je ziet hem/haar weer eventjes!!   |
| 17/11/2008 @ 15:26 NDH | Tjah, inderdaad, maar de ongerustheid en de stress staan weer op nummer 1, niet te doen... Waarom duren die 9 maanden toch zo *******lang ???  |
| 17/11/2008 @ 15:50 Missy | Ja helaas duurt het echt zolang... als het korter geweest zou zijn zouden er ook niet zoveel kindjes naar de sterretjes gaan... maar als je straks hoort dat alles goed is kan je er weer even tegen! en positief blijven moeilijk maar wel belangrijk dan gaat de tijd sneller!   |
| 17/11/2008 @ 18:15 schanulleke81  | OOOOHHHH hier ook dezelfde vraag.... Waarom duurt een zwangerschap zo lang???? Ik zou gewoon zo graag nu ons kindje in mijn armen hebben. Alles goed en wel. Geen spanning en angst meer. Niet meer wachten. Niet meer..... PPPFFFF, helaas, we moeten toch echt nog wachten.... NDH: Succes met de nekplooimeting. Wij hebben ervoor gekozen deze niet te laten doen. Gr. Chantal   |
| 19/11/2008 @ 12:47 NDH | Nekplooimeting was in orden hoor !! Hier bij ons (en ik denk overal in België) wordt dat bijna standaard gemaakt, is 1 van de3 echo's die zowieso gemaakt wordt. Ze ging ook nog bloed laten nemen om de triple test uit te voeren, en bij mijn andere zwangerschappen hebben we dat ook niet gedaan, en de nekplooi was goed, dus heb ik maar geweigerd. Vanaf nu mag iedereen het weten, de 12 weken zijn voorbij , hartje klopte goed en tot nu toe alles i.o. 't Zal nu toch afwachten worden tot de 20 weken echo... Op 16 weken heb ik er ook een, maar bij die van 20 weken is er een specialiste bij, vandaar... |
| 19/11/2008 @ 12:59 Missy | goed dat alles goed was! hier moet je zelf kiezen of je het wil doen want volgens mij word het onder je 35e niet eens vergoed door de standaard verzekering... bij ons werd hij dan wel vergoed maar wij hebben er ook voor gekozen om die niet te laten doen.. hier verder alles goed alleen staat nu Joris zijn naam in het boekje van het ronald mc donalds huis omdat wij ipv bloemen donaties wilde bij Joris zijn crematie. |
| 19/11/2008 @ 12:59 schanulleke81 | Fijn dat de nekplooimeting in orde was... En gefeliciteerd met je eerste twaalf weken. Het eerste termijn zit erop, nu nog 'maar' twee te gaan. Ook hier bijna aan de twaalf weken. Vandaag moet ik weer werken na een week ziek. Aan de ene kant heb ik er zin in, maar aan de andere kant ook niet. Ik ben de laatste week zo moe!!!! Ik ben echt kapot. Denk een combi van zwanger dus toch al moe, en de emotionele achtbaan waar we in zitten.... En hoe gaat het met de rest?? Gr. Chantal |
| 24/11/2008 @ 22:24 natasja | Hallo allemaal, Ik ben nieuw hier op dit forum en lees bij jullie veel dezelfde gevoelens en angsten die ik ook heb. Ik ben 12 weken zwanger nadat in oktober 2007 onze dochter met een zwangerschap van 40 weken en 4 dagen in mijn buik is overleden. Jaren waren wij bezig geweest om zwanger te raken met behulp van het ziekenhuis. De eerste poging na het overlijden van onze dochter was gelijk weer raak, heel bijzonder maar helaas geeindigd in een miskraam. Nu ben ik weer 12 weken zwanger na de 8e poging. Ik heb zo veel angst, ik vind het zelf eng om me weer hier aan te sluiten op een forum omdat ik ook deel heb uitgemaakt van het forum verwacht in oktober 2007. 9 maanden lang het wel een wee van iedereen bijgehouden en dan zelf in zo'n drama terecht komen terwijl er bij iedereen levende kindjes werden geboren. En straks overkomt me het weer, denk ik dan, en ben ik bang voor. Ik probeer me met van alles af te leiden en ben nu op zoek naar een tekst voor op het geboortekaartje (we proberen toch positief te blijven). Heeft iemand een goed tip waar je mooie teksten kan vinden op het internet waarbij je ook je overleden kindje betrekt in de tekst? Veel liefs en ik zal zeker vaker langskomen op dit forum. Natasja   |
| 25/11/2008 @ 19:23 Missy | http://www.everyoneweb.be/geboortegedichtjes/ He allemaal natasja hierboven de link kan je hele mooie gedichtjes vinden daar heb ik er ook al een aantal gevonden die ik wel zou willen gebruiken. Hier heb ik morgen vroeg de 20weken echo heel spannend maar ik heb geen reden om te denken dat er iets aan de hand is... ik bedacht me laatst dat mochten onze kindjes weer te vroeg komen dan kan het best zijn dat ze het wel overleven en er gewoon doorheen komen!! daar had ik nog nooit aangedacht... nog 17 weekjes en dan mag ze komen niet eerder!! vandaag zou Joris een half jaar oud zijn  |
| 26/11/2008 @ 11:30 natasja | Bedankt Missy, Hier was ik naar op zoek. Ik ga ook vast iets moois vinden tussen al deze gedichtjes. Liefs, Natasja P.s meer over ons op http://www.jolie.vlindersite.nl |
| 26/11/2008 @ 12:14 Missy | he natasja wat een mooie pagina heb je voor jolie* gemaakt... de tranen lopen over mijn wangen het is zo oneerlijk... zou ik een gedichtje van jou pagina mogen kopieren? die van ik ben ook mama maar niemand die het ziet... die vind ik erg mooi!! vanmorgen 20weken echo gehad en alles was goed! was weer een hele opluchting.... nu over 3 weken weer....  |
| 26/11/2008 @ 20:01 lianne  | Natasja, inderdaad een hele mooie site voor je kleine meid! Heel knap van je om de site bij te houden ook na het overlijden van Jolie. Missy, gelukkig zag het er goed uit op de echo, is altijd goed om te horen he!   |
| 27/11/2008 @ 12:22 natasja | Hoi Missy, Natuurlijk mag je een gedichtje kopieren. Je kan de tekst overtypen of als je me mailt kan ik het je opsturen per mail. Wat fijn dat je echo helemaal goed was!!! Liefs, Natasja |
| 27/11/2008 @ 12:31 natasja | Hoi Lianne, Ik heb ook meegelezen over jou bezorgsheid dat je bang bent Samuel te vervangen. Ik kan je zeggen: dat doe je echt niet. Ik weet heel goed hoe je je nu voelt. Ongeveer precies een jaar geleden overkwam ons hetzelfde met Jolie. Ik wilde zo snel mogelijk weer zwanger worden, en ja ik kan nu zeggen dat ik in het begin "de roze wolk" waar zo ruw vanaf gegooid waren weer wilden voelen en zo snel mogelijk weer zwanger worden om dat weer te voelen. Zeker na een paar maanden kom je erachter dat het kindje wat is overleden nooit vervangen kan worden. Het is een identiteit en dat zal het altijd blijven. Samuel zal op zijn manier deel uitmaken van jullie gezin en zal dat altijd blijven doen! Misschien nu het verdriet nog zo aanwezig is het lastig om het om te zetten in iets moois. Maar ik kan me soms heel sterk voelen als ik een trots gevoel heb over mijn meisje. Ze is ons meisje en dat zal nooit veranderen. Helaas zien we haar niet groot worden en is ze niet fysiek bij ons, maar in onze harten leeft ze verder. Wij zijn er gelijk weer voor gegaan om zwanger te worden. Mede wel omdat wij afhankelijk zijn van het ziekenhuis en de zwangerschap van Jolie ook lang op zich had laten wachten. Vlak voor haar eerste verjaardag waren we weer zwanger! We zijn blij, maar met wat wij en ook jullie hebben meegemaakt is een onbezorgde zwangerschap er niet bij. De angst om het weer te verliezen is groot. Ik hoop dat als je mijn dagboek leest in de periode van vorig jaar dat je daar wat steun uit kan halen. Liefs, Natasja |
| 27/11/2008 @ 16:00 schanulleke81 | Hallo allemaal, Natasja, gefeliciteerd met je zwangerschap. Tja, ik herken het goed hoor. Ook ik was gezellig op een forum aan het kletsen over zwanger zijn. Iedereen op een mooie roze wolk, en die van ons spatte uit elkaar. Gelukkig kan ik hier heel wat herkenning vinden, en dat is erg fijn.... Hier gaat het momenteel niet zo goed. Zwanger zijn en leuk gaat zoiezo niet meer samen, maar op dit moment al helemaal niet. Ik blijf ziek, zwak en misselijk. dat komt waarschijnlijk door mijn verhoogde hartslag. En tja, die verhoogde hartslag is een voorbode van hellp. En dat is iets waar ik deze zwangerschap helemaal niet naar toe wil!!!! Ik denk dat wij ons portie wel hebben gehad. Nou niet dus.... Moet het nu rustiger aan gaan doen. En op zich is alles nog niet echt zorgwekkend. Maar ja, dan heb je weer het gevoel en je verstand. Mijn verstand snap dat het allemaal nog niet zo zorgwekken is. Maar gevoelswaardig lukt me niet om dit te geloven. Dus het gevolg is dat ik in de stress schiet en me daardoor alleen maar slechter ga voelen. Tja, dat is ook weer niet goed voor de bloeddruk. Dus zit ik in die negatieve spiraal!!! Ben nu druk bezig om eruit te krabbelen, maar dit lukt nog niet helemaal. Ik moet gewoon weer vertrouwen kirjgen in mijn lichaam. Ook dit kan ik wel aan (hoop ik, denk ik). Met rust, strenge controle en de nodige medicatie moet het volgens de gyn toch echt lukken om een gezond kindje op de wereld te zetten. Hij geloof er heilig in. Nu ik nog..... Hmmm, sorry voor het lange ego bericht, maar ik moest het even kwijt... Gr. Chantal |
| 30/11/2008 @ 16:12 Missy | Chantal wat rot om te lezen dat het niet goed gaat.. die verhoogde hartslag kunnen ze daar iets aan doen? of alleen jezelf rustig houden? Het is van je gyn natuurlijk wel makkelijk om erin te geloven maar het is jou overkomen en jij voelt alles dus daar word het niet makkelijker van. de gyn zei tegen mij om te voorkomen dat ik weeen krijg kunnen ze niks doen ik kan alleen zo min mogelijk doen en dan hopen dat het goed gaat maar ja ik heb steeds harde buiken en die kleine ligt met de beentjes naar beneden dus schopt steeds daaronder en dat is erg vervelend dat deed Joris ook steeds. maar nu heb ik er ook geen vertrouwen in en denk ik steeds dadelijk komt deze nog eerder en kunnen ze helemaal niks doen! verschrikkelijk voel me zo machteloos kan niks doen om het beter te laten gaan... ik hoop dat jullie je al weer beter voelen! nu ga ik ook weer proberen om positief te zijn meiden sterkte |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]