[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
zwanger, bang voor stiefbroer| 22/08/2008 @ 13:55 diekske  | Hallo, ik ben zwanger van ons eerste. Mijn vriend heeft al een zoontje van 6 jaar. De relatie ermee gaat goed, maar nu ben ik bang als ons kindje er is dat hij stikjaloers zal zijn. Hij zegt altijd dat het zijn papa is en van hem alleen. Nu zeg ik dat papa ook papa is van broer of zus en dan is hij boos. Hij is om de 14 dagen in het weekend bij ons. Zijn mama durft geen nieuwe relatie aangaan omdat hij al gezegd heeft dat hij dat niet wil. Hij wil zijn mama niet delen. In het begin had hij het ook moeilijk dat ik er was. Nu nog kan hij niet verdragen dat mijn vriend en ik samen in de zetel zitten. Hij moet en zal er tussen komen zitten. En als Mathis (zoontje van mijn zus) aan het spelen is met mijn vriend doet hij er alles aan om Mathis weg te krijgen zodat hij de aandacht van papa krijgt. Heeft er iemand ervaring of raad ivm dergelijke situaties?   |
22/08/2008 @ 14:39  | hey meid, ik heb dat ook voor gehad bij mijn vorige huwelijk mijn ex man zen dochter was ook zo. en opeens kwam ik erbij met een klein kindje (keanu was toen 6maand oud ongeveer) zij kon het ook niet hebben als ik en mijn ex man samen in de zetel zaten. ook zei ze geregeld keanu moet hier weg het is mijn papa en ook ik haat keanu. en hij was begot nog maar 6maand. ook elke keer verdween er iets van mijn spullen toen ik er was ingetrokken. altijd heb ik met haar proberen te babbelen enzo. maar veel hielp dat niet uit. ze pestte mij echt het bloed vanonder mijn nagels. wat zij deed was wel erg voor een 11jarige. op een bepaald moment heb ik er toen met mijn ex man over gebabbeld en hem alles gezegd ook dat ik bang was voor haar dat ze toch eens iets aan keanu zou durven doen enzo. en toen hebben we met ons gedrieen eens samen gebabbeld. en toen begon het te beteren ze aanvaardde keanu en mij (met mij ging het minder vlot.  ) toen hadden we besloten om eens met haar moeder te babbelen en de moeder zei ook dat ze bij haar (ze ging naar daar om de 14dagen) ook zo was ze deed ook zo tegen de vriend van haar moeder. dus eigelijk de enigste raad dat ik je kan geven is eens met je partner er over te babbelen of ook eens alleen iets leuks gaan doen met zijn zoontje.bij mijn ex zen dochter hielp het. groetjes, sarah     |
| 22/08/2008 @ 17:24 diekske | proficiat met uw zwangerschap ja, ik doe wel veel met hem, samen knutselen, spelen, koken. Vind hij allemaal super. Hij ziet me wel graag. Mijn ventje en ik kunnen heel goed praten over alles wat er gebeurd. In het begin van ons relatie zette de kleine zijn ma hem tegen ons op. Hij pestte het bloed van onder mijn nagels als zijn papa er niet was en als zijn pa er was was hij poeslief. Hij was toen pas 4,5 jaar. Ik heb na 3 zo'n weekends alles verteld omdat ik zat te huilen toen de papa thuis kwam. Dan hebben we samen aan de kleine en zijn ma duidelijk gemaakt dat we elkaar graag zien en dat we bij elkaar gingen blijven. Ondertussen heeft de moeder mij aanvaard en dat merk je aan zijn gedrag. Hij weet ook dat als hij vervelend doet tegen mij ik alles zeg tegen zijn papa en dat zijn papa dan boos is. Dat wil hij vermijden. Er zal niets anders opzitten dan afwachten zeker hoe hij zal reageren als zijn broer of zus er is. |
| 22/08/2008 @ 17:52 | misschien kan je hem eens meenemen als jullie naar de gyneacoloog gaan of als jullie babyspulletjes gaan kopen. |
| 09/09/2008 @ 16:13 Marleen | Diekske, Volgens mij kan je best eens naar een kindertherapeut gaan. Jou stiefzoontje zit met bepaalde gevoelens die hij nog niet kan plaatsen. Mijn dochter heeft ook moeilijkheden gehad met onze scheiding, alhoewel dat ze nooit bewust heeft meegemaakt dat we nog samen woonden. Ze voelde zich niet goed in haar vel en had het gevoel dat ze bij haar papa niet volledig zichzelf kon zijn omdat die al terug samenwoonde. We zijn uiteindelijk met haar naar een therapeute geweest en daar kon ze echt haar verhaal kwijt. Na een half jaar (1uur/week) was Sarah terug opengebloeid en voelde ze zich terug gelukkig. Je kan je leven niet laten bepalen door een kind van 6. Vermijden om nieuwe relaties aan te gaan (zoals zijn mama nu doet) dat is totaal verkeerd. Er zijn best wel verenigingen of instanties die je kunnen vertellen hoe je best met je stiefzoontje kan omgaan. Nu loop je op je tenen en dat is ook niet prettig. Succes alvast, ook met je zwangerschap.    |
| 09/09/2008 @ 17:13 wensje | Hoi Diekske, Wat een moeilijke situatie zeg... Mijn stiefzoontje is afgelopen mei 5 jaar geworden. Qua leeftijd zitten we dus vrij gelijk.... Mijn stiefzoontje is hier 1x een weekend per 14 dagen.Ook hij vond het eerst heel vreemd dat er een baby in mijn buik groeide,maar naar 5 min werd hij wel nieuwsgierig.We hebben hem nergens in gepushed en hem zelf laten komen.Nu hij enthousiast is betrek ik hem overal bij.Klussen op babykamer,mee naar de vk,de dvd bekijken en hij smeert mijn buik in wanneer hij hier is.Hij vind het prachtig nu. Hij heeft ook wel gezegt dat papa zijn papa is en ik gewoon ik. Voor hem is het wel vreemd dat zijn papa zo ook papa is van een broertje/zusje en dat ik dan ineens mama ben...Het is ook verwarrend voor die kleine kinderen,hoewel ze al heel wijs zijn!!! Mijn stiefzoontje zei dat het alleen zijn papa was en dat het kindje in mijn buik niet van zijn papa was. Waarop ik heb uitgelegt dat zijn papa en ik heeeeeeel verliefd op elkaar zijn en heeeeeeeel hard geknuffeld hebben zodat er nu een baby'tje in mijn buik zit. Er zullen vast nog momenten komen van jaloezie...bijvoorbeeld als de kleine er eenmaal is en het weekend voor hem weer afgelopen is. Dan moet hij weer naar zijn mama en de kleine blijft hier... Hij mist zijn papa ontzettend altijd...maar zo is de regeling helaas.. Voor kinderen is en blijft dat moeilijk... Heel veel succes en hoop dat je die kleine van 6 net zo enthousiast kan maken....  |
| 12/09/2008 @ 12:54 diekske | Tja, het is niet makkelijk. Vanavond komt hij weer langs voor het weekend. Ben benieuwd hoe het dit keer zal verlopen. Ivm kinderpsycholoog: zijn ma zou mij zot verklaren en er zeker niet mee akkoord gaan. Ze heeft ook el zelf al gezegd da he een grote aanpassing zal zijn voor hem als er hier een baby'ke bijkomt. Hij zal moeten aanvaarden dat papa zijn aandacht zal opsplitsen. Ik probeer hem te betrekken in de zwangerschap door hem iedere keer te tonen in een boek hoe groot het baby'tje nu al is. We zien wel zeker. Maar ne mens blijft er toch mee bezig |
| 12/09/2008 @ 13:13 Marleen | Jou stiefzoontje gedraagt zich als een 3-jarige (niet gemeen bedoeld) maar mijn zoontje van 3 doet precies hetzelfde. Zijn zijn ouders op de leefdtijd misschien gescheiden?? Misschien is ene therapeute helemaal geen slecht idee want het is moeilijk om op zo'n leefdtijd alles een plek te geven. Probeer hem zoveel mogelijk bij alles te betrekken, inrichting babykamer, vk, babykleding enz. Maak hem ook heel duidelijk dat hij zijn eigen plek houdt, dat de baby niet in zijn plek komt. Maak een trotse grote broer van hem. Hij heeft een eigen grote stoel want de baby kan nog niet zitten, hij heeft een eigen kamer met speelgoed waar de baby nog lang niet mee kan spelen enz |
| 04/10/2008 @ 12:23 wensje | Hoi Diekske, Was benieud hoe de situatie momenteel is... Gaat het al wat beter?? |
| 06/10/2008 @ 15:56 diekske | Vorig weekend dat hij bij ons was vroeg ik of hij het al verteld had op school en hij zei dat hij het dan wel eens gaat vertellen als t geboren is, want dat hij het toch altijd vergeet dat hij broer of zus krijgt. Ik had in de week op een meisje moeten passen van vrienden die ook 6 jaar is. Omdat het meeste hier allemaal jongensspeelgoed is, had ik voor haar mijn barbiepoppen van vroeger uitgehaald. Ze heeft er zich kostelijk mee geamuseerd. Vooral met de zwangere barbiepop omdat ze ook weet dat er een baby in mijn buik zit. De doos stond nog beneden omdat we momenteel boven aan het verbouwen zijn. Dus de kleine wilde er ook mee spelen. Hij heeft er een hele middag mee gespeeld. Toen ik terug kwam van boodschappen doen wilde ik de boel wat opruimen. De zwangere barbiepop lag langs de kant gesmeten zonder benen. Hij had ze eraf gekraakt. Toen ik vroeg wat er mee gebeurd was zei hij dat ze zo in de doos zat, terwijl hij er in namiddag nog mee had rondgelopen. Als ik zei dat ik dat niet geloofde en hij de waarheid moest vertellen is hij beginnen wenen. Er kwam geen woord meer uit. Zijn speelgoed is heilig, alles van playmobiel dat hij heeft moet bij elkaar blijven en o wee als er een stukje verdwenen is. Hij heeft verschillende stukken en alles moet precies bij elkaar blijven zoals het in de dozen zat als hij ze kreeg. Zijn speelgoed is nog als nieuw. Hij speelt er wel mee, maar maakt niets stuk. Ik vind het dus heel vreemd dat juist die pop kapot is. Mijn ma denkt dat het ook een teken van jaloezie is. Hij wil ook niet dat zijn broer of zus dezelfde familienaam krijgt. Mijn man en hij zijn momenteel de enige in België en we hebben hem dat een tijdje geleden eens verteld. Hij wil dus niet dat er nog iemand bijkomt die ook zo noemt, want dat is alleen een naam voor hem en ZIJN papa. Tja, zien hoe het verder evolueert zeker. We zijn nu wel beginnen denken over co-ouderschap om hem er beter bij te betrekken. Maar of zijn ma ermee akkoord gaat gaan? Dit weekend is hij opnieuw bij ons. Hopelijk deze keer zonder incidenten |
| 10/10/2008 @ 12:18 wensje | Poeh...wat een vervelende situatie voor jullie! Om het zacht uit te drukken.... Kan me voorstellen dat je je zorgen maakt over hoe het verder zal verlopen. Idd hoe jij omschrijft hoe hij me zijn speelgoed omgaat,lijkt het me zeker een geval van jaloezie. Heb je al een zichtbaar buikje?Misschien dat hij dat interessant vind om bijv in te smeren? Hoe is het contact met jou en hem...? Ik hoop zo voor jullie dat hij langzaam aan aan het idee gaat wennen dat er een broertje of zusje komt. Lijkt me echt vreselijk deze situatie....  Wat dat betreft heb ik het getroffen dat mijn stiefzoontje zo ontzettend gelukkig is dat hij een broertje of zusje krijgt...maar die jaloezie kan natuurlijk nog komen wanneer ons kleintje er zal zijn.We brengen hem weer naar zijn mama en ons kleintje blijft hier...dat is ook vreemd natuurlijk... Morgen komt mijn stiefzoontje ook weer,de zaterdags heb ik altijd met hem alleen aangezien zijn papa veel werkt. Heb jij dat ook??Misschien wel een idee om zo eens de tijd te verdelen?Het gaat hier super,we maken er altijd een gezellige dag van en de zondags zijn we met z'n 3tjes.Dan heeft hij logisch iets meer tijd voor papa. Ik wens je heel veel succes het weekend... |
| 13/10/2008 @ 12:46 diekske | Het weekend is tamelijk goed verlopen. Geen echte problemen gehad. Hij had het te druk met te helpen met de verbouwingen. Ik heb eigenlijk wel een goeie band ermee. Allé, meestal toch. Zijn pa heeft vorig jaar iedere zaterdag een cursus gevolgd, dus was hij ook bij mij alleen en toen is onze band wel sterker geworden. Als hij valt of zo, komt hij ook rapper naar bij mij om getroost te worden dan dat hij naar zijn pa gaat. Maar 's avonds in de zetel is het zijn papa die telt. Ik had hier een doos gekregen met allerlei spulletjes in voor de baby omdat ik mijn geboortelijstje gestart ben en heb hem de speelgoedjes laten uitpakken en hem er eventjes laten mee spelen. Dat vond hij wel leuk. We hebben er nu wel een zorg bijgekregen. Hij zit in het eerste leerjaar en blijkbaar lukt het allemaal niet zo goed. Zijn mama vind dat niet zo erg. Ik daarentegen wil hem zoveel mogelijk helpen om hem goede punten te doen krijgen. Dus daar botst het nu ook. Ik zou zo graag co-ouderschap hebben hé, maar ja, k zie het nog niet direct gebeuren. Op dat gebied zal ik dus wel blij zijn dat we een kindje hebben van ons beiden zonder iemand anders die hem ermee bemoeit of dat we ons zorgen moeten maken over de aanpak als het niet bij ons is. |
| 28/10/2008 @ 14:57 kerridwen | hey, ik begrijp wel hoe je je voelt. enkel had ik het voordeel dat mijn stiefzoontje nog geen 2jaar was toen ik bij mijn man introk. het contact met zijn mama is al slecht van in het begin. ze stookt het kind op, maar nu lukt het nietmeer omdat hij ook al wat groter en wijzer geworden is (wordt 7 in januari). ik weet wel dat ze hem altijd zit uit te horen over hoe het bij ons gaat en zij doet zogezegd niks verkeerd maar ik ben een slechte. mijn band met hem is heel stevig en dat staat haar niet aan. ik ga bijvoorbeeld ook helpen met lezen in zn klas (eerste studiejaar) en weet dat zij dit niet tof vindt. we hebben een lange rechtzaak achter de rug maar we hebben ze gewonnen, ondertussen is er al een co-ouderschapregeling sinds september vorig jaar. er is toen een maatschappelijk onderzoek geweest en zijn mama is daar bijzonder slecht uitgekomen. hij was 3en half toen ons Lena geboren werd en was van in het begin een fiere grote broer. tegenwoordig is het steeds tegen zijn zin en met tranen dat hij terug naar zijn mama moet. ik hoop dat hij ooit volledig bij ons komt en een weekend om de 2 weken bij zijn mama. dat zou voor hem beter zijn omdat er bij ons veel meer stabiliteit en structuur geboden wordt. ach, het zal nog lang moeilijkheden meebrengen want zijn mama is echt geen gewone. dit is jammer genoeg nog vaak een moeilijk onderwerp want de mama's worden nog vaak als een onschendbare soort gezien. ik wens jullie een mooie toekomst toe blessed be    |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]