Conny, welkom hier. Wat een verhaal zeg op je profiel. Het is hier op het moment best rustig, dus is het makkelijker om het allemaal bij te lezen.

Vanochtend bij de verloskundige geweest. Ik ben niets aangekomen nog. Maar ze kon het hartje niet vinden. Ik helemaal in de zenuwen. Maak je geen zorgen zei ze, maar ja, dat doe je natuurlijk wel. Ik mocht wel voor een echo, dus die heb ik net gehad. Mijn man is er voor naar huis gekomen, want ik wilde hem daar wel bij hebben, stel je voor dat er wat is, dan zit je daar maar alleen met een peuter.

Maar gelukkig was alles goed. De baby had zich alleen erg hoog in mijn baarmoeder verstopt en mijn baarmoeder ligt ook wat hoog. Voor de rest is de kleine helemaal op schema.

Wat een God hebben we toch he, die dat leven zo kan scheppen. Als je dat zo ziet met 14 weken zwangerschap en dan al helemaal een volledig mensje, met armen en benen, een maag en een kloppend hartje. En dan zo klein, dan kan ik Hem alleen maar danken.

Ilse, hoe was de dienst?

Mirjam, Fijn dat je wel geniet van de gesprekken met de ouders. Ik zou daar zo tegenop zien.

Grace, mmm haken, niet echt mijn ding, haha. Ik heb daar het geduld niet voor. Ik heb al wat gemaakt. Ze hebben hier winkels waar alles 1 dollar is en daar hadden ze allemaal dingetjes. Dus nu hebben we een 'kerstboom' van zo'n 10 cm, met wat kleine dingetjes die ik er in heb gemaakt. Ach ja, als het maar iets is.
Ik kan me voorstellen dat zo'n dagje zonder dutjes erg vermoeiend is. Alex moet vaak veel lachen (en ook huilen) als hij moe is. Dan heeft hij echt zo'n bijna hysterisch lachje, dat zo over kan gaan in huilen en dan weten we al hoe laat het is.

Ik ben erg moe vandaag. Ik heb nu al last van m'n rug, met 14 weken, schandalig. Ik heb gewoon al een flinke buik en dat voel ik dus ook al aan mijn rug. 's Ochtends moet ik uit mijn bed vanwege de rugpijn en 's avonds erin.
We zijn zaterdag lekker druk geweest. Arian's oma is verhuisd naar eenv erzorgingshuis en nu mochten alle kinderen en kleinkinderen in haar eigen huisje komen kijken of ze nog wat wilden hebben. Arian is alleen geweest, want met Alex komt er toch niets van terecht, of alles is kapot. Hij heeft heel wat leuke dingen meegenomen. Ook leuk als aandenken.
We zijn 's ochtends nog naar de bieb geweest, dat doen we eigenlijk elke zaterdag wel even. Je kan dan dvd's lenen en ze hebben ook Nederlandse boeken. Wel echte streekromannen, wat zeker niet mijn genre is, maar ja soms is Nederlands gewoon even zo lekker dat ik me dan toch maar door het zoetsappige heenworstel.
's Avonds bij Arian's ouders langsgeweest. Alex moet niets hebben van grandma en grandpa, we dachten misschien gaat het beter als hij daar een dagje heengaat, maar dat heeft vooral averechts gewerkt. Hij kruipt daar dan de trap op, ziet grandma of grandpa, en gaat roets weer naar beneden. En als wij onze jassen nog aanhebben is het helemaal prijs. Jammer hoor...

Alex wordt steeds bijdehanter in zeggen wat hij wil. Als we uit zijn en hij wil naar huis, trekt hij zijn schoenen uit (tenslotte zeggen wij ga je schoenen halen als we weg gaan), dus als hij naar buiten wil komt hij alle mogelijke schoenen brengen die hij maar in huis kan vinden. Hij komt zijn beker brengen als hij wat wil drinken, of als die niet voorhanden is, dan ga je gewoon bij de koelkast staan wijzen, de koekjes weet hij ook al te vinden. En als we zitten te eten en hij wil wat drinken wijs je gewoon naar je beker en zegt 'ta' wat hier in huis alle mogelijke betekenissen kan hebben. Als je gepoept hebt, dan klaag je en trek je aan je broek (als hij er last van heeft dan). En is hij moe, dan gaat hij naar de trap. Hij gaat ook naar de trap als je zegt dat we naar boven gaan en naar de deur als ik zeg daar is papa. Ik vind dit wel zo'n geweldige periode.