Ha Tamara, ben je weer een beetje uit je dip? Wat jammer dat je vriendin van die vreselijk ontactische dingen zegt. Ik zou me inderdaad ook graag bagger voelen door een zwangerschap. Man, ik zou er zo voor tekenen, al moest ik 9 maanden lang kotsend door het leven gaan. Nou ja, ze bedoelt het vast weer niet verkeerd. Misschien probeert ze aan te geven dat het helemaal niet zo leuk is om zwanger te zijn, zodat je vooral niet jaloers op haar hoeft te zijn, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Goed dat je haar zegt dat dat voor jou juist heel naar is om te horen. Ik heb dat ook eens gehad met een andere vriendin. Die liet nooit eens blijken dat ze blij was met haar zwangerschap. Integendeel, ze vond het nodig om steeds tegen mij te zeggen dat het zo raar was om zwanger te zijn en dat ze er niet van kon genieten (en moe en misselijk en al die dingen waar je als zwangere last van kan hebben). Ik heb haar toen eens gevraagd of ze eigenlijk wel blij was dat ze zwanger was. Ja, juist heel erg, was haar antwoord, maar dat vond ze zo lullig om te zeggen tegenover mij. Gelukkig begreep ze uiteindelijk wel dat dit nog veel lulliger was.
Ja ja lieve Tamara, wij zijn nu ook niet de makkelijkste hoor Die arme zwangere vriendinnen van ons kunnen het ook eigenlijk nauwelijks goed doen hihi.

Fijn dat je het gevoel hebt dat reiki werkt. Wat gek van die druk op je hoofd. Lijkt me een hele aparte gewaarwording.
Ik ben nog steeds van plan om acupunctuur te gaan doen, maar dat moet ik nog even uitzoeken.

Ja, lekker he, Marokko We gaan naar Marrakech en van daaruit een paar reisjes maken naar andere plekken. Heb er heel veel zin in! Als het goed is, moet ik dan weer opgeknapt zijn hoor. De operatie gebeurt laparoscopisch, dus dat scheelt enorm in de herstelperiode. Ik verwacht eigenlijk na twee weken weer de oude te zijn. En anders doen we gewoon heeeeeel rustig aan op vakantie, ook niet verkeerd hihi.

Je vroeg nog naar de adoptieprocedure. Tja, het is een heel onzeker verhaal. Er zijn nog maar erg weinig kinderen die voor interlandelijke adoptie naar Nederland komen. Dat is heel goed nieuws, want dat komt doordat de landen veel meer doen om ervoor te zorgen dat kinderen in eigen land kunnen worden geadopteerd. Door het Haags adoptieverdrag zijn er betere afspraken gemaakt. Landen die zich niet aan dat verdrag houden, komen niet in aanmerking voor adoptie. Men is dan bang voor kinderhandel en andere nare praktijken die niet in het belang van het kind zijn. Ik vind dat een hele goede ontwikkeling, want adoptie is een traumatische gebeurtenis voor een kind, laat staan interlandelijke. Het is dus alleen een oplossing als al het andere is gedaan en er echt geen andere mogelijkheden zijn.
Ik zou het ook echt voor geen goud anders willen. Kijk nou naar die Nederlanders die dat Belgische jongetje illegaal hadden geadopteerd. Wat een drama zeg! Dat kind is dus gewoon verkocht door zijn ouders en illegaal gekocht door de adoptie-ouders. Vreselijk, ik hoop dat ze allemaal de gevangenis ingaan. Ookal zit er ongetwijfeld een heel drama van financiele problemen en ongewenste kinderloosheid achter. I don't care, het geeft je niet het recht om zo met een mens om te gaan.

Nou ja, je merkt, het onderwerp leeft nogal voor mij...
Begrijp me niet verkeerd, ik wil heel graag moeder worden en ik denk dat mijn man en ik veel te bieden hebben. Een kind dat in een ander land volledig kansloos is, zou ik dus heel graag hier een liefdevolle toekomst geven.
Maar de totale wachttijd voor adoptie is officieel nu 6 jaar, en in een rapport dat pas uitkwam werd al gesproken over 10 jaar. Als het daarop uitdraait, is het voor ons geen optie meer, want dan zijn we officieel te oud. Bovendien zouden we dan dus nog 10 jaar in 'verwachting' zijn. Ik weet nog niet of ik dat wel zou willen.
Er zitten dus nog veel onzekerheden in. Als het goed is, krijgen we volgend jaar zomer de verplichte voorlichtingsbijeenkomsten, dus ik ben benieuwd wat we dan te horen krijgen.

Zou jij het willen, Tamara?

Pfff, wat een verhaal heb ik er van gemaakt zeg! Ik ga snel stoppen.

Hoe gaat het met de anderen?
Weentje alweer wat opgeknapt? An, hoe is 't?

Veel liefs,
Efje

Ha Weentje, ik had net je berichtje voor mij gemist
He bah, meis, wat vervelend dat je al 2 weken ziek bent! Hopelijk voel je je snel beter!

Het is heel goed dat je blij bent met Shania, maar je mag best verdrietig zijn als het niet lukt voor de tweede hoor. Die jaloerse gevoelens horen er helaas bij. Ik hoop echt van harte dat jullie jullie tweede kindje toch nog spontaan mogen krijgen! En anders hopelijk snel via de mmm. Het wordt steeds spannender op dit forum.

Wat leuk dat Shania gedoopt wordt. Veel succes en plezier bij de voorbereidingen!

Ach ja, dat kl*te werk en kl*te geld, soms lijkt het alsof de hele wereld erom draait he?!

Mijn loon is inderdaad een extraatje meegenomen, maar manlief zegt ook 'nu kom je alweer chaggie thuis'. Dus ik moet wel even opletten. De beslissing is inderdaad niet makkelijk hoor. Deze maand krijg ik dus al mijn 'nieuwe' clienten. Bij sommigen ben ik even geweest en een aantal waren ook best plezierig om naar toe te gaan. Ik denk dat ik het de maand december nog een kans geef.

Weentje, kan me heel goed voorstellen hoor dat je thuis bent. Joshua hoef ik niet weg te brengen naar een vreemde oppas, dan was ik er echt mee gestopt. Ik werk 1 avondje per week, dan is mijn man thuis en heeft een dagje papa-dag, en 1 dagje (tot ci 14.00) gaat Joshua naar mijn ouders. Ook mijn moeder vindt dat heeeeeeeeel leuk (ik weet dat ze echt wel stiekem hoopt dat ik doorga). Sommigen zeggen ook 'ach ze zijn zo kort klein' en dat is het ook wel. Nu ik eenmaal een beebje heb, zou ik het echt niet over mijn hart kunnen verkrijgen om het naar de creche te brengen. Als ik ga werken, meiden serieus dan laat ik een traantje, omdat ik hem zo mis. Gek he, toen ik niet zwanger was, had ik dat nooit gedacht. Als ik er heel realistisch over na denk, dan slaapt hij veel van de tijd dat ik aan het werk ben.

Nouja, jullie horen wel dat ik het een moeilijke beslissing vind, misschien dat ik het volgende maand beter kan zeggen.

Je hebt wel veel meer energie voor je kindje als je gewoon thuis bent. Binnenkort gaan we het op de 'natuurlijke' manier een kansje geven, wie weet en als dat niet lukt, zal ik vast ergens volgend jaar ook weer die kriebels krijgen om opnieuw de MMM in te gaan.

Hihihih, dat zou toch ook wat wezen, als we allemaal tegelijk zwanger zouden zijn. Maar eerst maar Tamara en Efje!!

Weentje, wat een vreselijk leed zeg van jouw vriendin........hopelijk is het toch gegeven dat ze ooit een kindje op de wereld mag zetten

Tamara, 5 pogingen is inderdaad erg veel.......geheimpje......maar ik weet dat iemand 6 pogingen vergoed heeft gekregen en dokterde ook in Zwolle!! Ik was eigenlijk ook wel benieuwd welke zorgverzekering dat is. Hoe was de reikie?

Efje, kan wel begrijpen dat het allemaal even op een 'laag pitje' staat. Eerst maar je operatie en dan weer verder kijken.

Jouw vraag tav mijn werk......t is ook gelijk een bezuinigingsmaatregel, mijn oude clienten zaten in mijn 'oude' wijk, had er 2 in de andere wijk (deze wijken grenzen aan elkaar hoor). In deze andere wijk zitten ze nogal omhoog tav personeel en krijg ik er zo meer clienten bij. Mijn oude clienten waren toch al onderverdeeld en dat kan zo blijven. Zo maken we minder reistijd en zijn de kosten dus lager. Begrijpelijk hoor......maar ik ben de dupe, tevens zijn mijn oude clienten best boos, ook hun waren blij met mijn terugkomst.

Mijn buuv heeft tegenwoordig de muziek erg hard aan staan, net nu Joshua even slaapt, geloof dat ik er maar even op de ramen ga tikken of ergens anders op................. asow**f

Heey meiden,
Hoe gaat het hier??
Een beetje rustig...ach dat trekt vanzelf wel weer bij.

Anne..hoe is het gesprek gegaan??
Ik zat even terug te lezen maar ik denk dat ik het gemist heb, maar voor welke functie heb je gesolliciteerd?
Ik twijfel op dit moment heel erg of ik nog in de reiswereld aan de slag wil, dat gedoe van een paar maanden geleden is me niet in de koude kleren gaan zitten.
Ik weet dat er in dit gedeelte van NL niet zo veel banen zijn in de reiswereld en voel er weining voor om tijdens mijn IVF gebeuren te moeten solliciteren etc.
Ik blijf nu maar even lekker zitten waar ik zit.
Hoe gaat het nu met Joshua?
Wat fijn dat hij wat beter te pas is.

Effie...meis.
Hoe gaat het met je?
Ik vind het zo spannend voor je de komende tijd.
Hoe ben je er onder?

Ik heb vandaag weer even een dipje gehad.
Ik belde mijn beste vriendin..die voor de zoveelste keer niks te melden had.
Het telefoongesprek was dan ook weer gauw afgelopen.
Ik kreeg het gevoel alsof ik ongelegen belde enzo.
Ik stuurde haar daarna een smsje, of er wat was.
Toen kwam de aap uit de mouw, ze moest me wat vertellen wat ze heel moeilijk vond.
Ik wist genoeg.
Ze is dus zwanger van de tweede en mijd mij.
Ik voel me hierdoor gekwetst omdat ik het gevoel heb dat ik als een zielig hoopje mens word gezien die maar niet zwanger word... zo van: "laat ik het maar niet aan Tamara vertellen want die heeft zo veel moeite met zwanger worden."
Dit vind ik zo pijnlijk, het zal ongetwijfeld niet zo bedoeld zijn...maargoed.
Ik heb mezelf vanmiddag zo veel mogelijk verboden te huilen, want ik heb immers zo veel om gelukkig mee te zijn.
Mijn man, onze katten en zo veel meer.

Tja..

Aanstaande donderdag gaan mijn man en ik naar reiki.
Ben benieuwd hoe dat gaat en of ik me er beter door ga voelen.

Hier trouwens nog meiden die gaan overstappen op een andere zorgverzekeraar?
Wij waarschijnlijk wel, er zijn er 2 die max 5 pogingen vergoeden..


Hoe gaat het met iedereen?

Ween, kun je wennen aan je nieuwe woning?
Moet je nog veel doen in huis?

Nou meiden, tot gauw maar weer.

Knuffel Tamara

Halloooo lieve meiden,

Hoe gaat het hier??
Ik ben een tijdje niet hier geweest, onderandere vanwege onze vakantie naar Ierland, wat trouwens geweldig was.
Ook ben ik nog steeds erg vermoeid en heb ik in de week voor onze vakantie flink in een dip gezeten.
Het was net of al die emoties ineens tegelijk kwamen terwijl ik dacht dat ik er redelijk vrede mee had.

Ierland was geweldig, we hebben ongeveer 1200 km gereden in 4 dagen!!
Veel gezien, en veel foto's gemaakt.

Effie....hoe gaat het meid?
Hoe voel je je?
Ingeschreven voor adoptie? Wat goed zeg!
Maar hoe werkt dat eigenlijk? Bij inschrijving moet je toch ook al flink betalen?
Hoe voel je je tov de operatie?
Ik hoop dat het maar gauw achter de rug mag zijn.

Hoe gaat het met iedereen???
Anne, wat zielig voor Joshua.
Ik hoop dat het inmiddels wat beter gaat.
Oww..meiden hoge telefoonrekening door Ziggo??
Hmm...
Ik werk voor Ziggo, en ik moet dat inderdaad heel vaak aanhoren.
Maar geloof me, wij proberen, wanneer klanten problemen hebben, zo goed en snel mogelijk te helpen.
Erg vervelend allemaal.

Weentje, jij ook in januari de mmm in, wat spannend.
Hoop voor je dat het nu niet zo lang duurt en dat Shania maar gauw een broertje of zusje mag krijgen.
Ik ben me inmiddels aan het opladen voor de 2e poging in januari.
Mag volgende maand al beginnen met de pil.

Hoe gaat het met de zwangere dames??

Hey meiden, ik kom gauw weer terug.
Ga nu Can't buy me love kijken.

Knuffel

Hi Anne, wat zielig voor Joshua! Hoe is het nu met hem?
Ja, Wmo-consulent zou je op het lijf geschreven zijn lijkt mij. Het is, zeker in vergelijking met wat je nu doet, inderdaad een kantoorbaan, maar je bent nog steeds veel in contact met mensen en je gaat volgens mij ook regelmatig op huisbezoek. Vervelend dat ze HBO vragen, want ik denk dat jouw werkervaring heel erg waardevol is voor een gemeente. Als je hier in de buurt zou wonen en we zouden een vacature hebben, dan zou ik je zo aanbevelen! Hihi, we 'kennen' elkaar eigenlijk niet eens, maar toch heb ik het gevoel van wel

Weentje, wat spannend dat jullie er weer voor gaan! Natuurlijk hoort dat hier thuis meid! Voor jou is het 'We willen weer zo graag' . Ik wens je nu alvast heel veel geluk en succes!
Shania klinkt als een lekkere pittige tante, haha.

Hoe is het met de rest?

Tja, ik heb verder geen nieuws. Ik sta een beetje stil, tot ik 11 december geopereerd word. Ik merk dat ik het zelfs wel lekker vind, even geen gedoe. Geen hormonen, geen behandeling, geen wachtweken, geen teleurstelling. Al hangt de operatie en het ivf-traject natuurlijk wel als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd...
Heb ik jullie eigenlijk wel eens verteld dat ik me ook heb ingeschreven voor adoptie? Niet dat dat nou een garantie op een gezin is, helemaal tegenwoordig niet meer. Maar wie weet kunnen we over een paar jaar een kleine kansloze hummel een veilige thuishaven en een toekomst bieden. Wat mij betreft ook als we via ivf toch nog een biologisch kind krijgen, maar dat zien we allemaal nog wel. Voorlopig zit er in dat traject ook niks anders op dan wachten, wachten, en nog eens... ja, jullie raden het al: wachten.

Toedels!