hey mensen gister hebben wij onze teef op kunnen halen...
Gelukkig is ze dus weer bij ons wel anders maar wel bij ons...

En gister is tevens de hoek om komen kijken

Liefs

hey marijke het is altijd vervelend als dat gebeurd maar ik had er meer mee kunnen leven als ze pijn had want dat had ze "nog" niet en ze was net 1jaar geworden dus veel te jong!!!!

Maja we laten haar cremeren zodat we toch nog iets hebben en dat ze niet zo plots helemaal weg is...

Liefs

Sharon, ik begrijp wat je voelt meid, de dag dat jullie je hondje lieten inslapen kreeg ik vreemd genoeg ook een telefoontje van men ma, dat ons prutske dood onder de tafel in de keuken lag. Ze was een shitzu die ik gekregen had op men 14jaar wanneer men toenmalig vriendje waar ik ruzie mee maakte boos in de auto snapte en zich dood reed. Ik had nog nooit zoveel verdriet mee gemaakt, bij de begravenis storte ik in en hebben ze me ingespoten om te kalmeren. Ik kon niet verwerken dat hij zich doodreed door de ruzie met mij. Mijn ma was zo niet voor hondjes, maar plots op een dag stond daar een mandje in de zetel met een klein lief woefke in, os prutske. Dankzij dat hondje heb ik het grotendeel verwerkt, ik dacht dat Werner zijn geest er terug in was gekomen. Gek hé, maar ik geloofde er echt in. Telkens ik aan Werner dacht, kwam os pruts eraan met likjes en knufjes. Nu heb ik toen ik het huis uitging hem wel bij men ma gelaten, omdat ik ging samen wonen met een vriend die niet voor honden was en men ma had nog een dwergmaltezer die os pruts niet kon missen. Maar ze was goed bij men ma, en vond het oke zo. Nu begin ik de tekens te vertonen van weer een vroege misval, ik denk soms dat het komt door het slechte nieuw ik te horen had gekregen van os pruts. Kan het zo zijn door verdriet dat je kan uitwerken op een misval? De pijn is enorm in men onderbuik, da HA zei dat het er op leek dat er een misval op komst was. Pff, be benieuwt hoe het weer gaat aflopen bij me. Heb nog steeds pijn in men onderbuik, maar nog geen bloed te zien.
Liefs

Bedankt lieverts, ben blij dat ik hier wat kan neer schrijven over hoe ik me voel, want van de buiten wereld krijg ik altijd negatieve reaktie's. Men schoonouders vinden dat ik het hen te snel vertel, want dat het voor hun een teleurstelling is om dan te horen dat het uitdraait op een misval enz. Maar ik wou er gewoon over praten en ik dacht wel dat de grootste teleurstelling wel degelijk voor mij en men man is niet dan, voor hen is het ook spijtig, maar ergens vertel ik hen dit voor steun te krijgen he. Al een geluk dat ik hier nog terecht kan he. We herkennen elkaar terug hier in elkaar he, samen komen we er sterk door toch? Ik heb nimmer durven testen of naar dokter gaan, ben zo bang. Heb me iets beter gevoelt de hele dag, maar nu is de pijn weer ondraaglijk geworden gewoon. Ik ken men lichaam en heb er eerlijk gezegd echt geen goed oog in. Hoop doet leven zegt men, maar spijtig genoeg is dat niet altijd zo evident he in de realiteit.
Ik wens iedereen het beste toe, hoop dat jullie snel een goede vlotte zwangerschap tegemoet mogen gaan. Voor diegene die al zo zijn, succes he meiden en onze duimen blijven voor ieder onder ons omhoog hoor.
Liefs Marijke

Bedankt meiden,
Ik had getest met de testen van sensitest op nl. Ze testen tot 6 dagen voor de nod. Maar ik voel me niet zo goed, ik krijg terug hevige pijn en het voelt gewoon weer niet goed aan. Ik vrees dat ik weer een misval ga krijgen, omdat de vergelijking met vorige maand hetzelfde is van pijn enz. Begin al te denken dat er iets mis is met men lichaam, ik heb bij de vorige twee zwangerschappen niks problemen gehad, altijd meteen raak en nooit een misval. Wat zou dat nu toch allemaal kunnen zijn zeg. Ik ben zo bang om ook weer dit te verliezen. Men man zegt altijd rust wat, ga wat liggen, doe rustig aan. Maar dat lukt me niet, ik ben er gewoon te stressie voor nu. Men twee andere kids vragen constant aandacht ook en voelen het precies aan dat mama een beetje in de put zit. God ik hoop dat ik alsnog me beter ga voelen hoor
liefs

hey marijke heb je op NOD 30juli ook al gefeliciteerd maar hier nog een keertje

Liefs

hey steffie hoe gaat het met je???

Liefs

Sharon,

Ik ben toch ook niet 100% gerust hoor. Ik heb echt dat ongi-gevoel met momenten, maar geen bloedverlies tot nu toe (oef!). Pas als ik een warm bad neem is dat even weg en daarna komt dat weer... Hopelijk blijft het goed gaan... Hoe ver was jij?

Hoi Sharon,

Geen probleem hoor. Mijn mk was vorige maand, dus ik heb erg veel geluk dat het deze maand al terug gelukt is.
Randjesfietsentechniek toegepast (staat hier ook als onderwerp op de website), ik weet niet of dat de reden is? Misschien heb ik gewoon veel geluk gehad?
Ik heb nog steeds met momenten het gevoel dat mijn er aan komen. Hopelijk is dit vrij normaal en verdwijnt dat binnenkort?
Zal blij zijn als ik een hartje hoor op de echo...