Hallo allemaal,

ik zal me eerst ff voorstellen. Ik ben Nicky, ben 33 jaar en moeder van Jasmijn (2,5 jaar). Ik weet dat velen van jullie nog grotere "problemen" hebben dan ik, maar toch zou ik graag het volgende met jullie delen.

In 2003 woonde ik voor mijn werk samen met mijn man in Duitsland en daar ben ik in september voor de 1e keer zwanger geworden. Helaas eindigde dit in een vroege miskraam. Reden achteraf bleek dat mijn lichaam te weinig progesteron aanmaakte om de zwangerschap de eerste 3 maanden in stand te houden.

Direkt na de miskraam werd ik weer zwanger. Mijn Duitse gyn schreef me meteen een Duitse variant van Utrogestan voor. Dit middel heb ik gedurende 13 weken geslikt, waarna het grootste risico voorbij was en ik er mee gestopt ben. De zwangerschap was verder een hel, met alle mogelijke complicaties die je je maar kunt voorstellen, maar dit alles had niks met het hormoon middel te maken. In augustus 2004 is mijn trots en mijn alles Jasmijn geboren. Het is een heerlijke meid.

Inmiddels wonen we weer in Nederland en wordt Jasmijn in augustus dus al weer 3. Ook de verlangens naar een 2e kindje worden almaar groter. Er is echter een probleem, het lukt mijn lichaam nog steeds niet om voldoende progesteron aan te maken om een nwe zwangerschap in stand te houden (weer miskraam gehad).

Gynecoloog hier in Arnhem weigert mij echter Utrogestan te geven. Zij is van mening dat als mijn lichaam het zelf niet kan, het geen goede cq. gezonde zwangerschap is. Nou ja......
kijk naar Jasmijn daar is echt niks mis mee.

Wie heeft dit ook mee gemaakt en uiteindelijk wel Utrogestan gekregen? Graag zou ik naam en zkh weten. Ik denk er nl. over een andere arts te zoeken.

Liefs Nicky