Grappig is dat er onlang een grappig programma op tv was. Het ging over mannen en vrouwen. Wie waar beter in was.
Er werd een soort test gedaan om te zien hoe beiden reageerden op baby's. Een aantal bay's lagen in een ruimte. Een groep vrouwen kwamen binnen en binnen een paar secondes hadden de vrouwen de baby's al op de arm. Later dezelfde situatie maar dan met mannen. En ja...de mannen stonden er bij en keken er naar. Er werd geen enkele baby opgepakt.
Volgens een "deskundige" kwam dit vooral doordat vrouwen veel beter zijn in lichaamstaal. En baby's communiceren doormiddel van lichaamstaal. Ik merk het thuis ook wel vaak. Is Tygo heel erg moe en mijn man blijft maar druk en gek met hem doen. Dan zeg ik.....joh..laat hem nou met rust, hij moet op bed want hij is erg moe. Zegt mijn man...O is hij moe? (nee hij trekt zijn oren voor zijn plezier van zijn hoofdje af, en nee hij drukt zijn ogen voor de lol door zijn hoofd heen). Geloof dat vrouwen vaak de meeste zorg op zich nemen doordat een man bepaalde dingen vaak gewoon NIET ZIET. En dan doet de vrouw het allemaal maar. Onlangs gebeurde er iets waardoor ik echt hele rare capirolen uit moest halen om Tygo iets te geven. Mijn man zei toen...waarom vraag je het mij dan niet gewoon even(was handiger). Maar ik had hem net een paar dingen gevraagd en kreeg echt het gevoel dat ik de hele tijd aan het bestellen was. Vond ik niet prettig dus deed ik het zelf maar want hij zag het niet.
En ik begrijp de mannen vaak toch ook wel. Als ik vrij ben na een lange dag werken heb ik ook echt even behoefte aan even niksen. Geef me een uurtje in de bank. Ik vind het ook totaal niet prettig zodra ik de auto uitstap ik direkt van alles moet doen. Of er direkt van alles van me gevraagd wordt of geeist wordt.
Verder waren mijn man en ik heel vaak heel verschillend. Hij is er van overtuigt dat alles altijd maar gewoon, vanzelf GOED GAAT en GOED IS. Ik maakte me overal zorgen over. En zorgde er dus voor dat het ook echt goed was. Vooral in het begin zorgde dit voor veel irritaties. Doordat alles hierdoor op mijn schouders terecht kwam.
Gelukkig is alles stukken beter gegaan toen hij eenmaal echt voor hem moest zorgen. Zonder dat ik aanwezig was. Niemand die het van hem over kon nemen. Ook qua huishouding moet hij wel stofzuigen en dwijlen als ik er de hele dag niet ben(honden). Maar hij doet iedere week de boodschappen, en hij kookt regelmatig. Dat telt toch ook mee.
Maar ik ken ook mannen die denken dat de vrouw thuis maar niks doet. Ik vind het vaak respectloos en neerbuigend. Als mijn man zo zou doen....grrrrr...