Hallokes,

Hier ook heeft mijn vriend een dochter van 12jaar uit een vorige relatie. Ondertussen zijn we 6 jaar samen. De relatie met stiefdochter ging niet over een leien dakje, naar mij toe dan. Ze is een papa's kind en hoe je het draait of keert, het enigste dat ze wou was dat haar ouders terug samen kwamen ... tot ons zoontje 6 maand geleden geboren werd ... . Dat heeft een serieuze omwenteling gebracht in mijn relatie met stiefdochter. Niet bij de aankondiging, niet tijdens zwangerschap (heeeeel veeeel ruzie gehad, zo erg dat ik alleen verder wou ...). Maar eenmaal haar broertje er was, amaaai!
Het lijkt of ze mij ineens als een moederfiguur ziet, terwijl het vroeger eerder een concurrente was. Ik krijg continu tekeningen van haar of kleine cadeautjes (spontaan), voor verjaardag of omdat ze op reis was met mama of kamp. Ook denkt ze altijd aan haar broertje. En ze verdedigt hem ook als iemand iets negatiefs zegt over haar broertje.
Dus hier ja, een leeftijdsverschil van 11,5 jaar tussen die twee kids ... maar die band ... was er meteen.
Ze is trouwens ook meter van haar broertje en ze heeft al plechtig beloofd dat haar broertje altijd op haar kon rekenen moest er iets gebeuren tussen haar papa en mij of met ons.
Ook voor geboortekaartjes, geboortelijst, suikerbonen en cadeautjes voor haar klas, naam van broertje ... we hebben haar bij alles betrokken. Ik denk dat dat ook veel doet hoor, ook al zullen ze misschien niet echt enthousiast reageren op moment zelf (hier dus) ... dat heeft ze ondertussen dubbel en dik goedgemaakt vanaf aankondiging dat broertje er was. En hier ook beschouwen wij haar als zijn grote zus en niet stiefzus ... .

Had ik het geweten neen hoor ... grapje.
Maar wou toch mijn ervaring ook met jullie delen. Dat we een lange moeilijke start hebben gehad, 5 jaar lang en nu ... nu pas maakt ze ook echt deel uit van mijn leven, en die van mijn mama trouwens ook ... .

Vele groetjes,
Milan en K'tje