Mel,da's net het lastige,het was niet mijn eigen gyn die de pu gedaan heeft,ze sprak niet eens nederlands en ik weet zelfs haar naam niet(ze hebben groot gelijk als er gezegd wordt dat een vrouwelijke gyn veel bruter is dan een man!).Omdat ze er zoveel doen is het gewoon de gyn die op die dag moet werken,dat de pu doet.
Heb jij ook plaatselijke verdoving gekregen?Ik snap niet dat ze niet gemerkt hebben dat ik niet(voldoende)verdoofd was,ze zeiden zelf dat ik nog zo lenig van het bed naar de tafel ging,dan had er toch een belletje moeten rinkelen?Het is inderdaad een heel ingrijpende ervaring geweest,zeker omdat ik in alle aspecten zo tegen IVF opzag.Die onzekerheid is heel slopend.'k Vind het nog steeds heel moeilijk dat iemand anders ons kindje maakt.
Anne,ik heb het er heel moeilijk mee dat iedereen er zo zeker van is dat het wel zal lukken,ik durf/wil niet meer hopen omdat ik van de ene teleurstelling in de andere val.hele gedoe heeft me zo veranderd...ik ben bang,heel onzeker,pessimistisch.
Ik hoop dat jullie jongen zich zonder al te veel problemen aanmeldt
Hel1,'k ben blij dat zowel jij als je kindjes het zo goed doen.'k Hoop dat de misselijkheid al wat afgenomen is.Dat zal wel dat je straalt,eindelijk is je wens in vervulling gegaan en dan nog wel in tweevoud!Leuk dat je wat gewicht verloren bent,je kindjes gaan nu met alles lopen hé.
Weentje,ik heb alvast gestemd!

Gisteren heb ik nog eens naar het ziekenhuis gebeld omdat ik met nog zoveel vragen zit,weet je wat ik als antwoord kreeg?17 november heeft u een afspraak mevrouw,u kan dan uw vragen stellen aan uw gyn!Ik hoop dat ik morgen wat vragen kan stellen want 'k heb gelukkig geen telefoon gekregen dus dat wil zeggen dat ik normaal gezien morgen eentje teruggeplaatst krijg.

Leen x

Mel,in Jette werkt het helemaal anders,ze werken als één groot team,je hebt dus geen vaste mensen die je behandelen.De gynaecologen zie je maar heel zelden.Ik heb de mijne nog maar 2 keer gezien,de eerste keer toen na alle onderzoeken beslist is met IUI te starten,de tweede keer na 3 pogingen IUI.Hij doet zelf geen onderzoeken of inseminaties,ook de uitleg van de behandelingen gebeurt allemaal door verpleegsters/vroedvrouwen.Zij doen zo'n 3500 pu's per jaar,dus ja,het is bandwerk.Het maakte voor mij dus ook niet echt uit wie de pu deed,ik ben het nu al wel gewoon dat het steeds iemand anders is maar deze viel gewoon heel erg tegen.Een vriendin van me heeft ook in Jette een pu gehad en bij haar is het wel goed meegevallen.Ik heb eerst op de kamer een prik in mijn bil gehad,daarna werd ik naar een zaaltje gebracht waar ze de baxter met suikerwater staken.Die vrouw zei toen al dat ik nog veel alerter was dan de meeste,dat zag ik zelf ook aan de andere 2 die er lagen.Dan werd ik naar de operatiekamer gebracht.Ik moest van het bed op de tafel en toen zeiden de verpleegster al dat ze niet gauw iemand dat zo vlot zagen doen.Ik heb 4 vaginale prikjes gekregen om te verdoven maar ik heb op geen enkel moment het gevoel gehad dat het iets hielp.Ik heb nog nooit een verdoving gehad(zelfs niet bij de tandarts)maar als ik dat van andere hoor dan moet het toch praktisch gevoelloos worden.Ik had natuurlijk beter iets gezegd maar die gyn vroeg ook nooit of ik pijn had.Die ene verpleegster zag het wel want ik lag op den duur ook niet meer stil want zelfs al wil je dat niet je trekt je toch weg als je pijn hebt.Het is toch ook een beetje aan hen om op te merken dat het niet normaal is?In de recovery lagen er daar die echt hun ogen amper konden ophouden,ik mocht meteen door naar mij kamer en eens daar zat ik meteen al rechtop.Ik hoop dat ik morgen de kans krijg er iets over te zeggen want tegen 17 november is het hopelijk al wat vergeten.
'k Hoop dat ik morgen geen pijn heb want 'k merk bij het opsteken van de utrogestan dat mijn baarmoederhals nog heel gevoelig is.
Voor de rest heb ik geen pijn meer,'k voel het natuurlijk nog wel.

Anne,'k weet dat jullie het allemaal goed bedoelen hoor,'t is heel lief dat jullie me nog steeds moed proberen in te praten maar de angst om nooit mama te worden is zo groot.De frustraties zijn zo groot,als ik ooit te horen zou krijgen dat het gelukt is,zou er een hele zware last van mijn schouders wegvallen.Hoe laat ik morgen moet gaan weet ik morgen pas,ze bellen om 10u30 à 11u om het exacte uur te zeggen.En dan zullen het nog lange weken worden want pas 19 oktober mag ik voor een bloedafname gaan.

'k Heb héél slecht nieuws...Vanmorgen zaten we klaar voor het telefoontje van Jette,om 11u20 ging mijn gsm maar aan de toon van de verpleger had ik al meteen door dat er iets mis was.Er is geen terugplaatsing
Hij zei dat er wel embryo's waren maar niet van goeie kwaliteit en dat een dokter ons nog zou opbellen.Een dik uur later heeft die dan gebeld en die vertelde ons dat er van de 8 slechts ééntje bevrucht was en dat datgene gestopt was met delen, een heel ander verhaal dus.Hij zei dat ze enkel IVF geprobeerd hebben,geen ICSI maar dat ze eigenlijk zelf helemaal niet snappen wat er mis gegaan is.Morgen moeten we bellen voor een afspraak met Camus, maar ja wie weet wanneer we daar weer terecht kunnen.Ze hebben ons dus weer voorgelogen want bij de uitleg over IVF is ons gezegd dat ze eerst IVF proberen,waren er 's avonds geen of slechts enkele bevrucht dan schakelden ze over op ICSI maar da's dus niet gebeurd.Ze hebben dus 7 eitjes gewoon verloren laten gaan
Het was echt het slechtste scenario dat er bestond en we snappen niet waarom ze ons niet eerder op de hoogte gebracht hebben,ze hadden gezegd dat als het niet goed was ze ons vrijdag gingen bellen dus wij gingen er vanuit dat er vandaag tp was.De teleurstelling is enorm, ook Joeri zit helemaal in zak en as.Het is echt om gek van te worden dat we weer zo weinig info gekregen hebben!Het begint er echt hopeloos uit te zien
Anne,snap je nu waarom ik niet positeif wil zijn?'k Word telkens weer de grond in geboord.
Veel succes met jouw bevalling!En aan iedereen:geniet van jullie bolle buik of kindje.

Leen

BEVALLEN
weentje, 1e kindje, een dochter!shania 31/01/08
Frutella,28, 1e kindje, een zoon Ruben! 24/03/08
greetje, 1e kindje een dochter Emilie, 05/04/08!
anneke 1e kindje een zoon Ruhne 11/07/08
wendy, 1e kindje, een dochter, 03-09-08

ZWANGER
Bieke,B,28,na 18 maanden proberen = uitgerekend op 25/09/2008
Anne,NL,32 jaar,uitgerekend 8 oktober 2008,eerste echo: 18/02
Hel1,B,29j,na 25 maanden,uitgerekend voor 11/4/09,2e echo 02/09/08
mel,B,24j,na 22 maanden eindelijk zwanger met de eerste ICSI,29 september 1ste echo

BIJNA ZWANGER
Nouki,B,35j, 1ste IVF mislukt, terug IUI op 22/09
Tamsie,B,21jaar
Leen,B,27j,26 maanden bezig,5 IUI's mislukt,1ste IVF compleet mislukt,geen terugplaatsing

leen, ik weet echt niet wat zeggen. vind het zooo erg voor jullie.
zou me ook eens goed kwaad maken want dat is echt geen manier om met mensen om te gaan. ze vergeten daar blijkbaar dat het toch emotioneel een zware "ingreep" is. en dan zomaar hun aanpak veranderen zonder jullie in te lichten. ik begrijp het niet.
een hele dikke knuffel en veel sterkte!!!!

Oh Leen, dit kan toch niet, dit bestaat toch gewoon niet! Je zou van zo'n ziekenhuis toch wel een heel andere aanpak verwachten. Dit is toch helemaal geen manier van doen. Ik snap heel goed dat je verdrietig, boos, en vooral leeg bent. Het is alweer zo'n gemiste kans, een mogelijkheid die je niet krijgt.
ik weet gewoon niet wat zeggen.
dikke
Hel1

Tamsie,veel beterschap en hopelijk blijven die cycli spontaan komen.
Anne,je bent dus nog steeds op post,we tellen mee af
De tranen komen er vandaag wel weer door...
Hel1,ik weet niet wat er allemaal misgelopen is maar ondanks de verkeerde aanpak blijft het feit wel dat er gewoon geen enkel embryo was om terug te plaatsen,daar kunnen zij ook niets aan doen.
Nouki,ik snap er zelf ook helemaal niets van,ik denk dat vooral de counselor de mist is in gegaan bij de uitleg in juni.'k Begrijp niet waarom ze niet van de eerste keer ICSI gedaan hebben,IVF had zowiezo al minder kans volgens mij maar ja,ze hebben op IVF gegokt en dat lukt dus niet.Of ICSI de oplossing is,is weer een gok en 'k weet niet ogf ik nog wil gokken.Ik hoop dat ik morgen de moed vind om mijn gedacht eens te zeggen maar zij zullen er niet wakker van liggen hoor.Veranderen van ziekenhuis wil ik ook niet,daar verliezen we alleen maar meer tijd mee.Dat ze pas op de dag van de tp meer uitleg geven over de embryo's is hun manier van werken,daar kan ik niets aan veranderen,'k denk niet dat ze het zouden appreciëren dat ik zou bellen om er naar te vragen.'k Weet niet meer wat ik moet doen,ik ben heel die miserie zo beu en niemand kan me garanderen dat het ooit wel lukt.'t Is allemaal zo'n puinhoop,'k ben het zo beu telkens weer te horen dat het wel in orde komtMisschien is het gewoon niet weggelegd voor mij om mama te worden,het loopt telkens toch weer mis.

Leen