"99% kiest", vind ik een overtrokken percentage. Ik denk dat thuisbevallingen worden afgeraden voor het comfort en het minimum op beroepsrisico van de arts meer dan dat men de keuze van de moeder/vader wenst te respecteren. In mijn kennissenkring wensten meerdere vrouwen een thuisbevalling, maar ze vonden geen arts en/of vroedvrouw bereid. Niemand wilden geen risico's nemen. Ook de keuze van bevalling wordt georkestreerd. Mij werd een onderwaterbevalling afgeraden en een hospitaal waar het wel kon vinden, bleek niet evident. Je wordt zo bang gemaakt dat je je laat leiden door de arts en zo wordt er je iets opgedrongen waar je eigenlijk niet achterstaat. Veel bevallingen worden inderdaad kunstmatig opgewekt en ook hier speelt de tijd (lees geld) en het risico van de arts weer een rol. Ik denk dat er meer worden opgewekt dan echt nodig (ook mijn persoonlijke ervaring). Men houdt geen rekening meer met de natuur; alles wordt gepland, dus ook de geboortes. Ik weet van een vroedvrouw dat dit gedaan wordt opdat veel bevallingen zouden gebeuren tijdens de dag, zodat de arts zijn nachtrust zou hebben!!! Dan stel ik me de vraag waarom ze in godsnaam arts worden. Epidurale vind ik persoonlijk een goede uitvinding. De pijngrens is voor iedereen verschillend en op deze manier kan je de pijn beperken en toch een beetje genieten van je bevalling (zoals ik). Daar de pijn bij het kunstmatig opwekken intenser (pijnlijker) is, begrijp ik dat ook meer vrouwen beroep doen op een epidurale. Mijn besluit is dan ook dat ik tegen het kunstmatig opwekken ben, behalve dan in een noodgeval. Artsen moeten de vrouw en kind (geboorte) respecteren boven hun onregelmatige werkuren. Desnoods moet men maar een beurtrol opzetten voor artsen. Ik persoonlijk had bij de bevalling een andere arts en had daarbij geen enkel bezwaar. Mvg suzanne

ik ben niet graag in het ziekhuis ik ben lever thuisbevallen

Ik ben nog inverwachting van mijn 1e kindje. Ik kies bewust voor het bevallen in het ziekenhuis. Ook mijn man vindt dit een prettiger/veiliger idee. Ik ben absoluut niet tegen een epidurale of welke vorm van verdoven ook. Sommige vrouwen kunnen zich al meer ontspannen bij het idee, dat als ze het nodig mochten hebben, dit ook voor handen is of ze er nou voor kiezen of niet. Mij lijkt het persoonlijk een prettig idee dat in het ziekenhuis waar ik beval ze niet afwijzend tegen een verdoving zijn. Naar mijn mening heerst er in Nederland en ook bij de verloskundige nog steeds zoiets van "Het is erin gekomen, het moet er uit ookt" of, "Er zijn je al zoveel vrouwen voor geweest, als het zo'n pijn doet is er geen overbevolking" tevens lees ik in veel bladen dat als men kiest voor een verdoving de a.s. moeder zich hierover niet schuldig hoeft te voelen, dat het geen teken van zwakte is en dat je je echt wel moeder zal voelen als je hier toch voor kiest !!!! Belachelijk al die vastgeroeste ideeen. Je bent baas over je eigen lichaam en geest, wie bepaalt wat goed voor je is of wat voor jou goed voelt weet maar 1 iemand en dat ben je zelf.

Ik denk dat het een stuk fijner is om thuis te bevallen. In een ziekenhuis is het allemaal zo 'steriel'. Tussen de weeen door kan je dan op je kamer een beetje rondlopen, terwijl je thuis lekker even op de bank een vriendin kan bellen. Thuis voel je je 'gewoon' een stuk lekkerder denk ik. De vroedvrouw/ verloskundige heeft niets voor niets een aantal jaren gestudeerd om je door de bevalling heen te helpen, ze heeft alles bij zich, tot zuurstof toe! Zij weet precies wanneer het niet goed gaat en kan je dan naar het ziekenhuis brengen. Ik moet wel zeggen dat ik erg dicht bij het ziekenhuis woon, dus dat vind ik wel een veilig idee.
Wel heb ik het idee dat er veel sneller 'ingegrepen' wordt met allemaal hulpmiddeltjes, die niet nodig zou zijn geweest als je thuis was bevallen, het is toch aanwezig in het ziekenhuis, dus waarom niet gebruiken?

Over verdovingen, tja, die geven ze in Nederland niet zomaar, dan moet er echt iets aan de hand zijn, je kan er om vragen maar krijgt het niet, verdovingen zijn immers schadelijk voor het kind, dus liever even pijn lijden...

Zondag laatst ontmoette ik mijn Nederlandse vriendin, momenteel woonachtig in Ghana en zwanger. Het is debedoeling dat ze naar Nederland komt voor de bevalling.
Volgens haar is de thuisbevallingsmentalitiet in Nederland gegroeid, niet alleen omwille van het romantische karakter, maar ook uit noodzaa-k. Er zijn niet genoeg ziekenhuisbedden en niet genoeg personeel.
De nieuwste trend zijn zelfs de bevallingshotels, volledig privé te betalen.
Daarbij komt dat de begeleiding naar thuisbevalling en assistentie tijdens 'kraamtijd' in België nog sterk regionaal gebonden.
Vrije keuze is perfect, maar nuchter blijven aub.

Dankuwel aan die vele babytjes die goed meewerken tijdens de bevalling (het is een natuurlijk proces tussen 2 levende wezens...), die voor extra kracht (adrenaline ?)zorgen en die de pijn snel doen vergeten !!!

ik heb een pervekte bevaling gehad en ik rookte ook ik heb op de dag van de bevalling nog ge fietst om 4:00 uur bleef ik lopen naar de wc later ging ik op de emmer zitten het was vrugrwater wat ik verlor even later had ik weeen om de 3mn zelfs mijn man en vader en moeder waren aanwezig pa en mijn man zijden oms de drie min. ciska kom maar met je wee en daar kwam hij weer later de veroskundige gebeld die kwam en zij :ga maar op bed lichen .en later zij ze dat ik al 7cm ontsluiting hag en dat ik naar he zieken huis mocht.een maal daar duurde de weeen een half uur voor dat er weer 1 weee kwam maar na ales en wel toen onze zoon was geboren wilde ik een heisje van mijn moeders sigaret en ben gaan poetsen volgend dag mogt ik al naar huis .
ik was blij dat ik weer thuis was

Ik ben nu 6 maanden ik verwachting en kies van een ziekenhuis bevalling omdat, ze daar alle apparaten bij de hand hebben als ze die eventueel nodig zouden hebben. Ik hoop ook dat alles goed verloopt tegen die tijd

Alle kinderen zijn in het ziekenhuis geboren - en dat is best meegevallen - allen zijn ze geboren zonder de heden ten dage zo ingeburgerde verdoving - ja het heeft pijn gedaan maar de beloning achteraf is zo groot dat je die pijn zo weer vergeten bent - ik denk dat er te vlug naar verdoving wordt gegrepen - als het echt niet anders kan goed dan maar ook aan verdoving zijn risico’s verbonden dus als het zonder kan probeer het dan zonder - je kan er niks bij verliezen en achteraf zul je blij zijn je eigen grenzen te hebben verlegd

In Nederland wordt vaak gezegd dat het zo fijn is dat je kunt kiezen voor een thuisbevalling als je een oncecompliceerde zwangerschap hebt. Indien je poliklinisch in het ziekenhuis wilt bevallen zonder medische indicatie moet je bij veel verzekeringen fors bijbetalen. Ik vraag me af in hoeverre je dan nog een keuze hebt. Voor een bevalling in het ziekenhuis wordt min of meer een financiele drempel opgeworpen.

Hoi allemaal, zo zie je maar, iedereen beleeft een bevalling op haar manier en er is niemand die daarover kan oordelen. Ik ben zelf moeder van een dochter van 5 en ben nu 23 weken zwanger van de tweede. Van de eerste heb ik een heeeeel zware en vooral lange bevalling gehad. Duurde alles met elkaar 40 uur. Daarom zou ik nu dus absoluut willen bevallen met een ruggeprik. Liefst twee, hahaha.
Tjeemig, onvoorstelbaar wat een oerkracht je lichaam heeft op zo'n moment. En ik vindt het absoluut niet erg om pijn te hebben hoor, het moet alleen niet ontiegelijk lang duren. Je bent wekenlang geen mens meer! Nee, als ik mag kiezen kies ik voor een ruggeprik. Kun je tenminste nog een beetje bij je verstand blijven en genieten van wat er op je buik glijd, toch?! Groeten aan alle ( aanstaande ) moeders.