 |
||||||
 |
||||||
 |
KerstgedachtenDe kerstdagen. Kaarsen op tafel en de open haard in vuur en vlam. Voor het eerst in drie jaar hebben weer een boom geplant en wat decoraties neergelegd. Lekker eten, ietwat exclusief, maar niet overdone. Een rustige eerste kerstdag waarop we voor het eten met een rood wijntje proosten. "Op us!" en we wisten allebei dat jij daar op dat moment in gedachten bij hoorde. Mama heeft vandaag haar laatste pil ingenomen.Vreemd, maar voor mij was dit kerstdiner weer één van die momenten van afscheid van ons huidige leven. Zoals ik momenteel vrijwel alles intens beleef en muurvast in mijn herinneringen hang. Een definitief afscheid van dat wat goed was. Wat mooi is geweest. En meteen ook een open geest voor alles wat komen gaat. Alles wat komen gaat rondom jou. Hoe of wat, wanneer en waar, 't is goed zo. De tweede kerstdag heeft mama haar dag niet. Ze zit ergens mee maar weet zelf niet wat, zegt ze. De ochtend loopt dan ook stroef, tot het gesprek op jou overgaat. We wisselen van gedachten over haar tijd in huis, straks. Hoe zet je een racewagen stil die 200 km/h rijdt? De handrem er op, oké, maar reken dan op schade. Parttime doorwerken, thuis. Dat lijkt het meest redelijke antwoord. Het houdt mama al enkele weken flink bezig, gelukkig. Om ons heen kijkend hebben we gezien hoe hard iemand in kan storten als dit soort menselijke zaken niet worden voorbereid. We leven in een tijd van bewustzijn, fysiologie. En geloof me, we weten waar het over hebben. Dat heeft '2000' ons wel geleerd.
|
 |
||||
 |
||||||
Reacties:
Door: Puella op 21/04/2003 @ 00:27 
Mooi citaat! Het past zo goed bij de definitieve keuze voor een nieuw bestaan. Vult een kind werkelijk zo’n gat als ik denk? Is het werkelijk het begin van het echte begin?