Samen zwanger en op dezelfde dag bevallen
Het begon allemaal in de zomer van 2002. Mijn vriendin en ik wilden allebei dolgraag zwanger worden. We verlangden allebei naar een kindje. We fantaseerden er wel eens over dat we gelijk zwanger zouden zijn. Dat leek ons wel leuk, maar, ja, er was maar een klein kansje.
In november was het zover: ik was zwanger, dolgelukkig en uitgerekend op 4 augustus. Het leek nog zo ver weg…
Een paar daagjes nadat ik wist dat ik zwanger was, gingen mijn man en ik samen met mijn vriendin en haar man bowlen. Mijn vriendin voelde zich niet zo goed. Ze had last van haar maag en voelde zich misselijk enz... Twee dagen nadien kreeg ik een telefoontje van een dolgelukkige vriendin. Ze was zwanger en uitgerekend op 11 augustus, net een weekje na mij. Niet te geloven! Dit hadden we altijd gehoopt en nu kwam het nog uit ook!
Het was voor ons beiden erg leuk om samen zwanger te zijn. We konden onze ervaringen uitwisselen en als we samen weggingen, waren we allebei erg trots op ons buikje. Ook de papa's vonden het wel fijn dat hun vrouwtjes samen zwanger waren. Zo konden zij ook eens van gedachten wisselen over de grillen van hun zwangere vrouw (grapje)!
We waren beiden reuzenbenieuwd naar het geslacht van onze kleintjes. En wat bleek? We waren beiden zwanger van een meisje. We hoopten stiekem dat ze later goede vriendinnen zouden worden. We fantaseerden en lachten vaak over de bevalling. Stel je nou toch eens voor dat we op dezelfde dag zouden bevallen… Dat zou toch geweldig zijn. Maar, ja, er was maar een waterkansje...
Op 30 juli begonnen mijn weeën. Ik wist eerst niet goed of het nou echte weeën waren of iets anders. Maar de pijn bleef aanhouden en werd steeds heviger dus dit waren wel degelijk weeën! Ik had veel zin om mijn vriendin te bellen maar deed het toch maar niet. Ik wilde haar niet zenuwachtig maken.
Omstreeks 1 uur 's nachts gingen mijn man en ik naar het ziekenhuis. En ja, het was inderdaad begonnen. Ik had nog maar drie centimeter opening en de vliezen waren nog intact dus het zou nog wel even duren. Ik kreeg de keuze: ofwel bleef ik in het ziekenhuis ofwel ging ik nog een paar uurtjes naar huis. Ik koos voor het laatste.
Thuis ging ik in bad, dat verzachtte de weeën wat. Om 6 uur hield ik het niet meer uit en gingen we terug naar het ziekenhuis. Ik had 4 cm opening dus het vlotte niet echt.
Rond 7 uur kwam de vroedvrouw nog eens kijken. "Hiernaast ligt iemand die jou kent", zei ze. Ik maar nadenken: "Wie zou dat dan zijn, toch zeker niet mijn vriendin?"
En ja, het was haar wel. Niet te geloven! Dat waar we zo vaak over gelachen hadden, was nu realiteit. Nu lagen we werkelijk op hetzelfde ogenblik te puffen! Ik kon het echt niet geloven.
De vroedvrouw hield ons op de hoogte van elkanders toestand. Mijn vriendin stond er iets beter voor dan mij, bij haar ging het wat vlotter.
Misschien raar maar het feit dat ik wist dat mijn vriendin op dit moment hetzelfde als ik ook doormaakte, steunde me en gaf me de moed om vol te houden. Ik was niet alleen, zij moest hier ook doorheen.
Omstreeks half 10 werd het dochtertje van mijn vriendin geboren. Ik was zo blij voor haar! Nu ik nog… Ik hoopte dat het nu gauw mijn beurt zou zijn maar bij mij vlotte het niet zo goed. Ik kreeg weeënopwekkers toegediend en moest in een bubbelbad om de weeën beter te doen doorkomen. Uiteindelijk kreeg ik een infuus met een infuuspomp en mocht ik ook gaan bevallen.
Om 11:33 uur werd mijn dochtertje Jana geboren. Ik was dolgelukkig. Eindelijk kon ik mijn kindje in mijn armen houden! Ik was ontzettend benieuwd hoe het ondertussen mijn vriendin en haar dochtertje ging. Ik had wel van de vroedvrouw gehoord dat met hun tweetjes alles in orde was, net zoals bij Jana en mij. 's Avonds kwam de man van mijn vriendin bij mij binnengelopen, ik kreeg veel groetjes van mijn vriendin en natuurlijk heel veel gelukwensen en uiteraard ging mijn man haar mijn gelukwensen overbrengen.
De volgende ochtend kwam mijn vriendin samen met haar dochtertje op mijn kamer. Wat was ik blij dat ik haar eindelijk zag en natuurlijk ook dat ik haar dochtertje kon zien. We bewonderden mekaars baby's. Het waren allebei net poppetjes, maar wat een verschil! Jana woog 4010 gr en haar dochtertje 2880 gr. Het leek wel of mijn dochtertje een maandje ouder was.
We babbelden samen over de bevalling. Het was best leuk om daarover samen te kunnen praten. We konden het eigenlijk nog steeds niet geloven dat onze droom werkelijkheid was geworden. We hadden allebei een dochtertje en waren dan ook nog op dezelfde dag bevallen. Dat was maar een heel klein kansje, niet te geloven! De dagen die we in het ziekenhuis verbleven, hadden we best veel aan elkaar. Het was fijn om ervaringen uit te wisselen.
's Avonds gingen we ook altijd samen even naar buiten terwijl de fiere papa's bij hun dochtertjes bleven.
Onze dochtertjes zijn ondertussen zes weekjes oud en we hebben elkaar nog regelmatig gezien.We gaan dat ook blijven doen want het zou zo leuk zijn dat onze dochtertjes ook vriendinnen worden. De band tussen mij en mijn vriendin kan nooit meer stuk. Samen bevallen op dezelfde dag was zoiets speciaal, iets dat eigenlijk niet te begrijpen is… Het was in elk geval een fantastische ervaring!!
En wie weet, als we ooit een tweede kindje willen dat we dan weer samen zwanger zijn en op dezelfde dag bevallen… Maar dat is maar een waterkansje...
Vroegere reacties:
Reacties:
proficiat vriendinnen en veel geluk met jullie kindjes
ook wij hebben dit bijzondere meegemaakt onze dochters waren allebei zwanger 5 dagen verschil tussen de uitgerekende datum en het wonder gebeurde
op 11 november 2004 werden ze allebei geboren een kleindochter en een kleinzoon ze zijn inmiddels 3 mnd oud en we genieten er elke dag weer van
een dag om nooit te vergeten
sorry mensen onze kleinkindjes zijn geboren op 11 november 2003 i.p.v 2004

Leuk verhaal. Mijn vriendin en ik zijn samen aan onze kinderwens begonnen, zij heeft al een miskraam gehad en is intussen 7 maanden zwanger (ik mag meter zijn) en ik ben nog steeds niet zwanger door een aantal gezondheidsproblemen maar ik hoop dat het één van de volgende maanden wel lukt. Veel succes nog met jullie dochtertjes.

Hoi,
Bij mijn eerste zwnagerschap was ik ook samen met een vriendine zwanger, maar onze vermoedelijke bevallingsdatum was iets van 2 weken verschillend.
Ik beviel 3 weken te vroeg en zij 1 week te vroeg en zo lagen we ook samen in het ziekenhuis, wat ik ook wel leuk en heel toevallig vond!
Nu ben ik voor de tweede keer zwanger ( ben nu 35 weken ver) en nu heb ik opnieuw een andere vriendin die een paar dagen later zou moeten bevallen dan ik.
Dus misschien bevallen we ook wel op dezelfde dag, het is nu spannend afwachten!


Door: Zwangerwomen op 13/02/2004 @ 10:44 

Sowww egt toevaal wel leuk nog weL Succes met jullie dochtertjes...

proficiat met uw dochtertje
ik moest dadelijk denken aan de geboorte van onze jongste dochter, zij is geboren op 28 nov 1978 en mijn vriendin was ujitgerekend op 15 dec, ik eigelijk op 5 dec, toen ik op 28 nov vlug het moederhuis kwam binnen gelopen om 21.20(mijn dochter is geboren om 21.50) het moest dus vlug gaan, zagen wij onze dokter op de gang, ik zeg dat is vlug zeg, hebben ze u al gebeld? hij begon te lachen en zegde, neen maar hiernaast ligt iemand die jij ook kent! en ja dat was mijn vriendin! ik ben toen wel vliegensvlug een kindje geen kopen
maar mijn vriendin is bevallen op 11 dec, zij moest dus terug naar huis!Bedankt voor de leuke reacties.
Jullie kunnen een foto van mijn dochtertje zien op de homepagina(baby met roze-wit bloesje)van toen ze tien daagjes oud was. Ook op mijn profiel vind je twee foto’s van haar.
Groetjes Sany
Ik ben 9 maanden zwanger.
Ja zeg, ik zit hier te puffen ze!
Ik kan bijna niet meer aan mijn bureautje zitten met mijn buikje. Ik verwacht dan ook een drieling......;
meisjes: Laura, Ashley en Zorha. Zo ga ik ze noemen.
Hèhè, puf puf, ik heb ’t warm zeg!
Maar wat zit ik hier nu te zeveren?!?!
Jouw verhaal was super!
Echt mega!
Wat een toeval.
Bij mijn vriendin en ik is ’t ook zo.
Maar zij is nu 5 maandjes zwanger, ik 9 maanden dus..;
+ zij is zwanger van 1 kindje. Een jongen dan nog, dus, alles het tegenover gestelde.
Zij gaat haar jongen Cedric noemen.


Doei,
Zwanger vrouwke
Ik heb onlangs hetzelfde meegemaakt. De geboorte van ons eerste dochtertje was uitgerekend voor 18 februari 2004 en mijn zwangere vriendin zou bevallen rond 6 maart. Zaterdagavond 21 februari ben ik om 8u ’s avonds zelf naar het ziekenhuis gegaan omdat ik dacht dat mijn weeën waren begonnen. Ik had nog maar 1 cm ontsluiting en eigenlijk wilden ze mij nog naar huis sturen maar als ik wou kon ik nog 2 uurtjes in observatie blijven. Ik koos voor het laatste en dat was blijkbaar de goede keuze want na die 2 uur ging het allemaal heel vlug zodat er zelfs geen tijd meer was voor een epidurale. Op 22 februari 2004 om 5u17 werd mijn dochtertje Eva geboren, 3kg450 en 55 cm groot. ’s Avonds belde ik naar mijn vriendin om haar het grote nieuws te melden maar er was niemand thuis en ik liet een bericht achter op het antwoordapparaat. De volgende dag kreeg ik op mijn kamer een telefoontje van mijn vriendin. Zij vertelde dat zij ook op 22 februari maar dan rond 19u bevallen was van een zoon. Wat een toeval! Op woensdag 25 februari mocht ik naar huis en op donderdag 26 februari ben ik al samen met mijn man en mijn pasgeboren dochtertje Eva op kraambezoek geweest bij mijn vriendin die in een ander ziekenhuis lag en pas vrijdag naar huis ging. Natuurlijk hebben we foto’s gemaakt van de trotse vaders met hun pasgeborene en idem met de moeders. En natuurlijk hebben we afgesproken om regelmatig eens met elkaar weg te gaan. Hopelijk worden onze kindjes goede vrienden.
Wat een mooi verhaal is dit.
Mijn vriendin en ik hadden ook de wens om samen zwanger te worden. We woonden in dezelfde straat en hadden het al helemaal gepland, zij 3 dagen werken en ik 2 en dan op elkanders kind passen. Mooi plan. Alleen gooide ik roet in het eten door naar een andere stad te verhuizen (was een buitenkansje). Dus die droom ging al niet meer door. Ik bleek in januari 04 zwanger te zijn en toen vertelde mijn vriendin het verdrietige verhaal, waar ze eerst niet over wilde praten, ze waren al 4 keer voor icsi geweest en nu bleek er een cyste op haar eierstok te zitten. Maar ze was heel blij en gelukkig voor mij. Wat voelde ik met haar mee. Ondertussen is ze geopereerd en de weg is volgens de gyn vrij om het weer te proberen. Volgens een Surinaamse vrouw zou ze het einde van het jaar zwanger zijn ( ze wist overigens niets van haar verleden ). Ik hoop het zo. Dus helaas niet tegelijk zwanger, maar hopelijk volgend jaar in de kleintjes.
Van Harte met jullie meisjes. wat een ongelooflijk verhaal. Ik ben net zwanger van onze tweede en mijn vriendin wilde ook graag een baby. Toen ik net zwanger was, durfde ik het eigenlijk niet te zeggen omdat het bij haar al een tijdje niet lukte. rond haar eisprong vroeg ze me te duimen voor haar en dat heb ik ook zeker gedaan. Nu afgelopen weekend was het dan ook eindelijk zover voor haar. er zit bij ons 24 dagen tussen dus dat kan ook nog alle kanten op. wie weet ook wel op dezelfde dag. Ik hoop dat onze wensen uitkomen... zij haar zoon en ik nog een dochter.... volgens de chinese kalender mot het wel zo zijn. begin volgend jaar weten wij het. Ik hoop dat mijn vriendin dit leest.. speciaal voor jou... van harte meid, en ik hoop dat we er samen van mogen genieten!!!

Door: sabine op 03/11/2004 @ 10:42 

geweldig leuk dat het zo gelopen is. Mijn schoonzus en ik waren in 2002 uitgerekend op 13 november en 1 december. Op 14 november kwam mijn zoon Lucas, die we een maand later lieten dopen. Bij de doopviering kwam mijn schoonzus naar me toe dat die middag haar kind gehaald zou worden. Uiteindelijk is zij op 15 december bevallen van een zoon. Het is erg leuk om die mannen samen groot te zien worden.
Veel succes jullie met de meiden

wat een mooi verhaal! heel veel plezier met kindje en doe je de groeten aan je vriendin
xxxxx van mij!
Door: karin op 08/07/2005 @ 13:45 

hallo, ook mijn zus en ik waren samen zwangerzij was uitgerekend op 2 oktober en ik op 27 oktober officieel.in 2002 was dat bij mij begon de bevalling op9 oktober om21.30 braken de vliezen midden in de nacht dus toen was het inmiddels 4.14 en 10 oktober ben ik bevallen van mijn dochter Romee en moest nog blijven een nacht s'middags kreeg ik de telefoon van de verpleegkundige mijn zus was ook bevallen van haar zoon Stef ook op10 oktober wel heeeeel bijzonder hoor we konden alleen dus niet gelijk naar elkaar toe want zij was thuis bevallen van haar zoon.en niet zoals ik in het ziekenhuis.Nou heeft mijn vriend het wel slim aangepakt hij heeft onze dochter gefilmd en de camera meegenomen naar mijn zus en hun hadden ook een stukje gefilmd van stef.Dus zo konden wij elkaars kind toch bewonderen.leuk he?Inmiddels heb ik er nog een dochter bij Maureen zij is geboren op 19 januari 2005.
mijn zus had ook al een dochter Danique die word binnenkort 5 jaar.Romee en Stef kunnen het overigens goed vinden samen ze lijken qua ogen ook nog op elkaar van die mooie grote blauwe kijkers.
en ze zijn ook nog super ondeugend samen net Jip en Janneke vele groetjes karin ensink op kemna.

ook opa en oma Ensink op kemna werden zo toch maar even 2x opa en oma . fantastisch toch.
Hey, wat een fantastisch verhaal! Mijn mama en mijn tante waren 17 jaar geleden zwanger van mij en mij en mijn nicht. mijn mama was uitgerekend dat ze op 31 oktober 1989 moest bevallen en mijn tante moest normaal op 7 novenmber 1989 bevallen. geloof het of niet maar mijn nicht en ik hebben gewoon van datum omgewisseld. Zij werd op 31 oktober geboren en ik op 7 november. mijn mama en mijn tante lagen in het zelfde ziekenhuis en nu was mijn oma ineens 2 keer meter geworden.Ik hoop dat jouw dochter en de dochter van jou vriendin evenveel aan elkaar hebben als ik en mijn nicht. veel geluk!!!
Door: kimberley op 11/11/2007 @ 22:19 

heej
mooi verhaal
mijn eerste was gelukkig later geboren maar me tweede die niet die gelijk op me verjaardag in de ochtend van 8 mei en ik was ook jarig is een heel speciaal gevoel
groetjes van mij
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.













saaaaaaaa egt leuk