Zo duw ik er nog wel eentje uit!
Ondertussen is het al februari en ik ben nog niet bevallen. Wel moet ik om de 2 dagen aan de monitor om te kijken of alles nog in orde is.
De vroedvrouw raadt ons 'tepelmassage' aan, dat zou de weeën opwekken. Zou kunnen, maar bij ons hielp het niet. Wat volgens mij wel hielp waren de enkele glazen Gini die ik 2 februari heb gedronken want op 3 februari ben ik bevallen.
3 Februari
Afgelopen nacht heb ik wat steken in mijn rug gehad maar niet zo erg dat ik daarbij dacht:"Ja, nu is het begonnen!"
Gisteren heb ik wel enkele glazen Gini gedronken. Daar zit 'kinine' in en dat zou vruchtafdrijvend werken maar of dat er voor iets tussen zat?
Vanmorgen belde mijn vriend naar zijn werk om te zeggen dat hij thuis zou blijven. Ikzelf stond rond 9 uur op omdat ik in bed 'mijn draai' niet meer kom vinden. Ik at een potje yoghurt en ging wat in de zetel hangen. Ondertussen al een paar keer naar de wc geweest en toen zag ik een paar roze druppels op het wc-papier. Ik zei dus tegen mijn vriend dat hij moest opstaan en dat we nu alvast aan de monitor gingen in plaats van in de namiddag. Ik deed mijn kleren aan, maar mijn kousen en schoenen kon ik ineens niet meer zelf aandoen. Ik zei voor de lol: "Pak mijn koffer ook maar vast mee, we moesten daar maar eens moeten blijven!"
Rond 10 uur kwamen we aan in het ziekenhuis en ik kon nog net, langzaam tot aan het verloskwartier lopen. We belden aan en de verpleegster die opendeed zei eerst:"Ja?"
En meteen daarna:"Oh, ik zie het al. Het is begonnen, kom maar vlug door!"
"Oh? Het was dus begonnen", dacht ik bij mijzelf... Ik verloor net wel 2 roze druppels maar voor de rest kon ik nergens uit opmaken dat 'het' begonnen was.
We waren op de arbeidskamer en toen vroegen ze om de hoeveel minuten ik weeën had. Ik zei dat ik dat niet wist en dat ik ook niet wist of ik wel weeën had en hoe die dan moesten voelen. Maar aan mijn houding zagen ze dat ik blijkbaar wel degelijk weeën had.
Om half 11 kwamen ze met een bed en mocht ik mijn nachtkleed aandoen (maar goed dat we mijn koffer bij hadden). Ik was nog maar net mijn broek aan het uitdoen toen ik een beetje water voelde lopen. Dat heb ik zo'n 3 keer voelen lopen voordat ik mijn broek uithad! Vruchtwater? Het begin waarschijnlijk want uiteindelijk hebben ze de vliezen nog moeten breken.
Goed, ik had mijn nachtkleed aan en lag op bed. Ze sloten de monitor aan en ze zeiden meteen:"Maar meisje, jij gaat dadelijk bevallen!"
Na een onderzoek zeiden ze dat er alleen nog een randje te voelen was! Ik had maar liefst al 8 cm opening!? En dat terwijl ik al weken met die ene cm rondliep en ik al blij zou zijn als ik nu 2cm zou hebben... Nee, het waren er in een keer 8!
De verpleegster zei nog: "Gij gaat zo bevallen zeker, zonder epidurale?"
Waarop mijn reactie was dat ik eerst zou zien hoelang ik de 'pijn' kon verdragen. Tot nu toe was het nog een peulschil, maar met die 8 cm kon ik wel fluiten naar die epidurale, mocht ik meer pijn krijgen. De gynaecoloog werd erbij geroepen. Hij gaf de opdracht om vlug mijn infuus voor die streptokokken klaar te maken want ik moest het meeste van die zak gehad hebben voordat ik ging bevallen.
Iets later lag ik wél te kronkelen op mijn bed, nu voelde ik toch af en toe een wee. Maar als ik het nu nog eens bekijk, had ik eigenlijk niet echt veel pijn en vraag ik mij af waarom je een epidurale nodig hebt?!
Plotseling kreeg ik braakneigingen en begon ook te braken natuurlijk. De verpleegster kwam nog eens binnen, zag mij braken en zei:" Die gaat bevallen!"
Ik dacht:"Wat? nu?"
Ik lag nog geen uur in de arbeidskamer en ik ging nu al bevallen?
En nu, hup op naar de verloskamer! Daar mocht ik uit bed en op de verlostafel gaan liggen. Het was een verademing dat ik 5 seconden recht kon staan maar ik lag even snel op die verlostafel! De verpleegster zei: "Als je dadelijk iets voelt spetteren dan is dat het vruchtwater want ik ga nu uw vliezen breken."
Ja, en inderdaad, daar ontsnapte een hele vloedgolf. De verpleegster was nat tot op haar bh! Daar stond ze...
Ondertussen kreeg ik het commando om bij de volgende wee een flinke hap lucht te nemen en te persen. Voelde ik eigenlijk wel weeën? Ik had niet eens een verdoving want het ging allemaal veel te snel maar ik was precies zo groggy als iets! Ik zei dat ik precies naar de wc moest. "Nee, nee, lucht pakken en duwen!"
En dan weer: "Als je dat gevoel weer hebt, net doen of je onder water moet, lucht nemen en naar onder duwen en trekken aan uw benen!"
Ja, hallo?! Ik was zo slap als een vod en ik was nog niet eens twee uur in het ziekenhuis! Maar goed, ik probeerde alle instructies zo goed als het ging, uit te voeren. Tussendoor riep ik dat ik niet meer kon toen ze zeiden dat ik lucht moest pakken en aan mijn benen trekken.
Toen zei de gynaecoloog ineens: "Kijk eens hier, mevrouw, hier is hij! Pak hem maar!"
Kan je je voorstellen dat ik die gynaecoloog niet eens heb horen of zien binnenkomen!?
Ondertussen had hij mij zelfs al geknipt en was hij bezig de wond te hechten! Dat laatste voelde ik wel iets of wat, maar echt véél pijn deed het niet. Hoewel ze dat wel bijverdoofd hadden maar ook dat had ik niet gemerkt.
Wat een gedoe, zeg! Om 10 uur aangekomen in het ziekenhuis, om half 11 lag ik in een bed en om 10 voor 12 had ik onze kleine Thimo in mijn armen! Hoewel 'klein'? Hij woog 4 kg 150 en was 55 cm lang!
's Middags was ik boven op mijn kamer en ik zei onmiddellijk breed glunderend: "Zo duw ik er nog wel eentje uit!"
Echt waar!
Ik hoop dat dit verhaal een steun mag zijn, voor iedereen die schrik heeft voor haar bevalling. Niet dat elke bevalling zo goed verloopt maar als er iemand veel schrik had om te bevallen, was ik het wel en kijk eens: ik heb zo'n flinke jongen op de wereld gezet en dat zelfs zonder epidurale!
Ik wil geen slecht woord over die epidurale zeggen want ik begrijp dat er velen onder jullie geholpen worden met deze verdoving, maar ik vraag mij echt af waarom je ze nodig zou hebben? Uiteraard zou ik ze bij veel pijn ook vragen maar dat was bij mij gelukkig niet het geval en anders had ik toch pech want dan was het al te laat.
Aan iedereen die binnenkort gaat bevallen, wens ik zo'n bevalling als de mijne toe en diegene die nog zwanger willen worden: toi toi toi!
Groetjes,
Teigetje
Vorig verhaal:
Mijn "9 maanden"-boekje
Reacties:
Leuk verhaal zeg, dit kan ik heel goed vergelijken met het mijne !!!
Maar het uwe ging ’nog’ vlotter ! Aleen had ik een epidurale gevraagt en ons kleintje was al geboren voor die werkte hihi 
Door: Sophie (profiel) op 15/07/2004 @ 11:08 
Hallo,
Mijn bevalling is even vlot als de uwe, allen een maandje te vroeg!!!
Ik was dinsdag al is aan de monitor gaan liggen omdat ik een beetje vocht verloren was en niet precies wist vanwaar dit kwam (vruchtwater?). Ik had toen al 2cm ontsluiting, maar volgens de vroedvrouw waren mijn vliezen nog intact, ik mocht dus terug naar huis en moest het rustig aan doen. Heb dan twee dagen alleen maar op de zetel gelegen, in de hoop dat ik het dan nog wel een maandje zou volhouden!
Donderdadavond ben ik dan rond 22u gaan slapen en heb ik heel goed geslapen!!!Tegen 5u-5u30 werd ik wakker met een raar gevoel, heb mij dan onmiddellijk aangekleed, mijn vriend wakker gemaakt en naar het ziekenhuis gereden. Om 6u20 lag ik aan de monitor om mijn weeën te registreren, heel hevig waren die ni(ik wist niet dat dat weeën waren). Als ik binnenkwam had ik 4cm ontsluiting. Om 7u20(na 1u monitor), hebben ze mijn gyn. opgebeld en die zei dan van mij een pilleke te geven om de weeën te stoppen. Dit zou ik dan om de 4 uur krijgen. Na dat pilleke werd ik verschrikkelijk misselijk, ik had het gevoel of ik kon elk moment flauwvallen. Bloeddruk en polsslag genomen, alles ok. Ik moest dan op mijn linkerzij gaan liggen, en eigenlijk viel ik dan zo stillekes terug in slaap, totdat ineens... mijn water brak!!!(8u)
Onmiddellijk de vroedvrouw erbij geroepen, die zei"nu kunnen we ni meer terug". Ze kwam voelen hoeveel ontsluiting ik ondertussen al had... 10cm.
Vroeg de vroedvrouw nog of baby met hoofdje naar beneden lag, dit was al vanaf maand 3 zo, waarom zou dit nu veranderd zijn dacht ik? Volgens haar was het een stuitligging omdat ze iets ’raars’ voelde. Ze wou eigenlijk nog een echo nemen, maar het machien deed het niet, dus ging ze de verloskamer maar inorde maken, ondertussen voelde ik zo’n druk vanonder en vroeg aan mijn vriend of ik mocht persen, hij snel aan de vroedvrouw gaan vragen of ik mocht persen, "jaja doe maar" zei ze. Dan ben ik naar de verloskamer gebracht, op de verlostafel gaan liggen, mijn gyn. kwam op dat moment binnen, de vroedvrouw begeleide me heel goed met het persen, "diep inademen, vasthouden, kin op borst en duwen!!!" Na een 5tal keer persen is op 7 mei 2004 om 8u25 onze eerste spruit geboren, LANA.
Ze heeft nog wel twee weken in het ziekenhuis moeten blijven totdat ze voldoende woog!!!
Ondertussen doet ze het heel goed, ze weegt vandaag 4550g en is al 56cm groot.
Ik wil gerust nog een aantal kinderen in de hoop dat elke bevalling even vlot zal gaan als deze, maar dan liefst geen maand te vroeg meer, want het is niet prettig je kind achterlaten en zelf al naar huis mogen!
Groetjes Sophie
Door: karolien op 15/07/2004 @ 14:29
hoi teigetje proficiat meid enne mooi verhaal..
groetjes karolien..
Door: Sandra op 15/07/2004 @ 14:40
Fantastisch gewoon! Ik ben nu 5,5 maand, maar denk dat heel veel dames minder geluk hebben. Ken veel mensen die er meer dan 20 uur over hebben gedaan en helse pijnen hebben doorstaan ondanks de epidurale. Ik hoop dat ik net zo’n bevalling als jij zal hebben.
Proficiat nog met jullie zoontje!
Door: Teigetje op 16/07/2004 @ 11:43
Bedankt voor de leuke reacties!
Ondertussen is Thimo al 5 maanden geworden, eet hij al groentenpap en fruitpap en ’s morgens en ’s avonds krijgt hij nog borstvoeding.
Ondertussen is hij ook al weer wat groter en zwaarder geworden: 70,5 cm en 7kg820! Hij doet het dus goed!
Door: natje (profiel) op 16/07/2004 @ 12:09
hoi teigetje
amaai en ik doe er elke keer zo lang over ben best wel jaloers zene!!!
10u over de eerste!!!(zonder verdoving!!)
12u over de tweede!!!(zonder verdoving!!)
2u20min over de derde (zonder verdoving maar was de pijnlijkste van allemaal!!!)
26u over de vierde!!! (zonder verdoving!!)
en nu de langste!!
38u over de vijfde!!!(waarvan 23u zonder verdoving en dan wou ik slapen hoor!!!dus heb ik een epidurale gevraagd!!)
zo zie je dat je een gelukzakje bent hoor!!!
hoop dat er een volgende komt je weer zo een bevalling hebt hoor!! al dat die lange arbeid mij niet tegenhoud om nog kids te krijgen he
liefs natje
Door: karin op 17/07/2004 @ 21:09
Hallo,
Dat was zeker een snelle bevalling, ik kan met je meepraten.
Ik was 38 weken zwanger toen ik weer op controle ging, en toen bleek dat ik al 1 a 2 cm had. De volgende dag begonnen s´avond het begin van wat lichte weeen, dus ik op naar het ziekenhuis aan de monitor, maar had nog
steeds 1 a 2 cm. Wij weer naar huis, aardige nacht gehad.
De volgende ochtend kreeg ik steeds meer last van weeen vooral in m´n rug, weer naar het ziekenhuis, maar
nog steeds hetzelfde, ze zeiden kom maar over enkele dagen terug dan zien we wel verder.
Wij weer naar huis, een beetje zitten hangen, en op een gegeven moment zei iktegen m´n man, ga even douchen. Nadat gedaan te hebben kreeg ik last van beenweeen, kon amper meer lopen. Ik zei tegen m´n man dit gaat niet goed, voel het hoofdje komen. Snel naar het ziekenhuis,) dachten vast van daar heb je haar weer´, maar in ieder geval de gynacoloog kwam eraan laten we maar even kijken, ik denk niet dat je al zover ben, dus ik zei dacht het wel en jahoor had volledige ontsluiting en toen was het tegen achten s´avonds m´n vliezen heb ze moeten breken, en na 21 min was hij geboren onze zoon Damian, 2min persen en 5 persweeen.
Met groet,
karin
Door: tiziana op 26/07/2004 @ 11:21
hoikes bij mij alles ook zo vlotjes hoor 1ste 3urekes .2de juist geen ureke.3de 3urekes.4de 2.5urekes.dus al bij al viel dat heel goed mee he en pijn was dragelijk,eerste 3 zonder epidurale ,de laatste wel eentje gevraagd en ik voelde me er erg goed bij.enfin das ieder zn mening he.lieve groetekes .
Door: joke op 14/01/2005 @ 22:50
Ik ben bevallen zonder epidurale, was 2 weken overtijd en heb goed afgezien. ik versta wel dat mensen n verdoving willen, mens dat doet zeer. Ik dacht nooit meer... maar kijk ben ondertussen alweer zwanger van n tweede kindje en ja (n mens kan toch stupide zijn) ik wil weer bevallen zonder verdoving. Dat lijkt me nog altijd t gezondste, maar t doet wel erg veel pijn en ge mist veel van de bevalling. Dat heb ik nog nooit meegemaakt, zoveel zeer. Laat ons hopen dat t nu n fluitje van n cent wordt,hm.
hoop dat de mijne met de tijd ook zo mag zijn.....
toch ben ik wel benieuwd hoe het komt dat de een niks merkt en dan ander wel.....
wat daar ook de oorzaak van is...
Door: sunnie op 15/11/2005 @ 14:27
Hello :-) Ik heb zelf ook een hele makkelijke eerste bevalling gehad en ik hoop dat meer mensen dat hier laten weten want het lijkt precies alsof alle bevallingen vreselijke ervaringen zijn maar ik vond de mijne echt supertof (vooral het resultaat !!!). Dus, meiden, kop op een makkelijke bevalling kan dus duidelijk ook he !
Door: Annelies op 05/01/2006 @ 15:38
Ik heb eigenlijk een heel vlotte bevalling gehad, maar ook een enorm pijnlijke! Ik snap heel goed dat mensen een epidurale vragen, je moet je daar niet schuldig over voelen.
Mijn vriend en ik vertrokken op 5.30 uur naar het ziekenhuis en om 12.55 uur is mijn eerste dochtertje geboren, Nathalie.
Mijn vliezen waren nog niet gebroken bij aankomst in het ziekenhuis, dus heeft de gyn dat bij haar aankomst gedaan. Mijn weeën werden toen plots heel hevig en ik hing na 20 min al aan de bel om een epidurale aan de vroedvrouw te vragen. Na een half uurtje was alles weer pijs en vree, zo dacht ik toch. De anaesthesist bracht nog een pompje voor manueel verdoving bij te geven en dat was dat.
Na een uur bleek mijn verdoving uitgewerkt te zijn en mocht ik op het pompje bijduwen. Helaas was het mechanisch systeem van de pomp kapot en kreeg ik geen verdoving bij. De vroedvrouw probeerde het eveneens, maar ook zij kreeg het ding niet aan de praat.
Uiteindelijk ben ik bevallen zonder verdoving en met de verschrikkelijkste pijnen, maar het is een hele vlotte bevalling geweest, want mijn dochter was na 4 keer persen en nog geen 10 minuten later op de wereld. Ergens ben ik wel fier dat het zo goed gegaan is, ondanks de pijn, maar volgende keer vraag ik zeker weer om een epidurale.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.