Toch een keizersnede!
Door Anneke op 16/07/2004 - 14:18:
Mijn bevallingsdatum was uitgerekend op 9 mei 2003 maar wat bleek? Mijn zoontje zat er goed en wel.
Ik ben toen terug naar de gynaecoloog geweest en moest naar het ziekenhuis om een bekkenmeting te doen. En ja, mijn bekken was te klein, het scheelde maar een halve millimeter.
Uiteindelijk ben ik op 20 mei 2003 ’s morgens in de kliniek binnengegaan om de bevalling in te laten leiden. Ik had toen nog maar een halve centimeter opening. Ze hebben een baxter gegeven om de weeën op te wekken.
Om 12.00 uur kwam de gynaecoloog even kijken en toen zei hij: “Als het om 14.00 uur niet klaar zit dan wordt het een keizersnede.”
Maar om 14.00 uur zat hij nog niet klaar. Hij zat heel hoog en wou gewoon niet zakken. De gynaecoloog zei toen: “Ja, we zullen nog even wachten.”
Om 17.00 uur werd het mij allemaal teveel en ik vroeg om de gynaecoloog op te roepen. Ik wou dat er een einde aan kwam omdat hij toch niet wou zakken en ik nog altijd maar een halve centimeter opening had. Toen werd er uiteindelijk beslist om een keizersnede te doen. Ik was heel gelukkig maar ook heel bang, want ik wist niet wat er mij te wachten stond.
De verpleegsters hebben mij heel goed bijgestaan en ze hebben iedereen op het laatste moment op moeten trommelen om de keizersnede te doen.
Toen ik eindelijk op die tafel lag, kon mijn geluk niet op. Ze begonnen te snijden en mijn zoontje was er nog niet helemaal uit of hij begon al te huilen. Ik was dolgelukkig. Maar mij moedergevoel was er niet… Ik had mijn kind niet gezien of tegen mij gehad. Daar was ik minder blij om, maar ik was wel heel blij dat alles achter de rug was.
Mijn zoontje was gezond en wel. Hij woog 4.340 kg en mat 53 cm.
Ondertussen is hij 13 maanden oud en het is een heel actief kind. Ik ben nu ook zwanger van een tweede kindje en heb minder last tijdens deze zwangerschap dan tijdens de zwangerschap van mijn zoontje. Nu kan ik pas in augustus naar de gynaecoloog, dus is het nog even afwachten.
Anneke
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
hey anneke,
Je zoontje dus geboren op 20 mei 2003! Mijn dochter is ook op die dag geboren Luna heet ze ze was bij de geboorte 3.880kg en mat 53 cm. Luna is een flinke koppige meid met momenten hihi.
Geniet van je 2e zwangerschap hoor!!!
cindy xxx
Door: kim op 01/08/2004 @ 01:25 
Hoi Anneke,
bij mij was het ongeveer ook zo alleen wou mijn dochter er vroeger uit en is mijn water drie weekjes te vroeg gebroken.
Ik ben ’s morgens binnen gegaan en om 00.00 ’s nachts is ze geboren. De enige reden waarom ze zo lang hebben gewacht is omdat ik toch een normale bevalling wou. Ze hebben dit toen goedgekeurd enkel en alleen omdat mijn dochter haar hartje nog in orde was.
Voor mij was het op het einde wel een verademing te weten dat ik niet meer moest persen, want daar had ik geen kracht niet meer voor. Ik heb haar wel een kusje mogen geven en dan hebben ze haar wel weggedaan.Nu is het ook een flinke meid.
groetjes kim
Door: Anneke op 04/08/2004 @ 11:17
Hey Cindy,
TOf dat jouw dochter ook op dezelfde dag geboren is mijn zoontje is ook koppig met momenten. Maar het is een schatje. Nog veel geluk gewenst met je dochtertje.
Anneke
xxx
Door: Anneke op 04/08/2004 @ 11:19
Hey Kim,
Ik kon zolang niet meer wachten het werd me toen allemaal een beetje teveel. Het is plezant als je ze toc mag aanraken of een kusje geven. Het heeft mij wel een beetje pijn gedaan toen ik dat niet kon maar nu heb ik er dubbel en dik geniet van, ik kan hem nu alle dagen knuffelen en kusjes geven.
Anneke
xxx
Door: Anoniem op 27/08/2004 @ 23:47
Hey kim
Mijn eerste zwangerschap was het eveneens een spoedkeizersnede, Bij mijn yoran vielen de harttonen weg - hij is kerngezond maar was breedgeschouderd. maar bij mijn tweede bevalling nu een maand terug mocht ik het gewoon proberen (weliswaar met epudrale en ingeleid op 38 weken - indien het terug een keizersnede zou worden er geen tijd verloren zou gaan), deze bevalling was een droom. Nathan is eveneens kerngezond
Ik wil je veel succes wensen met je tweede zwangerschap en bevalling
Door: Lisa (profiel) op 28/08/2004 @ 16:23
Op 28 mei 2004 ben ik bevallen ons zoontje Vic. Hij is ook via een keizersnede geboren, omdat hij in stuit lag. Hij is om 8.38 geboren, ze hebben hem twee seconden getoond en weg waren ze ermee. Pas om 10.30 heb ik hem in mijn armen mogen nemen. Ik weende van geluk, want die twee uren duurden een eeuwigheid. De papa heeft er wel van genoten. Alhoewel, naar het schijnt heeft Vic twee uren zijn keelgat opengezet.
Het beste met je tweede zwangerschap.
Door: Diana op 09/11/2004 @ 23:31
hallo anneke,
Blij te horen dat alles nog goed is gegaan en dat je een heel gezond kindje kan knuffelen. Ook ik heb een keizersnee gehad.
Bij mij dus ook niet voldoende ontsluiting en ook mijn zoon wilde maar niet indalen.De bevalling was wel spontaan op gang gekomen, maar wilde gewoon echt niet vlotten. Na een zeeer lange smeekbede is het dan uiteindelijk een keizersnee geworden ( en dat was juist mijn ergste nachtmerrie voordat de bevalling begon)Wat een opluchting zeg, om die epidurale te krijgen ( die kreeg ik steeds maar niet omdat ze zeker wisten dat mijn kindje elk moment kon komen ( dat hebben ze 20 uur lang geroepen)
na de keizersnee heb ik ook mijn zoon maar een paar seconden mogen zien, niks kusje geven ( en ook ik vind dat heel erg jammer)maargoed, ik was al blij dat hij er zonder kleerscheuren vanaf was gekomen.
Ik heb nu alleen 1 heel groot probleem, althans, voor mijzelf. Mijn bevalling is zo’n groot probleem voor mij geworden, er zijn heel veel fouten gemaakt in het ziekenhuis, kortom, ik heb er een soort van klein trauma aan over gehouden.Nu willen we heel graag met de tijd een 2e kindje erbij, maar ik ben bang, zo vreselijk bang....
Een normale bevalling durf ik nooit meer aan, maar een keizersnee vind ik ook niet fijn.Een ruggenprik dacht ik toen ook wel te kunnen krijgen, maar dat verschild dus kennelijk per gyne, of je hem wel/niet krijgt.De gyne die bij mij dienst had gaf gewoonweg alleen ruggenprikken bij keizersnedes, en NOOIT bij een gewone bevalling.
Gezien het hier niet mogelijk is om af te spreken dat je je eigen gyne hebt bij de bevalling ben ik dus erg bang dat ik wederom zo’n rot gyne tegen zal komen.
Een gewone bevalling, maar dan met de zekerheid van een ruggenprik als ik die nodig denk te hebben, dat geniet mijn voorkeur, maar hoe rgel je dat?
en dan nu mijn grootste vraag, jij hebt een bekken meting gehad? deden ze dat enkel omdat je kindje niet in wilde dalen?? en hoe gaat dat in zijn werk dan?
maken ze dan rontgenfoto’s ofzo? ik heb namelijk achteraf gezien wel kans dat mijn bekken niet groot genoeg zal zijn, heb meerdere botjes in mijn lijf die niet volledig volgroeid zijn.
Kan je zo’n bekkenmeting op voorhand laten doen? op aanvraag zeg maar??
sorry dat ik zoveel vraag, maar het begint emotioneel steeds zwaarder te wegen bij mij.
hopelijk kan je me een antwoord geven op mijn vragen
heel veel dank
Diana
Door: Maaike op 30/11/2004 @ 21:52
Hallo, ik ben op 7 februari 2002 bevallen van onze Josephine. Dat was 5 dagen na de uitgerekende datum, en de harttonen waren niet meer zo goed. Na een hele dag arbeid, die niet wilde vlotten, hebben ze ’s avonds een spoedkeizersnee moeten doen. Mijn man heeft ervoor gezorgd dat ik Josephine heb kunnen voelen, alleen ik was op dat moment zo moe van de plotse verdoving dat ik alleen maar wilde slapen. Josephine woog bijna vier kilogram en ik keek naar een baby van anderhalve kilogram in de couveuse en dacht dat dat Josephine was ... In elk geval na een vreemde ’ontwakende’ nacht, heb ik de schade ruimschoots ingehaald. Intussen is mijn meid zoals ze zelf zegt ’mijn béste vriendin’ en wordt ze over zes maanden grote zus.
Vele groetjes,
Maaike
Door: Mama van bijna 5 op 10/02/2005 @ 20:03
Hoi, mooi verhaal hoor, ben momenteel zwanger van mijn vijfde niet helemaal van harte maar toch gepland. Ons derde zoontje heeft namelijk al bijna 2 jaar kanker en volgens de oncologen is het beter als er een broertje of zusje wordt geboren voor de stamcellen. Dus op 5 juli a.s. onderga ik mijn derde keizersnede. Na een spoedkeizersnede, een bevalling diie uitliep op eenkeizersnede nu een geplande keizersnede. Maar echt heel gelukkig kan ik niet zijn. De zorgen om Brandon zijn zo groot dat ik soms niet weet hoe een kleine baby erbij kan. Brandon heeft 22 chemokuren gekregen, heeft geen evenwicht meer, kan dus niet zelfstandig lopen, zijn gehoor is beschadigd en zijn nieren blokeren regelmatig.Dus mijn kleine schat hij is amper 4 heeft al zoveel geleden dat hij de beste kans op genezing verdient ook al heeft het eendubbel gevoel voor mij. Groetjes
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.