Supersnelle bevalling!
Door Jolanda op 30/11/2004 - 12:19:
Op 10 juni ben ik al bijna twee weken over de uitgerekende datum heen. De dag daarvoor zag de verloskundige nog geen kans om te strippen. Dus gaan we vandaag voor onderzoek naar het ziekenhuis. Daar laten we eerst het hartfilmpje maken. In een verloskamer wordt ik aan het scanapparaat gelegd en mag zo een half uurtje blijven liggen.
Vervolgens moeten we een echo laten maken. We moeten erg lang wachten. Het is bloedheet in het ziekenhuis en ik val bijna in slaap. De echo is wel weer leuk. Uit de echo blijkt dat er nog genoeg vruchtwater voor de baby is. De gynaecoloog bevestigt ons vermoeden: we mogen gewoon naar huis en zullen moeten afwachten. Wel wil ze dat als de baby zaterdag nog niet geboren is, we om de dag naar het ziekenhuis komen voor een scan en een echo. Wanneer mocht blijken dat de baby het moeilijk krijgt, gaan ze het halen. Een tweede optie is dat we het maandag al gaan halen, maar daar is de gynaecoloog zelf geen voorstander van. We moeten er het weekend nog maar eens goed over nadenken.
Inmiddels ben ik erg moe en wil eigenlijk alleen nog maar naar huis om te gaan slapen.
We halen onze dochter op bij oma en gaan daarna lekker weer naar huis. Ik voel me helemaal niet lekker en wil naar mijn bed. Thuis vraag ik mijn man om de verloskundige op te bellen en haar te vertellen hoe het gegaan is in het ziekenhuis.
Eenmaal in bed voel ik me zo moe en ik heb pijn in mijn buik. Het is een pijn die als een golf opkomt en dan ook weer verdwijnt. Het is niet noemenswaardig maar ik denk dat het weeën zijn. Het is dan bijna vier uur. Als ik de tijd bijhoud, zie ik dat ze om de zes minuten komen. Ik hoor mijn man ondertussen bellen met de verloskundige. Even later breken mijn vliezen, tenminste ik denk dat dit ‘het’ is.
Mijn man komt boven om te vertellen dat de verloskundige morgen komt. Ik vraag hem om haar opnieuw op te bellen en te zeggen dat mijn vliezen gebroken zijn. Dus hij gaat weer naar beneden. Hij is helemaal in jubelstemming, enthousiast dat het nu eindelijk toch gaat beginnen.
De verloskundige wil mij graag even zelf aan de lijn. Terwijl ik haar aan de telefoon heb, puf ik de weeën rustig weg. Ik heb er nog niet zo heel veel last van. We spreken af dat we met een uurtje terugbellen. Meteen daarna beginnen de weeën in kracht toe te nemen, en ze komen al om de drie minuten. Dus voor de derde keer achtereen bellen we met de verloskundige. Voor haar is dit de aanleiding om meteen te komen.
Inmiddels zit ik op mijn knieën op de grond en hang met mijn armen over het randje van het bed. En dan arriveert de verloskundige en vraagt me om op het bed te gaan liggen. Ze zegt erbij dat ik waarschijnlijk wel een wee zal krijgen als ik een andere pose aanneem. En dus wil ik lekker blijven hangen waar ik nu hang, maar dat mag niet.
Mijn man moet zich klaar gaan maken voor de rit naar het ziekenhuis. Ik heb namelijk een medische indicatie voor een ziekenhuisbevalling. Maar eigenlijk wil ik nu niet meer weg, ik wil gewoon thuis bevallen.
Op het bed krijg ik onmiddellijk een perswee. Bij de volgende perswee voelt de verloskundige dat ik al acht centimeter ontsluiting heb!
“Het ziekenhuis gaan we nu niet meer halen”, zegt ze. Gelukkig!
Ze moet nog wel “even” haar spullen uit de auto halen en dus moet ik het nog even ophouden. Ik mag niet persen maar moet puffen. Dat is verschrikkelijk moeilijk. Alles in mijn lichaam zegt dat de baby eruit wilt en toch moet ik het nog “even” ophouden.
Mijn man is dolenthousiast.
Met 3 minuten persen is onze tweede dochter, Carlijn, er. Alles bij elkaar heb ik er slechts een uur en zes minuten over gedaan!
Wat later komt onze oudste dochter ook even kijken. Ze heeft heerlijk liggen slapen in de kamer ernaast, werd wakker en had een zusje.
Jolanda
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: karin (profiel) op 30/11/2004 @ 12:58 
Van harte gefeliciteerd met carlijn.
Jee, wat een verhaal. Zo snel... aan de ene kant lijkt het me heerlijk, maar aan de andere kant ben je denk ik totaal overrompeld. Maar wel fijn dat je toch thuis hebt kunnen bevallen.
Geniet maar lekker van je kleine (ondertussen al wel een stuk groter geworden) meid.
Liefs Karin
Proficiat met je dochtertje.
Zelf ben ik ook twee keer zo vlug bevallen.
Bij mijn eerste zoontje heeft mijn bevalling geduurd van 7 uur ’s morgens tothalf twaalf ’s middags. De vroedvrouw en de gynecoloog vonden dit al zeer vlug voor een eerste kindje, maar mijn ander twee hebben het record telkens het record gebroken. Bij mijn tweede zoontje gingen ze de bevalling inleiden. ik moest dus de zondagavond binnen in het ziekenhuis om ’s morgens in te leiden. Om 6 uur komt de verpleegster mij wakker maken en legt ze de monitor aan. Ik heb verschillende harde buiken maar heb daar geen last van. Na een half uurtje komt ze controleren en om inteleiden, maar bij het toucheren blijk ik al 3 cm openeing te hebben. Dus wordt er geen pilletje meer opgestoken om de baarmoederhals te laten rijpen. als ik om 8 uur nog spontane weeën heb gaan ze een baxter geven. Maar om 7 uur 20 breken mijn vliezen. ze komen cotroleren, nog steeds evenveel opening en gebroken vliezen. toch al naar de verloskamer want ik lag nog op een gewone kamer. Nog steeds geen weeën maar door van mijn bed op de verlostafel te gaan zijn mijn weeën erdoor gekomen. Op 5 min tijd had ik al 7 cm. Vlug de dokter opgebeld, mijn man was ezr ook nog niet want die was die nacht thuis gebleven en ging ’s morgens ons zoontje naar de onthaalmoeder doen. Om 10 voor 8 voledige ontsluiting en mag ik persen. Mijn man komt nog net op tijd binnen en 5 min later was ons tweede zoontje geboren. De gynecoloog heeft het niet gehaald hij is 5 min na de geboorte toegekomen.
Bij ons derde zoontje ook al zo vlug. Ik had regelmatig harde buiken en wou geen risico nemen omdat mijn vorige bevalling zo vlug gegaan was. Dus maar naar de materniteit. Daar aangekomen had ik geen enkele harde buik meer maar bij controle hat ik wel al 3 cm ontsluiting en voelde de vroedvrouw de vruchtzak zitten die al een beetje uitpuilde. We verwiggen haar dat als mijn vliezen breken de bevlling zeer vlug gaat. Maar ze wil de gynecoloog nog niet uit zijn bed bellen en wil wachten tot ik 5 cm heb. Om 5 voor 6 breken mijn vliezen. Ze controleert en ik heb nog steeds 3 cm. Ze belt toch vlug de dokter op maar tegen ze terug komt zijn mijn weeën heveg en heb ik al persdrang. Ze co,troleert en blijkt dat ik volledige ontsluitng heb. Om 6 uur en 01 is ons derde zoontje geboren. Ben nu zwanger van een vierde en ik kan je zeggen dat de vroudvrouwen er naar uitkijken, alle sommige toch. Ze verheugen zich er al op om nog eens zelf een bevalling te doen in de plaats van de dokter want het gebeurd niet vaak. Zelf hoop ik ook een beetje op terug een vlotte bevalling maar ik hoop ok dat ik tijdig het ziekekhuis haal en niet in de wagen beval. Thuis bevallen zou ik niet erg vinden maar ik mag niet omdat ik telkens problemen heb met een te hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap. Dus nog eventjes wachten om te weten hoe het ne zal verlopen.
Groetjes Sandra.
Door: jennifer vanhoyweghen (profiel) op 03/12/2004 @ 12:45
Hey,
Ik wil jullie van harte geluk toewensen, geniet ervan!!!
Ikzelf ben nu 35 weken zwanger, ik hoop dat het bij mij ook zo vlot mag verlopen!!
gr. jennifer en
Door: julia op 05/12/2004 @ 16:27
mijn zus is zwanger en dat vind ik leuk.Door: Anoniem op 06/12/2004 @ 19:25
Hallo,
Als ik dit hoor kan ik alleen maar heel blij voor jullie zijn. Ik ben 1,5 jaar geleden zelf bevallen van een flinke dochter, maar dit ging iets minder vlot. Na 10 dagen overtijd, en geen enkele aanleiding dat er iets aan het veranderen was, besliste mijn gyneacoloog om de bevalling in te leiden. Op dinsdagavond hebben ze mijn eerste tabletje gestoken, woensdagmorgen nog 2, ..... na 7 tabletjes, 20 uur, en veel pijn later was er nog niets gebeurd !!!!! mijn baarmoederhals wilde maar niet zachter worden. Uiteindelijk zijn mijn vliezen toch gebroken en ben ik donderdag bevallen.
Ok, ik was ontzettend blij met mijn dochtertje, maar ik weet nu 2 dagen dat ik terug zwanger ben en ik moet zeggen dat ik nu al bang ben voor mijn volgende bevalling. Ik kan alleen maar hopen dat het de volgende keer iets vlotter gaat.
Door: brenda op 30/05/2007 @ 23:12
hoi
blij te horen dat ik niet de enige ben met een makkelijke bevalling.
ik was uitgerekent op 21 augustus 2006. en omdat het me eerste zwangerschap was hield ik me strikt aan die datum. ondertussen vroeg ik anderen: hoe weet ik wanneer ik ga beginnen? het antwoord luidde dat merk je dan wel vooral als je vliezen breken. nou dacht ik we zien het wel. maar omdat ik met 12 weken zwangerschap alleen ben gelaten heb ik me er verder niet zo mee bezig gehouden met me zwangerschap. de dikke buik irriteerde me af en toen maar de laatste drie weken werd ik banger en banger en dacht ojee straks komt er een baby en ik moet het alleen doen.. hoe ga ik dat doen? en op 16 augustus werd ik al een beetje zenuwachtig wakker. ben in de middag naar me moeder gegaan. daar verveelde ik me enorm en ging het hele huis stofzuigen. waarop mijn moeder zegt meid nou duurt het niet lang meer je krijgt al nestel drang. ik dacht ja zal wel als jij het zegt. om 16:30 uur vroeg me moeder of ik mee ging naar een baby kleding zaak ze had een leuk pakje gezien voor de aanstaande kleindochter ( bij de 20 weken echo kwamen we daarachter, de zuster versprak zich). eenmaal in de winkel kreeg ik licht krampen en dacht dat ik naar het toilet moest. ik hield me mond want ik dacht het duurt nog 5 dagen. toen ging ik even naar de blokker en me moeder naar de trekpleister aan de overkant. ik stond aan de kassa en kreeg langzaam aan meer krampen en dacht nu moet ik opschieten anders doe ik het in me broek. me moeder kwam direct met mij naar buiten. onderweg naar huis begon ik langzamer te lopen en lichtjes te puffen en me moeder vroeg: gaat het? ik zeg ja loop maar door moet naar het toilet. om 17:30 uur waren we bij mijn moeder en ik natuurlijk meteen naar het toilet. en persen en persen maar de kramp bleef maar verder niets. ik keek eens goed en zag een beetje bloed op het papier. en vroeg aan me moeder wat dat kon zijn. ongesteld misschien? nee zegt me moeder bel de verloskundige maar. ik gebeld en gezegd dat ik licht kramp had en een beetje bloedverlies. ze zei voor de zekerheid kom ik toch even langs over een kwartier zou ze er zijn. dus ik met me moeder naar mijn huis. eenmaal thuis rond 17:45 uur kreeg ik een steek vanuit me rug die best gemeen voelde maar verder niets. toen kwam de verloskundige en ze keek en zei je heb 8 cm ontsluiten we gaan naar de meiboom (kraamhotel ik had al eerder besproken dat ik daar wilde bevallen en blijven omdat ik alleen was). iedereen was opgetrommeld inmiddels en ik bij me stiefmoeder in de auto naar de meiboom. om 18:00 uur stapte ik binnen. in de lift begon de persdrang en werd er geroepen niet persen!!!! op de gang richting verloskamer hield ik het nie meer en zei nu moet ik persen. ze hebben me naar de kamer gesleurd en met 3 personen uitgekleed en op bed gelegd. mijn moeder riep nog even wachten even naar het toilet. om 18:05 lag ik op bed en om 18:06 uur zijn mijn vliezen gebroken en persen maar na 5 pers weeën werd mijn dochter charissa om 18:31uur geboren. totaal overrompeld was ik zo liep ik te winkelen en nu had ik mijn dochter op mijn buik. en nu inmiddels 9 maanden later zeg ik nog elke dag : voor een kop koffie doe ik mijn bevalling over. ik heb een super bevalling gehad van wel geteld 25 minuten. hoop als ik ooit een 2e kindje krijg dat het dan net zo mag zijn.
groetjes brenda
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.