Hoi Saskia,
Ik had vorig jaar ook een snelle bevalling. Ik moest op 2 januari 2004 op controle naar de gynaecoloog. Ik was uitgerekend voor 13 januari. Tijdens het onderzoek bleek dat ik al 5 cm ontsluiting had. Ik had wel veel harde buiken maar geen pijn. Ik mocht gewoon terug naar huis. In de namiddag kreeg ik lichte krampen (net als bij het doorbreken van de maandstonden). Rond 19 uur zijn we dan maar eens teruggegaan naar het ziekenhuis voor een controle. Ik heb daar dan een eindje aan de monitor gelegen. De dokter heeft dan maar besloten om de vliezen te breken. Dit is gebeurd om 21u15. Direct kreeg ik hevige weëen. Om 21u45 had ik 9,5 cm ontsluiting en om 22u07 werd onze lieve Caitlin geboren. Hopelijk gaat het volgende keer ook zo vlug!

Hallo iedereen. Ben mama van 2 kindjes en heb ook 2 heel vlotte bevallingen achter de rug. Van ons dochter ben ik bevallen op 13 mei 2002. Ben ’s morgens opgestaan met een beetje menstruatiepijn en lichte contracties. ’t Was een prachtige dag en aangezien m’n man nog moest werken ben ik maar bij m’n moeder in de tuin gaan zitten (5 min van ’t werk en verloskwartier). Toen ik rond 15u30 toch pijnlijkere weeën (om de 4 min) kreeg ben ik naar m’n man’s werk gereden en zijn we dan samen naar het verloskwartier gegaan. We kwamen daar aan om 16u05 met 5 cm ontsluiting en ben om 19u12 bevallen van ons dochtertje. Zonder epidurale of zonder knip.

Bij ons zoontje ging het nog sneller. Omdat het bij Julie al zo snel ging had de gynaecoloog gezegt niet te lang te wachten om binnen te gaan. Was uitgerekend voor 15 oktober. Op zondagavond 17 oktober kreeg ik regelmatige contracties (7min gedurende 1u)en besloten binnen te gaan. Maar daar vielen de weeën stil na 1 uur. Daar lagen we dan ... vals alarm !!!!! Zijn om 23 uur terug naar huis vertrokken (Brugge) en in ons bed gekropen. Toen ik om 7.30 plots wakker werd en het gevoel had dat ik naar het groot toilet moest gaan wist ik hoe laat het was !!! Mijn man uit z’n bed getrokken en vlug vertrokken. We moesten nog naar Gent en op maandagochtend verloopt het verkeer niet zo snel. Om gek te worden. Zijn gearriveerd om 8u30 met volledige ontsluiting en om 9u18 is ons zoontje geboren. Gelukkig waren m’n vliezen niet gebroken anders was hij geboren ergens tussen Brugge en Gent in de wagen

hoi,ik ben 19 jaar en 18 weken zwanger van mijn eerste kindje.ik hoop dat ik ook een makkelijke bevalling krijg,maar ik vind het heeeeel erg eng!!!!!!!!!!!!

Hallo, 20 maanden geleden werden we ook supersnel ouders van een flinke dochter. Om half acht 's avonds waren we vertrekkensklaar om bij vrienden langs te gaan. Maar bij het aantrekken van mijn schoenen braken de vliezen. De uitgerekende datum lag toen al 5 dagen achter ons. Ik was helemaal overdonderd door die enorm stroom aan vruchtwater die maar blijf komen en raakte erg in paniek. Mijn man belde de vroedvrouw en vertelde haar wat er gebeurd was. Ze zou een uurtje later binnenwippen. Ondertussen kreeg ik flinke weeën. zo fel dat ik met moeite de trap nog opkon. Ik nestelde me boven in bed. Ik werd overrompeld door misselijkheid en pijn. Toen de vroedvrouw langskwam en toucheerde bleek ik 5 cm ontsluiting te hebben. Ze belde mijn huisarts met wie ik poliklinisch zou bevallen. Die rondde zijn visites af en kwam rond 21 u 45 aan. Ik was ondertussen compleet van de wereld en deed niks anders dan water drinken (ik verging van de dorst) en weeën wegpuffen. Toen bleek ik haast volledige ontsluiting te hebben. Ik raakte met veel moeite in de wagen en ten slotte in het ziekenhuis. Ik wou per se op de baarkruk bevallen dus was het nog even persweeën wegpuffen tot alles klaar stond. Uiteindelijk is om 22 u 30 onze dochter geboren na 3 keer persen. Ik glom van trots om deze flinke meid : 53 cm en 4kg240. En nu maar hopen dat het de volgende keer net zo gaat hé.

Op 17 maart 2005 ben ik ook super snel bevallen van een dochter Fleur. Ik was toen 5 dagen over tijd.
Die woensdag ervoor nog bij de huisarts geweest en moest die maandag erop terug dan zou hij gaan strippen. Dus had ik me helemaal ingesteld op een bevalling in het ziekenhuis incl. inleiden. (had ik bij mijn oudste dochter Merel)
Donderdagochtend ging mijn aanstaande om kwart voor 8 naar zijn werk en ik bleef nog lekker even liggen. Om kwart over 8 braken de vliezen, maar dat had ik nog niet helemaal door. Pas om 08.25 huisarts gebeld en die zou na het spreekuur langs komen. Mijn vriend ook gebeld en die zou snel komen. Ondertussen Merel uit bed gehaald, boterham en melk gegeven. Toen begon ik een beetje buikpijn te krijgen en dat werd steeds erger. Mijn oom en tante gebeld dat ze Merel over een uurtje kon komen halen. Merel nog laten douchen zelf nog onder de douche geweest maar de weeen werden sterker en sterker. Mijn vriend nog niet thuis en Merel zat in bad en ik lag te kronkelen op de vloer. Eindelijk kwam hij om 09.00 thuis. Merel aangekleed en is opgehaald door oom en tante. Om 09.55 werd het zo heftig dat ik niet meer wist wat ik moest doen. Mijn vriend wilde de huisarts al bellen, maar voor mij gevoel duurden de weeen niet langer dan 30 a 40 seconden. Maar op een gegeven moment toch om 10.10 huisarts gebeld die was hier om 10.15 toen had ik al 8 cm ontsluiting. Ik was kapot kon niet meer, maar bij de gedachte dat ik al zover was pepte mij een beetje op. Soms dacht ik echt ik wil naar het ziekenhuis incl ruggeprik maar later realiseer je je dat je dan al zover bent. De huisarts is gelijk gebleven en om 11.13 is onze dochter FLeur geboren. Het enige was dat ik een knip heb gehad. Maar ik voelde mij superfit na de bevalling. Dit in vergelijking met de geboorte van Merel. Toen werd ik om 09.00 ingeleid. Mijn ontsluiting vorderde totaal niet. Ook kan je niet bewegen in het ziekenhuis, als ik me omdraaide of wilde gaan staan trok ik alle toeters en bellen eruit. Toen kreeg ik om 16.00 eindelijk een ruggeprik en mocht ik om 22.00 gaan persen. Merel werd om 23.03 geboren, dus ik had een klein traumaatje opgelopen. Maar het zegt echt helemaal niets want Fleur was er lekker snel. ALs ik de garantie krijg dat de volgende bevalling ook zal gaan ga ik echt voor nr 3.
Even een tip voor in de kraamtijd. Blijf lekker op bed liggen. Ik ben zo eigenwijs dat ik snel uit bed gegaan ben en al beneden liep. Ik had me na de geboorte van Merel me zo voorgenomen dat ik nu van de kraamtijd ga genieten maar mij lukt het niet.

wat fijn om dit te lezen zeg, ik ben 36 weken zwanger, van de 3e maar tussen de laatste en deze zwangerschap zit 10 jaar verschil, ik ben 34 jaar. ik zie tegen de bevalling op, en hoop dat die ook flot verloopt leuk meiden om dit te lezen dat doet me goed, en nu maar hopen groetjes van saskia uit nederland

Heel erg bedankt meiden, voor al die positieve verhalen. Ik ben nu 37 weken zwanger en begin toch wel zenuwachtig te worden voor de bevalling. En dan hoor je natuurlijk graag al die mooie verhalen...

hoi saskia
ik had net als jou ook een hele makkelijke bevalling.
sóchtends om 8 uur braken mijn vliezen maar ik had helemaal geen weeen ofzo.
s'middags om 4 uur begon ik heel licht wat te voelen en om half 6 zat ik nog aan de koffie. de dokter kwam toen begon voor controle even kijken en toen had ik 4 cm ontsluiting. volgens hem zou het wel de volgende morgen worden maar hij was net weg en toen werd het heftig. we hebben hem gelijk weer opgebeld en tien minuten later was de dokter er weer en kon ik gelijk beginnen. 20 minuten later had ik m'n prachtige zoon van 8 en half pond in mijn armen. ik had alleen wat problemen met de placenta. de navelstreng brak daar namelijk van af voordat ie er uit was. en dan begint het bloed echt flink te stromen maar gelukkig kwam de placenta wel zelf naar buiten want anders was het niet goed gegaan. ( gelukkig heb ik hier zelf niks van gemerkt anders was ik wel flink zenuwachtig geworden) binnen een week was ik weer de oude, dus dat ging snel. groetjes een moeder

Ook mijn bevalling is razendsnel gegaan en het was nog wel een stuitbevalling. Juist omdat het een stuitbevalling was moest ik mijzelf meteen melden bij de gynaecoloog zogauw ik maar iets merkte. 's Ochtends(ik was trouwens 6 dagen overtijd) om half 6 werd ik wakker met een 'vreemd' gevoel. Geen pijn, geen weeen maar een ondefinieerbaar gevoel. Op het toilet zag ik dat ik mijn 'tekenen' verloor waarna ik mijn man wakker heb gemaakt. Bij aankomst in het ziekenhuis liepen we naar de afdeling verloskunde. Daar aangekomen kreeg ik opeens een enorme drang om naar het toilet te gaan en ik leunde op de steunen aan de muren. OP dat moment kwam er een verloskundige aanlopen die me aankeek en meteen 2 verpleegsters sommeerde me naar de verloskamer te brengen. 'Ze kon aan mijn ogen zien, dat ik aan het bevallen was' vertelde ze me achteraf. Aangekomen op de verloskamer kwam binnen 2 minuten de gynaecoloog aanrennen die opgepiept was. Ik had mijn kleding nog aan en hij trok mijn onderbroekje uit en wilde me toucheren. Op dat moment kreeg ik weer een enorme persdrang en werden er twee voetjes geboren. Een enorme paniek in de verloskamer; verpleegsters renden in- en uit, de arts trok snel zijn jas en handschoenen aan, door diverse mensen werd aan mij gevraagd of ze mochten kijken en ik was gewoon te verbluft over alles wat er gaande was. Mijn man pakte snel het fototoestel om een foto te maken en de arts gaf mij verdere instructies. Bij de volgende wee perste ik dus helemaal verkeerd en na even stevig aangepakt te zijn (met woorden!) lukte het om bij de volgende wee het lichaampje geboren te laten worden dat eigenlijk meteen gevolgd werd door het hoofd. Geen knip, niet ingescheurd maar een heel klein huilend meisje dat meteen door de arts werd nagekeken. Papa mocht de navelstreng nog doorknippen, onze dochter mocht nog heel eventjes bij mij op de buik worden gelegd maar werd daarna meteen meegenomen voor verder onderzoek. Het was 07.32 uur en daar lag ik....een lege buik, een dochter in de couveuse. Het was zo overweldigend, zo anders dan ik gedacht had...van alle zenuwen heb ik een lachstuip gekregen. En vreselijke trillingen door mijn hele lichaam door die enorme kortstondige inspanning. Vanaf de allereerste wee tot aan de bevalling heeft het dus nog geen kwartier geduurd.

halllo allemaal.heb ff een vraag aan jullie en aangezien jullie al bevallingen mee hebben gemaakt.ik ben 31 wk zwanger en het is nog niet ingedaald,is het normaal of had het al ingedaald moeten zijn.graag hoor ik van jullie alvast bedankt!!! gr.lina