Een verzoeknummer...
Door Liesbeth op 20/12/2006 - 21:06:
Na een fijne zwangerschap zonder al te veel kwaaltjes kwam de “einddatum” eindelijk in zicht: 22 maart 2006.
We waren volop bezig met de verbouwingen van ons huisje, zodat we snel konden verhuizen als onze kleine meid er eenmaal was. Mijn man had een weekje verlof genomen om goed door te kunnen werken en dus op zondag (12 maart) zag hij er dus tegenop om de volgende dag terug te gaan werken.
Een bevalling op gang zetten, was niet echt een goed idee maar misschien wilde die kleine meid wel naar papa luisteren... Mijn man streelde over mijn buik toen ze goed actief was en fluisterde tegen haar dat het tijd was, dat mama en papa klaar waren… We lachten er nog mee. Het was immers nog 10 dagen!
Die nacht rond 03u20 werd ik onrustig wakker en voelde een klein, nat plekje. Net op tijd bij het toilet, mijn water was gebroken… Verder voelde ik nog niks, dus eerst nog douchen en de laatste spulletjes bij elkaar zoeken. In de auto voelde ik me zo rustig, een zalig gevoel: het was zover...
We kwamen rond half 5 in het ziekenhuis aan, en nog steeds geen weeën. De verloskundige onderzocht me en ik had al 3 cm, zonder een kramp te voelen!
Even na vijven kreeg ik een lichte rugpijn die uitstraalde naar mijn buik. Het was begonnen! Na een tijdje werden de weeën pijnlijker en ik besloot in bad te gaan. Dit was een hele opluchting, het opvangen van de weeën ging vrij goed.
Na een uurtje werden ze toch heviger en heviger, en ze duurden steeds langer en langer.
Mijn twijfel om dan toch een epidurale te vragen, speelde door mijn hoofd maar onze kleine meid zag dit niet zitten. Ze had me op een uurtje tijd van 3 cm naar 8 cm gebracht! De weeën kregen de overhand op de rustpauzes: weeën van meer dan 2 minuten werden afgewisseld met zo’n 30 seconden adempauze. En alsof dit nog niet voldoende was, kreeg ik al persweeën op ruim 8cm!
Ik mocht de verloskamer in, en daar kreeg ik een spuitje om die laatste centimeter sneller te doen verstrijken. Maar onze kleine meid kon echt niet meer wachten op die centimeter...
De persweeën werden zo hevig dat de gynaecoloog mij wel mee moest laten persen. Dit lukte niet echt goed, maar ik had geen keuze...
Na enkele keren persen, vroeg de gynaecoloog om extra licht en de verpleegster moest het operatiekwartier al verwittigen... Dit ging niet goed! Ik dacht meteen aan mijn dochtertje en de moed zakte helemaal weg. Mijn man bleef me echter aanmoedigen en om 8u37 was ze er dan eindelijk... Aerynn: 4,085 kg en 52 cm. De verpleegster nam haar onmiddellijk van mij over, maar ik hoorde haar huilen. Ze stelde me gerust: “Met Aerynn was alles goed.”
Ik was doodop en had steeds het gevoel dat ik aan het wegzakken was. Toen de gynaecoloog mij meteen terug op mijn bed liet plaatsnemen om naar de OK te gaan, drong het pas tot me door dat het goed mis was met mij...
Toen ik uit de narcose ontwaakte, kon ik niet snel genoeg terug naar mijn kamer en naar mijn kleine meid! Eindelijk kon ik uitgebreid genieten van ons mooie wonder!
Ik heb nog 2 zakjes bloed gekregen om sneller te herstellen en terug op krachten te komen.
Doordat ik al hevige persweeën had voor een volledige ontsluiting, was ik volledig gescheurd van baarmoeder tot anus.
Ik had tijdens de bevalling zelf al veel bloed verloren, en moest onmiddellijk gehecht worden. Het was kantje boordje… Als dit een thuisbevalling was geweest, was het waarschijnlijk fataal afgelopen voor mij.
Het was even schrikken, en we hebben er achteraf nog veel over gepraat. Maar voor ons is alles goed gekomen en ik ben snel hersteld, zonder verdere gevolgen. De volgende bevalling zal waarschijnlijk wel met een keizersnede gebeuren, maar een tweede kindje komt er zeker!
Liesbeth
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Hoi Liesbeth
Hihi, echt een verzoeknummertje hé...hadden die van mij ook maar geluisterd!
Mooie naam trouwens Aerynn!
Groetjes van Liesbeth, Rune en Ferre
hihi die dochter van jullie zal heel zeker goed luisteren naar haar ouders, vooral naar de papa dan
ze kon er blijkbaar niet vlug genoeg zijn. Gelukkig kan je nu vollop genieten van die meid van jullie!groetjes Cindy, de meiden & kyran xxx
ik geloof dat iedereen wel zou willen dat hun kundje zo goed luisterde! Ik heb zelf een droombevalling gehad maar jou reactie op jou bevalling stelt mij gerust voor een volgende bevalling!
Groetjes Freeke, Danny en Celine
Door: saskia op 30/12/2006 @ 16:02 
hoi liesbeht
nadat mijn eerste bevalling net zo eindigde
heb ik probleemloos nog 3 kinderen gekregen
waarvan 2 thuis terwijl de arts had gezegt dat de
volgende bevallig waarschijnlijk met keizersnee moest
veel plezier met je dochtertje
Door: sasje (profiel) op 01/01/2007 @ 22:54
Eerst en vooral dikke proficiat met jullie wondertje, ik moet zeggen... toen ik de woorden las van gescheurd tot anus heb ik een kreun van verschrikking gelaten en mijn hand ging spontaan over mijn mond. ik dacht oh nee, ocharme... Meid, ik ben zelf een stuk gescheurd geweest, zijwaarts en niet recht naar beneden toe, ik heb daar van afgezien, echt waar, helse pijnen... maar als ik dan jou verhaal lees, amaai chapeau, zonder epidurale en al die miserie van ok en bloed erbij... proficiat goet gedaan...
veel plezier nog samen met jou gezinnetje
Door: laura op 14/01/2007 @ 20:28
Hey,
Ook bij mij ging het mis tijdens de bevalling. De navelstreng was vergroeid tussen de vliezen. Als ze het water braken, brak ook de navelstreng. (Dit kunnen ze niet zien op een echo, enkel wanneer je 10 cm opening hebt. Waardoor zowel ik als mijn zoontje aan het doodbloeden waren. Er werd onmiddelijk een keizersnede gedaan. Ze waren net op tijd. Gelukkig is alles in orde gekomen. Indien dit een thuisbevalling was geweest waren we allebei dood geweest. Ook mijn man had zaterdagmorgen al lachend gezegd: Hey manneke, het is tijd om te komen he. En zondagmiddag werd hij geboren.
Ik begrijp perfect wat je hebt meegemaakt. Maar dat houdt me niet tegen om binnenkort aan een tweede kindje te beginnen. Zoiets maakt je sterk!! En je beseft beter wat het leven waard is.
Groetjes en veel plezier
Door: Inge op 19/01/2007 @ 16:34
Hey Liesbeth,
En nu maar hopen dat nummer 2 niet lang op zich laat wachten he!!!
Sukses ermee!!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.