De geboorte van Cherin
Door petra1984 op 26/02/2007 - 11:18:
Met 34 weken ging ik ter controle bij de verloskundige. Ons meisje lag niet goed op schema en omdat ik minder leven voelde, werd ik doorgestuurd na het ziekenhuis. Ze was inderdaad te klein en ik moest nu wekelijks bij de gynaecoloog gaan.
Ik had al een tijdje last van voorweeën en met 35 weken verlies ik mijn slijmprop. Toen ik bij de gynaecoloog was, vertelde ik dat mijn slijmprop kwijt was en dat ik weer minder leven voelde... Hij onderzocht me en ik had 1 centimeter ontsluiting. Voortaan moest ik elke dag voor een CTG naar het ziekenhuis om ons meisje in de gaten te houden...
Met 37 weken kom ik weer bij de gynaecoloog. Cherin was nog steeds te klein en er werd, na een echo, besloten dat ik ingeleid zou worden... Het liefst meteen de dag erna. Mar ik was er helemaal niet op voorbereid en dus vroeg ik om een dag extra...
Woensdag 26 april
‘s Morgens moet ik al om 07.00 uur binnen zijn. Ik wordt aan de CTG gelegd. Een half uur later wordt er gel ingebracht en weer een half uur aan de CTG... Het begint te rommelen maar is dit wel genoeg? Ik kan nog rustig mee naar het verblijf maar ik mag de afdeling niet meer af.
Om 11.00 uur mag ik terug naar de verloskamer en weer aan de CTG. Nog steeds rommelig maar niet genoeg, dus wordt er voor de tweede keer gel ingebracht.
Ondertussen rommelt het goed maar het heeft geen effect. Dus mag ik kiezen: of naar huis of blijven, maar voor donderdagmorgen zou er niks meer gedaan worden. Ik ga naar huis met de hoop dat het uit zichzelf zal doorzetten. Ik had immers al 1 centimeter…
Thuis aangekomen, heb ik hooguit een half uurtje geslapen daarna heb ik heel de nacht met mijn moeder in de badkamer gezeten terwijl mijn man en mijn vader sliepen.
Om 03.30 uur gaan we naar beneden en drinken wat koffie. Omdat mijn moeder en ik denken dat er meer aan de hand is, maken we mijn man en mijn vader wakker voor de rit naar het ziekenhuis.
Donderdag 27 april
Om 06.30 uur weer een CTG en een onderzoek. Tot mijn grote teleurstelling blijkt het nog steeds 1 centimeter te zijn.
Om 08.30 wordt er voor de derde keer gel ingebracht. Daar komen de echte weeën, denk ik, maar om niet teveel te hopen, hou ik mijn mond en wacht ik het onderzoek af. Om 11.00 uur heb ik ruim 2 centimeter. Ze komen het infuus prikken en zo lig ik om 11.30 uur aan het infuus. De weeën vliegen me om mijn oren en ik kan ze al gelijk al niet meer opvangen.
Elk kwartier wordt de pomp verhoogd tot ik het niet meer hou en ik om pijnstilling vraag.
Om 13.15 uur blijkt dat ik al 8 centimeter opening heb en dus geen pijnstilling meer mag krijgen... Op het moment dat de gynaecoloog wegloopt, begin ik te persen…
Hoewel mijn moeder en de verpleegkundige zeggen dat het nog niet mag, is er geen houden meer aan. Mijn moeder is dan vlug mijn man gaan halen en om 13.25 uur mag ik eindelijk persen: ik had 10 centimeter!
Om 13.55 uur hebben ze een knip gezet en met een duw op mijn buik, is om 14.04 uur ons meisje, Cherin, geboren.
Groetjes,
Petra
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Kikky (profiel) op 27/02/2007 @ 16:10 
Proficiat met je lieve meid.
Ik kreeg de rillingen toen ik je verhaal las.
Voor mij is het al een jaar geleden, maar ik weet nog alles.
Dit zijn momenten die voor altijd in het geheugen blijven.
Nog veel plezier met je meid!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.