Uiteindelijk dan toch geboren...
Door marijke op 17/07/2008 - 23:03:
Op 22 april 2008 was ik uitgerekend.
Op 1 april, 3 weken voor uitgerekende datum, verloor ik een slijmprop met bloed. Ook krijg ik om de tien minuten weeën. Diezelfde dag had ik een controle in het ziekenhuis.
Ik had wel weeën, maar ze zetten niet door. De baarmoedermond was inmiddels wel helemaal week en ik had 2 centimeter ontsluiting. De gynaecoloog zei dat ik het beste naar huis kon gaan om daar rustig af te wachten tot de weeën door zouden zetten.
Na een paar uurtjes stopten de weeën. Daarvoor had ik best veel last van voorweeën, maar nadat deze weeën gestopt waren, bleef het erg rustig in mijn buik.
Op 22 april had ik weer controle in het ziekenhuis. Alles ging goed, maar het kindje bleef zitten waar het zat... De gynaecoloog besloot om de bevalling op 28 april in te gaan leiden.
Op 28 april meld ik me om half 8 ’s ochtends in het ziekenhuis. Om 9.00 uur wordt er gevoeld en er worden 2 pilletjes ingebracht. Dit gebeurt ook om 11.00 uur. Hierop krijg ik last van rugweeën. Deze zijn goed op te vangen onder de douche.
Om half 1 krijg ik weer 2 pilletjes. Hierop krijg ik weeën, maar ze willen nog niet zo goed doorzetten en ze zijn ook niet zo pijnlijk.
Om 14.00 uur worden de vliezen gebroken. Ik heb dan 3 centimeter ontsluiting. Vanwege mijn overgewicht krijg ik uit voorzorg een ruggenprik, hierdoor verdwijnt alle pijn en voel ik me een beetje high worden.
Om 16.00 uur heb ik nog steeds 3 centimeter… De weeën zetten nog steeds niet goed door en daarom krijg ik via een infuus weeënopwekkers toegediend.
Om 18.00 uur word ik opnieuw gecontroleerd. De weeën zetten nu wel goed door en ik heb nu 4 cm ontsluiting. Ik kijk nog naar het nieuws… En zelfs Lingo en Radar kan ik nog goed volgen.
Om 20.00 uur wordt ik weer gecontroleerd. Ik heb nu 6 centimeter ontsluiting. Ik begin de weeën steeds beter te voelen en daarom wordt er besloten nog wat extra toe te dienen via de ruggenprik. Om half 9 begint de film “What women want’, en ook die kan ik volgen.
Om half 10 krijg ik last van persweeën, ik heb nu 8/9 centimeter ontsluiting.
Om 10 uur krijg ik erge persweeën. Maar ik heb nog geen volledige ontsluiting!
Een uur lang moest ik die weeën wegpuffen. Op een gegeven moment zeg ik echt van ik houd het niet meer! Want het is bijna niet te doen om die persweeën weg te puffen.
Uiteindelijk heb ik om kwart over 11 volledige ontsluiting en mag ik beginnen persen.
Het uur weeën wegpuffen, leek wel een eeuwigheid te duren. Maar gelukkig mag ik nu gaan persen en dat lucht heel erg op. Om 12 uur zegt de gynaecoloog dat hij me gaat helpen met de vacuümpomp… En voor dat ik er erg in heb, ben ik ingeknipt en een paar minuten later is hij er: onze zoon, Lucas!
Daarna word ik gehecht, alleen werkte de verdoving niet goed en aangezien alles zo gevoelig was, was dit echt heel erg vervelend.
Nu is Lucas alweer 3 weken oud. Ik heb nergens last meer van en ook Lucas heeft niks aan de vacuümpomp overgehouden.
Marijke
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.