Ons dochtertje
Hoi,
Na negen maand wachten werden wij op 8.11.1999 trotse ouders van een dochtertje dat we de naam Justine meegaven.
Justine is ondertussen als groter geworden en begint al aardig te praten. Zo ook toen we onlangs in een winkel op bezoek gingen bij Sinterklaas. Er stond daar een zwarte piet met een Plopmuts op zijn hoofd. Niet echt een goede combinatie maar enfin, wat doe je eraan.
Er stonden een hoop wachtenden voor ons en toen we op een paar meters van de Sint kwamen, riep onze meid plots: "Ikke niet bang, is niet tingeling, is Plop. Ikke niet bang van Plop".
Een aantal mensen voor en achter ons hadden dat gehoord en heel wat mensen schoten in een lach uit. Kwestie dat onze dochter wat sfeer in het wachten bracht.
Erger is het als ze iets vertelt wat niet echt mag.
Toen we vorige week samen schoenen voor mij gingen kopen, had ik één keer tegen haar gezegd: "We gaan naar de Brantano schoenen kopen voor mama".
Zo gezegd zo gedaan. Toen ik enkele dagen later die schoenen voor het eerst aanhad, ging ze naar mijn stiefmoeder en vertelde doodleuk: "Mammie kijk, mama nieuwe schoenen… van Brantano".
Best dat ze de prijs ervan niet wist, anders zou ze die er ook nog bijgezegd hebben. We zijn nu gewaarschuwd dat we mogen beginnen op te letten wat we haar vertellen.
Bianca
Reacties:
Door: Brit op 14/01/2002 @ 16:56 
je verhaal klink als twee druppels water mijn dochterje is van Februari '99 en gaat intussen al naar de kleuterschool dan pas komen er woordjes bij waar je af en toe eens van stil sta en je denkt komt dat uit een mondje van bijna 3jaar
Brit
Door: samantha op 16/01/2002 @ 15:57
wat mAAKT het nou uit dat je dochtertje dat zegt jezus man dat kind doet het niet met opzet ze vind het gewoon leuk om te praten en ze is pas 3 of 4 jaar ze begrijpt de helft er toch niet van en waarom zou je je schamen voor andere mensen waar jij je schoenen heb gekocht jezus zeg.
Door: Anoniem op 17/01/2002 @ 12:03
Samantha wat een reactie het gaat hier gewoon om een kind en haar moeder. Die enkel wat ervaringen wil meedelen over haar lief dochtertje en hoe zij steeds veranderd.
Door: Bedje (profiel) op 17/01/2002 @ 17:29
dat ze er niet aan kan doen, wil niet zeggen dat het daarom niet beschamend kan zijn.
Die van ons gaat altijd aan mijn schoonmoeder vertellen als wij ruzie hebben gehad, en het vervelende is dat die betweter daar altijd op moet reageren, zodat Karen nog meer gaat vertellen.
Ik ga daar Karen niet voor onder haar voeten geven (de schuld van de problemen die wij daarvoor krijgen ligt niet bij haar, maar bij de schoonmoeder die er wijselijk over zou moeten zwijgen), maar 't is wel vervelend ...
Bedje
Door: bianca op 04/02/2002 @ 13:58
het gaat hem er hier niet om dat ik het erg vind dat mijn dochtertje zo overal gaat staan praten, integendeel telkens schiet ik in een lach uit. wat moet jij dan daar van reactie van op geven, zelfs nog geen moeder misschien. als je eens kinderen van 2 jaar en ouder zult hebben, zul je wel beter weten en drie keer wikken en wegen vooral je zo'n reacties zal geven.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.