De moeilijke start van Mathijs.
Na een voorspoedig verlopen zwangerschap en bevalling, werd Mathijs thuis geboren.
Helaas ging het toen mis. Mathijs stopte met ademen, kreeg stuipen en raakte onderkoeld. Mathijs had te kampen met een 'moeilijk start' zoals men het noemt. Oorzaak hiervan: domme Pech met een grote P. Een hele moeilijk en zware periode voor ons alle drie...
Sinds 2 jaar ben ik de trotse moeder van Mathijs, ons eerste kindje. De thuisbevalling verliep voorspoedig en snel. Mathijs werd vier uur nadat de bevalling zich aankondigde en twee dagen eerder dan uitgerekend, geboren. Meteen na zijn geboorte werd zijn ademhaling steeds zwakker waarna hij uiteindelijk geheel stopte met ademen. Al snel daarna moest Mathijs gereanimeerd worden. Na een kwartier waarin zijn toestand niet verbeterde, werd hij met spoed naar het streekziekenhuis overgebracht.
Zijn toestand was kritiek. Mathijs was onderkoeld, had stuipen en stopte meerdere malen met ademen. Tevens was duidelijk dat hij een zuurstoftekort had opgelopen. Om nog meer schade aan de hersenen te voorkomen, kreeg hij tegen de stuipen Luminal toegediend. Al met al werd na een paar uur duidelijk dat de situatie van Mathijs dusdanig kritiek was dat men adviseerde om hem over te brengen naar het Radboud.
De eerste 24 uur in het Radboud waren het meest kritiek. Het was afwachten of Mathijs het zou redden. Om de hersenen zoveel mogelijk rust te geven, mochten wij hem geen prikkels geven (bijvoorbeeld middels aanraking). Tijdens de eerste dagen van zijn verblijf in het Radboud werden vele onderzoeken verricht. Centraal stond de dagelijkse hersenscan. A.d.h.v de uitslagen hadden we dan ook dagelijks een gesprek met de arts. De resultaten waren verontrustend. Er was geen hersenactiviteit. Wat hiervan de mogelijke gevolgen konden zijn, werd met ons besproken. In de gesprekken werd het ons niet mooier voorgedaan dan dat het was. Wat Mathijs wel of niet zou kunnen was afhankelijk van hetgeen er aan hersenfuncties beschadigd was en wat er eventueel zou herstellen. Kortom de toekomst moet het uitwijzen.
Na een dag of drie verbeterde de toestand van Mathijs. De uitslag van de hersenscan liet zien dat er wat meer hersenactiviteit was. Maar de vooruitgang was nog minimaal. Mathijs mocht naar de Medium Care afdeling. We mochten hem voor het eerst vasthouden!! Het stoppen met ademen bleek geen neurologische afwijking en kwam ook niet meer voor. Lichamelijk onderzoek wees uit dat Mathijs geen lichamelijk letsel had opgelopen ten gevolge van het zuurstofgebrek. Over zijn motorische en geestelijke vermogens en ontwikkeling kon men geen zinnig woord zeggen.
Uiteindelijk betekende dit alles dat Mathijs na een week weer terug mocht naar het streekziekenhuis. In het steekziekenhuis kreeg hij de nazorg en leerden wij Mathijs verzorgen.
Op 14 dec. 99 mocht Mathijs (twee weken jong) uiteindelijk mee naar huis. Dit had nog wel wat voeten in de aarde, omdat hij niet voldoende dronk. Met duidelijke afspraken en met Mathijs in onze armen keerde we beretrots met onze kerel naar huis. Eveneens een spannende periode aangezien het er nu op vast zat of hij thuis voldoende zou drinken. Was dit niet het geval dan moest hij bij de eerste controle (na de kerstdagen) weer opgenomen worden. Waarschijnlijk wilde hij gewoon naar huis want vanaf de eerste fles dronk hij alles op.
Mathijs heeft inmiddels zijn tweede verjaardag gevierd. Een groot feest. Zijn eerste levensjaar stond vooral in het kader van vechten, overleven, fysiotherapie, medicijnen, rust, regelmaat, controles en een "prikkelarme" omgeving. Dit alles om hem in staat te stellen zoveel mogelijk te herstellen.
Voor mij (en mijn man) was het een jaar dat begon met veel verdriet, onmacht, angst, onzekerheid, onbegrip en noem maar op. Ondanks dit alles heb ik ook veel van Mathijs kunnen leren en genieten. Dit laatste heb ik echter wel moeten leren. Daarnaast heb ik respect en bewondering voor zijn vechtlust. Wij zijn dan ook de rijke en trotse ouders van dit kostbare kereltje.
Alhoewel de toekomst uit moet wijzen hoe Mathijs zich verder ontwikkelt, kunnen we nu dankbaar vaststellen dat het goed met hem gaat. Bijzonder goed zelfs. Mathijs functioneert op alle vlakken als een gezonde peuter!! Eerlijkheidshalve moet ik vermelen dat het niet ondenkbaar is, voor zover wij nu kunnen waarnemen, dat er mogelijk wat "restverschijnselen" te zien blijven. Zo heeft hij bijvoorbeeld een grote voorkeur voor rechts en is hij misschien sneller "wankel" te been. Natuurlijk heeft dit onze aandacht maar dit alles weegt niet op tegen het feit dat hij zich zo goed heeft weten te herstellen. En wie een hond wil slaan vindt natuurlijk altijd een stok... Mathijs zit lekker in zijn vel en dat is wat voor ons de graadmeter en hetgeen dat telt!!
Wonderbaarlijk, zo vindt de kinderarts zijn ontwikkeling... en anders wij wel!!. Hij heeft zichzelf al lang bewezen en een ieder "een poepje laten ruiken". Hoe dan ook wij houden vreselijk veel van onze kerel en wat zijn wij trots op hem! Wat de toekomst ook mag brengen.
Oorzaak van de slechte start van Mathijs: domme Pech met een grote P. Het komt eens op de zoveel duizend keer voor. Nu "toevallig" bij ons.
Arida
Reacties:
Door: Anja Neijs op 18/01/2002 @ 08:10 
Hoi Arida, mijn dochter heeft ook een slechte start gehad. Ze heeft ook in het radboud gelegen en ons werd verteld dat ze waarschijnlijk linkszijdis verlamd en verstandelijk gehandicapt zou zijn. Ook zij heeft veel zuurstoftekort gehad rond haar geboorte. Het 1e jaar was een en al ziekenhuis net als jullie. naar de kinderarts de fysio en de oogarts maar gelukkig is ze er helemaal bovenop gekomen. Ze is nu bijna 3 jaar en een levenslustige peuter die niets achterloopt op haar leeftijdsgenootjes. Ook voor ons is het verder afwachten hoe haar ontwikkelingen in de toekomst gaan maar om één ding ben ik al ontzettend blij en dat is dat ze gewoon kan lopen. Dat zag er in het begin niet naar uit. Ik wens je heel veel geluk met je zoon en blijf hem stimuleren met zijn ontwikkling want dan behaal je het beste resultaat!!
groetjes van Anja
Door: Stephanie en Sara op 18/01/2002 @ 14:29
wij zijn Stephanie en Sara van dms Diest.Wij vinden het heel erg dat uw kindje op een gegeven moment gestopt is met ademen. Maar het belangrijkste is dat uw kindje terug gezond is. Wij hebben in de les van godsdienst ook over een situatie gepraat met een andere baby.Wij hopen dat uw kindje een gezond leven kan leiden.
groetjes Stephanie en sara
Door: DMS Diest op 18/01/2002 @ 14:35
Beste Arida,
wij zijn 3 leerlingen uit het DMS Diest .
We zijn blij dat alles goed kwam met Matthijs.
We hopen dat alles goed blijft met hem .
Want wij zijn namelijk met dit thema bezig (geboortes)bij de les godsdienst .
We zijn nu de les godsdienst aan het volgen.
Groetjes aan u en Matthijs
Nic ,Glenn en Maarten
Door: Esther op 20/01/2002 @ 14:26
Ha die Rida,
Hoewel we mekaar al kennen wil ik je toch zeggen heel veel bewondering voor je te hebben en ook voor Mathijs. Het kost veel geduld en liefde (dat weet ik uit ervaring) en het is jullie dan ook bijzonder gegund dat het zo goed gaat. Je bent een kanjer!
Liefs van Esther en Rik
Door: Arida Stomps Petiet op 21/01/2002 @ 20:45
hallo lezeressen en lezers,
Dank voor jullie reacties op het verhaal van Mathijs.
Even een reactie van mijn kant:
Anja : Wat ben ik blij te horen dat het zo goed gaat met je dochter ! En dat je blij bent......ook alleen al om het feit dat ze loopt, dat snap ik als geen ander. TOP hoor.... van die kanjer van jou ! Ik dacht ergens op deze site gelezen te hebben dat je dochtertje ontlasting in haar longetjes heeft gekregen ? En mag ik aannemen dat dit de reden is geweest van haar slechte start? Poeh...joh.....hebben ze bij jullie daadwerkelijk de uitspraak gedaan dat jullie dochtertje ws verlamd en geestelijk gehandicapt zou zijn?. Hier in het streek ziekenhuis heb ik mij door de KA laten vertellen dat er in het verleden wel eens dergelijke uitspraken werden gedaan, maar dat dit toch een 'begeven op glad ijs is'. Hoe heb jij dit ervaren, en hoe kijk jij hierop terug ? In onze situatie werd de ontwikkeling helemaal in het midden gelaten. Gelukkig is jullie dochter gaan lopen, en loopt ze op schema gezien haar ontwikkeling. Wel vraag ik mij wel eens af of er bv ooit een uitspaken zijn gedaan waarin het andersom is. Bv de uitspraak dat een kindje wel zal gaan lopen en dit uiteindelijk (bv tgv een zuurstof tekort Niet is gaan lopen).
Nou ja misschien draaf ik nu door...???
De opmerking die je maakt omtrent het stimuleren, die kan ik dubbel en dwars onderstrepen.
Groet Arida en een knuffel aan je dochter.
Stephanie/Sara/Nic/Glenn/ Maarten:
Jullie ook dank voor de reacties. Ik ben trouwens wel heel nieuwschierig geworden naar de inhoud van de 'geboorteles':-)). Jullie heel veel succes gewenst met de studie.
Esther;
Meis wat leuk jou ook hier te spreken! We mailen nog. Een hele dikke knuffel aan Rik.
Liefs.
Groetjes Arida
Door: Anja Neijs op 22/01/2002 @ 08:00
Hoi Arida, bedankt voor je reactie.Inderdaad het verhaal van mijn dochter heb ik in het kort op de site gezet ergens maar binnenkort komt een uitgebreider verhaal op de homepage te staan.De poep in haar longen was het gevolg van haar slechte start maar er is nog veel meer gebeurd.Ze heeft n.l ook een herseninfarct gehad toen ze in het ziekenhuis lag en daarom hebben ze een hersenscan gemaakt waarop te zien was dat een flink deel van haar hersenen aangetast was. Daarom moesten ze ons wel vertellen wat de eventuele gevolgen zouden kunnen zijn.Ik denk dat de artsen je beter kunnen voorbereiden op de eventuele gevolgen want stel dat ze je niets vertellen en het gaat niet goed met de ontwikklingen van je kind dan kijk je toch heel anders tegen die artsen aan. Het is wel een grote schok natuurlijk als ze je vertellen wat er aan de hand is maar je bent al blij dat je kind nog leeft niet? Wij hebben er niet echt bij stilgestaan hoe ze zou worden in de toekomst.We besloten om haar gewoon zo veel mogelijk te helpen.Gelukkig is dit goed uitgepakt maar je hoort ook verhalen die niet goed aflopen en dan besef je pas hoeveel geluk je hebt met je kind.
Ik denk dat er ook wel eens voorspellingen zijn gedaan die niet zijn uitgekomen(b.v wel lopen wat niet lopen is geworden)Dan kun je zo'n KA ook wel de hersens in slaan denk ik.Daarom vind ik dat ze je op het ergste moeten voorbereiden want dan kan het alleen maar meevallen.
Ik las dat jullie ook in het radboud waren geweest maar welke KA hadden jullie daar? Wij hadden van Heijst. Ook was er bij ons een KA in opleiding(Bas Seegers)Klinken die namen je bekend in de oren?Op de afdeling neonatologie hadden we ook 2 favoriete verpleegkundigen n.l Monique en Theo.Zegt dit je misschien iets? Ik hoop nog van je te horen!!
Groetjes van Anja
Door: Nele op 06/03/2002 @ 11:09
Hoi Arida,
Ook mijn baby heeft een slechte start gehad. Ik begrijp jullie moeilijke situatie dus ook maar al te goed. Het is verschrikkelijk als ze je kindje van je afnemen. Ik ben blij dat Mathijs nu beter is en dat je 200% van hem kan genieten. En zo zie je maar, zo’n babytjes herstellen ongelooflijk goed en snel.
Mijn baby was op het eerste gezicht gezond en volledig in orde na de bevalling. Maar de dag na de bevalling stopte ook hij met ademen en werd gedurende enkele seconden blauw. Eerst dacht men dat hij vruchtwater had ingeslikt en dat dit de oorzaak van alles was, dan dacht men aan een hersenbloeding en uiteindelijk bleek dat hij bij de bevalling een schedelbreukje had opgelopen. Dat was gaan bloeden en dat bloed drukte tegen de hersens. Mijn zoontje moest dus geopereerd worden. Het waren verschrikkelijke zware dagen en er zijn momenten geweest dat ik er niet meer in geloofde. Zeker niet toen ze nog niet echt wisten wat er met hem aan de hand was.
Hij is wel ongelooflijk snel hersteld en na 2 weken mocht hij wel al naar huis. Buiten zijn litteken zou je zeggen dat er niets is gebeurd en is hij nu een vrolijke baby met goeie reacties. Alleen blijft het voor ons nog steeds een emotioneel verhaal...
Ook hier is er sprake van dikke pech! Dit komt ook zelden voor, maar het kan. Ik ben nu wel anders gaan denken over bevallingen. Je hoort toch nog wel vaak dat er van alles kan misgaan en daar had ik geen rekening mee gehouden. Ik dacht dat als mijn baby voldragen was en hij volgens de echo perfect in orde leek, er niets meer verkeerd kon lopen.
Maar het belangrijkste is nu dat alles in orde is.
Nog veel geluk en plezier met je zoontje, want dat hebben jullie nu wel dubbel en dik verdiend!
Door: Anja op 07/03/2002 @ 07:44
Hoi Nele, gelukkig gaat het met je kind nu ook goed. Het verhaal van de bevalling zal altijd een emotioneel verhaal blijven, daar kun je niet onderuit. Maar wees blij dat de techniek van nu je kind kan helpen. Als we 20 jaar jonger waren hadden we waarschijnlijk nu geen kind. ik ben de artsen heel dankbaar ook al is het hun werk om zo goed mogelijke zorg aan je kind te geven.
Verder wil ik jullie even laten weten dat mijn dochter bij baby van de maand staat en haar naam is Dyantha. op die foto kun je zien dat ze levenslustig en gezond is.
Groeten van Anja
Door: Monikie op 28/08/2002 @ 23:41
Hallo,
Fijn dat het nu beter gaat met Mathijs. Ook mijn zoon had zo´n moeilijke start en gelukkig gaat het nu goed met hem. Ik kan me dus levendig voorstellen, hoe moeilijk dit voor jullie allemaal was. Om mijn eigen zoontje maak ik me nog weleens zorgen, heb jij dat ook nog steeds? Ben benieuwd, vooral omdat ik er in mijn omgeving erg moeilijk over kan praten (iedereen vind dat ik alleen maar blij moet zijn, met hoe goed het gaat en dat ik overbezorgd ben
)Groetjes van Monique
Door: margriet kamminga op 22/09/2003 @ 10:06
kunt u mij ook wat meer informatie geven over het misgaan bij de zwangerschap.want wij maken een werkstuk over de kraamzorg
wilt u dit astublieft zo spoedig mogelijk naar mij sturen?
alvast bedankt
groeten, margriet kamminga,wieke bijlsma,rianne kooistra
Door: margriet kamminga op 22/09/2003 @ 10:09
hallo mevrouw
ik vind dit en hele interesante site maar ik zou u willen vragen of u mij wat meer informatie wil geven over het misgaan bij de zwangerschap
want ik doe een werkstuk voor mijn examen over kraamzorg
wilt u mij astublieft info geven want ik kan hier niks over vinden
alvast bedankt,
groeten,margriet
Door: miranda op 31/10/2004 @ 13:28
Ik ben eigelijk heel benieuwd hoe het nu met mathijs gaat, ik ben namelijk 4 oktober bevallen van een zoon met dezelfde aandoening, hij licht nu nog steeds in het ziekenhuis, duurde het bij jullie ook zo lang?
Groetjes miranda
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.