Heupluxatie
Op 8 januari van dit jaar ben ik met een keizersnee bevallen van ons dochtertje Emma. Het is een primaire keizersnee geworden omdat ik onvolledige stuitligging had.
Omdat ze in stuitligging lag, bleven we onder controle van de kinderarts in het ziekenhuis. Dit in het bijzonder om de heupen van Emma te controleren. De eerste controle na 8 weken bleek goed. Er waren geen bijzonderheden.
Toen ze drie maanden oud was, moesten we teruggaan om een foto te laten nemen. Dit was gewoon voor de zekerheid, zo werd ons verteld.
Afgelopen week, Emma was toen 14 weken oud, ben ik naar het ziekenhuis gegaan voor die bewuste foto. Eigenlijk was het gewoon even tussendoor omdat men mij de week ervoor op het consultatiebureau nog verzekerd had dat alles oké was. Na het maken van de foto werden wij meteen doorgestuurd naar de kinderarts. Hier dacht ik ook nog niet meteen iets van. Ik dacht gewoon dat ze net toevallig dienst had maar daar aangekomen, bleek het toch wel ernstig mis te zijn.
Uit de foto bleek dat Emma bij haar rechterheup, heupdysplasie en heupluxatie heeft. Nou, daar sta je dan. De grond zakte onder mijn voeten vandaan. Meteen werd er een spoedafspraak voor de volgende dag gemaakt bij de orthopeed. Daar werd de luxatie bevestigd en we kregen te horen dat Emma volgende week dinsdag (de 23e) al opgenomen moest worden en vier tot vijf weken in een tractie in het ziekenhuis zal moeten liggen! Hierna zal ze nog drie maanden een gipsbroek aan moeten doen.
De ene dag hadden wij een gezond kind waar niks mee aan de hand leek te zijn. De andere dag stort je wereld wel een beetje in als je dit allemaal te horen krijgt. Het ergste is de onmacht en onzekerheid. Je weet niet wat er je allemaal te wachten staat. En het idee dat ze vier tot vijf weken niet thuis zal zijn, maakt met nu al gek.
We houden goede hoop. We zijn er mooi op tijd bij. Verstandelijk kun je dus een heleboel relativeren maar emotioneel zal het een hele zware klus worden.
Ik zou daarom heel graag van andere ouders, die hetzelfde meegemaakt, ervaringen willen horen.
Angelique
Emma is ondertussen thuis. Al met al heeft ze vier en een halve week in tractie gelegen. De eerste paar dagen was dit voor haar erg wennen. Ze was erg huilerig en uit haar doen, maar op dag vier kreeg ik al weer een lach van haar.
De verpleegkundigen waren erg lief voor haar. We hebben trouwens geen gebruik gemaakt van rooming-in. Thuis sliep Emma 's nachts goed door en dat deed ze eigenlijk in het ziekenhuis ook meteen.
Achteraf gezien was de ziekenhuisopname voor ons erger dan voor haar. De flesvoedingen heb ik zoveel mogelijk zelf gegeven. Ook heb ik de verzorging zoveel mogelijk zelf gedaan. Toch had ik het gevoel bij mijn eigen kind op visite te zijn, je moet naar de voedingen vragen. Ook mocht Emma per dag maar een half uur uit de tractie. Na het baden bleef er dus maar even tijd over om haar lekker vast te pakken en te knuffelen.
Op momenten dat ze verdrietig was, bijvoorbeeld: 's avonds heeft ze vaak even een huiluurtje en dan was het erg moeilijk dat je haar dan niet even vast kon pakken. En het ergste van alles was het lege huis, als je thuiskomt.
Na vier en een halve week ging ze onder narcose voor de foto en het aanmeten van de gipsbroek. Dit verliep allemaal heel voorspoedig en binnen het uur was ze klaar. Na nog een nachtje slapen, mocht ze dan eindelijk mee. Geweldig! Het was even wennen met de verzorging en het vasthouden met de gipsbroek, maar nu gaat het reuzengoed.
Ze heeft hem ondertussen al drie weken. Waarschijnlijk moet ze hem 12 tot 16 weken aan. De ontwikkeling van Emma gaat gewoon door. Dit was iets waar ik me eerst ook wel zorgen over maakte. Ze is een heel lief, vrolijk meisje wat volop brabbelt, gilletjes slaakt en lacht en dat is het belangrijkste. Zij zit goed in haar vel.
In het ziekenhuis had Emma een kamergenootje, een meisje dat twee weken ouder was en precies hetzelfde had. Een toevalstreffer, ze wonen dicht bij ons in de buurt. Deze moeder doet precies hetzelfde werk als ik en is ongeveer even oud als ik ben. In die vier weken is er een heel hechte vriendschap ontstaan. Er is dus zeker ook iets goeds ontstaan uit iets dat naar mijn gevoel alleen maar negatief was.
Het is fijn de ervaringen van andere mensen te lezen. En het belangrijkste is dat de heup van Emma weer helemaal goed komt. Zij is straks alle "ellende" van deze toestand weer helemaal vergeten.
Groetjes,
Angelique
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: mama van emma op 04/03/2007 @ 00:22 
Hallo Wanda, heb je verhaal in ander forum net gelezen. Volgens mij is dit echt wel spierpijn hoor. Mijn oudste heeft eens met zijn arm in het gips gelegen en toen hij er uit was huilde hij de eerste dag. Zo raar was het.
En toen onze meid een nieuwe beugel om kreeg die strakker was huilde ze ook.
Mijn zus zei toen: als mijn kinderen (tieners) hun beugel in hun mond aangespannen wordt, nemen ze ook enkele dagen paracetamol om de pijn te verminderen, en eigenlijk is dit toch wat vergelijkbaar. toen is bij mij de knop omgegaan en heb ik onze meid een paar keer een zetpil gegeven.
Wat jullie meid heeft meegemaakt is natuurlijk veel ernstiger, maar toch, misschien zit er iets van vergelijking in.
In ieder geval: het allerbeste hoor!!
mama van Emma
Door: Wanda op 08/03/2007 @ 10:00
Hallo allemaal,
Gelukkig het gips is eraf. Jeanine is er nu een week uit en het gaat goed met haar. De 1e week mag ze nog niet lopen en staan dit ivm een evt. botbreuk boven de knie. Maar dit wil ze ook niet hoor wat ze heeft inderdaad last van spierpijn. Ze kruipt inmiddels en rolt zich weer lekker om. Ze speel weer op de grond met haar broertje en wil steeds weer meer ondernemen. Na een week is het staan toch nog pijnlijk en vind ik het soms wel moeilijk om te zien. Voor de operatie was er helemaal niets te zien, ze liep goed etc. Maar ja, je wil het beste voor je kinderen en de arts heeft ook gezegd dat hoe het was echt niet kon. Hij was zeer tevreden en over 3 weken moeten we terugkomen voor een controlefoto.
In bad gaan was ook heel moeilijk dit wilde ze echt niet, nu is ze inmiddels alweer 2x geweest en ze vind het (achteraf) wel heeeeeerlijk!
Elke dag gaat ze een stukje vooruit en ik hoop dat ze straks ook weer lekker kan lopen. In mei hebben we lekker een weekje vakantie gepland en daar zien we enorm naar uit. al met al ging het hartstikke goed en de tijd ging snel maar het was wel zwaar.
Ik hou jullie op de hoogte en mochten er vragen zijn dan zie ik dit wel. Toch wil ik iedereen die gereageerd heeft bedanken voor de reacties.
Groetjes Wanda
Door: Nachie op 13/03/2007 @ 23:27
Hallo allemaal
Ik ben nu 27 jaar en heb zelf ook heupdysplasie gehad. Ik heb 3 maanden in het gips gezeten en daarna nog en half jaar in een spreidbroekje.
Ik heb nu geen klachten en heb hier in mijn jeugd ook geen last van gehad.
Ik ben nu 4 maanden zwanger en gan na de geboorte goed naar de heupjes laten kijken.
Maak jullie maar geen zorgen de kinderen merken er niks van.
Door: gerda op 22/03/2007 @ 17:46
hallo
wij hebben het ook met onze dochter meegemaakt.
toen ze 3 maanden was moest ze voor echo en meteen ook voor foto,want ze vertrouwden het niet.
en ja hoor ze had een heupluxatie.
toen moesten we nar ziekenhuis voor gesprek en toen kregen we te horen dat ze moest worden opgenomen voor twee weken.
het is dan inderdaad een gevoel dat je door de grond zakt.
na de tractie behandeling van twee weken is ze in het gips gekomen voor 2,5 maand en toen een spreidbeugel eerst dag en nacht voor 6 weken en zo afgebouwd tot dat hij helemaal af mocht.
toen na 1,5 jaar laatste controle was alles goed.
ik hoefde niet weer voor controle terug te komen.
nu hebben we 24 februari weer een dochter gekregen en zij lag in stuitligging,dus zij moet zeker voor controle.
dat gaat 2 april gebeuren.ik hoop echt van harte dat het allemaal goed is,dus nog even afwachten.
groeten gerda
Door: Anoniem op 09/04/2007 @ 16:18
Hallo, ik ben Heidi
Mijn dochtertje is ondertussen al 4 jaar. Toen ze 5 maand was hebben ze ook een heupluxatie ontdekt. Ze is geopereerd en heeft 4 maand gips gekregen. Ze heeft nooit in tractie gelegen. Mijn orthopedist vond dat nogal middeleeuwse praktijken. Aster is nu dus al 4 jaar en kan alles, lopen, fietsen, koprol,...
Door: Angelique op 19/05/2007 @ 21:18
Hallo allemaal
Ik ben de moeder van Emma uit het verhaal. Wat fijn om te zien dat na vijf jaar er nog steeds op mijn verhaal gereageert wordt en dat mensen gesteund worden daar ervaringen van andere ouders.
Emma is inmiddels dus al vijf jaar. Helaas heeft haar verhaal een staartje gekregen wat los staat van de heupluxatie -en dysplasie waar ze destijds voor behandeld is.
Emma heeft de diagnose cerebrale palese (CP)gekregen haar looppatroon is en blijft afwijkend. Ze heeft een lichte hersenbeschadiging ws opgelopen tijdens de geboorte en daardoor is haar rechterbeen spastisch. Ze redt zich prima maar loopt dus anders en valt vaker. Soms gaat het dus anders. Ik wens iedereen heel veel sterkte met jullie kleintjes kop op
Door: Leen op 28/05/2007 @ 17:18
Hallo allemaal,
Ik ben bevallen op 9 mei van een meisje en bij haar is ook heupluxatie vastgesteld. 1 week na de geboorte is zij gestart met het dragen van een heupbandage pavlik. Hopelijk komt het niet tot het dragen van een gips. In 70% van de gevallen komt het met het dragen van een heupbandage in orde. Wij hopen bij die 70% te horen.
Leen en Hayley
Door: Heidi, mama van Aster op 08/06/2007 @ 16:11
Hallo Leen,
Proficiat met je dochtertje, je hebt gelijk ; als je er vroeg bij bent zoals bij jullie, heb je veel kans dat het met dat pavlikpakje helpt. Let in ieder geval niet te veel op dat pakje maar probeer ten volle te genieten van je dochtertje. ze worden toch zo vlug groot die baby'tjes.
Door: Marlies (profiel) op 14/06/2007 @ 23:25
ook hier een oude bekende op het forum. onze tweede dochter heeft ook een heupdysplasie, net als grote zus Lotte. Ze draagt nu inmiddels een kleine 2 mnd een Campspreider en bij recente echo al duidelijk stukken beter! Gelukkig maar! Zus Lotte is inmiddels helemaal beter en uit controle ontslagen. Dysplasie is nu familiair/erfelijk, dus al onze evt volgende kinderen en hun kids later moeten een echo ondergaan!
Door: Leen op 22/06/2007 @ 14:05
Hallo allemaal,
maandag zijn we weer even op controle geweest bij dr. plasschaert in uz gent. Ons Hayley heeft goede resultaten geboekt. Ze moet nu nog een maand 24/24 u haar bandage dragen. Halfweg juli enkel 's nachts. We hadden dit resultaat nooit verwacht. Je ziet het moet niet altijd negatief verlopen. Waarschijnlijk is ze in augustus er volledig vanaf. Veel succes voor alle mama's die zich in dezelfde situatie bevinden.
Groetjes Leen en Hayley
Door: heidi op 25/06/2007 @ 09:21
Hallo Leen,
Aster is ook geopereerd door dokter Plasschaert, hij heeft me dikwijsl gerustgesteld omdat ik heel ongerust was. Wij moeten eind volgend jaar terug op controle. Ik vind hem een hele goeie dokter en heb heel veel vertrouwen in hem. Hij heeft al heel veel kindje met succes behandeld.
Vele groetjes en tot later
Door: mariska op 12/07/2007 @ 13:24
Hallo allemaal,
mijn dochtertje is in stuit geboren (de billen eerst) en moest daarom ook voor controle van haar heupjes. De eerste echo werd gemaakt toen ze drie maanden was en ze bleek aan neide kanten heupdysplasie te hebben. Op het consultatie bureau zeiden ze steeds dat het goed was, maar omdat het beiderzijds was hebben ze het waarschijnlijk niet gemerkt. Mijn dochter is direct in een spreidbroek gegaan en heeft daar 6 maanden dag en nacht ingezeten en toen nog drie maanden alleen met de slaapjes. Nu is ze 2,5 jaar en kan alles. Ze ging lopen met 19 maanden en daarna ging alles heel snel. Ze kleutert overal op. Op haar tweede verjaardag begon ze te fietsen op de driewieler en nog geen twee maanden later fietste ze op een fiets met zijwieltjes. Het gaat gewoon heel erg goed met haar. Maar ik herken de angst van de andere moeders. Vooral toen wij nog veel in het ziekenhuis liepen. Bij elke controle ben je zenuwachtig. Maar als ik nu naar mijn dochter kijk dan ben ik niet meer bang. het is allemaal dik in orde. En ik ben heel trots op haar.
Groetjes Mariska
Door: Kim op 31/07/2007 @ 21:13
Hallo iedereen,
24 februari is onze dochter Lotte geboren, met keizersnede door een stuitligging. Bij haar werd dag 1 een controlefoto gemaakt en inderdaad haar heup was niet goed. Op 7 weken heeft ze 1 week in tractie gelegen ( erg voor ons, niet voor haar ) Daarna heeft ze 8 weken in de gips gelegen ( we hadden de indruk dat dit voor haar niet zo erg was ). Door een allergie is de gips vroegtijdig verwijderd en heeft ze weer een week in tractie gelegen. Er werd weer een gipsbroek aangedaan en deze heeft ze maar anderhalve week kunnen dragen omdat er weer een wonde merkbaar was. Al die tijd was er zeer weinig progressie, deze is er pas vanaf 3 maanden en half gekomen. Nu heeft ze een pavlik-bandage, wat haar zeer goed bevalt: ze kan bewegen, liggen, zitten, in badje, ... De spreidbroek heeft ze nu een dikke maand ( zijzelf is nu 5 maanden ) en in die korte tijd is haar heup er goed op vooruitgegaan. Voor de eerste keer hebben we een positief signaal van zowel de radioloog als de orthopeed gekregen wat onze ongerustheid toch doet wegebben.
Groetjes, Kim
Door: leen & Hayley op 07/08/2007 @ 21:22
Hallo allemaal,
We zijn vandaag op controle geweest en we hebben goed nieuws gekregen vandaag. Hayley mag haar bandage aflaten. Ze is nu 3 maand oud. Ik wens iedereen het beste toe en dat hun behandeling ook zo een succes mag worden. Volgende maand gaan we terug op controle. We blijven duimen dat het zo goed blijft evolueren. Kim, nog niet de moed opgeven. Jullie zullen snel goede resultaten boeken. Groetjes
Door: mama van emma op 13/08/2007 @ 00:54
Hallo
Nog es even reageren. Heb jullie verhalen net gelezen. En t blijft toch een onvoorspelbare afwijking é. Gelukkig voor enkelen in positieve zin!
Hier nog dik 2 weken afwachten voor alweer de volgende controle. Ze is bijna 3 jaar. De laatste weken is het weer moeilijk om haar de spreider te laten aanhouden.Stel me soms de vraag of het nog wel zin heeft op haar leeftijd. hopelijk zit er wat verbetering in en kunnen we feest gaan vieren maar eigenlijk durf ik dit niet meer te hopen.
Groetjes
mama van emmake
Door: Wanda op 26/11/2007 @ 16:58
Hallo allemaal,
Hier na lange tijd nog eens een reactie van ons betreffende Jeanine. Het gaat hartstikke goed met haar na de operatie van januari. Het was een ongelofelijke zware tijd maar ze is er goed uitgekomen en ze doet het geweldig. Helaas is het niet voor de 100% goed gekomen omdat bij de eerste gipsbehandeling de heupkop een storing in de doorbloeding heeft gehad waardoor deze niet mooi rond is gevormd maar ovaal. Maar dit zou voor haar pas op latere leeftijd gevolden kunnen hebben. De laatste controle (was ergens in juni) was goed en in december gaan we weer voor controle. Dit zie ik allemaal wel zitten en dat heb ik lange tijd niet meer gehad. Voor iedereen die dit allemaal gaan meemaken, het komt allemaal goed! het klinkt erg cliche en ik wilde dit ook (op dat moment niet geloven) maar het is echt zo.
Groetjes Wanda en Michel
Door: romina op 07/01/2008 @ 21:19
04/10/2007 weer een normale controle onderzoek bij kind&gezin
normale gang van zaken tot de kinderarts een ongelijkheid vast stelt bij mijn kleine meid niet echt iets om ons direct zorgen over te maken.maar ze schreef toch voor de zekerheid een brief naar mijn huisarts voor een echo en een foto ervan te laten maken.
03/01/2008 15.15 moest ik en mijn dochtertje bij het medisch centrum zijn voor de echo en de foto van haar heupjes,niets bezonders maar toch nodig volgens de huisarts. vroeg er aan de dokter die met mijn dochtertje bezig waren of ze al iets konden zien hij zij nog niet hij moest het nog allemaal berekenen de dag erna mochten ik mijn huisarts bellen voor de uitslag maakte mij niet veel zorgen want op eerste zich was er niets te zien.
04/01/2001 om 19.10 bel de dokter toch wat ongerust hij vertelde mij dat mijn dochtertje toch ongelijke heupjes had en dat ik moest langs gaan voor verdere uitleg maar drong nog niet echt tot mij door.
07/01/2008 om 18.00 zat ik dus bij de dokter hij stelde vast dat mijn kleine meid heupluxatie en dan nog wel aan beide heupjes mijn wereld storte zowat in
besef het nog niet goed maar weet niet wat nu moet
morgen 08/01/2008 naar leuven bellen voor een afspraak en zij gaan mij daar vertellen wat er moet gebeuren met mijn kleine meid ben redelijk ongerust voor verder ontwikkiling van haarvragen spoken door mijn hoofd:gaat ze te goei kunnen lopen?
kan ze kruipen? gaat ze last hebben?moet ze geopereerd worden? 1000 en 1 vragen en voorlopig nog geen antwoord
het maakt mij gek ook al ben ik nog maar 21jaar maar breyanna onze dochter betekent super veel voor mij mag er niet aan denken
dat ze er blijvende letsels aan overhoud hou mijn hart vast
Door: leen op 29/09/2008 @ 15:33
Hallo Romina,
Maak je niet ongerust over je kleine meid met de nodige medische hulp komen die heupjes van je kleine meid zeker in orde. Hayley loopt ondertussen rond als een vlijtig peutertje en je merkt niks meer van haar heupdysplasie. In november gaan we nog eens voor een check-up en ik maak me daar net meer de nodige zorgen over. Geniet van elke vooruitgang van je kleine meid en zie de toekomst hoopvol tegemoet.
Leen en Hayley
Door: leen op 29/09/2008 @ 15:37
ik bedoelde net= niet meer de nodige zorgen!!!
Door: Linda op 05/10/2008 @ 15:22
Hallo allemaal.
Ik heb net al jullie verhalen zitten lezen.
Op 12 september is er bij Iris
aan de linker kant heupluxatie ontdekt 
. In eerste instantie verschrikkelijk allemaal, maar toen al die ernstig zieke kindjes in het ziekenhuis zag liggen ga je toch relativeren en denken verder is gezond en dit probleem komt ook wel weer goed. Iris is op 17 oktober 2007 (5 en een halve maand) onder narcose gebracht en is vervolgens voor 4 maanden in het gips gegaan. De eerste 2 dagen was een drama, maar daarna ging het eigenlijk prima. Het was voor ons allemaal even wennen. (het vast houden en verschonen)Bij 10 en halve maand is iris uit het gips gegaan en haar ontwikkeling verliep eigenlijk voorspoedig.
ALLEEN NU HET PROBLEEM !! Iris is nu ander half en loopt al, nu zet zij met haar linker tenen af.(dus loopt niet plat op haar voet) Dus loopt een beetje mank. (dit gebeurd trouwens niet altijd) ik hoef pas volgend jaar juli terug maar ben bang dat dit te land duurt, heeft iemand hier ervaring mee en of tips
.alvast bedankt. gr. linda
Voor de mensen die dit hele traject nog door moeten, hou het hoofd koel (niet altijd makkelijk) en luister goed naar de info van de arts.
Het valt(achteraf) allemaal best mee.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.