Bijna waren we haar kwijt.
Hallo,
Ik wil heel graag mijn verhaal vertellen. Op 11 april ben ik bevallen van mijn 2 kindje, een meisje. Nou, het kon niet mooier want ik had al een zoontje. En nu had ik wat ik wou, een jongen en een meid.
Toen onze kleine meid 2 weken oud was, heeft ze ons flink laten schrikken en heeft ze ons laten zien dat alles heel kwetsbaar is en zomaar voorbij kan zijn.
We waren met haar aan het wandelen toen ik opeens het gevoel had dat er iets niet goed was. Ik zei tegen mijn man: "Voel eens even aan Melanie of ze goed ademt en of alles goed is."
Hij deed het meteen en zei toen tegen mij: "Ik voel geen beweging."
Ik zei eerst nog "Joch, hou op zeg!"
Maar toen zei ik in paniek: "Haal haar uit de kinderwagen", en dat deed hij. Toen zag ik het meteen. Ze liet haar armen bungelen en ze was helemaal slap. Nu raakte ik helemaal in paniek. Ze ademde niet meer!
Ik had altijd gezegd dat ik dat soort gevallen altijd meteen de 112 zou bellen, maar ik kreeg gewoon een black-out en wist niets meer. Gelukkig heeft mijn man meteen gehandeld. Hij klopte op haar ruggetje en deed van alles om toch maar weer beweging in haar te krijgen en gelukkig is dat gelukt!
Toen ze weer een beetje bijgekomen was, hebben we meteen de dokter gebeld. De dokter kwam en stuurde ons meteen door naar het ziekenhuis. Daar konden we meteen blijven want Melanie moest opgenomen worden. Ze werd er aan allerlei dingen gelegd en ze zou er dus de eerste tijd moeten blijven. Ik was ontroostbaar en bang. Mijn hele wereld viel in elkaar. Een half uur eerder had ik alles wat ik wou en nu stond dat alles opeens op losse pootjes.
Ze hebben Mel van kop tot teen onderzocht maar tot op de dag van vandaag hebben ze niets kunnen vinden. Aan de ene kant gelukkig, maar aan de ander kant is het ook eng dat ik niet weet wat het geweest is.
Na een week is Melanie weer thuis gekomen en sindsdien gaat alles prima. De schrik zit er wel nog steeds in. Voor hetzelfde geld had ze toen het gebeurde in haar bedje gelegen en had ik het niet gemerkt. Dan was ze niet meer bij ons geweest. Ik krijg het meteen weer benauwd als ik eraan denk. Nu probeer ik weer wat vertrouwen te krijgen. Elke dag gaat het iets beter, maar ik denk dat ik altijd wat die angst zal blijven houden.
Silvana
Reacties:
Door: Bedje op 16/09/2002 @ 20:19 
jeee Silvana ... ik krijg kippevel als ik dit lees
Door: silvana op 20/09/2002 @ 13:53
hoi bedje,
ja ebg he,maar gelukkig krijg ik steeds weer wat meer vertrouwen,het gaat hartstikke goed met haar en alle na controle,s zijn ook steeds goed,dus het gaat gaat steeds iets beter.
silvana
Door: corine op 05/11/2002 @ 12:18
Hoi,
Het zal je maar gebeuren ik denk dat iedere moeder er wel is aan denkt maar dat het je echt gebeurt.gelukkig bestaat er zoiets als moederinstinct.
Gelukkig is ze er nog.
Door: silvana op 08/11/2002 @ 14:05
ik ben elke dag danbaar dat ze er nog is en geniet volop van haar en mijn zoontje
Door: sonja op 30/06/2003 @ 21:37
Hey, ik heb 3 weken juist hetzelfde meegemaakt met ons zoontje van 8 maanden. Hij had zich verslikt in soep en kreeg geen lucht meer,hij werd helemaal blauw. Hij heeft 4 dagen in het ziekenhuis moeten liggen en ze hebben niets gevonden. Ik was hem ook kwijt geweest zonder de goede reactie van de verzorgsters in de opvang. Maar ik kreeg het nu nog altijd benauwd als ik denk dat ik mijn ventje had kunnen verliezen. Maar we mogen er niet bij blijven stilstaan. Gewoon doorgaan en genieten. groetjes
Door: joelle op 04/10/2004 @ 23:28
hoi, een herkenbaar verhaal. Vorig jaar in november waren we in center parks en ons dochtertje lag in de koets te slapen, ze was toen 4,5maand. Op een moment vond ik dat ze bleek zag en vroeg aan mijn man om even te kijken. Ze voelde toen heel koud aan.
Hij begon haar zachtjes wakker te schudden en nog..., maar er kwam geen reactie. Ik schrok me bijna een ongeluk, kon zelf bijna geen adem meer nemen en heb haar uit die koets gehaald, haar naam geroepen en tegen haar gezichtje zachtjes geklopt. En dan ineens reactie. Al bij al heeft dit een paar minuten geduurd, maar ik ben er zeker 2 dagen ellendig van geweest.
Jeeeses, ik zou het niet willen dromen !
Sliep ze nu te vast, of was er iets anders, ... geen idee. Maar ze heeft die eerste dagen nadien geen seconde alleen geslapen;
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.