Help, mijn kindje had honger!
Toen ik 6 jaar geleden voor het eerst moeder werd, wist ik helemaal niks van baby'tjes. Bij inschrijving in het ziekenhuis werd me gevraagd welke kinderarts we wilden. Omdat we daar helemaal geen ervaring mee hadden en we er zelfs niet aan gedacht hadden om hieromtrent raad te vragen aan andere mama's, hebben we gewoon voor de hoofdpediater van het ziekenhuis gekozen. Dit was uiteraard een wat oudere maar bekwame dokter.
Bij de geboorte woog Kristof 3.950 kg. Hij kreeg 5 voedingen per dag. Tussen 11 uur 's avonds en 6 uur 's morgens kreeg hij géén flesje: doktersorders…
Overdag kreeg hij ook enkel op vaste tijdstippen zijn flesje. En niks meer dan de dokter had gezegd. Met als gevolg: ons baasje had honger! Ik vond het wel vervelend en stom. Borstvoedingskindjes eten toch ook zoveel als ze willen en wanneer ze het willen? Maar ja, ik denk dat ook dat wel aan banden lag bij deze kinderarts.
Thuisgekomen bleven we dus met het probleem zitten. Kristof had honger! Ik belde geregeld met de pediater en naar K&G. En nee, ik mocht echt niet meer melk geven, dan zou hij ziek worden. Dus wat doe je dan als ouders die het beste met hun kindje voorhebben?
Heel soms gaven we 's nachts toch een beetje melk bij. Maar zo weinig dat het manneke er helemaal gek van werd. Want het was echt van slok, slok, slok, op!
Op de duur mochten we van K&G wel een volle fles per dag meer geven. Oef!
Toen we met fruit- en groentepap mochten beginnen, kreeg hij van mij net zoveel hij wilde. Heel veel dus! Dat ventje geraakte gewoon niet "bijgegeten". Hij heeft trouwens nooit last gehad van krampjes of overgewicht.
 | Toen 2 en een half jaar later ons tweede kindje, Dieter (3.550 kg) geboren werd, waren we intussen al wat ervaren en we kozen voor een andere pediater. Wat een verschil! Dieter kreeg eten wanneer hij honger had, ook 's nachts. Ik moest maar even bellen en daar kwam de fles. Dat baasje was altijd tevreden en voldaan. Net hetzelfde met Jeroen, die dit jaar geboren is. Hij mocht lekker smullen wanneer hij zin had. Nu voel ik me nog dikwijls schuldig omdat ons eerste kindje niet lekker kunnen eten heeft de eerste maanden… En stom ook! En BOOS! Terwijl ik ook |
Gelukkig is ook ons oudste baasje uiteindelijk toch nog een heel tevreden, gelukkige baby geworden. En ondertussen al een heel grote jongen die in het eerste leerjaar zit.
Liefs,
Anita
Reacties:
Hallo Anita,
Zo zie je maar dat baby’s niet met een gebruiksaanweizing worden geboren, elke baby is anders, er zullen vast baby’s zijn die in het geval van je zoontje helemaal geen honger hadden. Mocht een babytje geboren worden met een gebruiksaanwijzing zou het idd voor ouders en dokters veel gemakkelijker zijn helaas is dat niet en moeten we per kind gaan zoeken wat goed voor hem/haar is.
Groetjes Cindy
ja Anita, al doende leert men hé !!
Maar het zit je wel duidelijk dwars hé, als je 6 jaar later nog steeds de behoefte hebt om het op papier te zetten ...
Goed dat je dat dan ook gedaan hebt Groetjes, Chrisje.
Door: Stientje op 03/04/2003 @ 11:51 
Tof dat je drie knapperds hier ook eens op het forum staan. Hebben ze wel verdiend hé !
Héél lieve foto ook ! 
Ik kan daar wel goed inkomen dat dat nog altijd ’nijpt’ als je daaraan terugdenkt. Maar het is allemaal goed afgelopen en dat is natuurlijk het voornaamste.
Mijn schoonmoeder is zo’n 32 jaar voor jou bevallen, en toen was het nog veel erger met die dokters. En vooral : met die nonnen !
Zij moest 10 dagen in het moederhuis blijven en mocht haar kind niet 1 keer vasthouden. Op een keer had ze stiekem het dekentje wat achteruit getrokken om eens goed naar haar baby te kunnen kijken. Ze stopte het dekentje nadien terug goed in maar die non had het gezien. En KWAAD dat die was ! Na 10 dagen word je dan als kersverse moeder met je kindje naar huis gestuurd en je hebt het nog nooit vastegehouden, een flesje gegeven of in bad gedaan. Trek dan maar je plan zeg ! 
Ze heeft mij dat verhaal al wel tien keer verteld, dus ook voor haar is dat iets dat nooit helemaal verwerkt is. Toen was er een nog erger verhaal. Frank was ziek, diarree tot en met, koorts en overgeven. Hij was zo slap als iets. Het was vrijdag en ze gingen naar de dokter. Die zei : "zeg, moet je daarvoor komen ?! Als ze hier allemaal zo rap stonden..." Zij dus naar huis, zonder geneesmiddelen of goede raad. De zondag was het echt wel goed mis. Hij reageerde op niks meer. Maar nu durfden ze niet weer naar die dokter. Uiteindelijk heeft een andere huisarts Frank onderzocht en hen onmiddelijk naar het ziekenhuis gestuurd. Daar zagen ze wél meteen de ernst in van de zaak. Waren ze een paar uur later geweest, hij was dood. Volledig uitgedroogd. Toch wel goed dus dat de tijd van de almachtige en alwetende dokter een beetje voorbij is. Nog niet helemaal...maar toch al beter. De mensheid leert toch traag uit zijn fouten hé.
Hoi!
Jaja,die eerste dokter was eentje die bijna op pensioen kon. Zijn vrouw was de secretaresse dus die had dezelfde leeftijd.
Die komen nog uit een hele andere tijd van opvoeden ed. he! Heel goed bedoeld maar ja,niet altijd het beste.
En zo zijn er spijtig genoeg ook nog veel jonge dokters.
’t Is trouwens pas bij het tweede kindje dat het me zo hoog zat. Toen zag ik echt wat een verschil het kon maken.
Want Kristof die brulde echt wel van de HONGER hoor!
Daarom vind ik ook dat je elk kind apart moet bekijken en niet zomaar van het gewicht en de lengte uitgaan en dan zeggen hoeveel dat manneke MAG eten.
Zolang je zelf je gezonde verstand maar gebruikt he.
Maar ja,ik vertrouwde toen echt volledig op die dokter en dan kind en gezin.
Na de geboorte van de twee anderen had ik er telkens wel last van,van dat ’ocharme,Kristof heeft zo’n honger gehad!’.
Maar nu is dat weeral over hoor!
Chrisje,ik moets toch ook eens proberen of ik zo’n verhaaltje geschreven kreeg he!
Ik was goed op dreef en heb er toen maar twee ingestuurd!
Door: sarah op 04/04/2003 @ 11:42
hoi
bij mij werd er ook op aangewezen dat ik s’nachts zeker geen voeding mocht geven! mijn zoontje is nu 4,5 en heeft nog steeds nachtvoeding nodig en ik geef hem eigenlijk ook op vraag eten! want anders blijft hij schreeuwen hij krijgt 5flesjes van 240ml en daarbij nog groentepap en meer dan 150gr! mijn zoontje is van bij de geboorte eigenlijk zeer actief zit eigenlijk geen minuut stil dus normaal zou je zeggen met zoveel voeding moest dat manneke al serieus opgeblazen zijn maar nee,hoor ik denk dat hij veel verbruikt want dik is hij echt niet hoor!
ik doe ook niet wat de dokters zeggen,ik denk trouwens dat je zelf het best weet wat je kind nodig heeft en als hij echt honger heeft waarom hem dan laten creperen?!
groetjes
Zo is dat!
een voordeel van dat strenge regime bij Kristof (voor ons dan toch!)
was dat hij direct vanaf de eerste dag thuis bijna elke nacht doorsliep!Hij vroeg dus wel niet meer om nachtvoedingen. Tja,als je die toch niet krijgt!
Overdag had hij wel veel honger!
Als hij ’s nachts soms toch wakker werd dan was het natuurlijk brullen. Honger! Tja,nu kan je er om lachen he! Maar toen niet hoor.
Bij de twee anderen heb ik gewoon eten gegeven op vraag.
Door: sarah op 04/04/2003 @ 16:50
hey,anita
tja, mijn probleem is dat hij nog steeds niet doorslaapt dus het zal ook wel zijn voordelen hebben
groetjes
Door: San en Sem (profiel) op 05/04/2003 @ 11:11
Dag Anita,
ik denk dat ik het al véél gezegd heb: je hebt 3 knappe kerels zenne!
Sem heeft 8 maanden ’s nachts nog gedronken maar ik ben altijd afgegaan op mijn gevoel (en niet op dat van mama, dokters, vrienden,...). Maar ja, ik ben dan ook een koppige, eigenwijze madam hé
!Voel je maar niet schuldig, dat waren gewoon ouderwetse mensen! en jij bent een fantastische mama! Na, ik heb gezegd...
Door: sarah op 05/04/2003 @ 11:27
hey san
hoe vaak dronk sem s’avonds? en at hij overdag ook veel?
want mijn zoontje is 4,5 en krijgt s’nachts nog steeds voeding.
hij drinkt per dag 1 200ml en nog een groentepap.
groetjes
Hoi Anita!
Ik wist helamaal niet dat jij hier een verhaal had neergeschreven!
Wat jammer achteraf hè, maar wist jij toen veel? Voor wat het waard is; ik vind jou een geweldig goede moeder!!!!
En wat een pracht van een foto van je drie fotomodellen alweer! Je hebt echt een kroost om jaloers op te worden!
Heel veel groetjes van Nele xxx
Door: leeuwtje op 30/04/2003 @ 18:37
hallo ik heb hetzelfde meegemaakt met mijn 2de ik gaf toen voor de eerste keer borstvoeding maar 2 borsten snachts om de 3 uur en madam had nog steeds honger ik tegen de vroedvrouw gezegd ik heb volgens mij te weinig nee zegt ze dat kan niet nou ja mijn gevoel zei dat het kind te weinig krygt dus ben ik na 8 dagen borstvoeding gewoon overgestapt op de fles en toen werd ze ook nog een spuugertje bij elke boer dat ze liet kwam de voeding mee omhoog toen ben ik haar voeding gaan geven verdikt met nutricia ze woog toen met byna 4 mnd 8 kilo, ik ben goed geweest om op mijn gevoel af te zijn gegaan want als ik de zusters had moeten geloven nou dan had ik nog nachten lang met een hongerig kind gezeten nee dankje jij ook bedankt voor je mooi verhaal je zult je wel af en toe schuldig voelen he maar komop het is allemaal goed gekomen...
Door: nimué op 30/04/2003 @ 18:53
Stientje,heb net je reactie gelezen en moet spijtig genoeg zeggen dat de alwetende dokters en verpleging nog lang niet uitgestorven zijn.
Ons kindje heeft hen niet overleeft.
Ons verhaal staat bij"engeltjes bevalling word nachtmerrie
Nimué
Door: Irene op 03/08/2005 @ 13:59
Ik herken het verhaal zo goed !
Ook hier houden consultatiebureaus nog te krampachtig vast aan de standaard hoeveelheden en maten. Onze dochter was 4.025 gram toen ze geboren werd (4 jaar geleden), was de eerste 2 weken heel rustig en toen begon het. Een week opname in het ziekenhuis leverde ons gelukkig een kinderarts op die direct zei dat ze honger had. Ze mocht in 20 min. drinken wat ze wilde en dat was wel 3 tot 4x zoveel als de standaard hoeveelheid. Toch was dat ook niet genoeg na een tijdje en gaven we haar Friso Extra voor hongerige babies, wij hebben dat gemengd met Friso Comfort tegen darmkrampjes en spugen omdat ze wat obstipatie kreeg van Extra alleen. Op het consultatiebureau bleven ze maar zeggen dat ze teveel voeding kreeg, maar qua lengte en gewicht zat ze altijd goed. Ik ben zoooo blij dat ik toch mijn moedergevoelens heb laten overheersen boven de standaards van de 'zogenaamde experts'. Nu 39 weken zwanger van nummer 2 heb ik de juiste voeding alweer in huis gehaald hoor en ben ik zeker niet bang om weer meer te geven als ons kind honger heeft. Tenslotte zal deze nog zwaarder worden dan zijn zusje en zal hij het wel nodig hebben dan.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.