Babyopvang
Door Liesje op 04/07/2004 - 13:12:
Hallo,
Ik heb een zoon van 3 jaar en een dochter van 15 maanden oud. Mijn zoon is altijd naar een dagmoeder geweest, waar ik wel tevreden over was. Het was dus logisch dat ook onze dochter naar daar zou gaan.
Het was al allemaal geregeld toen ik mijn zoontje steeds weer huilend bij de dagmoeder aantrof. Dat brak telkens mijn moederhart. Nachten heb ik liggen piekeren en toen kwam ik tot het besluit dat hij zich er waarschijnlijk verveelde want hij was ondertussen de oudste van de bende. Bovendien was hij thuis zindelijk terwijl hij daar alles onder plaste! Dat was voor mij ook een teken dat hij zich daar niet meer goed voelde. Toen hebben we besloten dat hij waarschijnlijk schoolrijp was en sindsdien gaat alles perfect!
Nu gaat onze dochter ook al een 6-tal maanden naar daar en het is een ramp! Het is zelfs zo erg dat de dagmoeder naar mij belt dat ik haar moet komen ophalen. Ik ben momenteel 3 maanden thuis. Toch laten we haar één keer in de week naar daar gaan omdat we denken dat wanneer ze 3 maanden niet zou gaan, ze helemaal zou vervreemden. Nu kan ik haar dus nog ophalen, maar wat als ik terug aan het werk ben?
Ik lig daar echt wakker van. Mijn man zei steeds dat het aan onze dochter lag want ze is inderdaad een kindje die veel aandacht opeist. Nu heb ik hem weten te overtuigen dat zij zich, volgens mij, niet goed bij die dagmoeder voelt. Er zijn echt dingen daar, die volgens mij niet kunnen: zo heeft ze een visvijver aangelegd en er staan dingen in de tuin waar de kindjes niet aan mogen komen en lopen er honden rond. Dit was allemaal nog niet zo toen mijn zoontje er was.
Mijn man staat nu volledig achter mijn besluit om onze dochter naar een crèche te brengen, waar ze zich hopelijk beter zal voelen. Duimen maar!
Ik weet dat dit een hele boterham is, maar ik zou graag weten of er nog mensen zijn die veranderd zijn van een dagmoeder naar een crèche en/of hun kindjes daar dan opnieuw zijn open gebloeid. Of zou ik alles veel teveel opblazen want dat denk ik dan ook weer?
Ik moet over een tweetal weekjes terug aan het werk, dus ik hoop dat we tegen dan een goede oplossing gevonden hebben.
Vele groeten en alvast bedankt!
Liesje
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Mijn zoontje gaat elke dag naar de crèche en is daar héél gelukkig! Ik hoor hem altijd al van ver kwebbelen en lachen als ik hem ga ophalen.
Het zal er gewoon aan liggen waar je terechtkomt, en ieder kindje reageert ook anders. Volg gewoon je gevoel zou ik zeggen, dat klopt immers altijd!
Door: caro op 14/07/2004 @ 21:43 
Mijn dochtertje gaat zowel naar een gastouder (zoals wij dat hier in Nederland noemen) als naar het kinderdagverblijf en over beide ben ik zeer tevreden !!
De gastouder woont bij ons in dezelfde straat en ken haar al heel mijn leven. Daaranast mag men hier in Nederland als gastouder buiten je eigen kinderen maar max. 4 kinderen opvangen. Onze gastouder heeft zelf 2 tieners en wil max. maar 2 kindjes per dag opvangen, op die manier kan ze echt alle aandacht aan de kleintjes geven. 7 Kinderen op 1 gastouder vind ik echt veelste veel en zou zelf echt niet willen datr mijn dochter daar tussen zou zitten !! Elke keer houd ze in een schriftje bij wat ons dochtertje heeft meegemaakt. We hoeven op de oppasdagen van haar, haar naam te zeggen en ons dochtertje staat al bij de voordeur, ze heeft het er reuze naar haar zin !! Helaas kon ze niet alle oppasdagen (dan had ze al 2 kindjes) en dus gaat ze de andere dagen naar een kinderdagverblijf. Ben daar eerst eens wezen kijken toen ik nog zwanger was. En mocht zo lang blijven als ik wilde !! Alles zag er schoon en opgeruimd uit en goed georganiseerd. Ik heb haar in al die tijd nog maar 1x moeten ophalen en toen was ze idd flink ziek geworden (nav een prik die ze eerder die dag had gekregen bij het consultatiebureau). Ook bij het kdv ondernemen ze heel erg veel....elke week komt ze wel met een kunstwerk terug, zodra het droog weer is gaan ze lekker naar buiten. Soms zelfs naar de markt om een krentebol te halen. Ze nemen alle tijd om vragen te beantwoorden, houden bij wat ze op een dag eet, drinkt en wat ze doet en heeft gedaan. Slapen gebeurd in bedjes en niet in de kinderstoel. Als ze er komt heeft ze bijna geen tijd meer om ons gedag te zeggen, komen we haar ophalen dan heeft ze bijna geen tijd om mee te gaan, want dan moet mevrouw eerst nog een keer in de ballenbak, en nog ff op de loopfiets, en de koe moet nog gedag gezegd worden, zo ok de kip, de haan, het schaap, de geit etc.....
Kortom we zijn tevreden over beide opvangmogelijkheden !!
Door: Anoniem op 20/07/2004 @ 17:31
Mijn zoontje ging 1 jaar naar dezelfde onthaalmoeder tot hij begong te schreeuwen en we hem afhaalden met een opgezwollen gezichtje zo rood als een tomaat.
Nu sinds kort gaat hij naar een onthaalmoeder die juist begongen is en ik moet je zeggen die kan heel goed met kinderen omgaan hij schreeuwt niet zij is er wel regelmatig mee bezig t’is een hele goede we raden ze aan iedereen aan.
Door: tanja op 21/07/2004 @ 14:32
Hoi, de eerste maanden na de geboorte van onze zoon was hij werkelijk een ’huilbaby’. Hij was met weinig tevreden, sliep overdag weinig en hij nam ons de hele dag in beslag. Ik had dan ook schrik om hem op z’n 3 maanden naar de creche te brengen, bang dat hij zoveel zou huilen dat hij de verzorgsters gek zou maken. Ik dacht dat het personeel misschien weinig tijd ging hebben om met ons kleintje bezig te zijn. Het tegendeel is echter waar. Op de creche gingen ze zeer professioneel om met z’n huilgedrag, ze zetten hem in de draagzak, gaven babymassage of gingen met hem wandelen indien het mogelijk was. Hij werd in de box te slapen gelegd zodat ze hem goed in het oog konden houden en snel een tutje geven als het nodig was. En zie, we zijn nu 3 maanden verder en onze zoon is nu op de creche een echt zonnetje en hij slaapt overdag nu heel goed. Het wenen is er thuis soms nog wel bij, maar het is toch fel verminderd. In de creche ziet hij de andere kindjes, dat vindt hij zo interessant dat hij vergeet te wenen. Er is daar zoveel te ontdekken, en er wordt echt een dagroutine aangeleerd. Wij zijn aldus tot op heden over onze creche (Dol-fijn in Turnhout, even reclame maken mag wel) zeer content, we vinden dat er heel leuk met de kindjes omgegaan word, en zouden ze aan iedereen aanraden.
Voor de rest, aan iedereen veel succes met de zoektocht naar een gepaste kinderopvang.
groetjes
Door: liesje op 22/07/2004 @ 21:54
hallo allemaal,
bedankt voor de vele reacties ,had ik echt niet verwacht!
Zoals gezegd moest ik terug beginnen werken maar zover is het niet gekomen.Hoe dichter de datum kwam hoe ongemakkelijker ik werd! Na lang en goed overleg met mijn man ben ik naar mijn werkgever gestapt om te vragen of hij mij mijn ontslag wou geven.Het was gelukkig geen probleem. Dan ben ik naar de dagmoeder gegaan om te zeggen dat mijn dochter niet meer zou komen; We hebben haar wel in de creche ingeschreven waar ze nu op de wachtlijst staat. Ik zal in september weten of ze er een plaatsje voor haar hebben. Dan is het de bedoeling om haar daar 2 halve dagen naar toe te brengen, want zoals gezegd is het een mamaskindje. We denken dat het voor haar beter zou zijn als ze niet altijd bij mij is.We zijn dus ook de creche gaan bezoeken en mijn mond viel open! Ik vond het prachtig georganiseerd al die kleine bedjes naast elkaar en alles zo open!Echt aangepast speelgoed en boekjes waar men de kindjes in opvolgt, een grote, veilige tuin met afgesloten zandbak,...
Onze dochter was al druk aan het spelen! Ik heb er echt een heel goed gevoel over, nu hoop ik dat mijn dochter het ook zo aanvoeld!!
Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte en ik ben nu net als anoniem een heel gelukkige huismoeder!!
En nogmaals bedankt voor jullie talloze reacties.
Groetjes Liesje.
Door: Anoniem op 02/08/2004 @ 00:38
Hallo "moeders?"
Is het voor jullie allemaal nu echt NOODZAKELIJK om te werken? Is de geldnood zo hoog dat je liever een salaris hebt, dan je kindje om je heen? Hoeveel blijft er over nadat je de kinderopvang hebt betaald. Ik kan me niet voorstellen dat jullie allemaal alleenstaande moeders of weduwen zijn. De jeugd van je kind komt maar 1 keer. Een kind kan ook gelukkig zijn in een kleiner huis en zonder dure vakanties.
Bezint eer gij begint.
Door: Anoniem op 03/08/2004 @ 17:12
Hallo,
Sam onze zoon van 2 was een echt huilbaby toch bracht ik hem naar een onthaalmoeder die iedere keer met veel liefde naar onze knul kijkt. IK heb veel bewondering voor haar en kan haar nooit genoeg bedanken voor de goede zorg die hij daar krijgt. Mocht er ooit nog een kindje bijkomen weet ik heel zeker dat hij weer naar haar gaat. IK heb er geen dag spijt van want ik werk zelf vier dagen en de andere dagen is hij thuis en dat gaat uitsteken. Het gaat gewoon super.......
Door: *LONE* op 04/08/2004 @ 17:29
Ik wil toch graag eventjes kwijt dat ik hierboven een vreselijke zure opmerking las, waar ik vreselijk boos om werd en waarvan ik vond dat ze nérgens op sloeg!
Beste anoniem,
De meeste mensen hebben hélemaal niet liever een salaris dan hun kindje om zich heen.
Persoonlijk hoef ik helemaal geen dure vakantie’s en ons huisje is ook niet erg groot...
Maar van één loontje kunnen wij echt niet leven, hoor.
Persoonlijk heb ik énorme bewondering voor mensen met kinderen die nog gaan werken.
Doe het maar eens, hoor!
Of ga je me nu ook nog vertellen dat kindjes geen pampertjes, speelgoed, eten en kleertjes nodig hebben? Of niet eens graag naar een speeltuin of een pretpark gaan???
Laat je domme opmerkingen alstublieft achterwege!
Sorry voor mijn boze reactie, maar dit moest eruit!!
Door: christel op 25/09/2004 @ 18:45
Hoi,Evi.
Ik las zojuist jouw reactie.Goed gezegd!!Ik had het niet beter gekund.Ik wilde juist hetzelfde doen.
Ik heb nl mijn oudste zoon thuis grootgebracht en niet naar een creche.
Daarna kwam mijn tweede zoon,maar algauw was ik die routine beu en wilde ik iets meer in mijn leven dan:Hoi schat,hoe was je dag op het werk?Keigoed?En wat heb jij vandaag gedaan?Oh hetzelfde als altijd,pampers verversen,fruitpap maken,enz...Dus toen de tweede een jaar was ben ik parttime gaan werken en dat bevalt me uitstekend!En als ik me beter in mijn vel voel dan ben ik ook meer bezig met de kinderen.
Ik kan ze zelf nog naar de school doen en gaan halen en als ze ziek zijn komt de schoonmama.
Een werkende "moeder" is zeker geen slechte "moeder".
Integendeel!!
Door: Tami op 27/10/2004 @ 10:52
Ons zoontje was geen makkelijk kind als baby. Hij huilde veel en sliep bijna niet overdag. Toen hij 8 weken oud was moest hij naar de onthaalmoeder en dat verliep niet zo vlot. De eerste weken sliep ons zoontje 5 uur per dag bij haar en in de weekends bij ons thuis niet. Ik vroeg haar een keer hoe dat kwam en als antwoord kreeg ik: je denkt toch niet dat ik hier de hele middag ga op zitten met hem, ik leg hem in zijn bed en na lang huilen valt hij wel in slaap. Ik wist niet wat ik hoorde zij liet ons kind uren huilen tot hij uitgeput in slaap viel. Op een keer ging mijn schoonzus hem ophalen. De deur stond open en ze ging binnen ons zoontje zat moederziel alleen in zijn park in de keuken, alle lichten waren uit en ’t was al donker en de onthaalmoeder zat in de living naar tv te kijken. Toen was de maat vol. Ik nam zoveel mogelijk verlof op om hem thuis te houden terwijl ik zocht naar een andere onthaalmoeder. IN totaal heeft hij nog 2 weken moeten gaan. Hij huilde enorm toen ik hem af zette en was nog aan ’t huilen toen ik hem ophaalde. Zelf ging ik huilend werken. Toen bleek dat er nergens anders plaats was ben ik gestopt met werken. Ons zoontje werd een heel vrolijk kind. Nu ben ik zelf onthaalmoeder. Ik pas mij aan de kindjes hun ritme aan, er slapen altijd kindjes en er zijn altijd kindjes op. Ook hier zijn er kindjes die niet makkelijk slapen of veel huilen maar met liefde en aandacht lukt alles.
Liesje, er zijn echt wel goeie onthaalmoeders laat de hoop niet zakken. Succes
Door: liesje op 11/11/2004 @ 21:57
Hallo iedereen,
zoals beloofd zou ik jullie op de hoogte houden. Mijn dochtertje gaat sinds half september naar de creche en ik moet zeggen dat ze zich er enorm goed voelt! Als ik haar breng is ze altijd vrolijk, ze huilt niet als ik wegga (buiten de eerste en enige keer) en ze doet vrolijk dada.Het is nog altijd een openbaring voor mij .Ik weet dat dat overdreven klinkt maar zo voel ik het aan. Ze maakt knutselwerkjes die ze dan mee krijgt, ze zitten samen aan kleine tafeltjes om te eten ,ze gaan allemaal samen op het potje,.. Eén kv houdt zich bezig met knutselen ,een andere met liedjes te zingen, een andere met kleuren,..Zo hebben ze elk gemiddeld een groepje van 5 kindjes. Ik versta dat het bij een dagmoeder niet zo kan zijn, zij moet inderdaad zelf eten maken enzo. Maar bij onze dagmoeder moesten de kindjes zich alleen bezighouden en op het potje gaan hoorde er ook niet echt bij. Ik heb natuurlijk ook maar 1 ervaring en het zal niet overal zo zijn! Wij zijn enorm blij dat we de stap gezet hebben en hebben nog geen seconde spijt gehad!En nu dat mijn dochter zich goed voelt , is de mama ook weer blij. Ik heb dus 5 maanden thuis gezeten en sinds kort doe ik interimwerk. In januari start ik met een computercursus en wie weet vind ik dan werk in een school! Dat is toch een beetje mijn betrachting maar we zien wel!
Ik wou ook nog even reageren op wat anoniem schrijft: gaat werk en geld boven het geluk van je kind. Néé, heel zeker niet. Maar met 350 euro stempelgeld kom je echt niet ver, hoor. En mijn man heeft nochthans ook een gemiddelde wedde.Allebei nieuwe schoenen en kleren , het kan zoals je weet vlug oplopen, hé. En de kinderen aankleden en eten geven zijn niet de enige onkosten in een gezin! Ik heb nu in beide situties gezeten en enkele maanden stempelen dat gaat voor enkele maanden , maar voor niet veel langer! Soms heb je niet echt de keuze om zelf te kiezen.
Groetjes liesje.
Door: Anoniem op 03/12/2004 @ 23:41
Een full time moeder is net zo veel waard als een werkende hoor...alleen leg het mijn schoonzussen maar eens uit.Die kijken sowieso neer op alles wat anders is, en heb je wat minder geld, dan houd hun begrip helemaal op.Blij dat ik niet zoals zij ben, met hun belachelijke kwaliteits uurtjes, en hun gepronk met hun kinderen.Kinderen als verlengstuk van je ego...kan het erger???
Door: heidi op 20/12/2004 @ 14:22
ik ben zelf een moeder van twee en een dagmoeder en wil alleen dit kwijt als je kindje zo weent en echt niet gelukkig is bij de dagmoeder volgens jou ( want als moeder voel je dit toch aan) zoek dan een andere opvang voor je klein het belangrijkste is toch dat je kind zich veilig en gelukkig voelt!!! veel moed nog in de zoektocht naar een opvang waar het klikt voor jullie en je kind
Door: Emma op 07/02/2005 @ 18:14
Mijn dochtertje, die binnenkort 7 maanden wordt, gaat reeds sedert de leeftijd van 3 maanden naar de onthaalmoeder. Onze keuze voor deze onthaalmoeder was vrij simpel: het is dichtbij het werk van mijn man, ze neemt maximum 3 kinderen omdat ze al wat ouder is en beseft dat dit haar grens is, een familiale omgeving, een "oma"type, ... Kortom, ze voldeed aan al onze verwachtingen.
Toch verliep het niet zoals we gehoopt hadden. Onze dochter, die altijd welgezind is, was veelal afwezig toen we haar ’s avonds ophaalden. Sommige zaken, die ze in het doorgeefboekje schreef, klopten niet altijd. Meestal had ze een vuile pamper bij onze thuiskomst. Ik had ook de indruk dat ze meer bezig was met haar huishouden dan met ons kindje. Op een keer was mijn man 5 minuter later dan het afgesproken uur aangekomen. Het eerste was ze hem zei als ze de deur opendeed, was: "Zo laat!". Oké, je moet geen half uur te laat komen, maar 5 minuten ... Als je onthaalmoeder bent, moet je toch nog een beetje flexibel zijn, of niet?
Nu, we stonden op het punt om te veranderen van onthaalmoeder. Ik was nog meer overtuigd dan mijn man om te veranderen. Uiteindelijk heeft mij kunnen overhalen om het nog een kans te geven, op voorwaarde dat wij, als er zich nog iets voordoet, duidelijk onze mening moeten durven zeggen aan de onthaalmoeder. Ik ging ermee akkoord en ’k moet zeggen: alles verloopt nu veel beter. Als ze een scheve opmerking geeft, durven wij haar nu tenminste op haar plaats zetten. We zeggen haar ook duidelijk wat onze verwachtingen zijn en op deze manier zijn heel wat misverstanden uit de weg gewerkt. Maar helaas heb ik er toch niet altijd het volle vertrouwen in. Ik denk dat ons 2de kindje ergens anders zal naartoe gaan.
Door: kris op 15/02/2005 @ 22:54
ik mag toch hopen dat de anoniem van bezint eer ge begint niet dezelfde is van de anoniem van het verlengstuk van je ego, want anders wordt het me toch echt te gortig. Eerst een oordeel vellen over werkende moeders (waar bemoei je je eigenlijk mee?) en vervolgens gaan vertellen dat je als full-time moeder net zoveel waard bent als een werkende. Ik heb in geen enkele reactie gelezen dat je als full-time moeder minder waard zou zijn, dat sleep je er zelf bij. En het lijkt er nou ook niet echt bepaald op dat jij begrip kan opbrengen voor je schoonzussen, de pot verwijt de ketel???????? Op deze manier wordt er een wedstrijdje tussen werkende en niet-werkende moeders van gemaakt. Wie is beter?
In mijn ogen ben je de beste moeder als je het belang van je kinderen en je eigen gezin voorop stelt, ongeacht of je werkt of niet. Een gelukkige mama is de beste mama, en op mij kom jij niet gelukkig over. Jammer.
Door: Kaatje op 17/02/2005 @ 11:00
toen Laura onze oudste 1 jaar was zijn we verhuist van Antwerpen naar Gent en moesten we dus een nieuwe opvang zoeken. Nu waren we in Antwerpen bij een van de beste kribbes die je je kan voorstellen, zo’n toffe sfeer, daar ben ik nu zelfs nog van overtuigd. De overgang was voor onze kleine spruit dan ook verschrikkelijk moeilijk, er werd veel geschreid bij het afscheid. Lange tijd weten we het verdriet aan de overgang tot je op een bepaald moment toch het gevoel krijgt dat er iets niet in orde is. Je begint nog beter op te letten en dan zie je kleine dingen zoals : de deur was steeds op slot (voor de veiligheid van de kindjes alhoewel er ook een hekje was). Als ik haar ging ophalen zaten alle kindjes braaf op de mat te spelen, echte modelkindjes allemaal, kan dit wel? We hebben dan toch beslist om nog eens te veranderen hoewel we dit zeer erg vonden, weeral aanpassen maar we zijn blij dat we het gedaan hebben want alles ging veel beter bij de nieuwe kribbe. Toch hebben we bij ons tweede kindje nog een andere kribbe genomen (was vol voor de eerste) en daar waren we van dag 1 tevreden. Ook ons 3e kindje zal naar deze laatste kribbe gaan.
Er is echt veel verschil tussen de verschillende opvangs en deze zie je niet direct als je op voorhand gaat kijken. Mijn advies is : volg je gevoel, je beeldt je de dingen heus niet in en je overdrijft echt niet. Ons gevoel is ons 6e zintuig en dit laat ons niet in de steek. En ook al is het een aanpassing om te veranderen, het loont de moeite en je krijgt er een gelukkiger kind voor terug en uiteindelijk is dit het belangrijkste.
Allemaal sterkte bij het zoeken van de beste opvang.
Door: Anoniem op 06/06/2005 @ 15:24
Ons dochter is sinds vorige maand (23 maand) proper, thuis alleszins!
Bij de OM weigert ze om het op het potje te doen, liefst in haar broek
Ze heeft precies schrik om het te vragen
Wat kan ik doen, ik wil mijn kind niet verdrietig zien hoor!
Door: Liesje op 21/08/2005 @ 10:42
Hallo allemaal,
hier ben ik dan eindelijk nog eens terug om jullie het verdere verloop te vertellen. Sinds september vorig jaar gaat onze dochter dus naar de creche en het gaat sinds dag 1 FANTASTISCH!!De 1e morgen huilde ze omdat het allemaal nieuw was. Sinds dag 2 kan ze niet rap genoeg naar Kathleen en Brigitte toe. Ze zwaait me al uitbundig uit terwijl ik nog binnen ben!
Het is echt de beste beslissing die ik voor haar kon maken. Het is meer iets voor haar: ze worden er echt bezig gehouden ,er wordt gespeeld, geknutseld,dansen, verven, echt van alles ,ze gaat echt met haar volle zin! Ze worden zo een beetje klaargemaakt om naar school tegaan en voor haar is het in november zover.
Dus in ons geval was de creche de beste oplossing!
bedankt voor jullie reacties en hopelijk vindt iedereen de oplossing die voor hen het beste is.
Groetjes xxx
Liesje
Door: Cry op 08/11/2007 @ 15:03
Ik heb het verschrikkelijk moeilijk met mijn kleine schat achter te laten. Ik herken mezelf heel erg in het verhaal van een dame waarvan ik het volgende las: (Ik heb het er eigenlijk heel moeilijk mee met de gedachte dat ik de zorg voor MIJN dochter aan iemand anders zal moeten overlaten. Wij zijn zo close met mekaar dat ik me niet kan voorstellen dat ze dat dan met iemand anders gaat delen. ) Mijn zoontje wordt binnen 3 weken, 4 maanden. Ik moet hem direct hele dagen naar de creche brengen omdat het nu eenmaal niet anders gaat. Heb al overwogen om thuiswerk te zoeken en te stoppen met mijn huidige baan maar dat gaat allemaal zomaar niet. ALs ik er nog maar aan denk dat ik hem moet achterlaten, schieten de tranen me in de ogen. Het spijtige is dat ik er met niemand over kan praten want iedereen zegt me; iedereen moet zijn kind achterlaten zo zit het leven nu eenmaal ineen. Spijtig genoeg ben ik daar helemaal niet mee getroost. Er flitsen verschrikkelijke gedachten in mijn hoofd. Dat ik mijn kind in de steek laat, dat hij zich alleen gaat voelen omdat ik hem ineens achterlaat. Hij is altijd bij mij, en ik ben enorm veel met hem bezig. Is er iemand die mij gerust kan stellen, dat het toch goed is dat mijn zoontje op 4 maanden naar de creche gaat? Is er iemand die zich hierin herkent? Kan iemand mij goede raad geven?
Alvast bedankt
Door: ines op 23/12/2007 @ 21:09
hallo,
ik zit een beetje in dezelfde situatie. In januari gaat mijn dochter ook naar de creche nadat ze de afgelopen 6 maanden thuis is geweest bij mij. Ik vind de gedachte dat ik ze moet achterlaten verschrikkelijk maar ik troost me met de gedachte dat het beter zal zijn voor haar ontwikkeling. Ze zal veel leren van de andere kindjes in de creche. En voor mezelf zal het ook wel een verademing zijn om terug aan het werk te kunnen en terug wat meer sociaal contact te hebben.
En het moest er toch eens van komen dus geniet ik nu des te meer nog van de dagen die me nog resten met haar!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.