Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Een beetje een zorgenkindje…

Hallo,

Mijn naam is Kristine en ik ben de moeder van een prachtig meisje. Luna werd geboren op 20 januari 2004 en is dus al enkele maanden oud.

Toen ik naar het ziekenhuis ging, voor mijn tweede echo, werd mij verteld dat mijn kindje kalksporen op haar hartje vertoonde. Wat dit betekende, wist ik niet maar ze vertelden me steeds dat ik me geen zorgen moest maken. Nu kan ik je vertellen dat je daar toch constant mee in je hoofd zit. Wel zou er een echo van haar hartje genomen worden, als ze geboren werd en dan zouden ze me meer kunnen vertellen.
Ik was 38 weken zwanger toen ik op 20 januari ingeleid werd na een lange en moeilijke zwangerschap. De reden: ik voelde haar al geruime tijd niet meer bewegen in mijn buik omdat ze te weinig plaats had.
De bevalling zelf was zalig. Na 4 keer persen was ze er dan… Onze flinke dochter werd geboren met een gewicht van 3.790 kg en een lengte van 51 cm.
Op de echo van haar hartje werd geen afwijking gevonden. Die kalk was geen kalk maar een gewone witte verkleuring die geen kwaad kon. We moesten zelfs niet meer op controle gaan. Ik had me dus al die maanden zorgen om niets gemaakt. Ook werd er een echo van haar nieren gemaakt omdat er bij ons in de familie, reflux op de urinewegen zit. Ook dat leek allemaal perfect.
In het ziekenhuis had Luna het heel moeilijk om zich aan de buitenwereld aan te passen. Zolang ik haar vast had, was alles oké, maar legde ik haar in haar bedje dan was het een geschreeuw van hier tot ginder.
Ik gaf borstvoeding en dit ging, tot mijn verbazing, op het eerste zicht perfect. Luna pakte heel gemakkelijk mijn borst en had een stevige zuigreflex. Tot ze na de vierde dag ineens begon te vermageren. Haar gewicht was maar 3.040 kg meer en dit was te weinig. Het gevolg was dat ze extra flesjes bij kreeg want ik zou niet genoeg melk aanmaken. Dit heb ik nooit begrepen omdat ze mij altijd verteld hadden: hoe meer je haar aanlegt, hoe beter het op gang komt en dat was zeker niet het probleem bij ons. Maar ja, afkloven dan maar, hé…
Dit heb ik zo gedaan tot Luna drie maanden oud was en ik terug aan het werk moest: de ene keer de borst, de andere keer afgekolfde melk.

In het ziekenhuis hebben ze dan ook nog eens haar urine gecontroleerd. Bleek dat daar al van bij de geboorte een infectie op zat, dus moest ik Luna gedurende 10 dagen antibiotica geven.
Ook gaf Luna constant over en wat bleek? Ze had een reflux aan haar maagje. Hiervoor moest ik haar elke morgen en elke avond medicijnen geven. Gelukkig is het hiermee al wat gebeterd.

Luna is echt een pracht van een baby maar ze is meer ziek als iets anders. Ze heeft al het rotavirus, twee ontstekingen op haar urinewegen, een keelontsteking en een virale infectie gehad en vorige week had ze een longontsteking. Daarbij heeft ze dan ook nog de waterpokken gehad en was ze lastig van haar eerst twee tandjes. Dit zijn allemaal maar kleine dingen, maar wel heel zwaar als ze vlak na elkaar komen.
Voor de rest begint mijn flinke meid alleen te zitten en groeit ze ongelofelijk snel. Ik probeer er zoveel mogelijk van te genieten en denk steeds dat ik mij gelukkig mag prijzen met zo’n prachtige dochter. Ook al is ze meer een huilbaby dan iets anders, door alle kwaaltjes die ze al heeft opgelopen. Toch is ze het mooiste geschenk dat ik ooit gekregen heb. En als ze lacht, ben ik op slag al die problemen vergeten

Kristine

Door: Veerle en Romy (profiel) op 28/09/2004 @ 15:06

Hey Kristine,

Ik kan je heel goed begrijpen hoor!!
Ikzelf heb twee dochtertjes. Romy pas twee jaar en Rika net één geworden. Ze verschillen net 1 jaar en 13 dagen in leeftijd. Rika is ook een zorgenkindje... Tijdens mijn zwangerschap van haar heb ik op 8 weken een loslating van de placenta gehad, wonder boven wonder heb ik haar na wéken van platte rust kunnen houden. Daardoor is ze wel als dysmature baby geboren (op 39 weken, met een geboortegewicht van 2.400 gr en 46 cm). Toen ze twee weken oud was heeft ze haar eerste oorontsteking gehad en het was bijlange de laatste niet!! Op 3 maand is ze in het ziekenhuis beland met het RSV- Virus, nog geen maand later kreeg ze het Rota-virus, nog een paar maanden later hebben ze beide oortjes moeten doorprikken (weeral ooronstekenigen) met daar tussen nog vele "gewone verkoudheden"!
Een maand geleden heb ik haar gehoor moeten laten testen omdat ze nog steeds geen woordjes vormde. Ze zou door de danige oorontstekingen nog enkel hoge klanken kunnen horen!! Ze hebben haar in slaap gedaan en getest, maar gelukkig was met haar gehoor alles in orde!!
Nu zijn ze tot de conclusie gekomen dat ze een lichte vorm van Autisme heeft... Waardoor ze dus minder snel evolueert...
Het is inderdaad zwaar, en ik heb ook nog mijn andere dochter die aandacht verdient, maar zoals je zegt...
Eén enkel lachje en je batterijen worden weeral opgeladen...

Dus geniet van die mooie momenten!!!!

Groetjes

Veerle en de kids