Lekker ravotten zit er (voorlopig) niet in
Door Baileys op 29/11/2004 - 11:25:
Goh, wat had ik me de baby/peuterjaren van mijn zoontje toch anders voorgesteld...
Na een snelle maar vreselijk pijnlijke tangverlossing kwam ons zoontje op de wereld. Hij moest “een handje geholpen” worden, want zijn hartslag daalde snel. Toen de gynaecoloog hem in zijn handen had, zag ik nog net hoe hij de navelstreng van zijn nekje afhaalde. Ook zag ik dat het een jongetje was en daar was ik zo blij om. Ik had stiekem gehoopt op een jongetje en ik zag mezelf al helemaal gaan: tikkertje spelen, voetballen, klimmen enz…
Helaas is daar helemaal niets van in huis gekomen. Tijdens de bevalling heeft mijn bekken zo’n optater gekregen dat ik nu, ruim twee jaar later, nog steeds kamp met heftige bekkeninstabiliteit. Het gaat met kleine stapjes, zelfs nog kleinere dan die van mijn zoontje, vooruit. Ik kan hem niet meer bijhouden, hij loopt minstens twee keer zo snel als ik en als hij gaat rennen, ben ik de klos. Dat had ik van tevoren niet ingecalculeerd.
Ik vind het moeilijk om de situatie zoals ze is, te accepteren en het doet me vreselijk veel verdriet dat ik niet even lekker kan ravotten met mijn kind. Natuurlijk zijn er momenten van "lekker op mama springen", "mama plagen" en "kieteldood", maar hij ziet gelukkig (nog) niet dat dit mij echt heel veel pijn en moeite kost. Ik weet niet hoe ik moet beschrijven hoe erg het is. Maar ik moet soms echt úren bijkomen van die spelletjes en nog vaker moet ik zeggen dat mama dat nu echt niet aankan.
Gelukkig heb ik een man die heel veel in het huishouden doet en heel veel geduld heeft. Natuurlijk heeft hij het ook moeilijk en had hij zich de dingen ook anders voorgesteld, maar we moeten roeien met de riemen die we hebben. Eén riem is supersterk, die breekt nooit hoeveel kracht je er ook op uitoefent en die riem heet Ayrton!
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Vanessa Dhaene (profiel) op 29/11/2004 @ 12:02 
Baileys,
Ik wens je veel sterkte. Het moet inderdaad heel lastig zijn om niet altijd met je kind te kunnen ravotten. Maar eens Ayrton wat ouder is zal hij ook wel merken dat je echt je best doet...
Ik wens jullie heel veel geluk.
Groetjes
Vanessa
Door: Cisca (profiel) op 29/11/2004 @ 12:49
Hoi,
Ik herken helaas wat je door moet maken. Het is heel erg moeilijk die bekkeninstabiliteit en het kan zeer lang duren eer je ervanaf geraak. Onze jongste is nu bijna 4 en had nog steeds erg veel pijn in mijn bekken, ook ik kan niet ver lopen, rennen, ravotten ed. Nu ben ik per ongeluk weer zwanger geraakt (van een twin) en de pijn die ik nu heb is niet te beschrijven, loop met bekkenband en krukken omdat ik anders niet kan. Door de pijn kan ik niet op mijn zij liggen wantdan drukt het weer extra. Ik hoop dat ik na de zwangerschap van de meeste pijn af zal zijn maar ik weet maar al te goed dat dit niet zo zal zijn. Maar ook ik heb gelukkig een schat van een man die me veel uit mijn handen neemt zodat ik kan rusten ed. Het enige wat je kan doen is neem voldoende rust en over belast het niet want je merkt het altijd als het te laat is en dna kun je vaak een paar dagen minder doen dan normaal.
wens je veel sterkte.
Liefs Cisca
hoi baileys(lekker drankje wat ik nu effe niet mag!!!!)
ik vind het erg rot voor je!
zolang je zoontje je liefde voelt en je man alle andere dingen wel met hem kan,komt hij niks te kort denk ik!
ik heb toch een vraag:toen mijn docter geboren werd is ze met veel geweld met de vacuum gehaald,tijdens mijn eerst zwangerschap had ik daar geen last van,maar de eerste mnd na de bevalling en nu ben ik 19 weken zwanger van de tweede;ik heb er nu ook weer last van!en als ik op bed ga liggen op mijn linkerzij,dan tintelt het ook heel erg!
ik hoop dat je mij wil laten weten in hoeverre dit erg kan zijn.
alvast bedankt!groetjes van nance
Nancy_Remmerswaal@hotmail.com
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.