Hoi Karin !!

Ik heb aan mijn eerste kindje borstvoeding gegeven maar dat verliep spijtig genoeg ook niet zoals gepland. Het was niet zo erg als in uw situatie maar toch had ik het me anders voorgesteld. Ik ben dan ook na één week reeds moeten stoppen.
Ik had echt het gevoel dat ik daardoor iets gemist had.
En dus heb ik het bij mijn tweede kindje gewoon opnieuw geprobeerd met het gedacht "Dan heb ik het tenminste geprobeerd. Lukt het weer niet, spijtig, maar dan kan ik achteraf nooit zeggen ’had ik maar ...’ "
Maar ondanks m’n goede moed verliep het de tweede keer net zoals de eerste keer. Ik ben gewoon niet gemaakt om borstvoeding te geven .

Wat ik u met dit verhaaltje wil vertellen is dat als jij je er goed bij voelt om het weer te proberen: doe dat dan !! Loopt het toch niet helemaal goed af, dan is dat spijtig, maar heb je toch geprobeerd !!
Wat je ook beslist, voel je vooral niet schuldig hoor !!!

Chrisje.

Als mama van drie heb ik na een keizersnede een poging tot borstvoeding gedaan bij de eerste. Ik heb het 6 weken volgehouden. Tijdens elke voedingsmoment hing ik voorover van de buikpijn en uiteindelijk bleek dat mijn operatiewonde inwendig helemaal niet wilde helen omwille van de baarmoedercontracties die borstvoeding veroorzaakt.
Ik heb achteraf ook met andere moeders gepraat die een keizersnede gehad hebben en borstvoeding gaven en die bleken niet allemaal met hetzelfde probleem te kampen als ik.
Voor mijn tweede dochter en mijn zoon heb ik het uiteindelijk niet meer gedaan. Die zes weken buikpijn hadden me zeker niet doen genieten van dat innig moment waar men steeds over spreekt en ik herinner me ook dat ik nukkig was tegenover mijn dochter die niet liever wilde dan koestering en eten.
Ik koos bewust voor een knuffelend moment met een flesje in de hand. Een moment waar we beiden van genieten.

beste karin,
Ik hadbij mijn kindjes eigenlijk geen echte borstvoedingsproblemen, op wat kloofjes na. Dus ik kan niet echt meespreken. Maar ik denk: als je twijfelt, probeer dan borstvoeding; je kan altijd nog flesjes gaan geven. Volhouden kost wat kost is zeker geen goed idee, maar mij lijkt het toch het proberen waard om te beginen. Zelfs al geef je maar een paar dagen, dan heeft de baby dat toch al gehad. En schakel dan zonder schuldgevoelens over naar flesjes! Succes? Cindy

Dag Karin,
ook ik moest snel stoppen met borstvoeding geven bij mijn eerste kindje. Tepelkloven, borstonstekingen en overdag geen melk, maar ’s nachts zwemmen in mijn bed van het overvloedig vloeien van de melk (maar als ik mijn dochtertje dan aanlegde niets meer!!!) deden mij uiteindelijk beslissen te stoppen. Het duurde heel lang voordat ik hier overheen was. Ik had echt het gevoel gefaald te hebben. Mijn dochter is intussen een fantastische meid van 5 en een half jaar. Qua lengte zit ze ver boven het gemiddelde (nu al 128 cm) en ook verder ontwikkelt ze schitterend. Nu ben ik opnieuw zwanger en we verwachten ons jongetje midden april. Met volle moed zal ik opnieuw proberen borstvoeding te geven, maar nu met een minder krampachtig gevoel. Het moet niet meer absoluut lukken. Lukt het ... prima, lukt het niet ... dan geven we gewoon flesjes. Trouwens bij mijn dochter was dat helemaal geen groot werk. Steriliseren van de flesjes deden we met de microgolf (lekker makkelijk en snel) en haar voeding dronk ze liefst van al gewoon op kamertemperatuur (dus geen opwarmen nodig, eender waar was een flesje zeer snel klaar gemaakt).
Net als jij hoop ik uiteraard dat speciale gevoel van borstvoeding geven te kunnen ervaren, maar hoe dan ook zal het onze kindjes niet aan liefde en aandacht ontbreken. Veel moed en ga ervoor !
Groetjes,
Myriam

Z’on 10 maanden geleden had ik ook een borstontsteking met abces. Na twee maanden voeden moest ook ik naar het ziekenhuis het laten verwijderen. Toen ben ik tot zeer groot verdriet ook gestopt met voedingtegeven. Mijn abces zat direct achter de tepel en was zo groot als een tennisbal.

Nu ben ik weer zwanger en zal er alles weer voor over hebben om zelf de voeding te verzorgen. Er zijn nu wel punten die ik goed in de gaten blijf houden. Met name de rust voor mijzelf. Stress schijnt invloed te hebben op ontwikkeling van abces. Verder hygiene en kou. Goedwarm aankkleden niet in de tocht en regelmatig compresjes verschonen.
Verder is het moeilijk te bepalen waneer het echt een ontsteking is en waneer een op gehoopte melkklier. Maar in eerste instantie kun je met warmte en veel masseren en ook op verschillende manieren aanleggen een op hoping voorkomen. Pasop... als het doorzet en het overgaat in een ontsteking moet je het NIET warm maar juist koud een compres koelen.
Verder hoorde ik laast van een oudere vrouw dat (vroeger kwamen abcessen veel vaker voor dan nu) vrouwen die eenmaal een abces hebben gehad er de volgende keer ook meestal last van hebben.

Mij weer houd dit alles er niet van en ga het zeker weer proberen. Hopelijk heb je hier wat aan. En wens je veel succes,
Edith

Ik schrik ervan dat er toch zoveel vrouwen zijn die dit hebben meegemaakt! Ik was dus ook zo’n overtuigde borstvoeding-willen-geven-mama in spé en ook bij mij draaide het heel anders uit dan verwacht...

Het ging allemaal mis omdat Koen te licht was en niet genoeg zuigkracht had om aan de borst te drinken. Dus begon ik af te kolven, met een borstontsteking tot gevolg (Koen was toen 1 week oud). Dankzij een antibioticakuur was ik er meteen van verlost. Maar een week later gebeurde precies hetzelfde. Dus opnieuw antibiotica. Dit vond ik helemaal niet goed maar je wil er toch zo snel mogelijk vanaf zijn hé.
Ondertussen lukte de borstvoeding nog steeds niet. Koen was inmiddels dat flesje gewend. Omdat we er allebei gefrustreerd door raakten besloot ik met die ontelbare mislukte pogingen te stoppen. Met afkolven en flesje geven voelde ik me veel rustiger en Koen natuurlijk ook. Dus ik besloot dat ik nog liever 6 maanden zou afkolven zodat Koen wel mijn melk kreeg, dan nu te stoppen en flesjes te geven.
Helaas liep het allemaal anders. Na amper twee klachtenvrije weken voelde ik opnieuw een rode harde plek. Alle huis-tuin- en keukenmiddeltjes heb ik geprobeerd om de borstontsteking tegen te gaan, maar niets hielp. Met een serieus abces van 8 cm doorsnede tot gevolg. Ik hoef jullie niet te vertellen hoeveel pijn dat deed. Aan de andere borst kreeg ik doodleuk ook nog eens een ontsteking. Afkolven ging niet nagenoeg niet meer, het koste met 6 x afkolven om 2 flesjes klaar te krijgen. De gynaecoloog raadde me aan om te stoppen omdat ik zou blijven sukkelen.
De antibiotica voor het abces hielpen niet dus werd ik ook geopereerd. Lichamelijk herstelde ik snel, maar psychisch voel ik me nog altijd slecht omdat ik geen bv heb kunnen geven. Ik heb het gevoel dat ik gefaald heb als moeder. Ik wilde het zoooo graag. Daarbij kwam nog dat Koen last had van die poedermelk. Op een gegeven moment huilde hij zoveel dat hij een liesbreuk kreeg en hieraan geopereerd was, hij was toen 3 maanden oud.

Maar ondertussen is al dit leed geleden, hoewel ik nog heel vaak terugdenk aan mijn borstvoedingsavontuur. Dus Karin, ik heb ook enorme twijfels of ik het een tweede keer zou proberen. Mijn hart zegt ja, want ik wil dat gemis van de eerste keer zeker goedmaken. Maar mijn verstand zegt nee, wie weet heb ik weer dezelfde miserie als toen.
Ik kan je hier dus geen sluitend antwoord op geven. Op dit moment zou ik zeggen: ga er gewoon opnieuw voor, dan kun je het jezelf niet verwijten dat je het niet geprobeerd hebt. Misschien gaat het deze keer heel erg goed.

Het ga je goed!!!
kristel

Wat veel herkenbare verhalen. Bijna een jaar geleden ben ik bevallen van een zoon. Ook ik wilde erg graag borstvoeding geven. Na een week kreeg ik m’n eerste ontsteking. Je hoort het zo vaak dus ik ging met veel pijn en moeite door met de borstvoeding. Ruben groeide niet goed en ik kreeg de ene borstontsteking naar de andere. Bij de huisarts werd me verteld dat de plek in m’n borst restverschijnselen waren en dat het vanzelf weg zou gaan. Toen heb ik een paar weken geprobeerd om met 1 borst te voeden. Helaas had Ruben hier niet genoeg. Na een paar weken weer naar (nu m’n eigen) huisarts gegaan. Zij schrok en heeft me gelijk doorverwezen naar het ziekenhuis. Hier ben ik in een maand tijd 3 keer geopereerd. Als ik er aan terug denk was het echt een vervelende tijd. Over een tijdje zou ik wel weer zwanger willen worden maar ik krijg het nu al benauwd als ik nadenk over borstvoeding. Verstandelijk wil ik het erg graag maar gevoelsmatig.... Ben erg benieuwd wat jullie uiteindelijk hebben gedaan, hoe het is gegaan en of jullie nog adviezen hebben.

Hallo aan alle zwangere vrouwen,

Binnen enkele weken beval ik van tweede kindje. Om medische redenen mag ik nu geen borstvoeding geven wat ik heel erg vind. Ik heb mij al verzoend met het geven van flesvoeding maar toch wil ik mijn ervaringen met jullie delen. Ik heb mijn eerste kindje 5 maanden borstvoeding gegeven zonder enige problemen. Fijn zal je zeggen. Ik heb voor de bevalling sessies gevolgd bij de vzw borstvoeding. Daar geven ze heel wat handige tips, hoe borstontstekingen en kloven vermijden. Een aanrader voor iedereen. Zij spraken bv nooit onmiddellijk van te stoppen als je een borstonsteking had of antibiotica slikken maar wel platte kaas in een doek op je borstontsteking leggen. Ik zorgde er dus altijd voor dat ik platte kaas in huis had.
Omdat ik bij onze eerste op 28 weken heb moeten stoppen met werken heb ik ook een boek gelezen rond borstvoeding: "handboek borstvoeding" La Leche League International Tirion. Een echte aanrader.
Ik wens iedereen veel moed die borstvoeding wil geven, voor mij was het een zalige tijd.

Hallo,

Nu ik de tweede keer zwanger ben, heb ik al serieus zitten piekeren of ik nu borst- of flesvoeding zal geven.
De eerste keer had ik niet zoveel melk, hij kwam heel onregelmatig, dus moest ik al redelijk vroeg flesjes bijgeven. Na 6 weken had ik zo goed als geen melk meer. Ik ging eraan kapot. Ik was oververmoeid, depressief en voelde me schuldig dat ik mijn eigen kind niet kon voeden.

De meeste mama's die ik ken, hebben allemaal BV gegeven en zouden het meteen weer doen. Ik twijfel echter. Aan de ene kant weet ik dat het flejse gemakkelijk is (zo kan de papa 's nachts de baby voeden en kan ik doorslapen) dat je zelf minder pijn hebt (kloofjes, stuwing, het zuigen zelf, ...)en dat je niet op voeding moet letten en zo.
Maar aan de andere kant, borstvoeding is zo natuurlijk en bevat zoveel antistoffen en vitamines die ten goede komen van het kindje ....

Ik denk dat ik het nog eens zal proberen met borstvoeding, als het niet lukt hoef ik me niet schuldig te voelen dat ik een "slechte moeder" ben die mijn kindje het beste van mezelf ontzeg.

Groetjes Lies