Borstvoeding? Nooit meer!
Door Esther op 05/06/2005 - 19:01:
Rik werd geboren op 7 augustus 2004. De bedoeling was om thuis te bevallen. Maar toen de ontsluiting niet opschoot en ik zo langzaam aan uitgeput raakte, besloten we om toch naar het ziekenhuis te gaan. Na ruim 16 uur werd Rik binnen het kwartier, met 3 persweeën, geboren! Ik begon gelijk met borstvoeding.
In de kraamweek begon het. Rik huilde van negen uur ’s avonds tot twee à drie uur in de nacht. We dachten dat het krampjes waren...
Niets hielp om hem stil te krijgen: telkens aanleggen, druppeltjes tegen krampjes, rondlopen,… Omdat volgens de verloskundige, die in de kraamweek regelmatig langskwam: “De borstvoeding erg goed liep”, dachten we dat hij misschien te veel melk binnenkreeg en daar krampjes door had.
We gingen wegen bij het consultatiebureau. Daar bleek dat Rik niet veel was bijgekomen. We kregen een strak schema en moesten hem na 5 dagen later weer laten wegen.
Na die 5 dagen, wij volle goede moed terug. Bleek dat hij maar 5 gram was bijgekomen. Veel en veel te weinig dus, maar wisten wij veel? Met het advies “bijvoeden met een flesje”, konden we weer huiswaarts.
Het flesje lustte hij wel, maar ’s middags kreeg hij opeens een spuitluier. Alles zat onder, tot en met zijn rug.
’s Avonds hoorden we een raar geluid door de babyfoon, dus wij snel naar boven. Alles had hij onder gespuugd. We wilden hem wassen en verschonen, maar op de commode ging hij weer overgeven. Nadat we hem in een badje hadden gedaan, namen we hem mee naar beneden en daar gaf hij weer over. Alleen had hij niets meer om over te geven en dus kwam er alleen maar gal.
We belden de verloskundige om te vragen wat we moesten doen want het was inmiddels ook weer tijd voor de volgende voeding. De verloskundige adviseerde ons om hem in bed te leggen tot hij zich zelf zou melden. Als wij misselijk zijn, hebben wij immers ook geen honger. Zo gezegd, zo gedaan.
Om 4 uur ’s nachts werd ik wakker van een raar geluid. Rik lag te kokhalzen, maar er kwam niets meer uit zijn maagje. Bij mij gingen gelijk de alarmbellen rinkelen en mijn man belde de nightcare op. We mochten meteen langsgaan en binnen het half uur hadden ze Rik en mij opgenomen in het ziekenhuis. Rik was ondervoed, bijna uitgedroogd en had een buikgriepvirus. We gingen in quarantaine. Rik was toen nog geen twee weken oud.
Hij kreeg een sonde. Omdat hij niets in zich had, gingen ze hem bijvoeden… Met een flesje… Toen gaven we al aan dat het, volgens ons, aan de voeding lag. Maar er werd niet naar ons geluisterd. En prompt gaf hij weer over. De borstvoeding hield hij wel binnen.
Na vele onderzoeken, dachten ze dat ze het gevonden hadden. Zijn maagdarmspier was te nauw. Rik kreeg opnieuw een sonde en nu ook een infuus, en er werd contact opgenomen met het Academisch Ziekenhuis in Maastricht. Ons werd al uitgelegd hoe het Ronald McDonaldhuis werkte.
Toen kwam de arts terug: ze hadden zich vergist, zo erg was het toch niet.
Die avond zag ik het echt niet meer zitten. Ik moest kolven aan twee borsten tegelijk, ook diep in de nacht. Toen ik Rik eindelijk weer een keer zelf mocht aanleggen, deed hij heel erg vreemd. We riepen er een verpleegster bij. Pas toen bleek dat ik in de avonduren weinig tot geen melk had. Vandaar al dat krijsen, hij had al die tijd honger gehad!
Ik voelde me zo schuldig... Maar ik had het echt niet kunnen voorzien. Conclusie was wel dat er weer een flesje aan te pas zou komen. Weer gaven we aan dat dit niet goed zou gaan, maar volgens hen was dit was toeval. Gevolg: het flesje kwam er net zo snel uit, als dat het erin ging. Toen we weer benadrukten dat dit mede het probleem was, en weer iemand zei dat het toeval was, zijn we heel erg boos geworden en hebben gezegd dat er absoluut geen flesje meer in ons kind zou gaan.
Die nacht heb ik wel 4 liter water gedronken om toch maar productie te krijgen.
De dag erna werd eindelijk besloten om eens hypoallergene voeding te proberen. En het hielp! Er kwam een lactatiedeskundige aan mijn bed. En er werd ook aan mijn man gevraagd of ik niet een postnatale depressie aan het ontwikkelen was, of ik niet eens met iemand wilde praten!? Je krijgt een baby, weet van toeten of blazen, moet met hem naar het ziekenhuis en moet maar moedeloos toezien wat ze met zo ’n klein hummeltje aanvangen (hij heeft zelfs aan de hartbewaking gelegen), … Alleen omdat men niet naar ons wou luisteren. En dan vinden ze het gek dat je als kersverse moeder ongerust bent en niet van je baby’s zijde wil wijken?!
We hebben toen besloten om helemaal te stoppen met de borstvoeding. Je weet niet wat hij binnenkrijgt en hoeveel hij bijkomt. Je kunt dan wel gaan wegen op het consultatiebureau of een weegschaal huren, maar ik heb in het ziekenhuis gemerkt dat dit op den duur een obsessie wordt. Alles werd gewogen, Rik, luiers, spuuglapjes,…
De hypoallergene voeding houdt Rik goed binnen. Hij is nu bijna 3½ maand oud en weeg ruim 5 kg. Toch doen we in die flesvoeding nog een poeder, omdat hij toch nog ergens pijn heeft. Dit poeder hebben we van een homeopaat gekregen, waar we ook al met hem zijn geweest. Het goede nieuws is wel dat we inmiddels van 3 keer per dag dit poeder, 2 keer hebben kunnen maken. Maar wanneer we het niet geven, krijst hij alles bij elkaar. We weten niet of dat gewone krampjes zijn.
Vorige week op controle in het ziekenhuis heeft men gezegd dat men nog een onderzoek wil doen om te kijken of het maagzuur niet te ver omhoogkomt. Dat zou dan zijn slokdarm irriteren, waar hij dan pijn van krijgt. Er zou dan weer een sonde in zijn neusje moeten waar een kastje aan hangt. Dit kastje registreert dan hoe hoog het maagzuur komt. Hij moet dan weer 24 uur naar het ziekenhuis. Komt het maagzuur inderdaad te hoog, dan zijn daar medicijnen voor te krijgen.
We hebben vooralsnog besloten dit onderzoek niet te laten doen. Vooral ik sta er niet achter, mijn man twijfelt nog. We gaan in ieder geval contact opnemen met de homeopaat, die trouwens ook kinderarts in het ziekenhuis is, om te vragen hoe hij hier tegenover staat.
Maar ik heb echt zo iets van, aan mijn manneke geen polonaise meer. Als die poeder hem helpt, dan is het toch oké? Het is zo ’n vrolijk en opgewekt mannetje, en hij brabbelt al honderduit.
Maar ik weet in ieder geval, hoe goed het ook mag zijn allemaal, een volgend kindje krijgt geen borstvoeding. We zijn Rik er bijna door kwijtgeraakt.
Esther
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Melle op 06/06/2005 @ 16:54 
Je kunt altijd proberen...het ene kind is het andere niet.
Met onze oudste lagen mijn tepels altijd binnen no time open...dat kwam omdat ik me aan het voedingsschema hield.Met de tweede heb ik al die schema's verworpen, het ging zoals het ging, en bij de derde ook.
Borstvoeding was voor mij echt MOETEN, ik heb er nooit wat aan gevonden, mijn babies waren met 4 maanden al zo groot dat voeden alleen maar lastig was...met lange tanden zat ik bij de tweede 6 maanden uit, bij de derde hield ik het na 5 maanden wel voor bekeken.
Wat ook funest is voor borstvoeding is kolven...vooral op commando kolven is heeeel slecht, als je ergens kloven door krijgt....
En de angst voor kou, is ook heel vervelend.Overal voeden? Vergeet het maar! Preutsheid is troef, en ooit op familliebezoek werd ik in een ijskoude kamer gezet...omdat voeden in het openbaar taboe is, de preutsheid van schoonfamillie en neefjes/nichtjes belangrijker was...mag jij weer een week tobben met pijnlijke borsten...
Door: Sophie (profiel) op 06/06/2005 @ 17:40
Hello,
onze meid is nu 8 weken, en in de 1ste week heeft iedereen me doen panikeren omdat ze teveel afviel... na 2 weken spraken ze ook van bijvoeden: uiteindelijk vertrouwde mijn man het niet, en ben ik stilaan afgebouwd, nu zit ik nog met stuwingen, en heb duidelijk veel melk, maar wil geen ruzie met mijn man die er niet tegen kan niet te "zien" wat onze dochter drinkt: ze heeft nooit geweend, of lastig gedaan en is een heel happy kindje. Ik voel me schuldig van de borstvoeding gestopt te zijn, ik had er moeten in vertrouwen.... Misschien dat het bij je volgende toch goed loopt...
Door: Fie (profiel) op 06/06/2005 @ 23:07
Esther, ons zoontje heeft ook heel wat problemen gehad op 't gebied van eten. Hij heeft tot hij anderhalf was last gehad van reflux en is nog maar een maandje of twee geleden mogen stoppen met de medicijnen tegen reflux. Nu gaat het goed.
Ik wilde je even zeggen dat wij wel dat 24 uur-onderzoek gedaan hebben met de sonde door de neus en dat kastje eraan. Ik had me er allerlei vreselijke taferelen van voorgesteld, maar het bleek al bij al nog mee te vallen. Ik ben natuurlijk wel de hele tijd bij ons zoontje gebleven. Misschien is het tcoh de moeite waard om dat onderzoek te laten doen. Want reflux is een pijnlijke zaak, waardoor de kindjes vaak tegenzin hebben om te eten omdat het zo'n pijn doet. Er bestaan hele goede medicijnen tegen, maar dan moeten ze natuurlijk wel eerst weten of 't inderdaad door opkomend maagzuur is dat hij zo weent. Veel sterkte alleszins.
Fie
Door: Petra op 08/06/2005 @ 10:36
Hoi Esther,
Wat jammer dat het bosrtvoedingsverhaal zo vervelend is afgelopen! En dat terwijl het ook zo iets moois is. Ik geef ook borstvoeding aan mijn zoontje van 4 maanden en ik weet ook dat het naast het hele mooie, ook heel erg vervelend kan zijn. Ik zeg ook geregeld dat ik wil stoppen, maar als ik mijn kleine uk dan bij me heb liggen, weet ik dat ik door wil gaan.
Mijn melkproductie is 's avonds ook een stuk minder dan overdag en dat kan ik gelukkig nu goed opvangen door kolven, poedermelk en fruithapje.
Ik vind het echt niet normaal dat de artsten niet naar jullie als ouders hebben geluisterd, jullie weten immers toch het beste wat er met Rik aan de hand was? Ik vind het echt verschrikkelijk voor woorden dat men daar niet naar keek en dat jullie daardoor jullie kleintje bijna waren kwijt geraakt. Gelukkig is het allemaal goed gekomen en kunnen jullie genieten van Rik. Het is alleen heel erg jammer dat je hierdoor een negatief gevoel hebt gekregen van borstvoeding, want ondanks dat moeilijke dingen is het ook echt heel mooi.
Heel veel succes met kleine Rik...
Groetjes uit het Limburgse van Petra en Jayden
Door: paty (profiel) op 08/06/2005 @ 11:20
Hoi Esther,
Mijn dochter is ook een ernstig reflux-kindje. Maar bij ons hebben ze dit gevonden door een refluxcintigrafie uit te voeren. Dit is een onderzoek die 1 uur duurt en hij heeft nergens last van of ze moeten niet prikken of sondes steken, ofzo.
Hij moet voor het onderzoek een klein beetje radio-actieve vloeistof drinken(minder radio-activiteit dat radiografie) en daarna mag hij de rest van zijn flesje drinken.
Daarna moet hij op een speciale tafel gelegd en daar moet hij blijven liggen gedurende een uur en dan is het afgelopen. Wij hebben dit laten doen en sinds duidelijk is dat zij zware reflux heeft en ze hiervoor medicatie heeft, is het al veel beter met haar. Misschien kun je je arts vragen of je noiet eerst dit onderzoek kan doen?
Heel veel sterkte en beterschap voor je kleine kapoen,
Liefs, Paty
Door: Esther op 08/06/2005 @ 23:02
Hallo allemaal,
Ontzettend bedankt voor al jullie lieve reacties. Jammer dat mijn verhaal nu pas geplaatst wordt. Als het eerder geplaatst was, had ik veel van jullie tips kunnen gebruiken. Rik is inmiddels 10 maanden en we zijn van de hypoallergene voeding af! Hij eet en drinkt alles, geeft alleen nog steeds veel terug.
We zijn op eigen initiatief naar een homeopaat geweest. Deze heeft ons ontzettend goed geholpen. Het consultatiebureau drong nog aan op een dietiste, maar bij het tweede consult ben ik daar met bijna ruzie weggegaan. We doen nu wat zelf goed voelt, en dat pakt nog steeds goed uit, gelukkig! We krijgen steeds meer het idee, als we terugzien op alles, dat het meer allemaal aan het buikgriepvirus heeft gelegen. Moedermelk is immers lichter verteerbaar dan flesvoeding? Als je buikgriep hebt en je eet iets "zwaars" komt dat toch ook meteen weer terug? Wat het ook geweest is, het was een vreselijke kraamtijd en een nog ergere periode erna. Ik kan jullie gelukkig zeggen dat ik inmiddels 7½ week zwanger ben van de tweede. En ik blijf nog steeds bij mijn standpunt: geen borstvoeding meer. Ik vertrouw dit keer op roze wolken, weg met die donderkoppen. Maar je weet natuurlijk nooit hoe een balletje gaat rollen. Ik probeer in ieder geval vertrouwen te houden dat dit keer wel alles goed gaat. Liefs, Esther.
Door: Leen (profiel) op 12/06/2005 @ 11:11
Jammer dat je heel dit voorval toeschrijft aan de borstvoeding. Melkproductie moet nu eenmaal op gang komen en dat kan enkele dagen tot weken duren. Bij mijn eerste heb ik ook enorm gesukkeld met de borstvoeding (de eerste 20 dagen heeft hij omwille van medische redenen enkel afgekolfde melk gekregen), maar ik was toch blij dat ik het bij mijn tweede een kans heb gegeven.
Tegelijk erg jammer dat ze in het ziekenhuis niet vertrouwden op je eigen moederinstinct wat het flesje betreft. Hier moest ik maar één keertje zeggen dat hij alles eruit spuugde en ze raadden me de AR-voeding aan. Alleen toen hij koemelkeiwitallergie ontwikkelde, raadde mijn arts mij de sojavoeding af (tenzij erg tijdelijk), omdat dit het probleem geenszins oplost.
Door: Anoniem op 20/06/2005 @ 20:17
ik zie dat veel mensen met de voeding van een kindje zo iets hebben van zo de fles erin.
Gaat het niet goed, hypoallergene voeding.
Nu zal ik wel melden dat al mijn kinderen, ziek werden van poedermelk (tot bijna de dood het gevolg bij de oudste, en 5 kilo afvallen in 2 weken met 10 maanden van de jongste)
En dat was speciale mediche voeding omdat ze gewone poedermelk niet konden verdragen.
Mijn arts vindt poedermelk levens gevaarlijk en vind dat het niet aan babies gegeven zou moeten worden
Door: Isabelle (profiel) op 25/06/2005 @ 19:30
Hallo,
ik ben mama van Mathias (2 maanden) en geef bv.
Volgens mij mag je de bv zelf niet de schuld geven, want het ligt volgens mij eerder aan de begeleiding die je krijgt. daar staat of valt de bv echt mee!
Het feit dat deze persoon nergens goed geadviseerd en geholpen werd, kan niet door de beugel en geeft ene volledig vertekend beeld van bv. Hier lijkt het alsof moedermelk, hét beste wat er is, een kind zijn levne kan kosten! Nee, ben er echt zeker van dat het ana de begeleiding ligt. Ik heb de ervaring dat het iets heel moois is tussen jou en je kind en het is erg mooi als je ziet dat je kindje goed groeit dankzij jouw lichaam.
Het coonsultatiebureau had hier gewoon in eerste instantie alerter moeten reageren toen hij zo weinig aankwam.
groetjes,
Isabelle
Door: Linda op 08/07/2005 @ 12:10
Krijg je eigen online borstvoeding begeleiding op http://www.borstvoedingsforum.nl! Als ik dat eerder had geweten dan had ik nu niet zitten kolven voor mijn meissie. Naast veel leerzame tips is er tenminste begrip.
De begeleiding van de proffesonals is idd vaak niet meer als "geef maar een fles" wat een vaak een zwaktebod is, omdat ze niet de echte kennis bezitten om het probleem op te lossen. Of het is "borstvoedings is het beste, DUS je hebt geen probleem als het kind uit je borst drinkt" allebei zo'n onzin
Als moeder heb je vaak dondersgoed door dat er een probleem is, maar vindt dan maar eens een goede proffesional.
Door: Liesje op 07/02/2006 @ 22:48
Aan alle moeders die hun kindje nog moeten krijgen!!!
Sorry Esther, dat ik je verhaal zo moet lezen. Maar ik denk inderdaad dat je geen goede conclusies hebt getrokken over BV en dat je andere lezeressen nodeloos ongerust maakt. Vandaar dat ik maar eens een positief verhaal over BV ga houden!!!
1. Het begint met een goede voorbereiding tijdens je zwangerschap. Koop een boek, lees dit of ga naar een voolichtingsavond in de buurt. Dat neemt al een hoop onzekerheden mee.
2. BV is het beste alternatief bij een voedingsallergie!!!
3. BV is gratis, hypoallergene FV kost een hoop geld!
4. BV heeft even de tijd nodig om op gang te komen en stroomt er niet meteen goed uit. Maar dat weet je als je daar al over gelezen hebt.
5. Kindjes met tandjes kan je nog steeds BV geven en betekent niet dat je "moet" stoppen
6. BV geven is erg knus en bevoorderlijk voor de moeder kind hechting!!!
Zo zie je maar, zwangeren laat je niet gek maken, want BV geven is echt een erg leuke ervaring!!!
Liesje
Door: Anoniem op 12/02/2006 @ 07:57
Volgens jou verhaal te horen ben je zeer diep teleurgesteld dat je gefaalt hebt met borstvoeding. Ik kan daar best inkomen het is helemaal niet gemakkelijk en zeker niet als er geen gevolg op u gevoel werdt gegeven om bij te voeden. Het is nog altijd beter om bij te voeden dan u kind te laten verhongeren dus daar waren u gevoelens bij het rechte eind. Borstvoeding geven als een kind ziek is natuurlijk een zeer goede oplossing en kan zelf helpen om immuniteit te ontwikkelen. En zoals u ook zij dat Rik daarvan niet overgaf is een bewijs dat het zeer goed was op dit moment. Ik hoop dat het beter zal gaan nu met je kindje. En als je het moelijk hebt kan je altijd praten met mensen van een borstvoedingsorganiezatie want deze zullen jou gelijk geven in het opzicht dat je beter bijvoed dan ondervoed en ze zullen je ook steunen als je alsnog BV wil geven. Geniet nu maar van je kindje en denk nog niet te veel aan wat er volgende keer zal gebeuren.
Uria
Door: Anna op 20/02/2006 @ 09:44
Ik heb onze jongen 8,5 maand borstvoeding kunnen geven, en ik ben er zoooooo blij mee. Ik vond het heerlijk! Baby dronk goed, werd helemaal rustig aan de borst, en ik genoot er van. Ben gestopt omdat hij een heuse 'pitbullbeet' ontwikkelde, en dan was het niet meer leuk.
Maar wat ik gewoon wou zeggen: BV is goed, als mama het goed vindt. Vindt mama het niet leuk, dan begin je er niet aan of stop je gewoon. Ik denk niet dat dat kan opgedrongen worden want dan lukt het niet fijn.
Ik zou toekomstige mama's gewoon aanraden om te doen waar ze op voorhand zin in hebben: dneken ze tijdens de zw al 'bah, neen', dan begin je er beter niet aan. Ik heb nooit BV gekregen, heb een uitstekende band met mijn moeder en geen allergie. Mijn man heeft 9 maand bv gehad, heeft ook een prima band met zijn moeder, maar niest van zodra hij in de buurt van een berk komt. De BV lobby overdrijft soms in het prijzen van de voordelen. Maar ik zelf genoot er heel hard van en ons tweede krijgt het ook... zolang ik geen ontstekingen krijg en zolang alles goed gaat natuurlijk... Van zodra er een probleem komt gaan we over naar de flesjes... Zonder schuldgevoel...
Mama's: gewoon doen wat je voelt! (en het verhaal van het ziekenhuis toont echt wel dat mama's het dikwijls juist aanvoelen!)
Door: bella (profiel) op 05/03/2006 @ 11:43
Wat een aangrijpende verhalen allemaal zeg!!!!
Ik heb eigenlijk een vraagje, ik lees veel over kiss kindjes , maar kan iemand mij vertellen wat dat inhoud. Of is dat een hele stomme vraag?? Ik heb er vaker van gehoord maar wat dat inhoud?????????
Alvast bedankt,
En ik ga proberen als ik een kindje krijg borstvoeding te geven het lijkt me zoiets moois, maar met pijnlijke borsten en te weinig voedingstoffen voor mijn kindje zou ik inderdaad over gaan op flesvoeding.
x bella
Door: Ida op 15/05/2006 @ 09:42
Thank you!
http://zqvvfayw.com/ghmp/zaxp.html | http://ixqdhqgp.com/ztoe/nbsf.html
Door: Ann op 16/05/2006 @ 09:06
Gezien mijn ervaring met borstvoeding kan ik niet anders of eventjes te reageren. Ook mijn baby bleek na vier dagen helemaal niets bijgekomen te zijn op alleen maar borstvoeding. Hij leek nochtans prima te zuigen, dus het probleem lag bij mij. Ik ben onmiddellijk gestart met bijvoeding. Er werd gezegd dat het een trage start was, niets om mij zorgen in te maken. Maar na zeven dagen had ik nog steeds geen stuwing. Ik heb alles, en dan bedoel ik echt alles (homeopathie, Motilium, afkolven, massage, ...) geprobeerd om toch maar de borstvoeding op gang te krijgen. Na drie weken kreeg ik zelfs een borstontsteking door overstimulatie... Na vijf weken moest ik noodgedwongen eens proberen om enkel flesjes te geven, omdat ons kind enorm veel krampjes had. Om mijn weinige productie niet helemaal stil te laten vallen, ben ik toen gaan afkolven. Bleek dat ik per dag nog steeds maar 50ml had. Ik heb dan ook besloten te stoppen met borstvoeding.
Ik was super gemotiveerd om de borst te geven (heb zelf veel allergieën), ben prima begeleid door een lactatiedeskundige en VZW De Tiende Maand, maar soms kan het allemaal niet baten. We denken dat ik gewoonweg te weinig melkkliertjes heb. Niets aan te doen...
Door: Anoniem op 18/05/2006 @ 21:04
Wat goed dat u uzelf hebt laten begeleiden door een lactatiedeskundige. Als u dat doet hebt u inderdaad er alles aan gedaan om BV te geven.
Ik raad mama's allemaal aan om BV te geven en zich te laten begeleiden meer kans op slagen. Lactatiedeskundigen en borstvoedingsorganizaties zoals LLL en VZW borstvoeding zijn daarvoor geschikt.
Proficiat!
Door: woopy op 08/07/2006 @ 15:53
Ik wenst je veel succes met je zoon
Ik heb ook een zoon en hy had reflux maar op een bepaald moment kwam hy niet meer by en het was zyn spier van zyn maag naar zyn darmpjes die vernauwd was
Hy is dan aan zyn maand geopereerd geweest wat bent ik bly dat ik dat gedaan heb want hy is nu een flinke zoon van 7 m
Maar hy braakt wel met een gulp
Soms willen ze niet luisteren naar de ouders maar ik vind als moeder dat dat instint er ook nog altyd is en je het meestal goed hebt
Ik wens jullie allemaal succes
vg woopy
Door: Gabriella op 19/11/2006 @ 02:28
In maart 2005 beviel ik van mijn eerste kindje. Meteen, vol goede moed begon ik haar borstvoeding te geven. Ik had het me voorgesteld als iets heel moois. Nou, de werkelijkheid was anders. Judit kreeg amper wat binnen, waarom het niet lukte, weet ik niet, maar ze daalde veel te snel in gewicht. Ze huilde de hele nacht door. En ik maar proberen: misschien de andere borst, misschien liggend, misschien heeft ze een vieze luier... 's Nachts nam de kraamverpleegster haar mee "voor een bad, en een massage." Zodat Judit wat kalmeerde. En, ja hoor, na zo'n 20 minuten kwam de verpleegster terug... met een slapende Juditje. Want wat was het geheim? Behalve een bad en een massage, kreeg Judit ook een flesje!! En dan sliep ze verzadigd en tevreden in.
En al die kraamzusters maar volhouden: kom op joh, blijf proberen! Het gaat best lukken! Terwijl ik al om flesvoeding schreeuwde. Gelukkig stuurde de kinderarts ons naar huis met het advies om flesvoeding te geven. Judit was veel te veel in gewicht gedaald.
Ja, hoor, ik weet best dat "niets zo goed is als moedermelk". Dat krijg je overal tot vervelens toe in je oren geknoopt. Alsof je een slechte moeder bent als je beslist je kind met de fles te voeden. Ik ben zelf trouwens ook met een flesje groot gebracht, en mijn broer ook.
Judit is nu 20 maanden oud. Toen ze 8 maanden was liet ze ons weten dat ze geen flesje meer wilde, en vanaf toen kreeg ze alles met een lepel, een tuitbeker, of een gewone beker.
De voordelen van borstvoeding kunnen we allemaal wel opdreunen. Hier komen een aantal voordelen van flesvoeding:
- je kan het voeden door iemand anders laten doen, zonder te moeten kolven. (Geen pijnlijke borsten)
- dat mooie contact met je kind als je hem of haar met de borst voedt, waar zo romantisch over gedaan wordt, krijg je ook met een flesje. Flesvoeding kan je ook met veel liefde geven. Vader heeft dus ook de kans om dit contact te ontwikkelen!
- doordat de voedingstaak niet alleen op jou valt, kan je beter aan je (nacht)rust toekomen. Klinkt misschien egoïstisch, mar ik denk dat een uitgeruste moeder beter voor haar kleintje kan zorgen dan een gestreste moeder die amper 3 uur per nacht slaapt (of minder)
- je kan de hoeveelheid controleren. Heeft je baby pas een volle fles op, dan is het niet zo vreemd als hij niet zo'n honger heeft.
- doordat flesvoeding consistenter is dan borstvoeding, slapen flesbaby's meestal beter door dan borstbaby's.
- je hoort weleens dat het moeilijk is baby's van de borst te krijgen. Dat probleem heb je dus niet.
- je hoeft zelf niet zo op je voeding te letten. Je kan gerust een kop koffie nemen, asperges of bloemkool eten, een glaasje wijn drinken...
- je hoeft niet bang te zijn als je een pilletje tegen de hoofdpijn wil nemen. Of als je de anticonceptiepil weer wilt gebruiken.
Toen ik op zwangerschapscursus was, hadden we het een keer over dit thema. Er werd ons gevraagd of we borstvoeding wilden geven. Bijna allemaal zeiden we (ook ik): "Natuuuurlijk!! Want dat is het beste, bla,bla,bla..." Twee meiden zeiden van niet. Voor allebei was dit hun tweede zwangerschap, en hadden ze slechte ervaring met de eerste keer. Toen begreep ik dat niet, maar nu wel!!
Ik ben inmiddels 16 weken zwanger van onze tweede, en voorlopig blijf ik erbij: géén borstvoeding!
Flesvoedende moeders: we zijn net zulke goede moeders als borstvoedende moeders! Voel je niet schuldig!
Borstvoedende moeders: hartstikke fijn dat het jullie goed af gaat! Echt, ik meen het, zonder sarcasme! Maar, respecteer de flesvoedende moeders. We doen het net zo goed als jullie!
Veel liefs uit Barcelona (nee, niet op vakantie, ik woon hier)
Gabriella
Door: Bren (profiel) op 22/01/2007 @ 08:40
Over mezelf kan ik nog niet spreken maar wel over mijn zus. Ze heeft bij haar beide kindjes borstvoeding gegeven en bij het tweede was het ook probleem. Hebben ze de eerste week al een allergie-test gedaan. Haar meisje bleek allergisch te zijn aan eieren en melkproducten. Mijn zus heeft dan niets meer zelf gegeten waar dat in zit en alles ging perfect. Baby kwam opeens goed bij en had nergens meer last van. Dokters hadden het hier direct door dat er iets niet klopte.
Ik denk dat er veel ligt aan de begeleiding die je krijgt. Dokters moeten luisteren naar de kindjes maar ook naar de ouders die er alle dagen bij zijn.
Op elke info-avond in het ziekenhuis krijgen wij te horen dat beide soorten voeding zijn voor- en nadelen heeft, dat een moeder dat in de eerste plaats zelf moet kiezen. En als het bv niet lukt om wat voor reden ook dat je je niet schuldig moet voelen en dat flesvoeding beter kan zijn in sommige omstandigheden.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.