Miskraam
Hallo,
Ik wil gewoon even mijn verhaal kwijt over een miskraam die ik sinds vanmorgen heb. Ik was na terugtelling van mijn cyclus ongeveer 5 weken zwanger.
Mijn man en ik hebben al een dochtertje van ongeveer 21 maanden en we hadden besloten om voor nog een kindje te gaan.
Toen ik begin deze week een zwangerschapstest deed, was deze positief. Alleen was hij wel wat vaag. Maar we waren natuurlijk dolblij dat het weer gelukt was. Omdat de uitslag vaag was, wilden we voor de zekerheid nog een test doen voordat we het zouden vertellen. Die test had ik gisteren gedaan. Ook deze was weer positief maar wel nog vager dan de eerste. Net voordat ik ging slapen had ik een gevoel alsof er iets knapte in mijn onderbuik. Ook ik had een naar voorgevoel.
Deze morgen werd ik wakker en moest naar de wc. Mijn voorgevoel bleek terecht maar ik schrok wel van de hevige bloeding. Nadat ik alles had verschoond, kroop ik weer naast mijn man in bed. We hebben erover gepraat en gehuild (ik), want het komt toch rauw op je dak vallen. En ik had alweer een droombeeld van de zwangerschap, maar het mocht niet baten.
Natuurlijk hou ik in mijn achterhoofd dat het beter is zo, maar toch voel ik mij erg verdrietig. Als ik naar de wc ga dan heb ik echt het gevoel dat ik "mijn kindje" door de wc wegspoel. Dat is zo'n rare gewaarwording. Ook voel ik mij een beetje schuldig, zo van: "Had ik maar…"
Ze kunnen dan wel zeggen dat je geen schuldgevoel hoeft te hebben maar je hebt er op 1 of andere manier wel één.
Ik ben nu nog erg duizelig en heb steekachtige pijnen in mijn baarmoeder (een soort menstruatiepijnen maar toch nog anders, moeilijk uit te leggen).
Vanmorgen had ik echt zoiets van dat het zo beter was en toen kon ik mij "harder" opstellen, maar nu… Nu heb ik zo iets van het is echt wel balen en ben ik vooral heel erg verdrietig. En dan de vraag "Waarom?"
Het is gek dat het, na zo'n korte tijd van weten dat je zwanger bent, toch zo'n impact op je kan hebben. Toch ben ik ook wel blij dat het in een vroeg stadium gebeurd is en niet later (als je het al gevoelt hebt) want dat zou nog meer een domper zijn.
Gelukkig heb ik een heel lieve man die me vraagt hoe het met me gaat. En we kunnen er gelukkig over praten want bij hem gaat het natuurlijk ook niet in zijn koude kleren zitten.
Ook heb ik het gevoel dat ik niet te lang mag rouwen om die miskraam. Ik moet dinsdag weer gaan werken en ik ben niet van plan om er iets over te zeggen. Want ik heb geen zin om het aan de grote klok hangen en dus zal ik gedwongen om er niet meer bij stil te staan.
Ik ben blij dat ik het "van me af" heb kunnen schrijven.
Groetjes van mij
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Anoniem op 13/09/2007 @ 20:43 
Ik heb 2 maanden geleden ook een miskraam gehad. Week voor dat het fout ging dacht ik blaasontsteking te hebben, niet dus dat zijn allemaal maar voortekeningen. Ik kreeg toen een echo en toen zagen ze nog een vruchtzakje zitten dus zeiden ze wacht nog maar even twee week. Na de twee week nog steeds een leeg vruchtzakje. Ik kreeg toen medicijnen wat het op moest wekken na 2 week weer naar het ziekenhuis ik dacht dat ik er van af was nee dus ik was nog niet schoon. Toen heb ik er toch maar voor gekozen om gecurreteerd te worden. als het weer gebeurd wat ik niet hoop gelijk zou doen.
Er stond een vraag over wanneer je weer mocht beginnen met zwanger worden mij hebben ze verteld naar de eerste menstruatie.
ik wens iedereen veel sterkte het niet makkelijk.
Bianca
Door: angela op 15/09/2007 @ 14:03
bedankt bianca dat je heb gereageerd op mijn verhaal.ik moet nou vrijdag naar het ziekenhuis om weer een echo te laten maken,je hoop natuurlijk dat het hardje da wel klopt en dat ik gewoon te kort zwanger was.maar ik weet diep van binne dat dat niet zo is.vond jij die curetatie niet eng?
ik ben nog nooit weg gemaakt dat lijk me echt raar.ik heb gister de verloskundige gebeld en die vertelde dat ik na dat alles achter de rug is weer gewoon mag beginnen.was het bij jou ook een misende arbortis rare naam he.ben jij al weer zwanger?mijn tante was na haar curetatie weer gelijk zwanger.groetjes angelaDoor: angela op 25/09/2007 @ 16:27
hallo dames.ik heb 15 sept mijn verhaal verteld en ben vandaag gecureteer.ik wil aan iedereen evenvertellen die dit nog moeten ondergaan dat het echt 100 procent mee val.ik zou het zo gezegt zo weer doen(als is dat niet te hopen).ik mag na mijn eerste menstruatie weer gewoon gaan beginnen voor een zwangerschap,en we hopen dat het dan maar goed ga.veel sterkte voor al de dames die in het zelfde schuitje zitten,en ook veel succes met de volgende zwangerschap.groetjes angela
Door: angela op 10/10/2007 @ 23:13
dag dame,s hier ben ik weer ik vertelde dat ik dus 15 sept ben gecureteerd,nou ik ben nu vandaag dus 2 weken later weer gecureteerd.mijn bloeiding ging niet echt weg de ene dag was het erg en de andere dag bijna niks.heb toen na 2 weken mijn arts gebeld en die zij gelijk dat is niet goed.normaal vloei je maar 3 dagen tot een week.weer naar het ziekenhuis weer een inwendige echo en ja hoor ze hadden nog een stuk vrucht laten zitten.als je daar dus mee blijf lopen heb je kans op een infecktie en kan je dus geen kinders meer krijgen.ook nu is de curetage weer mee gevallen ben alleen veel slapper als toen.ze zijden in het ziekenhuis dat dit niet zo vaak voor kom dat er wat achter blijf,dus ik helaas die zeldzame.ik hoop allen dat het geen invloed heeft op mijn kinder wens als je 2x zo snel gecureteerd word?ik hoop dat daar iemand mij antwoord op kan geven.groetjes angelaDoor: eveline op 21/10/2007 @ 20:08
hallo,
heb ook sinds 3 tal dagen last van bloed verlies, heb ook al een klonter (weefsel) verloren. De bloeding is niet erg maar toch ben ook heel ongerust wat er met me zal gebeuren.
6weken zwanger
Door: suzanne op 26/10/2007 @ 20:37
hallo
ik heb ongeveer het zelfde maar weet het nog nie zeker
heb vorige week de test gedaan ook een wazig streepje vk gebelt en die zei een streepje is een streepje maar ook ik wilde het gewoon zeker weten en nog een test weer positief maar wazig!
gister heb ik het een paar familie leden verteld.. en savonds begon het ik ging plassen en bloeide..meteen vk gebelt die zegt dat ik af moet wachten tot maandag!
als het doorzet dan is het iidd een miskraam als het bij beetjes blijft dan kan het nog goed aflopen... heb nu op het moment hele erge buikpijn soort weeen:( mijn hoop is al bijna weg!
volgens de verloskundige zou ik 5 weken zijn
niemand snapt dat het zo pijn doet ze zeggen kom op je bent nog jong en je hebt nog vele kansen dat het goed gaat in een volgende zwangerschap!
maar voor mijn gevoel doet het zoo verschrikkelijk pijn!!!
ik durf niet eens te gaan plassen omdat ik bang ben dat de bloedingen erger worden!
wat is dit klote! voel dus enorm met je mee!
als je eens wilt kletsen mijn email is brasaap_@hotmail.com
ben niet zo heel vaak online maar we kunnen altijd mailen
groetjes en sterkte
en veel liefs
suzanne en zoontje bo 9-12-2005
Door: cherio op 07/11/2007 @ 13:49
hallo allemaal,
moest gisteren bij de gyn komen voor een echo en er bleek van alles mis te zijn.
Was 10 weken zwanger maar de baby was niet mooi meegegroeid.
Nou daar lig je dan.....
Woon in Spanje en daar geven ze je de keus om te af te wachten of meteen naar het ziekenhuis. Het had eigenlijk al een miskraam moeten zijn maar mijn lichaam heeft het toch vastgehouden.
De gyn heeft inwendig onderzoek gedaan en alles voelde normaal.Maar na aanleiding van de echo kon hij opzeker zeggen dat als het geen miskraam werd in de komende weken er gecureteerd moest gaan worden.
Heb dit niet willen afwachten en ben gisteravond in het ziekenhuis geholpen.
Hele lieve reactie's van het personeel daar en werd ook in slaap gebracht tijdens..
Voel me wel oke eigenlijk lichamelijk geen pijn en geestelijk ook oke .
Mischien komt dat omdat ik al 3 gezonde kinderen mocht krijgen.
Maar een 4 was wel gewenst dus over een tijdje gaan we er weer voor.
[Deze reaktie werd gewijzigd]
Door: angela op 15/11/2007 @ 23:48
dag dames,
hier ben ik dus weer!!!
ik schreef dus al dat mijn eerste curegase mislukt was en ik weer terug moest.dat is dus gebuur maar je zal het geloven of niet....ook de tweede is weer misluk.ik heb nu de 3e keer een kijk operatie gehad,want ze zagen iets op mijn baarmoeder zitten...nou met mijn baarmoeder was gelukkig niks aan de had!!maar er waren stukjes vrucht weefsel vast gaan zitten aan mijn baarmoeder,en die hebben ze stuk voor stuk er af gehaald.ik moest nu dus weer een menstruatie af wachten tot ik weer mag beginnen,maar die kon ook gelijk aan de laaste operatie aansluiten omdat mijn cyclus dan was.in plaat van 5 dagen heb ik nu maar 3 dagen een menstruatie gehad..weet ook niet zeker of het wel een menstruatie was,maar ik heb geen zin om langer te wachten.we zijn inmiddels door al het gedoe 6 weken verder.en ik wil nu wel weer eens verder met mijn kinder wens...het lijkt nu wel of iedereen in mijn omgeving zwanger is en waar het wel goed bij gaat.en dan baal je flink hoor.Mijn grootse angst is dat het met die 3 curegages achter elkaar nu misschien wel langer gaat duren of misschien wel niet meer zal lukken.Je haal nu natuurlijk van alles in je hooft..in het ziekenhuis vertelde ze ook dat ze zoiets nog nooit eerder haden mee gemaakt..en dan heb je echt zo iets van heb ik dat..van mijn zoontje was ik in een keer zwanger en mijn zwangerschap die mis is gegaan was binne 2 maanden,dus hoop stiekem dat het nu ook weer zo raak is..maar ben bang dat dat nu anders uit gaat pakken.
ik moet donderdag op controlen en hoop eigelijk stiekem dat die arts zal zeggen van mevr gefeliciteerd maar u ben weer zwanger...mijn borste doen wel zeer en heb ook weer een beetje buikpijn wat ik bij mijn vorgen zwangerschappen ook had..maar ik hoor van veel dat het tussen je oren zit.jullie horen nog van me..en als iemand dit ook eens heb mee gemaakt hoor ik graag ook hun verhaal.
groetjes angela
Door: gladje op 04/12/2007 @ 13:54
hallo iedereen,vandaag 4 dec 2007 en ik ben 7 weken en 2 dagen zwanger.2 weken geleden ben ik lichtjes beginnen bloeden het was meer slijm als witverlies met een beetje bloed in en ik had geen buikpijn toch belde ik mijn huisarts en legde uit wat er aan de hand was.hij zei dat het wss ging om innestelingsbloedingen en dat dit ongevaarlijk was.deze bloeding was ook niet constant ze kwam en ging.vorige week ben ik dan toch maar op vervroegde controle gegaan bij de gynaecoloog.bloedverlies tijdens een zwangerschap is toch altijd verontrustend?ik wilde dus zeker zijn dat dit ongevaarlijk was.zeker nadat ik in juni mijn 2de miskraam heb gehad.nu,deze keer ben ik wel al verder.bij de gynaecoloog zagen we toch een vruchtje en het hartje klopte.een hele opluchting,was echt gelukkig!!!
het vruchtje was nu 5,6mm groot en ik was 6 weken en 2 dagen ver.perfect dus!!ondanks het goede nieuws schreef de gynae me voor de zekerheid toch rust voor want door de bloeding kon ik alsnog men kindje verliezen.je weet maar nooit!zo gezegd zo gedaan.maar het bloeden is toch altijd blijven verder gaan.gisteren kreeg ik plots ook buikkrampen en ik verloor nu ook bruinbloed.niet hard,maar ik maak me toch zorgen omdat ik heb gelezen dat dit kan duiden op een dreigende miskraam.voelde me op een gegeven moment ook enorm misselijk en had het gedacht dat ik ging flauwvallen.na even een luchtje te zijn gaan scheppen ben ik dan maar vroeg gaan slapen.vanmorgen merkte ik dat het bloeden was gestopt dus de hele nacht geen bloedverlies voelde me enorm opgelucht tot ik daarnet weer merkte dat ik weer van dat slijmerig bloedverlies heb als in het begin ook weer helemaal niet hard.vraag me echt af hoe dit komt.ik heb op deze site gekeken en gelezen dat het best mogelijk is bloedverlies te hebben en toch een geslaagde zwangerschap maar dat het ook een miskraam kan zijn.ik weet niet wat ik ervan moet denken kan pas binnen 2 weken,op 14 dec terug naar de gynae maar eigenlijk wil ik helemaal zo lang niet wachten word zot van die onzekerheid en wil gewoon weten of mijn kindje inorde is.vorige keer ben ik ook vroeger terug op controle gegaan omdat ik niet gerust was en toen bleek alles inorde te zijn dus weet nu niet wat ik moet doen.wat denken jullie dat er aan de hand is??en zou ik mijn afspraak toch beter vervroegen? groetjes en veel, sterkte aan iedereen!!!!!!!!!hey allemaal,
Ik heb begin deze week ook een miskraam te verwerken gekregen. Ik was 11 weken zwanger maar het vruchtje was ergens in het begin al achtergebleven met groeien! woensdag heb ik een curretage laten doen en nu voel ik me al heel wat beter, de vermoeidheid is al zo goed als weg! Gelukkig kan ik er ook goed over praten zodat ik het kan verwerken en een plaatsje geven in ons leven. We geven de moed niet op en proberen alsnog om zwanger te worden, ook al ben ik 'al' 40 jaar en heb ik 2 zonen van 12 en 15 jaar (uit een vorig huwelijk). Ons volgende kindje wordt een echt wenskindje van ons tweetjes, hopelijk lukt het ons dan wel!!!
Door: sofie op 27/12/2007 @ 14:07
hallo,
ook ik heb een miskraam gehad
ik zou 14 weken zijn toen we er achter kwamen.
ik ben dan wel pas 17 maar dan nog het verdriet blijft groot
ik was on verw8 zwanger, maar het was van ahrte welkom
ik e\n mijn vriend blijven het proberen
de miskraam was 12-10-07
moet 7 jan. 2008 wiir ongesteld worden hopend dat ik dan wiir zwanger ben
voel me moe en misselijk buikpijn en last van me tepels en dikkere buik ma als ik nu test is het nog negatief..en 1 test deed het niet
vanaf 2 januari kan ik testen als het goed is dus dan maar weer proberen.
Door: anoniem op 03/03/2008 @ 11:07
Ik heb vorig jaar een miskraam gehad op 7 weken ongeveer. Wist toen niet dat ik zwanger was en was tot 2 weken ervoor aan het powerplaten. Daarom wordt het waarschijnlijk daaraan gewijt.
Nu ben ik 6 weken en 3 dgn zwanger en ik durf niet blij zijn. Ik heb de vorige miskraam helemaal verwerkt, maar ik ben heel bang dat het nu opnieuw fout gaat lopen.
Vorige keer was ik geschrokken van de positieve bloedtest, besliste na rijp overleg met vriend om het kindje te houden, hoewel we nog jaar wilde wachten, eens die beslissing genomen : baf...miskraam!
Nu is het kindje heel gepland (na half jaar proberen) en nu wil ik van de eerste dag blij zijn maar durf ik niet...
Door: Anoniem op 23/03/2008 @ 15:21
Dag Anoniem,
Begrijpelijk dat je bang bent en niet blij durft te zijn.
(Zelf heb ik een miskraam gehad met complicaties begin dit jaar met 11 weken en ik zou die angst ook hebben bij een nieuwe zwangerschap en het niet blij durven zijn)
Zou een dagboek iets voor je zijn? Kan je je angsten in kwijt, maar ook de ontwikkelingen en de positieve dingen van je zwangerschap. Misschien werkt dit wel positief.
Het beste toegewenst.
Door: anoniem op 05/04/2008 @ 17:11
hoi allemaal,
ik ben vandaag naar de verloskundige geweest nadat we erachter kwamen dat ik zwanger was
nu blijk ik 6 weken te zijn maar ze is bang dat het niet goed zit want ze kon geen hartje zien kloppen?
weet iemand hoeveel kans ik heb dat het over twee weken, als we terug gaan, toch wel klopt?
Door: kim op 17/04/2008 @ 21:33
hey iedereen
Ik heb een paar jaar geleden ook een paar miskramen gehad op een paar maand ik en mijn vriend zijn nu bezig voor eeen kindje ik zou het echt doodgraag willen ik heb het nog altijd moeilijk ermee en ook omerover te praten zelf als ik een zwangere vrouw(de helft van mijn kenissen verwachten een kindje)zie doed da pijn sommige houden er rekening mee maar waarvan ik van dacht da ze mijn beste vriendin was zij gewoon ja ge zult er uwe kop moeten bij neerleggen he. Dat deed pijn om te horen als ik soms een baby vasthoud krijg ik tranen mar ik zie die kinderen allemaal doodgraag ik hoop gewoon dat het gaat lukken ik leg mij elke dag meer en meer bij de situatie neer dus ik hoop dat ik snel mijn omgeving het blijde nieuws kan vertellen dat het eindelijk is gelukt
groetjes kim
Door: Debbie op 02/06/2008 @ 13:35
Ik heb 28-05-2008 hetzelfde meegemaakt.
17 maart kwam ik erachter dat ik zwanger was. na lang wachten mochten we eindelijk een glimp van ons kindje opvangen. de verloskundige vertelde ons wel dat we ons waarschijnlijk hadden vergist het vruchtje was te klein maar het hartje klopte al wel, niks om ons zorgen over te maken zei ze. 10 juni mochten we dan ook terug komen voor de volgende echo.
27 mei ging het echter helemaal mis. `s avonds begon ik wat afscheiding te verliezen. het zat me niet lekker en omdat ik zo geschrokken was zijn we gelijk naar de huisartsenpost gegaan. de arts zei dat hij helaas niets voor ons kon doen en dat we moesten wachten op de volgende echo. de dag daarop werd het bloedverlies steeds erger en om 4 uur s`middags heb ik mijn verloskundige gebeld. wat een fantastische vrouw. we mochten gelijk langskomen. nadat ze had gezien hoeveel bloed ik in een kwartier tijd had verloren stuurde ze ons gelijk door naar het ziekenhuis. daar aangekomen werden we al verwacht en er was een kleine kamer gereed gemaakt waar ik op de arts kon wachten. nadat ik een uur daar had gelegen kwam ze eindelijk met het echo aparaat. en het vermoeden werdt bevestigd er was geen hartje meer te zien. en dan besef je pas echt hoe graag je het eigelijk wou.
die nacht moest ik in het ziekenhuis blijven omdat ze de volgende dag onder narcose het vruchtje zouden verwijderen. `s nachts ben ik het vruchtje verloren de natuur had zijn werk zelf gedaan. bewust heb ik gevraagd of ik het zelf ook mocht zien. gewoon om het een plekje te geven en om het begin van verwerken te starten.
ik ben blij met de reacties die ik van mijn omgeving heb gehad de steun die ik van hun en mijn vriend krijg, dat doet zoveel goed.
en hopelijk ooit gebeurd er weer een mooi wonder.
Door: leen op 26/06/2008 @ 07:22
hallo,zo te zien hebben veel vrouwen te kampen met dit verdriet.
Ik ben van vandaag beginnen bloeden en heb pijnlijke steken in men buik,ik bloed niet veel dus ik denk dat de rest nog komt?ik was vier weken zwanger en toen ik op controle ging zag de gynaecoloog enkel een vruchtzakje,ze heeft dan om de twee dagen men zwangerschapshormoon bekeken via men bloed en ze zag dat het aan het dalen was,gisteren aan telefoon kreeg ik het te horen,het zal een miskraam worden..:'( we hebben al een lange weg afgelegd om zwanger te worden,ons kinderwens is zeer groot en dan dit..
4 weken is niet lang,toch..je voelt je zwanger,de kwaaltjes,borsten die pijnlijk zijn,moe..dat gevoel wordt nu uit me weggezogen,zo voelt het aan..het komt hard aan,en ik heb echt veel verdriet,ben vandaag niet gaan werken omdat ik mij zo ellendig voel.maar een mens moet het ondergaan en doorzetten,de moed niet opgeven en opnieuw proberen,natuurlijk zit de schrik er in en de volgende keer zal zenuwslopend zijn als ge zoiets meemaakt denk ik.nu..moeder natuur zal het wel met een reden zo laten gaan..t moet zijn dat er iets mis was met t vruchtje..ik wens iedereen veel moed toe en veel succes naar een volgende zwangerschap toe.
Door: tanja op 18/08/2008 @ 14:40
Donderdagavond wist ik dat ik zwanger was. Ik ben vorige maand gestopt met de pil en na een paar weken voelde ik gewoon dat ik zwanger was. Mijn eerste test was twijfelachtig een paar dagen later was de 2e test net hetzelfde. Je zag wel iets, maar was ik nu mezelf wat aan het wijsmaken of niet? En al die kwaaltjes dan?
Woensdagavond naar de dokter om bloed te laten trekken en JA 'U bent zwanger jonge dame'
We besloten niemand iets te vertellen want als we terugtelde waren we maximum 5 weken zwanger. Ons geluk was van korte duur. De vrijdagmorgen begon ik te bloeden. Eerst een weinig maar tegen de zaterdag was dit zo heftig. Ik voelde het gewoon, het was voorbij.
Toch naar de gynaecoloog voor de zekerheid. Die zag totaal niks en na een controle van het bloed was er zelfs geen hormoon meer te bespeuren. " U bent heel even zwanger geweest en mag deze bloeding als uw maandstonden beschouwen "
Soms is het beter niet te snel testen te doen. Had ik het niet geweten dan waren dit inderdaad gewoon mijn maandstonden geweest.
We geven de moed niet op. We weten nu dat we vruchtbaar zijn en het is al een hele prestatie om zwanger te raken direct na het stoppen van de pil.
Door: Kaylynn op 09/10/2008 @ 22:51
Ik heb ook met 6 weken een miskraam gehad net 1 dag voor mijn verjaardag dat was in 2006..
Het begon in de nacht van 7 december met heel veel krampen en bloed verlies..
Ben toen de zelfde nacht naar het ziekenhuis gegaan want was er heel erg van geschrokken.Zij hebben toen een echo laten maken en ze konden het vruchtje al niet eens meer zien.
Ik moest toen een paar keer trug komen voor bloedtesten.
Ze dachten in de eerste instantie dat het geen miskraam was maar dat ik zo kort zwanger was dat ik bloedverlies had door de innesteling..
Maar ik wist het zelf wel beter zoiets voel je..en ja hoor na de laatste bloedtest konden ze bijna geen hormonen meer vinden en had ik dus wel een miskraam gehad..
4 Januari 2007 deed ik een nieuwe test en was ik weer zwanger!
ALles was goed verlopen en heb nu een gezond dochtertje van 13 maanden..
Door: engel57 op 21/10/2008 @ 20:14
ik ben nu ongeveer 6 weken zwanger.
vnochtend had ik last van bloedverlies,niet heel veel.
duurt nu al de hele dag,en last van lichte kramp!!!
verloskundige gebeld,en ik moet het even aan kijken nog.
hoop maar dat het goed blijft gaan,dit kindje is zo gewenst
we hopen op het beste....
het blijft spannend
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.