Ons toppertje!
Door Lies op 24/08/2005 - 23:55:
Alles begon in januari 2004. We waren toen al een dik jaar aan het proberen om zwanger te worden, maar nog steeds niets….
Onze huisdokter zei dat we misschien best eens een gynaecoloog zouden raadplegen. Zo gezegd, zo gedaan.
Op 13 januari 2004 waren we bij de gynaecoloog en die vertelde mij dat ik polycystische eierstokken had (dus enorm veel blaasjes op mijn eierstokken, maar geen eisprong). Mijn wereld stortte in. Het lag aan mij dat we nog niet zwanger waren! Ik kon het maar niet verwerken en ik kon het ook geen plaats geven in mijn leven, aangezien ik pas 23 jaar was. En ik voelde me enorm schuldig.
Voor alle zekerheid moest mijn man zijn zaad ook eens laten controleren. Twee weken nadien kregen we een brief van de gynaecoloog om contact met haar op te nemen. Dat deden we en we kregen een volgende klap in ons gezicht: het zaad van mijn man was van slechte kwaliteit. We hadden dus allebei een probleem en de gynaecoloog wou ons doorsturen naar een fertiliteitcentrum.
Eind februari hadden we onze eerste afspraak. Na een aantal onderzoeken in de dagen erna mochten we terug gaan en zouden ze ons vertellen wat we konden doen. Het nieuws was hard: IVF of ICSI was voor ons de enige weg.
We hebben samen al onze moed verzameld en zijn eraan begonnen. Het was wel zwaar. Eerst drie weken op geregelde tijdstippen puffen met de neusspray om mijn cyclus lam te leggen. Daarna kwamen er spuiten bij, elke morgen één om “de blaasjes” op de eierstokken te laten rijpen.
Op dinsdag moesten we dan op controle om te zien of de stimulatie goed was. Alles oké, dus op donderdag nog eens terug op controle.
Toen liep het mis. Op de echo was te zien dat ik té veel en té grote blaasjes had aangemaakt. Ook waren de concentraties van bepaalde hormonen in mijn bloed te hoog. Het begon gevaarlijk te worden voor mijn gezondheid én om de punctie te laten doorgaan. Ik was weer van slag… Zoveel werk voor niets?
Ik moest op vrijdag nog eens bloed laten nemen: nog steeds te hoge concentraties. Maar ze wilden mij op zaterdag nog eens controleren.
Dus op zaterdag weer naar het ziekenhuis… De concentraties in mijn bloed waren een beetje gedaald en er waren niet nog meer blaasjes bijgekomen. Ze wilden op maandag 26 april 2004 wel een punctie doen, als ik daarna 14 dagen kon thuis blijven. Ik was meteen akkoord. Op mijn werk zouden ze het wel verstaan.
Maandag dus terug naar het ziekenhuis voor de eicelpunctie onder lokale verdoving. 13 Eicellen kwamen in aanmerking. Die dag hebben ze dan de eicellen bevrucht met het zaad van mijn man.
Eenmaal thuis had ik enorm veel pijn, maar ik zei er niet veel van.
Op woensdag 28 april werd één embryo teruggeplaatst. De laboranten heeft ons toen een foto gegeven van "ons toppertje", want zo noemde ze het embryo. 14 Dagen later mochten we terugkomen voor een bloedtest.
In die 14 dagen had ik enorm veel pijn, want mijn eierstokken waren behoorlijk gezwollen. Ik heb bijna heel de tijd in de zetel gelegen. Ik heb zelfs in de babycatalogussen aan zitten duiden wat ik mooi vond! Het leek ineens allemaal zo dichtbij.
Op 10 mei heb ik ’s morgens bloed laten nemen in het centrum. Ze gingen me in de namiddag opbellen. Pas rond 17 uur kreeg ik telefoon van het centrum. Ik dacht dat het negatief zou zijn aangezien ze me zo laat opbelden. Maar nee… Ik was zwanger en ik mocht binnen een aantal weken op controle voor een echo.
Die eerste echo op 6 weken zwangerschap zal ik nooit vergeten! Je zag enkel een klein vruchtzakje en een hartje kloppen. Daar zat "ons toppertje" in mijn buik! Ongelooflijk!
Op 19 januari 2005 heb ik dan het leven geschonken aan "ons toppertje", een dochter van 48 cm groot en 3305 gram zwaar. Ze kreeg de naam Fleur. En als ze nu naar mij zit te lachen, besef ik dat ze echt een geschenk is. Het was echt de moeite waard om de weg van IVF op te gaan!
Lies
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: leonie (profiel) op 25/08/2005 @ 10:56 

Super hoor! Genier er maar lekker van, het gaat zo snel!


Van harte! Ik ben heel erg blij voor je. Veel plezier met Fleur!

hoi lies!!
wat geweldig voor jullie!!
ik hoop dat jullieeen mooie en een gelukkig gezin mogen worden/zijn.
ikzelf wardeer het alleen al dat wij zonder problemen kinderen mochten krijgen!!
ik ken genoeg mensen die het niet wil lukken!!
en bij sommigen is het dan ook via ivf gelukt!!
en sommigen spontaan!!
en iemand in de fam is bezig met adoptie!!
ben erg blij dat er toch nog wat meer optie`s zijn om kinderen te krijgen!!
heel veel geluk toegewenst!!
ps: gaan jullie ooit nog voor een tweede?
grt xxx trienke

Hé Trienke,
We gaan zeker voor een tweede.Laten we hopen dat het geluk op dat moment ook aan onze zijde staat!
Lies
Hoi Lies,
Wij willen je bij deze nog van harte feliciteren met jullie nu 7 maanden jonge dochtertje, tja beter laat dan nooit he??
Geniet van alle mooie dingen om je heen!!
Enneh....19 januari is een mooie datum, ik ben dan zelf ook jarig.

Groetjes, Lucienne en Kimberly

Hoi hoi,
Lies van harte gefeliciteerd met jullie TOPPERTJE!
Geniet er maar lekker van! Ik ben misschien zelf ook wel zwanger! Heb wel allemaal symptomen, zere borsten met name de tepels, ben met vlagen misselijk en een raar gevoel onder in m'n buik! Dus even afwachten! Ik moet vandaag normaal gesproken ongesteld worden, maar ben het gelukkig nog niet, dus morgen maar een test doen! =)) Ik hoop dat ik zwanger ben! 
Liefs Shirley
Ik ben toch nog ongesteld geworden!

Groeten Shirley
Maar we blijven ervoor gaan!
Ik vind het toch wel vreemd, ben ongesteld geworden, maar ik blijf met vlagen misselijk! Maar goed allemaal afwachten maar!
Groeten Shirley

Gefeliciteerd met Fleur!!! Beetje laat, ze loopt bijna!!
Ik hoop dat wij ook ooit zo'n toppertje krijgen. we wachten al zo lang
Bij mijn man zijn ook afwijkingen gevonden die waarschijnlijk wel verholpen kunnen worden, duimen dusGa lekker genieten van je meisje!!!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.












