Keep the Faith!
Door Joyce op 14/09/2005 - 10:06:
Na 3 jaar proberen zwanger te worden, was het dan zover. We waren zwanger!
Op vrijdag deden we de test en op maandag ben ik meteen met mijn ochtendurine naar het ziekenhuis om het daar nog eens te laten controleren. En ook deze test was positief!
Tijdens mijn zwangerschap had ik veel last van misselijkheid en bekkeninstabiliteit, maar dit nam niet weg dat ik elke dag genoten heb. Ik vond het heerlijk om met een dikke buik rond te lopen. De echo’s die we kregen, waren geweldig en elke keer weer emotioneel. Tijdens deze echo’s is nooit gezien dat ons kindje een groeiachterstand had.
Bij de laatste echo die gemaakt werd, kreeg ik te horen dat we een dochter kregen. Wat een wonder! Ik was er helemaal van overtuigd dat we een zoon zouden krijgen. Tijdens die echo werd alles goed nagekeken omdat mijn vader een hartafwijking heeft. Maar alles was perfect.
Toen ik 36 weken en 3 dagen zwanger was, braken mijn vliezen om kwart voor zes ‘s avonds. Mijn man zat op dat moment nog in Frankrijk, zo’n vier uur rijden van huis af (hij is internationaal vrachtwagenchauffeur). Ik belde hem meteen op en zei dat hij naar huis moest komen omdat de bevalling begonnen was. Vervolgens nam ik contact op met het ziekenhuis waar ik naar toe zou gaan om er poliklinisch te bevallen. Ik mocht er meteen heen gaan om een CTG te maken.
Op het moment dat ik daar aan het CTG lag, had ik nog geen last van weeën. De verloskundige voelde eens naar ons kindje en ze vertelde me dat het geen 8-ponder zou worden. “Gelukkig”, dacht ik op dat moment!
Daarna mocht ik gewoon weer naar huis gaan. Mochten de weeën in de loop van de nacht op gang komen, moest ik me de volgende dag melden om een CTG te laten maken.
Die avond kwam mijn man rond 22.00 uur thuis. Samen zaten we nog te lachen dat ons kindje ons wel erg graag wou zien.
Rond 22.30 uur begonnen de weeën. Ze waren meteen erg krachtig en om de 3 minuten. Om 00.30 uur waren we weer in het ziekenhuis omdat de weeën ondertussen behoorlijk sterk waren. Bij aankomst bleek dat ik al 3 cm ontsluiting had.
Na een lange nacht van weeën wegpuffen en koffie drinken, werd ‘s morgens onze dochter Faith geboren. Wat was ze mooi! Maar vooral ook wat was ze klein…
De kinderarts is meteen gekomen om haar te onderzoeken. Ze deed het goed maar moest toch de couveuse in, omdat ze maar 1900 gram woog en 42.5 cm lang was. Ik mocht haar nog heel even vasthouden voordat ze naar de afdeling neonatologie werd gebracht.
Nadat ik verzorgd was en de trotse opa’s en oma’s in het ziekenhuis aangekomen waren, mocht ik naar haar toe gaan.
Op de couveuseafdeling kregen we te horen dat ze twee keer een apnoe had gehad, maar ze het nu perfect deed. En gelukkig, die apnoe's heeft ze hierna niet meer gehad.
Na 2 en een halve week, op 24 december, mochten we haar mee naar huis nemen. Ze had toen een gewicht van 2380 gram, in onze ogen al een groot kindje.
De oorzaak van haar groeiachterstand is nooit gevonden. Maar elke dag als ik naar haar kijk, stroomt mijn hart over met liefde voor haar. De naam Faith hebben we haar gegeven omdat we nooit het vertrouwen in het feit dat ze er op een dag zou zijn, verloren hebben.
Joyce
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Meid... wat een mooi verhaal...
WIj zijn voor een 2de bezig, maar het wil ook niet echt lukken hier we zijn al 21 maanden bezig... Maar ook hier geven we de hoop niet op... wnat de wonderen zijn de wereld nog niet uit...
Geniet maar van je mooie meid
groetjes
Door: daniëlle (profiel) op 14/09/2005 @ 22:18 
Wat fijn voor jullie dat met Faith nu alles goed is en dat ze een verrijking in jullie leven is! En hoe toepasselijk de naam! geniet van elkaar!
Groetjes
Door: jose op 15/09/2005 @ 19:32
hallo joyce,dennis en faith
na het lezen van het verhaal over faith komen bij mij de emoties ook weer naar boven.ik ben zo blij dat ik de trotse oma mag zijn van jullie kleine meid.
Door: Maartje op 15/09/2005 @ 21:52
Geniet van jullie mooie meisje en zie haar als een geschenk uit de hemel
Wij zijn ook elke dag nog dankbaar voor onze twee gezonde kinderen.
Meer kan een mens zich toch niet wensen !
Veel liefde en geluk toegewenst voor de toekomst.
Veel liefs Maartje
Hoi, wat goed, dat jullie meisje het zo goed doet, ondanks haar lage gewicht!!
Wat dom dat ze nooit opgemerkt hebben dat ze zo klein was!
Bij mij was het precies andersom. Ik ben 2,5 week geleden bevallen van een zoon...van 5050 gram. Dat hadden ze ook nooit voorzien en als dat wel zo was had ik met liefde en plezier met een keizersnee bevallen, want nu heeft hij klem gezeten en heeft een zenuwbeschadiging in zijn arm, wat niet had gehoeven...
Geniet van jullie meid, zoals wij van onze (verder op en top gezonde) grote Bentevent!
Groetje, Floor
Door: keda op 18/09/2005 @ 15:31
super !! ik hoop dat jullie elke dag mogen genieten van jullie mooie meid . En dat ze maar maar groot en gezond mag opgroeien . Nu lees ik dat het ook anders kan ...ik zelf heb alleen kans op grote baby's ze zeggen dat het met mijn placenta te maken heeft .
mijn eerste jongen woog 5250 gram en mijn tweede 4550 . mischien dat de derde??? nog wel iets lichter is zodat ik misschien thuis mag bevallen ...wie weet maar het belangrijkste blijft toch als het maar gezond is
geniet en veel geluk.Door: Nieke (profiel) op 22/09/2005 @ 16:11
Hoi,
Heel emotioneel verhaal. Nog veel geluk met jullie dochtertje!!! Ikzelf heb 9 jaar moeten wachten op mijn eerste kindje. Totaal onverwacht was ik plots zwanger. Nu ben ik de trotse mama van Dylan, 9 maand oud en een schat van een baby.
Door: Joyce Grooten op 04/10/2005 @ 11:51
Hallo allemaal,
bedankt dat jullie hebben gereageerd op ons verhaal.
dit doet zeker goed om het te lezen!
nogmaals bedankt
Groetjes Joyce
Door: Anoniem op 17/10/2005 @ 18:19
Hoi Joyce,
Kun je mij vertellen of jullie na drie jaar spontaan zwanger zijn geworden, of hebben jullie meegedraaid in het medisch circuit? Ik vraag dit omdat mijn man en ik al vieren een half jaar vergeefs proberen om zwanger te raken. We overwegen nu te gaan behandelen (ik ben inmiddels 33), maar we hopen nog steeds op een spontane zwangerschap, ook al spreken de statistieken maar van een kleine kans. Het is wel duidelijk dat er in principe niets mis is: we hebben een aantal tests gedaan (sperma, eileiders, eisprong, etc).
En natuurlijk voor jullie: HEEL VEEL GELUK!!!!
Groet,Flien
Door: joyce Grooten op 18/12/2005 @ 20:11
Hallo Flien,
we zijn inderdaad spontaan zwanger geraakt.
vante voren hebben wij twee jaar in het circut van medici rondgezworven en van allerlei onderzoeken door gemaakt.
toen we uit eindelijk besloten hier mee te stoppen (omdat we een hormoon behandeling moesten ondergaan en de kosten niet door het ziekenfonds zouden worden vergoed 900 euro per behandeling en niet de garantie kregen zwanger te worden.)
bleek ik na 3 weken spontaan zwanger te zijn!
vandaar dus ook keep the faith!
veel succes
groetjes Joyce
Door: Anoniem op 27/12/2005 @ 22:04
wij hebben onze dochter ook faith genoemd, na heel moeilijk zwanger te raken, ze was ook te vroeg en te klein, maar mocht na adnerhalve week mee naar huis.En is nu een meid van bijna 2 jaar.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.