Starten met IFV
Door Sara op 28/03/2007 - 10:01:
Vandaag, 20 januari, is voor mij de grote dag.
Mijn verleden is dat ik al drie jaar met de mijn pil gestopt ben en nog steeds ben ik niet zwanger ben. Er is bij mij wel een eileider verwijderd en mijn man zijn zaad is ook niet van de beste kwaliteit…
Na lang aarzelen en de wanhoop nabij, hebben we besloten om het via in-vitro te proberen. Op natuurlijke wijze kan ik wel zwanger worden maar het is een kwestie van veel tijd en geduld. Ondertussen ben ik al 31 jaar en de tijd begint te dringen.
Na het intakegesprek van enkele dagen geleden kon ik gelukkig deze maand nog starten met de behandeling.
Het kan voor mij niet snel genoeg gaan! Mijn verlangen naar een kind is zo groot dat het wel een beetje in mijn nadeel zal spelen als het niet meteen lukt. Maar ik wil daar eigenlijk niet aan denken...
Mijn eerste fase is starten met de neusspray, 3 keer 2 per dag.
Vandaag was het zaterdag en normaal slaap ik dan uit, maar deze morgen had ik de wekker om 7u30 gezet zodat ik mijn eerste spray kon gebruiken. Het was een raar gevoel want ik was nog wat slaapdronken en sliep na enkele minuten terug in.
Na een bezoek aan een vriendin kwam ik thuis om 14u30 en nam de tweede neusspray. Ik moet eerlijk zijn tot nu toe voel ik niets raars. Enkel na een paar minuten een wat nare smaak, voor de rest is alles oké…
Sara
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: lesley (profiel) op 28/03/2007 @ 16:46 
In april 2005 hebben we de moed gehad om (na 3 jaar tevergeefs proberen) naar een specialist te gaan. In mei zijn we dan gestart met inseminaties. Na 3 mislukte pogingen, moest ik een laprascopie van de baarmoeder en de eileiders ondergaan. Alles bleek oké te zijn, dus deden we verder met de inseminaties om uiteindelijk, na 6 mislukte pogingen, over te schakelen op IVF.
In december 2005 was het zover... Rond kerstdag startte ik met de behandeling.
Begin januari mocht ik op controle gaan en ik had al 18 follikes. Ik mocht onmiddellijk stoppen met de andere medicijnen en de P**** inspuiten. Twee dagen laten was er dan de pick-up. Ze konden 18 eicellen aspireren en daarvan werden er 4 bevrucht door IVf en 3 door ICSI. Drie dagen later was er de terugplaatsing van een, volgens de professor, topembryo omdat het acht-cellig was.
Op 20 januari 06 moest ik dan een bloedtest doen en ja, ik was eindelijk zwanger! Mijn geluk kon niet op...
Tot op 7 weken zwangerschap… Ik voelde me mottig, had last van verschrikkelijke hoofd- en buikpijn. Ik belde nog diezelfde dag nog naar mijn huisarts, maar ik kreeg de assistent. Zij liet mijn bloed onderzoeken en zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken: de HCG-waarden waren perfect...
Maar 2 dagen laten kreeg ik hevige bloedingen. We reden meteen naar “Spoed” en daar kreeg ik het slechte nieuws: mijn kindje was weg... Mijn wereld stortte in... Ik voelde me leeg, gestraft,… Ik heb er geen woorden voor.
De maand erna was mijn lichaam klaar voor een nieuwe poging. Deze keer zouden we de ingevroren embryo’s gebruiken. Ik zou maar de ochtend zelf weten of ze het ontdooiingproces overleefd hadden. Ik heb nog nooit zoveel zenuwen gehad!
Die zaterdagochtend kreeg ik al om 7.30 uur telefoon: "Mevrouw, ik heb slecht nieuws voor u, beide embryo’s hebben het niet overleefd. U moet uw maandstonden afwachten en u mag dan beginnen met de pil ..."
Dit moment was het begin van een depressie... Ik heb me maandenlang slecht gevoeld. Doordat mijn depressie druk een legde op mijn relatie, dacht ik even dat onze liefde voorbij was. Dus we besloten om even met alles te stoppen en onze relatie te redden...
6 maanden later, zijn we opnieuw begonnen met IVF. Ik heb er lang over nagedacht en ik zou graag 2 embryo’s terug laten plaatsen. Ik verlang zo graag naar een kind dat ik het risico op een tweeling erbij neem.
De vrijdag was de pick-up: ze hebben 17 eicellen geaspireerd en hebben er 14 kunnen gebruiken. Maar we kregen ook het slechte nieuws dat mijn vriend zijn sperma niet goed genoeg was om IVF te doen. ICSI is voor ons de enige oplossing. Mijn vriend was er natuurlijk kapot van, want tenslotte is dit de trots van een man.
Op zondag zijn er dan 2 embryo’s teruggeplaatst en nu moeten we weer 2 weken wachten..
Nog een beetje goede raad: praat erover met je man want je moet er beiden achter staan. Het is een moeilijke periode om door te komen met die hormonenspuiten enz.
Je mag de moed even verliezen, maar de hoop nooit opgeven
Ondertussen van ik bijna 36 weken zwanger van een flinke tweeling.
Groetjes,
Lesley
Door: Anoniem op 30/03/2007 @ 22:11
Hoi Sara,
ik hoop van harte dat je snel zwanger mag zijn. Veel goede moed!
Door: sandra op 03/04/2007 @ 18:19
hey sara
ik hoop voor u dat je zo snel mogelijk zwanger wordet want ik weet hoe dat het voelt als gij al 3 jaar aan het proberen bent en nog steeds niks.
ik heb juist de zelfde probleem ik ben ook al 3 jaar aan het proberen en vanaf vandaag ben ik met mijn spuitjes begonnen in mijn buik dat heb je ook al gedaan denk ik en ik ga voor de rest zien of dat mijn eicelle er op gaan reageren want ze willen maar op niks reageren
maar ja ik hoop echt dat het voor mij en voor u en voor iedereen die al zo lang probeert dat het ga lukken.veel succes nog he
groetjes sandra
Door: kelly op 05/04/2007 @ 18:00
sara mijn naam is kelly ik hoop dat het lukt bij jullie want ik begin ook met ivf icsi ben echt benieuwd ik start op 16 april hopelijk hoor ik nog iets van u het beste en groetjes veel succes
Door: Charlotte op 11/04/2007 @ 20:09
Ik hoop dat het gaat lukken voor je. Ik ben pas te weten gekomen, dat wij ook ivf gaan moeten laten doen. Maandag (16 april 2007) moet ik bellen voor een eerste afspraak. Ik weet totaal niet waar ik mij moet aan verwachten.............of wat ons dat allemaal gaat kosten. Kan mij iemand een beetje uitleg geven aub
Door: lesley (profiel) op 12/05/2007 @ 19:27
hey
charlotte, ik ben ook zwanger geraakt via ICSI, het resultaat is een flinke tweeling, in profiel kan je meer lezen
mijn verhaal is ook de vinden onder deze blok onder de naam " de moelijke weg (uiteindelijk 4 jaar) naar geluk"
groetjes lesley
Door: Bianca op 21/05/2007 @ 21:17
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte toe en vooral de moet niet laten zakken, ik had zelf maar drie follikes en in alle drie vonden ze drie eitjes en daarvan is er eentje ontwikkeld tot embryo vandaag heb ik een terug plaatsing gehad en zitten we 2 weken in volle spanning te wachten
Door: Kaatje op 04/06/2007 @ 12:24
Dag allemaal,
wat doet het deugd om te lezen dat er nog zoveel anderen zijn die dezelfde weg afleggen. We hebben een week geleden de transfer gehad (= eerste poging icsi) en nu is het het bange afwachten. Je weet niet of signalen gewoon van de hormonen zijn of dat het echt gelukt is...
Ik tel de dagen af en probeer goed wat te rusten.
Veel sterkt aan iedereen
Door: Bigfootje op 04/06/2007 @ 20:02
Hallo allemaal, Ik wens iedereen heel veel succes en sterkte met de ivf pogingen. Dat is toch wel een hele emotinele opgave. Ik begin deze maand aan de eerste ivf poging. Tenminste, moet eerst nog een keer testen, omdat ik maar 1 dag heel weinig gevloeid heb, en dit komt in een zwabgerschap voor, zeggen ze. Iemand hier ervaring mee? Mocht het negatief zijn, wat ik denk, start ik op 19 juni met de eerste spuitjes... Hoop dat het na 3,5 jaar dan toch goed gaat komen..
Door: els op 06/06/2007 @ 19:22
hallo meisjes allemaal,
net zoals jullie zit ik in hetzelfde schuitje. We zijn ook al een 3-tal jaar aan het proberen en hebben al insiminatie, icsi gehad. Ik had 20 eicellen. Eentje teruggeplaatst eind maart maar resultaat was negatief. De ontgoocheling was groot maar in mijn achterhoofd had ik nog het idee van: "He ik heb er nog een heleboel dus ..." Eind april mocht ik dan terug bellen naar het ziekenhuis, blijkt dat geen enkel celletje goed was (den diepvries is ook niet alles) Ik was meer dan ontgoocheld. Tot op heden heb ik het heel moeilijk om mij daar over te zetten. Ik kan wel goed praten met mijn vriend maar toch ... Ik zou wel de hele dag kunnen wenen en niets doen gewoon in een hoekje zitten. Maar ik ben een vechtertje. In augustus mogen we terug gaan voor een pick-up. Hopelijk lukt het deze keer want zeg nu zelf: op den duur is het toch zwaar dragen é?
Veel succes allemaal
Door: Anoniem op 14/06/2007 @ 11:08
Dag allemaal,
we hebben maandag het slechte nieuws gekregen dat het niet is gelukt. Vandaag (donderdag) gaat het al wat beter. Nu maar alle moed bijeen rapen en dan in juli opnieuw proberen. Het negatieve antwoord is toch het zwaarste van alles, niet de hormonen, niet de pick-up, niet het wachten, maar het te horen krijgen dat het allemaal voor niets is geweest. Och, na regen komt zonneschijn...
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.