Geduld is een mooie deugd!
Door K'tje op 04/06/2007 - 15:06:
Sinds mei 2005 ben ik samen met mijn vriend. We kenden elkaar al heel wat langer en waren voordien heel goede vrienden. Hoe dan ook, onze kinderwens was van in begin al erg groot. Maar de eerste maanden nam ik toch nog de pil (af en toe wel is vergeten enz...).
De maanden gingen voorbij, nog niets... Tot ik op een dag dat niet ongesteld werd. We dachten dat er een klein wondertje op komst was... Maar dat was allesbehalve waar.
Eerst werd gedacht dat het om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ging, maar bij verder onderzoek bleek het om een cyste te gaan, die uiteindelijk vanzelf is weggegaan...
We gingen dus gewoon door met ons leven en probeerden zo weinig mogelijk aan kinderen te denken. Toen kregen we via via te horen dat er roddels de ronde deden, dat mijn vriend en ik geen kinderen krijgen konden… Goh, wat deed dat pijn! Vooral omdat je dat dan uiteindelijk zelf ook gaat geloven!
Dus wij onmiddellijk op onderzoek bij de gynaecoloog: bloed laten trekken, enz…
Bij mij bleek in orde te zijn, alleen bleek dat mijn vriend minder zaadcellen had als “normaal”, maar ook dit kon niet echt een probleem zijn voor geen natuurlijke zwangerschap.
De dokter lachte er nog mee: “Binnen 10 jaar zitten jullie waarschijnlijk met 5 kids op jullie schoot!”
Weer gingen de maanden voorbij... En net toen we ons volledig wilden concentreren op een eventuele niet-natuurlijke manier... Ja, net dan ... Was ik zwanger van ons liefdeskindje!!
Dit was in onze ogen een klein wonder! En nu al hebben we één ding geleerd: geduld is een mooie deugd!
xxx,
K'tje
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Inderdaad geduld is een een mooie deugd en wordt vaak op de proef gesteld... wij zijn al van 1/1/2004 aan het wachten op een 2de wonder.. Na onderzoeken bleek dat ventjes zaad niet optimaal was, het kon nog, maar zou heel lang duren.. Soms vraag ik me af, wat is lang en hoelang nog???
Voor jullie alvast een dikke proficiat en hopelijk als je terug een kinderwens krijgt een vlugge zwangerschap toegewenst....
Door: Christien op 04/06/2007 @ 17:21 
Ja geduld is een mooie deugd, alleen dat hij voor anderen langer duurt. Wij zijn spijtig genoeg al bijna 7 jaar bezig voor ons eerste wondertje, maar toch geven we niet op, omdat we weten dat het ooit gaat komen.
Groetjes Christien
Door: lesley (profiel) op 05/06/2007 @ 08:03
hey
wij hebben 4 jaar geprobeerd en zijn zwanger geraakt via ICSI;; OP 6 april 2007 ben ik bevallen van een gezonde tweeling...een koningswens, Gilles en Amélie
groetjes lesley
Door: beatrijs (profiel) op 05/06/2007 @ 13:22
Wij hebben gewoon 7 maanden moeten wachten om zwanger te geraken van mijn jongste zoon, en dat was al een beproeving, ik kan mij niet voorstellen wat het moet zijn voor sommigen onder jullie om zo lang te moeten wachten! Veel moed, en hoop!
Bé
Door: Jessy (profiel) op 06/06/2007 @ 13:49
Hey,
Wij zijn na 2.5 jaar van verdriet en wachten eindelijk via kunstmatige inseminatie en ondersteuning van clomid zwanger geworden en ons dochtertje wordt verwacht rond 01/09/2007
Als het dan eindelijk is gelukt ben je zo vreselijk ongerust dat het mis zal gaan, maar stilaan komt dan een periode waar je die akelige tijd van teleurstellingen, wachten en proberen kan beginnen afsluiten. Ik ben er nu al van overtuigd dat ons friemeltje het wachten meer dan waard zal geweest zijn en denk dat dat gevoel nog eens zo sterk zal worden wanneer we haar voor het eerst in onze armen kunnen sluiten
Ik weet dus hoe moeilijk het is als het maar niet wil lukken maar kan me niet voorstellen dat ik kinderloos zou gebleven zijn, dat sommige koppels dat moeten meemaken moet gewoon verschrikkelijk zijn. Voor iedereen dus... Geef de moed niet op! Je moet blijven geloven dat het ooit zal lukken en ik trok mezelf op aan de gedachte dat ons kindje wel heel speciaal moest gaan worden en dat het daarom zo lang duurde. Klinkt misschien onozel maar je moet het meegemaakt hebben om je daarin te vinden en voor mij hielp het...En ik geloof het ook echt!!
Veel liefs Jessy
Door: VéroNick (profiel) op 08/06/2007 @ 15:16
Hey iedereen,
Na anderhalf jaar proberen en fertiliteit ben ik EINDELIJK zwanger geworden na een ovariële drilling en IUI. Het is ongelooflijk hoeveel energie en geduld je moet hebben...
Mijn leven is er enorm door veranderd: het zal nooit nog hetzelfde zijn als vroeger. Ons kindje is niet zomaar een kindje, maar een wonder en vaak denk ik terug aan die akelige periode dat ik soms elke van de week op fertiliteit zat. Als je schoonzus haar eerste kind na drie keer proberen en haar tweede kind na één maand heeft, begint 't serieus te knagen.
Ik wil niet zeggen dat mensen die makkelijk kinderen kunnen krijgen 't niet verdienen, maar zij die er veel voor hebben moeten doen (operaties, hormonenkuren en -spuiten, elke dag naar de echo enz.) appreciëren het meer en heel in 't geniep denk ik soms: wij verdienen 't tenminste.
Aan iedereen die moeilijk zwanger wordt: ik weet hoe 't voelt en ik wens jullie alvast het aller-, allerbeste!
Door: wendy op 10/06/2007 @ 09:51
hallo iedereen,
na 5 miskramen is ons tweede wonder geboren .
en ik kan je vertellen na zoveel ellende zijn je kinderen nog specialer dan dat ze al geweest zijn.
nu proberen we om nog een derde kindje te krijgen.
zoals ze zeggen alle mooie dingen in drieen
groetjes wendy
Door: Nathalie op 10/06/2007 @ 18:25
Proficiat!!! Na een miskraam op 4.5 maand zijn wij al 9 maanden bezig voor ons klein wonder kindje op de werekd te zetten. Doordat ik reeds om de 3 maanden menstrueerde heeft de gynecoloog me sinds deze maand op clomid gezet. Nu hopen wij natuurlijk dat dit kleine wonder kindje er zo sneller gaat zijn. Iedere keer we iemand zien die zwanger is of juist bevallen is doet dit pijn. Zo hebben we in de hele familie 3 zwangere vrouwen. Dit doet echt heel pijn. Ik word dan kwaad op die vrouwen maar eigenlijk kunnen zij er niets aan doen.
Door: nathalie op 11/06/2007 @ 17:11
Hallo,
Ik kan hier goed bij aansluiten dat geduld een deugd is...
Ik heb mijn zoontje pas na 10 jaar gekregen. Heb er jaren vele depressieve momenten door gehad. Verschillende onderzoeken laten doen maar blijkbaar geen problemen, enkel onregelmatige cyclussen. En net toen ik er niet meer bij stilstond en eindelijk afstand had gedaan van mijn vurige kinderwens, was ik plots zwanger! Ik wist het geeneens, ging naar de gyné voor een infectie en toen bleek dat ik al 13 weken zwanger was! Ik heb toen tranen met tuiten gehuild van geluk. Heb een zeer goede zwangerschap gehad maar wel altijd de angst gehad om mijn wondertje weer kwijt te geraken (miskraam). Maar kijk, mijn schatje is nu 2,5 jaar en een geweldige jongen. Ik ben zo dankbaar dat ik dit wonder heb mogen beleven!
Door: loeke op 13/06/2007 @ 18:38
ik begrijp jullie volkommen wij zou graag een wondertje hebben wij geraken wel zwanger maar kan het noooit voldragen ik wens iedereen veel sterkte toe en dat al jullie wensen mogen uitkommen groetjes
Door: Beverly op 19/06/2007 @ 16:21
Geduld moet je altijd hebben, Na 7 maanden proberen ben ik nu zwanger. Ik ben uitgerekend 21 augustus 2007
Door: Marieke op 08/07/2007 @ 16:44
Wij wachten alweer 3 jaar op een eerste kind, en dat is heel erg lang. Geduld wordt soms heel erg op de proef gesteld......
Door: Liesje op 05/09/2007 @ 11:08
Hallo,
Sinds Juni '07 zijn mijn vriend en ik gestopt met de pil. Wij willen zo graag een kleintje,dus éénmaal gestopt met de pil gingen wij het ook eens proberen. Alle koppels uit onze omgeving moesten niet veel moeite doen, dus bij ons zou het ook wel niet zo lang duren. Tja blijkbaar horen wij niet bij de 'rappe' ook al weet ik dat wij zeker nog niet mogen klagen, aangezien ik jullie verhalen lees. Ik krijg er kippenvel van als ik verhalen lees over koppels waarbij het maanden, zelfs jaren duurt. Dat wens je natuurlijk niemand toe, zelfs niet je grootste vijand!En dan zeggen ze dat je er best niet te veel mee bezig kunt zijn. Awel ik denk nie da ge zomaar even kunt denken, nu ga ik er niet aan denken. Toch ben en blijf je er mee bezig. Wij zijn net voor de vierde poging bezig (wij horen bij de beginners zeker?), dus is het weer spannend afwachten. Mijn vriend zegt dat ik er zelfs al teveel mee bezig ben. Alle mogelijke info opzoeken; welke standjes zijn het beste? Op welke momenten ben je het meest vruchtbaar? Enzoverder. MAAR, op één vraag vind ik nergens een antwoord??? SPAREN VAN ZAAD Wat is daar nu van waar of net niet???? Ik hoor verhalen dat je maar best om de twee dagen vrijt, want elke dag zou niet goed zijn voor de kwaliteit van het sperma. Hier zeggen ze dat je dan met 'losse flodders schiet'???
Maar als dat zo is, dan verminderd het aantal pogingen hè? Waarschijnlijk zitten er onder jullie wel een aantal experts die zich al suf hebben gezocht achter al deze info en die een beginneling zoals mij willen verder helpen?? Wat kijk ik uit naar zo een klein wonder!Ik wens ieder onder jullie enorm veel succes!!!! Door: Ilse op 19/09/2007 @ 01:34
Ik vroeg me net hetzelfde af. Rond m'n ovulatiedag doen we het elke dag (4 dagen op rij). Als er elke keer (voor de beste sperma kwaliteit) 36 tot 48 uur tussen moet zitten, moet je toch al serieus geluk hebben.
Derde poging deze maand, ben volop aan't stressen of het deze keer raak is.
Ik heb al een zoon van een eerste huwelijk (die is al 15). Mijn man heeft nog geen kinderen.
Ik heb een ovulatie test kit gebruikt deze keer (urine test) en ook gestart met m'n temperatuur meten elke morgen (is hoger als je ovuleert en zwanger bent).
Nu ook gezien dat er een thuis vruchtbaarheids test voor mannen bestaat (verschillende soorten testen zelfs).
Als het weer niet gelukt is, zal ik die toch willen bestellen. Dan weten we al wat meer weeral.
Veel geluk iedereen
Ilse
Door: Liesje op 26/09/2007 @ 10:45
Dag Ilse,
Ik kan je nog steeds geen antwoord geven op mijn vraag, misschien dat jij al een antwoord gevonden hebt. Maar ik denk dat er toch wel ergens een waarheid inzit en dat verschillende factoren een rol spelen, dus ook wat er in da kopke omgaat
Wij zijn vandaag 3 weken en vier dagen zwanger. Dit is natuurlijk nog maar het begin hè. Straks moet ik naar de dokter voor een bloedtest.En ik was er zo zeker van dat het deze maand weer niks zou worden. We hadden het 'zaad gespaard'
en 38u voor de ovulatie (ben je het meest vruchtbaar)gevrijt. De dag nadien werd mijn vriend snikverkouden dus ja, zin in seks was er wel, maar met zo'n druipneus?Dit duurde een paar dagen dus dacht ik, van één keer seks, dat gaat nooit lukken en legde er mij bij neer dat we de maand erop nog eens zouden moeten proberen. En toch...mijn regels bleven uit en werd vorige week op de meest onnozele momenten misselijk. Toen wist ik het zeker, maandag test halen.Jongens bloednerveus waren we toen we DE test deden, maar zo gelukkig toen het tweede paarse streepje tevoorschijn kwam.POSITIEF!!! Alé zeg, dus dat kleine (grote)wondertje zou nu in mijn buik zitten. Na vier keer proberen is het eindelijk zover. Woorden tekort om dit gevoel te beschrijven, maar natuurlijk zijn wij supergelukkig. En toch schaam ik mij een beetje omdat ik dacht dat wij niet bij de 'rappe' hoorden. Maar natuurlijk, vergeleken met andere koppels die er véééél langer over doen, weet ik dat wij in onze pollekes mogen klappen.Maar ik kan niet meer doen dan jullie allemaal héél véél succes toe te wensen.En Ilse, misschien is het bij jou ook al zover en heb je mijn verhaal niet meer nodig. Zoniet, dan kan je nog altijd hopen dat je man verkouden wordt
zo is het bij ons gelukt!!!xxxVEEL SUCCES
Door: Viki op 26/09/2007 @ 15:34
Hoi iedereen,
Mijn vriend en ik zijn sinds maart aan het proberen voor ons eerste kindje. (Dat is nog niet zo lang als je bekijkt hoe lang sommigen al bezig zijn). Maar het is nog steeds niet gelukt. Hier komt bij dat ik pcos heb en daardoor geen natuurlijke eisprong kan krijgen. Door clomid wordt de eisprong opgewekt en voorlopig gaat dit goed, ik krijg elke maand mijn regels maar nog geen kindje! Nu heb ik juist voor de derde keer clomid genomen en heb nog pilletjes voor 1 cyclus. Daarna moet ik terug naar de gyneacoloog. Weet iemand hoe lang je clomid mag nemen? Ik heb het gevoel dat mijn tijd aan het opgeraken is. Want clomid werkt, maar wat als de gyneacoloog voorstelt om met iets anders te beginnen? Wat zijn de alternatieven? Ik weet dat ik misschien nog geen recht heb tot klagen maar ik kan me soms heel erg moedeloos voelen door heel deze situatie. Hier komt nog eens bij dat ik 1 van die weinige personen ben die nevenwerkingen ondervindt aan clomid: vreselijke opvliergers, puisten, hoofdpijn, duizelig en enorme humeursstoornissen! Vooral de week voor mijn regels (nu dus) heb ik hier erge last van. Omdat dit ook zwangerschapssymptomen kunnen geeft dit mij elke maand valse hoop! Wie herkent zich hierin?
Veel succes aan al diegenen die volop aan het proberen zijn en proficiat bij wie het reeds gelukt is!
Of geduld effectief een mooie deugd is, weet ik nog niet zo zeker!
Groetjes
Viki
hallo wij zijn sins sepetember gestop
maar nu duurt het al te lang voor mij µik weet moet geruld hebben maar het is soms moeilijker dan het lijkt om er niet mee bezig te zijn .
nu na drie maand is het nog altijd niets ik weet ik mag niet klagen want er zijn er bij die er al langer mee bezig zijn maat toch
ik wens iedereen nog veel geluk toe
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.