Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Wanneer zwanger worden niet evident is (vervolg)

In oktober 2005 had ik mijn verhaal hier geplaatst: “Wanneer zwanger worden niet evident is.”
Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder…
Het zijn geen makkelijke jaren geweest, helaas. Drie maanden na het plaatsen van mijn verhaal is manlief geopereerd. De aders (vene spermatica) in zijn onderbuik zijn afgebonden, wat betekent dat het spataderkluwen geen bloed meer krijgen en dus verschrompelen.
We hoopten op een betere zaadkwaliteit. Helaas werd dit niet beter, zo bleek na twee maanden. Sterker nog de spataders waren terug. Deze keer had ook de rechterkant van het scrotum een spataderkluwen. Opnieuw operen dus… Ook dacht de uroloog dat er een beginnende tumor zat op allebei de testis. Nog meer stress… En een baby was verder weg dan ooit…
Wat ook nog erg vervelend was, waren de wachtlijsten voor de operatie. Zelfs met verdenking van beginnende kanker moet je wachten. Manlief heeft de laatste maand voor de operatie enorm veel klachten gekregen van de spataders. Zoveel dat hij op het laatst niet meer kon fietsen en moeilijk kon lopen.

Tijdens de operatie is van beide ballen weefsel weggehaald om te onderzoeken op kanker. Na deze tweede operatie ( 9 maanden na de eerste) had hij lang nodig om te herstellen. Gelukkig kregen we een goed bericht en werden er geen aanwijzingen gevonden voor beginnende tumorontwikkelingen. Helaas bleek er wel een complicatie te zijn van de operatie. De rechtertestikel was in het lieskanaal geschoten en vastgegroeid aan het littekenweefsel. De uroloog heeft nog geprobeerd de testikel terug te duwen, maar helaas zonder resultaat. Er restte ons slechts 1 optie: opnieuw opereren.
Dit werd toen met spoed gedaan en anderhalve maand later zat alles weer netjes op zijn plek. Inmiddels was het november 2006.

Vanaf dat moment zou alles beter moeten worden… In elk geval, dat hoopten we toch.
De eerste spermacontrole was beter dan die van voor de operatie. Met deze zaadkwaliteit kwamen we in aanmerking voor IUI. Daar waren we erg blij mee, in de eerste instantie was er namelijk sprake geweest van IVF/ICSI. Een heel klein stapje in de goede richting…
In het eerste en tweede kwartaal van 2007 heb ik twee IUI-behandelingen ondergaan. Helaas beide zonder resultaat. Beide keren was het zaad weer veel te slecht. Op advies van de gynaecoloog zijn we ermee gestopt.
Nu is ons dus toch IVF/ICSI geadviseerd. Maar inmiddels hebben we er vrede mee dat het op deze manier moet. En dus wachten we af wanneer we mogen starten. Waarschijnlijk zal dit in het laatste kwartaal van 2007 zijn. Spannend dus!
We blijven moed houden. De gynaecoloog gaf ons wel goede kansen omdat ik nog erg jong ben. We hopen op het allerbeste resultaat.

Lieve groetjes,
Marieke

Door: Dieltje (profiel) op 16/10/2007 @ 22:52

Sterkte wat zullen jullie verschrikkelijke jaren hebben gehad!!!
Kan niets anders doen dan jullie sterkte wensen en goop op een wondertje voor jullie!!!

Groetjes Dieltje.

Door: nijntjelovecoogie (profiel) op 18/10/2007 @ 16:52

hoi
heel veel sterkte ermee en geef nooit te snel op hoor bij ons heeft het uiteindelijk ong 5 jaar geduurd voordat ik dochtertje lief in me armen kon houden door middel van hormoon behandelingen enzo en zijn er bij ons heel wat tranen gestroomd om de keren dat het mis ging ik zou zeggen schouders eronder en niet opgeven en ik weet zeker als het straks alles achter de rug is je er dubbel op van geniet hoor

groetjes

Door: pauline (profiel) op 18/10/2007 @ 20:36

Lieve lieve Marieke,

Ik wens jou en je partner alle hoop en liefde toe. Hoop doet leven, en overleven. Zelf ben ik met de derde IUI zwanger geraakt. Ook al is het positieve soms ver te zoeken, als jij maar blijft hopen en geloven!!
Heel veel sterkte voor jullie samen!

Pauline

Door: Elke (profiel) op 18/10/2007 @ 21:36

Dag Marieke,

Ik hoop dat het einde van jullie miserie nu eindelijk in zicht is.
Ik duim alvast dat 2008 voor jullie een heel vruchtbaar jaar mag worden.

Groetjes
Elke

Door: piekeraar (profiel) op 23/10/2007 @ 16:07

Ik wens jullie veel sterkte en moed en een zalig 2008 met een mooi ukkie in jullie armen.

greetz
K en co

Door: evelyne op 26/10/2007 @ 10:38

hey piekeraar,

ik ben ook sneller dan verwacht zwanger geraakt van een derde kindje en heb ook op 15 weken ee bloeding gehad door placenta.
Nu 32 weken ver en alles is dik in orde tot nu.
Ik wou je dat eens laten weten zodat je weet dat er nog mensen zijn die dat hebben met een goede afloop omdat ik ook heel erg ongerust ben geweest.
En Marieke en partner ik wens jullie heel veel geluk en ik duim op een gezond kindje voor jullie.
De moed nog niet opgeven jongens

Door: Lesley op 02/11/2007 @ 13:47

Hoi Marieke,
Tjee, wat een verhaal en wat een pech.
Wij zijn zelf na 2 ICSI behandelingen zwanger geraakt en inmiddels is onze dochter Joosje 9 maanden oud. De zaadkwaliteit was ook in ons geval erg slecht, er zat niet 1 goede zaadcel in. Dan zakt de moed even in de schoenen, maar zelfs in ons geval (ik heb PCO, een afwijking aan de eierstokken) is het gelukt.
Probeer positief te blijven, de wetenschap kan zoveel.
Ik ga voor jullie duimen, zet 'm op samen!

Liefs, Lesley

Door: anoniempje op 25/11/2007 @ 11:13

hallo allemaal
ik kijk heel vaak op deze site
en toch wil ik mijn verhaal met jullie delen
voor even een hart onder de riem testeken
bij ons begon het allemaal in 2003
we wilden heel graag een kindje
maar al snel viel dit in duigen
het ene onderzoek naar het andere
we zijn uiteindelijk terecht gekomen in de mmm
omdat het zaad verslechterd was werd er gekozen voor
ivf-icsi
de 1e poging helaas negatief ook de 2e poging ging niet goed
hoop een beetje opgegeven toch aan poging 3 begonnen
en jullie raden het ik was zwanger we konden het niet geloven
in 2006 ben ik bevallen van een kern gezonde zoon
al snel werd het verlangen voor een 2e kindje groot
we hadden er nog 2 op wintersport dus die werden terug geplaatst
zonder resultaat al snel begonnen we voor de 1e verse poging
goee kans volgens de artsen maar helaas
maand later weer aangemeld voor poging nr 2
alles verliep prima
we hadden wel niet zoveel eitjes maar we hebben er maar 1 nodig dacht ik
de terugplaatsing ging goed we hadden 2 van zeer goede kwaliteit
de wachtweken verliepen niet zo goed
buikkrampen een beetje bruinverlies dus dacht dit is over en voor bij
to mijn verbazing teste ik en hij was super ositief
kon niet meer wachten die 2 dagen tot de testdag
we geloven het niet zo onwerkelijk in augustes 2008 verwachten wij ons 2e wondertje

ik wil jullie allemaal wat in dit schuitje zitten heel veel
sterkte en suc6 wensen
geef de moed niet op
het wachten word beloond

liefsss anoniempje

Door: ano op 02/05/2008 @ 10:10

halo wij zijn bijna een jaar bezig en het lukt ons ook niet echt!!! mijn ventje heeft wat minder zaadcellen weten jullie iets van semenax

Door: marieke op 14/05/2008 @ 22:42

Nooit van gehoord, wat zou dat moeten zijn dan???

Door: Marieke op 24/09/2008 @ 11:42

Hallo allemaal!
Ik heb fantastisch nieuws; na 3,5 jaar zijn wij zwanger met ICSI!!!
Ik ben nu op de helft en ben begin volgend jaar uitgerekend!
Liefs Marieke