Voor de derde keer zwanger
Ik ben nu net 5 weken zwanger van mijn derde kindje. Ik zou het wel van de daken willen schreeuwen, zo blij ben ik ermee.
Mijn eerste twee zwangerschappen waren lichamelijk vrij zwaar. Ik ben beide keren tot het einde toe erg misselijk geweest. Dit betekende de tweede keer dat ik met 8 weken al medicijnen kreeg om het spugen te onderdrukken. Ik heb mijn zoontjes ook allebei d.m.v. een keizersnede gekregen. Dit was de eerste keer erg eng. De tweede keer wist ik wat er ging gebeuren en was ik alleen een beetje zenuwachtig, maar wie is dat niet als ze een kind gaat krijgen!
Tijdens mijn tweede zwangerschap ben ik een flinke periode erg depressief geweest. En de laatste 3 maanden heb ik last gehad van mijn bekken omdat mijn kindje erg zwaar was (4.425 gram met 38 weken).
Als mensen van mij horen hoe mijn vorige zwangerschappen verliepen, snappen ze niet dat ik toch nog graag een kindje wil. Ik heb altijd gedroomd van een groot gezin want zelf ben ik een enig kind. Nu gaat mijn droom eindelijk uit komen! En ik zou zo graag willen dat mijn omgeving, samen met mij geniet van deze (voor mij laatste) zwangerschap.
Ik ben ervan overtuigd dat ik het deze keer weer goed doorkom en mocht ik weer dezelfde klachten krijgen, vergeet ik die ook weer. Ik heb het nu toch ook weer aangedurfd!?
Ik ga er in ieder geval dubbel en dwars van genieten!!
Groeten van Liesette
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Sabine op 20/11/2007 @ 14:06 
Elisa en Karin, wat herkenbaar allemaal!!!
Ook ik twijfel elke dag weer. Het ene moment vind ik dat we er maar voor moeten gaan, en het andere moment zie ik dezelfde beren op de weg. Ik zou er graag uitgebreid over willen praten, misschien is via de mail wat makkelijker, persoonlijker?
Mijn adres is biente80@hotmail.com
Het lijkt me fijn om er met vrouwen in het zelfde schuitje over te kunnen praten.
Groetjes Sabine
Door: Sabine op 20/11/2007 @ 14:12
Nog even een korte reactie
Moeilijk zeg, zo'n tijdslimiet! Ik snak echt naar een definitieve ja of nee.. Ik moet er niet aan denken nog maanden door te twijfelen. Het kost zoveel energie. Soms zeg ik tegen mijn man, we gaan definitief voor ja (of nee) vanaf nu geen twijfels meer, maar binnen een paar dagen begint het dan weer allemaal van voor af aan, zo vermoeiend..
Laatst hoopte ik zelfs dat ik of spontaan zwanger zou worden of spontaan geen kinderen meer zou kunnen krijgen, belachelijk natuurlijk, maar je gaat zulke gekke dingen denken omdat je er gewoon zelf niet uit komt. Het heeft ook geen zin om een ander om advies te vragen, omdat je het zelf moet beslissen, het enige wat helpt is door er over te praten, zelf tot inzichten te komen, wat is het lastig!
Door: elisa op 21/11/2007 @ 12:59
Hee Karin!
En welkom Sabine!
Nou wat je zegt, karin, over het effect van deze mailtjes!! Zit inderdaad 24 uur per dag in mijn hoofd nu. Vind het ook wel vermoeiend ja. Maar ja dan denk ik het moet toch leuk zijn??
Iemand zei laatst tegen mij dat als je het echt wilt, je die 'beren' niet ziet...(hahah, genoeg beren bij ons!! al gaat het maar om reizen, stappen, oppas (hoe vaak doe je dat nou? en hoe lang is dat nou toch een probleem??)
Misschien wel een idee om een grens te stellen voor al dat getob en gedub..
Niet te ver vooruit; als mijn jongste de twee is gepasseerd ben ik het type die in de handen klapt met die fijne vooruitgang, qua makkelijkheid!!Dan begin ik er nooit meer aan.
Maar het is al zo druk bij ons, wij zijn echt het adhd huishouden; zoete inval en altijd een bende. Mensen verklaren me voor gek....
Maar Karin, jou man is ook een fijne he?? je mag het zelf weten! haha,
Wat zou hij echt willen??
Is hij ook het type van 'hoe meer zielen.."
Ik vind het trouwens wel grappig hoe je dat zegt; dat het nu even bikkelen is maar dat je er wel de rest van je leven plezier van hebt...hahah,maar het is ook echt waar. en ook voor die andere twee.
Maarja, het past misschien niet meer in ons leven...
of wel??
Hoe staan we ervoor??
Doei!!!Succes!
Door: kissie (profiel) op 21/11/2007 @ 13:42
hoi hoi
wat herken baar allemaal
ik zou zo graag een derde willen ook omdat ik het gevoel heb dat het gezin niet compleet is en nog een keer zwanger zijn de laatste keer
ik ben dan bijna 26 dus ik heb nog even en mijn dochter zijn 2,5 en 1,5 het zou druk worden wat het nu al is
maar goed toch is bij mij die gevoel er en ander moment denk ik ppppff hoe ga ik dat betalen en even weg gaat ook niet alles is gebasseerd op 2 kinderen zoals weekendje weg 4 kamer appartament of intree pretparken gezin 4 personen en de auto ja het zal misschien net passen ook hebben wij de ruimte hier er niet voor in huis we hebben nu geen zolder en maar 3 slaapkamers
maar we willen al 2,5 jaar verhuizen maar nog steeds geen kopers voor onze woning dus wachten maar
maar ja ik wil wel maar hubby zegt nee hij ziet het niet zitten en daar baal ik enorm van ik wil het samen nog eens mee maken maar ja die kans is klein en ik hoop iedere dag op een wonder dat hij ja zegt
groetje skissie
Door: Sabine op 22/11/2007 @ 13:31
Hoi allemaal (ik weet jullie namen niet precies, maar ik doel vooral op de laatste drie schrijfsters)
Mijn man zegt dat ik het mag beslissen, hij wil het heel graag, maar als ik het niet meer zou willen kan hij zich daar ook wel bij neer leggen, hij is wat makkelijker en nuchterder als ik.
Ik voel ook enorme tijdsdruk nu, omdat ik niet uitmezelf zwanger kan worden, en we dit een paar maanden geleden nog wel voor 100% wilden, ligt er nu een medicijn kuur voor me klaar inclusief Follikelmetingafspraken enz. in het ziekenhuis, ik moet binnenkort ongesteld gaan worden, en dan begint het begeleid zwanger worden, dus eigenlijk heb ik het gevoel onder tijdsdruk te moeten beslissen. Anderzijds wil ik graag aan het einde van de zomer/najaar bevallen, dus als ik dat nog wil, moet ik opschieten, nu te beginnen zou wel een ideale tijd zijn, nog een jaar langer wachten en verder dubben, wil ik ook niet.
Ik vind het zo lastig, niet alleen practisch maar ook op andere gebieden, soms denk ik kan ik die extra drukte wel aan? Kunnen we het financieel wel aan? Wat als er straks 3 kinderen op een sport of hobbyclub willen, ineens een dure aanschaf nodig hebben en we hebben niet zo veel geld om dit allemaal te betalen? Waarom wil ik het eigenlijk zo graag? Spelen ook andere factoren een rol? (onze tweede dochter is alles heel afwijkend verlopen, ze heeft een achterstand) Soms ben ik bang dat ik graag een derde kindje wil omdat ik het ook allemaal nog wel eens op gewone manier wil beleven? Ons leven is vrij turbulent geweest de laatste jaren en nu hebben we rust, dat is wel prettig, ik weet dat een derde kindje ook voor spanningen en geregel gaat zorgen, wil ik dat wel? Of wil ik het juist daarom? Zodat ik wat om handen heb, nu het wat rustiger is..
Zo moeilijk. Ik denk er de hele dag aan, gisteren was een dag van we gaan er gewoon voor, en vandaag is een dag dat ik weer meer naar 'nee' neig.
Het liefst zou ik er met een professioneel iemand over praten, maar die vind ik ook zo snel niet meer.. zucht.
Het is zo vermoeiend toch?
Liefs Sabine
Door: elisa op 27/11/2007 @ 13:45
Hallo allemaal!
Hoe is het met Karin??
Ben je eruit?
ik denk toch dat wij het'(even) op de lange baan gaan schuiven. Heel veel aan moeten denken, ging een beetje beheersen, zeg maar.
Moest ook wel denken aan dat mailtje wat Sabine schreef; lastig hoor, maar jij denkt, denk ik, téveel na..(hoor mij..haha) maar je maakt het jezelf lastiger dan dat de keuze werkelijk is, denk ik.
Probeer je eens voor te stellen dat je je afspraken afzegt in het ziekenhuis..misschien krijg je zo je antwoorden. Anders is praten met een specialist misschien niet zo'n gekke optie.
Bij Karin en mij was het toch meer van de voors en tegens afwegen. Bij jou spelen er meer dingen mee. Misschien niet zo gek om daar wat aandacht aan te besteden.Succes ermee!!
Maargoed; heb mijn leven even onder de loep genomen en vind eigenlijk dat andere dingen prioriteit hebben. (misschien een verhuizing, anders verbouwing, aandacht voor mezelf, en mijn huidige gezinnetje)
Als ik volgend jaar nog zin heb om mijn leven op zijn kop te gooien voor nog zo'n klein wurm, dan kan dat eigenlijk altijd nog...
Vind het wel even goed zo. (maar vind het wel fijn dat manlief al een planning maakt voor volgend jaar, voelt wel lekker; kan er altijd nog op terug komen..)
Karin en bij jou??
doei!!
Door: karin op 04/12/2007 @ 18:17
hoi elisa,
sorry voor de late respons, maar ik ga het ook op de lange baan schuiven en mischien wel helemaal nooit. ben erg tevreden met mijn 2 koters en heb een goed leven. zie een zwangerschap en gebroken nachten niet zitten. het denken wordt ook minder en ik krijg steeds meer vrede met de situatie. af en toe komt het wel weer boven hoor. maar dat wordt minder en minder.
ik zeg nog geen neeeee, maar ja we zien wel.3 is wel veel en niet alleen als ze klein zijn. veel succes in de toekomst.
groet karin.
Door: elisa op 05/12/2007 @ 08:50
Hee karin!
Nou dan is het toch ergens goed voor geweest he??
We zijn weer zeker dat we het zo willen.
Jij ook veel succes en geluk in de toekomst!
Groetjes!!
Door: femke op 01/01/2008 @ 22:10
Wij zijn ook zwanger van de derde. En ja een ongelukje of liever gezegt een verassing. ik wilde op zich wel een derde alleen wat later. Dat het nu al zo ver is ok. Ik moet er nog erg aan wennen allemaal want het is nog erg pril.
Maarrrrrrrrrrrrrr mijn man is er helemaal niet blij mee. Hij zit erg met de kosten en hoe moeten ze allemaal in de auto(ford focus)? En hoe moet dat met vakanties?
Wie van jullie kan mij raad geven? Ik weet niet hoe ik verder moet.
Door: tamara op 14/02/2008 @ 10:30
hoi
ik ben er ook net achter gekomen dat ik zwanger ben van een derde.
ons gezin was compleet. maar dankzij de nuvaring ben ik op nieuw zwanger. mijn man wil het niet hij maak zich druk om het financieele gedeelte vakantie school enz.maar we hebben 2 dagen geleden een echo gehad en heb zelf ik wil het heel graag houden ben 7 weken zwanger.
maar mijn man ziet alleen maar negatiefe dingen. we hebben al wel een grote auto dus die hoeft niet vervangen te worden.
ik wil het zo graag houden en als ik er iets voor moet laten heb ik dat er graag voor over maar mijn man houd voet bij stuk.
weet het echt niet meer hij zou gisteren voor mij een afspraak maken met de huisarts voor abortus omdat ik dat zelf niet kan.
maar tot mijn verbazing heeft hij dat niet gedaan. ik vroeg waarom niet hij zij ik wil er nog even goed overna denken. maar krijg geen hoogte van hem ik krijg het gevoel dat hij twijfelt maar hij zegt dat dat niet zo is, waarom heeft hij dan geen afspreek gemaakt.
alleen maar onzeker heid voor mij.
ik hoop dat ik vandaag een goed gesprek met hem kan beginnen.
groetjes tamara
Door: m@rjan op 04/03/2008 @ 17:18
Jeetje, wat een heftig verhaal... Het is altijd lastig wanneer de een wel en de ander niet wil. Kan alleen voor mezelf spreken, uit eigen ervaring en wellicht heb je er wat aan. Ben nu 30 weken zwanger van de 3e. Dit was een bewuste keuze. Heb 2 jaar geleden een abortus gehad omdat ik echt geen 3e wilde. Onze oudste was toendertijd heel complex. Hij was toen 4 en de jongste 2. Was per ongeluk zwanger geraakt en raakte ook volledig in paniek. Een derde, dat zou ik niet aankunnen. Ondanks dat ik niet echt spijt heb gehad van de abortus heb ik altijd het gevoel gehouden dat het gezin niet compleet was. Achteraf spijt hebben dat brengt niets. Echter een abortus is echt niet zo gemakkelijk als je er van te voren over denkt. Helemaal nu ik bij jou zo lees dat je het wel graag wilt houden zou ik er goed over nadenken of je het uberhaupt wel wil laten doen. Inmiddels zijn we drie weken verder na het mailtje van jou... Ben dan ook heel benieuwd wat jij of jullie besloten hebben. Veel geluk en succes in de toekomst.
Groetjes, M@rjan
Door: kissie (profiel) op 05/03/2008 @ 10:40
hoi hoi
ik zou ook heel graag een derde willen maar ook enen moment weer niet omdat 2 makkelijker is en mijn man ook niet bewust voor een derde wil gaan al zou als ik zwanger mocht zijn niet willen halen gelukkig
maar ja wat is praktisch met 3 kinderen ookal voelt het nu aan dat het gezin nog niet compleet is ben zeer tevreden met wat ik heb maar wil nog zo graag 1
zwangerschap zie ik niet zo tegen op maar meer det 3 zo onhandig is met ruimte thuis financieeen en ja studies later is het wel haalbaar
maar ik weet diep in mijn hart als ik geen derde meer krijg of voor ga proberen dat ik er later wel eens spijt van kan krijgen omdat ik nog zo graag wil
heb wel met veel pijn en moeite alle baby spul weg gedaan maar goed is ook wel op nieuw weer aan te schaffen
maar ja mannetje overtuigen dat ik zo graag wil oke hij weet het donders goed maar zijn gevoel te veranderen
ik vind het maar moeilijk en wacht maar met geduld af ik ben nog jong gelukkig dus heb nog even om na te denken en deze kindjes goed op te voeden
iedereen veel succes
groetjes kissie
Door: Tries op 18/05/2008 @ 13:28
Hallo,
Ook ik ben inmiddels zwanger van de derde. We hebben al 2 meisjes van 5 en 4 jaar. Ik heb hier heel lang over lopen twijfelen, mijn hubbie wilde altijd wel. Ook ik in eerste instantie wel, maar wegens rugklachten heb ik er zo lang over getwijfeld.
Nu inmiddels 11 weken zwanger en ben er heel blij mee!
We zijn in december gewoon maar gestopt met de pil en ik had echt zoiets van we zien het wel, als ik zwanger raak is het leuk en als het niet lukt ook goed, we hebben immers 2 gezonde kinderen.
Dat heeft me wel geholpen, ik werd gek van het getwijfel. En zo was het het lot wat besliste.
groetjes Tries.
Door: Anne op 09/07/2008 @ 20:59
Hoi,
Ik ben ook zwanger van de derde, nu een maand of twee. We gaan het bijna vertellen, gaaf hoor. We hebben al een dochter en een zoon, van 4 en 5 jaar. Ik wilde altijd wel meer dan twee, mijn echtgenoot had er ook wel weer zin in. Ik vind het een traktatie dat de oudste twee nu naar school gaan. Ze doen het prima, en ik vind het leuk dat ze het bewust gaan mee maken. Omdat de oudste twee dicht op elkaar zitten qua leeftijd hebben we, toen ze klein waren, aardig onze handen vol gehad. Nu kan ik alle tijd nemen voor één kindje (althans, daar ga ik vanuit...
) en dat is ook wel weer leuk. Nu maar hopen dat alles goed mag gaan. Ik voel me goed, alleen wat moeier dan bij de eerste twee. Maar wie weet trekt dat na drie maanden weg.
Door: anita op 11/07/2008 @ 18:52
hoí
ik ben 28 en heb al een dochter van 8 en een zoon van anderhalf
en zonder het gepland te hebben ben ik een paar dagen geleden erachter gekomen dat ik 8 weken zwanger van de 3e ben
ik was wel geschroken want k had het totaal niet verwacht dus het is wel even wennen natuurlijk
wel heb ik al een termijn echo gehad waarop ik ook het hartje heb zien kloppen dat was heel mooi en dan voelt het ook allemaal echt
een groot gezin heb ik wel altijd fijn gevonden
ondanks dat het een drukkeboel gaat worden
ga ik er toch voor en vind het weer net zo spannend en mooi als voorgaande zwangerschappen!
nu het wel nog pril is wacht ik met smacht tot de 12 weken omdat dan de kans op een miskraam veel kleiner wordt dus ben wel nog wat onzeker
maar ik denk dat het normaal is en meerdere vrouwen hebben in het begin
hoe denken juulie over een groot gezin?
vaak wordt ook gezegd door de omgeving van waar begin je aan heb je het al niet druk genoeg en met een 3e wordt het nog erger
hebben jullie dat ook dat somige mensen zo reageren
Door: Anne op 19/07/2008 @ 21:09
Hoi,
Ik heb allerlei gezinnen in mijn omgeving, sommigen houden het bewust bij 2 kinderen, maar die moeders zijn in alles wat preciezer en zorgelijker dan ik, dus dat past ook wel bij hen. Ik ken ook gezinnen met drie, vier of vijf kinderen, en ook dat kan heel goed gaan. Zelf heb ik er altijd minstens 3 gewild. Ik kom zelf uit een gezin met vier kinderen en vond dat altijd beregezellig. Natuurlijk is het af en toe een chaos, is er veel was en rommel, maar als iedereen meehelpt is het goed te doen. Ik leer mijn jonge kinderen bijvoorbeeld nu al hun eigen bordjes in de vaatwasser zetten, en hun speelgoed opruimen (met wat hulp) voordat de tv aan mag. En natuurlijk zelf aankleden en uitkleden, de was in de goede wasmanden enzovoorts. Alles spelenderwijs, en met wat hulp. Dat soort kleine dingen kun je wel al een beetje "inslijten". Tja, en verder ook maar accepteren dat het niet altijd spik en span is. Ik werk trouwens drie dagen en mijn man fulltime en we hebben één keer per week een huishoudelijke hulp voor drie uurtjes. Dat vind ik echt het geld wel waard. Je moet het kunnen betalen, dat wel. Maar dan hoef ik op de andere dagen niet zoveel meer in het huis te doen.
Volgens mij zijn in ieder geval de voordelen van een groter gezin, dat de kids altijd speelmaatjes hebben, dat het gezellig is, en dat je niet zo gefocust bent op één of twee. Ze kunnen wat meer hun gang gaan. Maar goed, dat hangt ook van de ouders af natuurlijk.
Groetjes!
Door: Anne op 20/07/2008 @ 12:02
Ik vind het trouwens heel verdrietig voor die moeders die per verrassing zwanger zijn geraakt van de derde, en van wie de mannen het eigenlijk niet willen. Ik hoop dat jullie er uit komen en ik hoop dat jullie het kindje besluiten te laten komen. Ik weet uit eigen ervaring dat mannen vaak praktischer denken en vrouwen vanuit hun "gevoel". Misschien is het goed om met je man te bespreken waar hij zich het meest zorgen over maakt en of je afspraken kunt maken over hoe je dat zou kunnen oplossen (bijv. de financieën). Je zult natuurlijk keuzes moeten maken op dat terrein. Maar goed: er is veel mogelijk hoor. Tweedehands kleding, kinderbijslag en vergoedingen voor kinderopvang, alvast een spaarrekening openen voor studies. Een kind heeft, met name de eerste jaren, niet zoveel nodig hoor. Kamperen ipv. dure vakanties. Vraag ook eens wat je man denkt te gaan missen op financieel gebied. En is dat echt zo belangrijk dat hij daarom een abortus overweegt? En dat drie niet in de auto passen vind ik ook zo'n onzin. Dat is toch geen reden voor een abortus? Kom op zeg. Daar is toch wel een oplossing voor te vinden?
Maar goed, ik zit niet in jullie schuitje. Ik heb trouwens wel een man die eerst ook heel veel belang hechtte aan financiële zekerheid, maar hij heeft dat gelukkig wat kunnen loslaten, en ziet ook steeds meer in dat geluk in andere dingen zit. Da's mooi om te zien.
Meiden, veel geluk en succes met het gesprek met jullie man....
Groetjes!
Door: Tries op 07/08/2008 @ 11:30
Hallo allemaal,
Inmiddels ben ik bijna 23 weken zwanger en het gaat eigenlijk heel goed. Ik heb cesartherapie en krijg goede tips, dat helpt.
Waar ik wel last van heb zijn de hormonen en stemmingswisselingen die daarbij horen.
Maar vooruit dat gaat ook wel weer over.
We gaan bijna op vakantie, dus dat is ook wel lekker, kan mijn man ook meezorgen voor de meisjes.
Het lijkt me wel heerlijk om straks van 1 baby te genieten. Ik vond het met 2 kinderen vlak na elkaar best druk (ze schelen bijna 13 maanden). Nu gaan ze naar school en heb ik overdag tijd voor 1 kindje.
Ben benieuwd hoe het gaat uitpakken. Nog een paar maandjes geduld...
De kinderen vinden het ook allemaal leuk en spannend. Ze zijn vorige week meegeweest voor de echo, en ze hebben de baby ook voelen bewegen in mijn buik, heel bijzonder hoor!
nou groetjes maar weer, Tries
hallo iedereen,
ik ben ook zwanger van mijn derde kindje. de oudste is 5 en zit dus al op school. de jongste gaat in januari naar school en in maart ben ik uitgerekend. het was voor ons ook een verrassing, maar wel een hele leuke. ik heb endometriose en de arts vertelde dat de kans op een volgende zwangerschap erg klein zou zijn. we hadden er dan ook niet meer op gerekend, des te leuker dat het wel zo was haha!!
ik vind het erg leuk dat onze oudste meiden dan allebei op school zitten en je alle tijd voor de jongste heb. heerlijk hoor weer zo'n klein babytje!!
Door: anne op 15/08/2008 @ 20:40
Hoi allemaal,
Vandaag voor de tweede keer in twee weken voor een echo geweest, omdat ik verder bleek te zijn dan ik dacht. Ben nu ruim 17 weken zwanger. Ik voel me goed en geniet ervan. Soms een beetje moe, maar dat hoort erbij. Voor mijn gevoel gaat het nu echt beginnen: de zwangerschapsbroeken alweer aangetrokken omdat ik mijn knopen niet meer dicht kreeg. Ook gaan mensen het nu zien, leuk hoor. En begonnen met zwangerschapsyoga, echt een uurtje rust voor mezelf. Ik doe ook nog een uurtje aquafit in warm water, dat is ook zo heerlijk nu.
Het kindje ziet er goed uit op de echo, mooie plaatjes hoor. En het hartje weer gehoord. Ben zoooooo benieuwd of het een jongen
of meisje 
is, maar het mag een verrassing blijven. Dat is ook wel weer leuk.Mijn oudste twee, een dochter van bijna 6 en een zoon van 4 vertellen het echt aan iedereen: mensen in winkels, mensen die aan de deur komen, iedereen moet het weten. Ze willen er bij vlagen ook van alles van weten (waar de baby uitkomt, hoe de baby eet in de buik, of er al melk in mijn borsten zit, of ze straks mogen helpen als de baby er is...haha). Ik probeer er op hun niveau maar een antwoord op te bedenken.
Groetjes!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.