1% Kans maar het lukte ons.
Gescheiden en dan opnieuw beginnen. Met iemand waarvan je alleen maar kan dromen. Alsof we elkaar al 20 jaar kennen en alles voelt zo goed aan. Het lijkt wel een droom maar het is echt. En of dat zo is. Want wetende dat je niet zwanger van hem kunt raken, maar zelf al 3 kinderen hebt. Horen dat hij hier wel overheen is en verwerkt heeft tijdens al die jaren met zijn ex. Maar onze match blijkt toch anders te zijn en ik word wel zwanger!!!!!!!
Van die ene %.... Ja, het is waar. Huilen en gelukkig zijn en het een raadsel vinden. In een roes leven… Ik, die het voel en het meteen geloof maar hij, die 3 testen nog niet genoeg vindt. Hij kijkt dan naar de echo en huilt weer, die ogen stralen en we zijn zo blij.
We maken plannen en gaan het anderen vertellen, ieder reageert op zijn eigen manier. Zijn zus vertellen we het op een speciale manier waarover we hebben nagedacht. Zij gunt het haar broer al jaren, heeft zelf 2 kinderen, en leeft nu helemaal met ons mee.
Kwalen, nou en, ik kan hem een kind geven en vind het heerlijk om zwanger te zijn. Hij verwent me nu toch met lekkere en lieve dingen en houdt nog meer van me. Ik word steeds mooier voller en bruiner, want ik ga evengoed zoveel mogelijk naar het strand en eet wat ik lekker vind.
Na 29 weken, 5 kilo aangekomen en het indalen is al begonnen. Dan vraagt de verloskundige: " Weten jullie al wat het is?"
Nee, we balen want het was niet te zien op de echo's die we hebben gehad. Maar denken maar zo, het had zo moeten zijn zoals zoveel dingen bij ons. Deze lieve meid maakt voor ons een uitzondering en kijkt stiekem nog even snel in mijn buik. Voor haar is het duidelijk en onze ogen blijven niet droog.
We weten het nu toch, wat verandert er dan veel met je. Alles valt op zijn plaats en de naam die we bedacht hebben, een combinatie van zijn overleden vader en moeder, is nu nog specialer voor ons.
De laatste werkjes gaan we doen en we maken ons klaar voor de bevalling, waar ik heel erg tegenop zie. Het duurt bij mij 2 dagen, is mijn ervaring en dan nog de zenuwen. Dat er maar niets onverwacht gebeurt zodat ik toch in het ziekenhuis beland. Want 1 ding is zeker, ik wil thuis bevallen.
Reacties:
Door: ria op 26/09/2002 @ 09:00 
ook voor ons was er geen kans meer op een 3de zw.we legden er ons 12j geleden bij neer,we hadden immers 2 gezonde dochters.gans de tijd waren er gyn en hormonale problemen en nu eind juni voelde ik me weer niet zo best:volgens verschillende gyn was de menopauze al ingetreden en was dat de oorzaak van alle ellende tot een echo uitwees dat er een vrucht van 15w te zien was!!!!!!!!!!!!!!
hier zit ik nu dolgelukkig met een enorme buik met een te grote baby in ,als alles goed gaat vieren we nieuwjaar met 5 ,het wonder waar we13j naar trachtten en dat medisch niet mogelijk was
ria 26w(ben 44j)
Door: Irma Ooijevaar op 26/09/2002 @ 13:21
Beste Ria,
wat een ontroerend verhaal! Ik werk bij het blad Kinderen en ben op zoek naar een vrouw die pas laat achter haar zwangerschap is gekomen omdat zij (of de medici) dacht(en) dat ze in de overgang was. Wat een onverwachte vreugde moet dat zijn! Zou je je verhaal willen delen met onze lezeressen? Wil je mij dan rechtstreeks mailen op i.ooijevaar@sanoma-uitgevers.nl?
Alvast bedankt!
Irma Ooijevaar
Door: ellen op 27/09/2002 @ 10:46
dit verhaal heb ik geschreven. Nu ben ik in de 39e week. Hij is op van de zenuwen, zijn hartslag gaat over op zijn werk als de telefoon gaat. Hij kan niet meer wachten om zijn kleine kindje te zien. Hij roept soms naar de baby, kom maar kleintje! Papa is klaar voor je. Hij wil zo graag door de stad wandelen en het tegen iedereen uitschreeuwen hoe blij hij is. Ik zelf heb nog nooit zo’n speciale zwangerschap gehad. Met zoveel liefde maar vooral met deze reden. Een kindje krijgen dat is een wonder krijgen. Een verjaardagscadeautje dat krijg je, zo ook hij vorige week. Een tattoo met de naam van zijn kindje in het chinees op zijn arm. En volgende week weten we vast of de naam ook echt klopt als we het tegen iedereen kunnen zeggen in onze eigen taal......Nederlands.
word vervolgd.........
bijna mama.......
Door: Erick op 27/09/2002 @ 21:03
Ja, ik lees elke keer de verhalen van mijn schatje maar zelf heb ik nog niets kunnen vertellen.
Hier komt mijn verhaal:
Ik heb een relatie achter de rug met een vrouw waarvan ik dacht:"dat is mijn alles". Na verloop van vele jaren hebben we alles meegemaakt, leuke dingen maar ook hele erge dingen. Het enige wat we nooit hebben gehad is dat fantastische gevoel wat ik nu heb: EEN KIND!!!!!!!!!
Elke dag begin ik met denken, hoe ziet mijn ...... eruit, hoe ruikt mijn ..... hoe voelt mijn ..... enz enz.
Dit is zo mooi en zo lekker, ik ................
Over ongeveer 1 tot 10 dagen maak ik mijn verhaal af want dan weet ik alles. Ik zie namelijk heel erg uit naar de bevalling en alles wat er daarna gebeurt.
Jullie lezen het wel,
De man van ..................
Door: sandra op 28/09/2002 @ 19:14
wat geweldig voor jullie zeg, ik ben er helemaal stil van ben benieuwd naar het vervolg van jullie verhaal en hoop dat het een niet al te zware bevalling word.
ik wens jullie veel geluk en gezondheid.
veel liefs van sandra
Door: Jolanda op 01/10/2002 @ 14:29
Wat een mooi verhaal. Kreeg er tranen van in m’n ogen. Ik hoop dat de bevalling goed gaat. Ik wens jullie heel veel geluk en gezondheid en een wolk van een baby.
Groetjes Jolanda
Door: Ishah op 03/10/2002 @ 15:24
Proficiat aan alle toekomstige mama’s en papa’s.Kben nog nooit zwanger geweest, maar als je de verhalen hier leest kun je zien dat het, ondanks de mindere kantjes aan een zwangerschap, een vreugdevolle tijd is! Jammer genoeg zijn er vrouwen die niet vruchtbaar zijn en toch heel graag een kindje willen. Aan hen: geef niet op als je echt eentje wil, er is altijd een weg!
Vele groetjes en XXXsjes, Isje
Door: ellen op 13/10/2002 @ 19:03
Hoera onze mooie dochter JILL ZOË is geboren en hoe!!!!! Met behulp van een mannelijk verloskundige nl. haar eigen vader. De weeën enz. die lang duurde enz. allemaal onbelangrijk. Maar het laatste half uur dat ik mijn persweeën moest ophouden zullen we nooit meer vergeten. Erick belde de verloskundige, maar door een communicatiefout met de dienstdoende telefoonmeneer was de verloskundige niet bereikbaar vele lange min. Zodoende zat vaderlief te kijken wat er zichtbaar was en het waren toch wel degelijk haren van zijn kindje, dus tijd om te persen. Met 2 persweeën floepte onze dochter eruit en paps was heel alert en haalde de navelstreng van haar nekje en legde haar op mijn borst. De binnengekomen verloskundige nam zijn rol over en toen pas drong het bij ons door wat er gebeurde. Wat een ervaring en wat was het eigenlijk mooi zo samen. De geur het voelen, kijken, huilen om dit mooie kindje en wat zijn we gelukkig. Het past bij ons ongelooflijke verhaal, wat zullen we nog meer met dit mooie mensje gaan beleven??????????????????
Een trotse moeder en superblije trotse vader!!!!!!!
Ellen en Erick.
Door: ria op 14/10/2002 @ 20:49
proficiat en genieten nu van elk mooi moment!!!!!!!!!!
Door: Nicky op 08/04/2003 @ 17:05
.....ik ben er helemaal stil van en de tranen staan in mijn ogen! Erick en Ellen, het is inmiddels al weer even geleden..maar ik wil jullie toch nog van harte feliciteren met Jill Zoë!
Dat jullie nog veeeeel meer moois met kleine Jill zullen beleven!
Nicky
Door: Anoniem op 10/04/2003 @ 20:11
ha wat mooi om dit verhaal weer even terug te lezen. We zijn nu een half jaar verder. En ze is prachtig, heel lief en we genieten volop van haar. Iedere dag komt zoals het komt. We leven nu naar onze vakantie toe. Vliegen naar Spanje. Hoe zal dat gaan met haar???? Zelf zit ik nog met vele vragen. Over mijn leven zelf, wat kan ik nog meer doen dan alleen voor haar zorgen? Ik zit met vele twijfels. Haar vader is met haar bezig alsof hij al 10000000000kids gehad heeft. Iedere dag zie ik weer hoe blij ik hem gemaakt heb met zo’n mooie dochter. Ons grote wonder. Jill Zoë!!!!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.