Twee keer zwanger door de pil heen
Hallo,
Toen ik 3 jaar geleden van de gynaecoloog hoorde dat ik baarmoederhalskanker had, stortte mijn wereld in. Volgens haar zou ik moeilijk zwanger raken. Maar omdat ik toen maar nog maar 20 jaar was, maakte ik me daar nog niet echt zorgen over. Tenslotte was ik nog te jong om mama te worden. Ik was nog maar net bij mijn vriend en geen van beiden dacht er al aan om zo jong papa en mama te worden.
Ik had toen een Implanon-staafje in mijn arm en volgens de gynaecoloog was het beter om dit te verwijderen vanwege mijn baarmoederhalskanker. Ze zouden, terwijl ze een stukje van mijn baarmoederhals wegnamen, ook mijn Implanon-staafje verwijderen. Daarna zou ik gewoon terug de pil moeten slikken. Na 3 maanden bleek er na mijn controle van de baarmoederhalskanker geen spoor meer te zijn. Mijn vriend en ik waren opgelucht. Ik begon dus met elke dag strikt mijn pil te slikken.
Een jaartje later was ik over tijd. In paniek belde ik mijn huisarts op om een bloedtest te ondergaan. En wat bleek? De test was positief. Onze wereld stond eventjes stil… Daar stond ik dan: 21 jaar oud en zwanger. Mijn vriend en ik zouden proberen om er het beste van te maken.
Toen ik op controle ging bij mijn gynaecoloog, verstond ze er zich niet aan dat ik zwanger was geworden tijdens de pil. Uit de echo bleek dat het vruchtje niet gezond was. "Ik zou een miskraam krijgen", vertelde ze me.
Uit voorzorg ben ik naar een andere gynaecoloog geweest, voor een 2de opinie. Wat bleek? Die vertelde me net hetzelfde. Op 6 augustus hebben ze dan een curettage gedaan. We hadden enorm veel verdriet maar we waren allebei van hetzelfde principe… Het is het lot.
En terug begon ik strikt de pil te slikken. De gynaecoloog schreef dezelfde pil als de eerste keer voor. We hadden haar gevraagd om een spiraaltje in te brengen maar ze zei dat dit niet ging omdat mijn baarmoeder te klein was.
Acht maanden na mijn eerste miskraam, begon ik over te geven en voelde ik me niet lekker in mijn vel. Ik ging naar de dokter en hij zei dat ik een buikgriep had. "Er was een virus op ronde", zei hij.
In maart had ik nog mijn regels gehad dus dacht ik niet aan een zwangerschap. Maar toen ik 3 weken later steeds last had van overgeven, zei dokter: "We gaan bloed afnemen en nakijken op zwangerschap."
Ik zei nog al lachend: "Dat is niet nodig want ik ben geen één keer mijn pil vergeten en heb mijn maandstonden deze maand nog gekregen."
Hij zei daarop dat het beter was om toch eens te kijken.
's Avonds mocht ik hem terug contacteren en wat bleek? Weer was ik zwanger door de pil heen.
Wij waren allebei te bang om dit weer aan iedereen te vertellen. We hebben het geheim gehouden tot ik 14 weken zwanger was. Mijn ouders waren allebei in de wolken en zijn ouders ook.
Wel ben ik prompt van gynaecoloog veranderd. Ik vond het onaanvaardbaar dat je als arts 2 keer dezelfde fout maakt en je je patiënt een te lichte pil voor blijft schrijven.
Gelukkig is mijn baby'tje deze keer gezond!
Kelly
Reacties:
Door: linske op 21/01/2004 @ 21:50 
mooi verhaal!!
succes met je zwangerschap...
Door: Anoniem op 22/01/2004 @ 08:49
Wat een verassing zeg.Ben ook heel blij dat je geen kanker meer hebt.Alles is genezen en kijk ge krijgt nu een kruimel. Veel succes ermee!!!!!!!!!!!!!!!
Door: Axelle op 22/01/2004 @ 14:23
Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap/baby.
Ik moet zeggen dat ik wel moed haal uit je verhaal, op 22 jarige leeftijd (nu 4 jaar geleden) hadden ze bij mij ook baarmoederhalskanker ontdekt. Ze hebben het operatief verwijderd en volgens mijn gyn zouden er ook later (nu dus geen problemen zijn om kinderen te krijgen.
Sinds augustus 2003 proberen we zwanger te geraken. OP 28 oktober deed ik een zwangerschapstest en die was positief. Ik heb jammer genoeg op 15 december (na 11 weken) een miskraam gehad. Ik zit nu terug in mijn 1ste cyclus na mijn MK en ik hoop ook zo snel mogelij terug zwanger te geraken.
Door: ingrid (profiel) op 22/01/2004 @ 14:29
veel succes en ja het is zeer slordig dat je toch de zelfde pil hebt gekregen terwijl je daar voor ook al zwanger bent geweest maar ik denk wel dat je nu blij bent net je zwangerschap veel geluk er mee ingrid
Door: Anoniem op 24/01/2004 @ 13:24
hoi , ik heb ook begin van baarmoeder kanker gehad,hebben stukjes verwijderd en na 3 maanden bleek alles oke,moet wel alle 6maanden op controle.ik leerde ondertussen mn man kennen en hij had nog geen kids ,ik al 3 uit vorig huwelijk ,en ik wou toch nog graag een baby samen met hem ,maar was bang dat het niet meer zou lukken met die ingreep,maar hoera de eerste maand was ik al zwanger en ik sta nu op bevallen is voor alle momenten dus je ziet he tis fantastisch.groetjes
Door: Anoniem op 27/01/2004 @ 17:32
hey,
ik ben net terug van de dokter en hij heeft vastgesteld dat ik zwanger ben.
ik ben net 20 jaar en eb altijd graag kindjes gewild. doch voel ik nu tweestrijdige gevoelens.
over 30 minuutjes vertrek ik naar de dokter voor een 2e onderzoek. ik heb namelijk al 4 jaar een inplanon staafje en heb 2 weken geleden mijn maandstonden nog gehad en het is dus normaal onmogelijk dat ik zwanger ben.
momenteel voel ik me een beetje radeloos, een kindje zou onverwacht en misschien ben ik er nog wel wat jong voor; anderzijds zou het financieel gaan en mijn partner staat achter de keuz die ik maak.
willen jullie allemaal mee
voor mij? groetjes van een radeloos meisje.
Door: Anoniem op 11/02/2004 @ 13:21
Hallo,
Ook ik ben geconfronteerd geweest met baarmoederhalskanker. Op dat moment zakte de wereld van onder mijn voeten weg! Nu 1 jaar later, is alles in orde... Ik en mijn vriend hadden toen, besloten niet te lang meer te wachten met het zwanger worden!
We hadden min of meer beslist nu ergens te stoppen met de pil. Ik wil het ook wel écht, maar er overkomt me een vreemde angst! Ik wil het niet allemaal "zo" gepland. Mijn vriend daarintegen wil het hoe vlugger hoe beter. Ik heb zo’n raar gevoel. Ik wil het wel maar heb wat schrik en ik weet niet echt waarom?! Ben ik de enige die me zo voelt, of hebben jullie ook deze ervaring gehad? Wat heb ik toch?
Door: Mirjam op 22/02/2004 @ 16:10
Lief radeloos meisje, Alvast
voor jou, ik hoop dat je eruit kunt komen met jezelf en je vriend. Ik ben het met je eens dat 20 jaar misschien wat jong is (ben zelf 23), maar als je een goede relatie hebt en familie die achter je staat, heb je in ieder geval veel hulp, zowel geestelijk als fysiek. Ik weet niet of je er iets aan hebt, maar als ik in jouw schoenen zou staan, zou ik er veel over praten, niet alleen om de meningen van anderen te horen (uiteindelijk is je eigen mening en die van de vader het belangrijkst), maar ook om op die manier je eigen mening verder te kunnen vormen en uitwerken. Ik merk dat dit voor mij altijd heel goed helpt. In ieder geval ben ik heel blij voor je dat je vriend achter je staat, dat is heel belangrijk.Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid en laat weten hoe het verder gaat, als je daar zin in hebt, natuurlijk.
Heel veel liefs van mij.
Door: 25mama op 27/02/2004 @ 16:28
Hallo
Ik word maandag 1 maart 25 jaar en weet sinds kort dat ik 8 weken zwanger ben. Ook ik heb het voorstadium van baarmoederhalskanker (virus HPV) gehad, dat is nu ongeveer 3 jaar geleden. Ik ben heel bang dat er iets fout loopt. Deze zwangerschap is heel onverwacht en ik sta er helemaal alleen voor. Toch heb ik beslist het te houden, en begin er nu reeds ongelofelijk naar uit te kijken. Ik heb gisteren mijn 2de echo gehad en alles loopt goed...tot hiertoe. Ik zal in ieder geval blij zijn dat die eerste 3 maanden achter de rug zijn, maar ik weet dat mijn volledige zwangerschap een risico is...maar ik blij erin geloven!
Groetjes!
Door: Francis op 27/02/2004 @ 22:07
Ik ben heel erg blij voor julie allemaal die weer gezond zijn.Ik heb zelf ook een beginstadium van baarmoederhalskanker gehad en heb radiotherapie gehad.Mijn kinderwens was nog heel groot,maar mijn eierstokken funcioneren niet meer.
Weet iemand soms over iemand die na radiotherapie toch nog zwanger is geworden?
Door: boterbloempje op 23/03/2004 @ 19:29
volgende maand is het een jaar geleden dat ik mijn kindje heb verloren.Ik was toen zes maanden zwanger.Voor ons was dat een grote teleurstelling want het was de eerste keer en we dachten na zoveel maanden zwangerschap dat er niets meer kon gebeuren.Maar niets bleek minder waar.Intussen ben ik al twee keer geopereerd want ik had een tussenschot in mijn baarmoeder.De operatie moest in twee keer gebeuren omdat er anders kans was dat ze een gat in mijn baarmoeder gingen maken.Gelukkig zijn ze alle twee gelukt en zijn we nu al acht maanden terug aan het proberen maar ik denk dat ik er emotioneel nog niet klaar voor ben want ik ben nog veel teveel bezig met wat er gebeurd is.Dus zou ik zegggen
Door: kelly op 06/05/2004 @ 14:41
boterbloempje, laat de moed niet zakken heb k ook niet gedaan al is het niet altijd even makkelijk, maar als ik nu zie welke schat van een baby hij is het is gewoon een wonder, laat de moed niet zaken
Door: Elsa op 06/12/2006 @ 20:05
Hallo
Hoe heet het dan en wat is het en wanneer is het geboren??????? Dat zou ik wel ff willen weten
En voor iedereen alvast 
Gezegende feestdagen
en een voortspoedig nieuwjear!
Door: Elsa op 06/12/2006 @ 20:05
Hallo
KellyHoe heet het dan en wat is het en wanneer is het geboren??????? Dat zou ik wel ff willen weten
En voor iedereen alvast Gezegende feestdagenen een voortspoedig nieuwjear!
Door: Kellyke_1980 op 03/12/2007 @ 20:13
hallo,
ook bij mij werd vorig jaar op mijn verjaardag in juni het beginstadium van baarmoederhalskanker ontdekt. Ik was als de dood voor de operatie die daarop volgde. Nu 1 1/2 jaar later ben ik gestopt met de pil omdat we het tijd vonden om een klein wondertje op de wereld te zetten. Toch ben ik bang dat dit niet van een leie dakje gaat lopen. Ik ben in het verleden al zo veel mijn pil vergeten, dat ik denk dat er heel wat voor gaat nodig zijn om ooit zwanger te geraken. ik ben ondertussen bijna 28 en mijn kinderwens groeit met de minuut. Is er iemand die ook heel wispelturig heeft omgesprongen met de pil maar toen ze uiteindelijk definitief stopte toch redelijk snel zwanger is geworden?? Mijn gynecoloog verzekerde dat zwanger worden geen problemen zou mogen geven maar toch ben ik er niet 100% gerust in.
Ik zou zo graag verhalen horen van mensen die in hetzelfde schuitje zitten en mij een beetje knnen gerust stellen. xxx-jes Kellyke_1980
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.